หลังถูกเปลี่ยนคู่ครอง ข้าหันมาแทะเมล็ดดูละคร Novelas e Histórias

เมื่อวานยังดูรักใคร่ผูกพันธ์กันดี วันนี้กลับเปลี่ยนไปแบบนี้ นางคิดว่านางเป็นใครกัน? เอื้อมมือไปแตะต้องก็ไม่ได้ งั้นใครกันที่เจ้าไปทูลเสด็จย่าว่าไม่เคยได้เคียงคู่ร่วมหอ?

"ก็มึงไม่ให้กูยุ่งกับน้องมึง กูก็เลยเปลี่ยนใจมายุ่งกับเมียมึงแทนไง" และเมื่อจบประโยคนั้นทำเอาเพนเฮาส์อึ้งไปอย่างพูดไม่ออก ทำไมรู้สึกเหมือนว่าตอนนี้กรรมกำลังย้อนกลับมาหาเขา เดินเข้าไปกระชากคอเสื้ออดีตเพื่อนรักเข้ามาใกล้ก่อนจะตะโกนใส่หน้ามัน "มึงอย่ามายุ่งกับเมียกู"

โชคดีนักทางฮูหยินหม่านดูค่อนข้างใจดีอยู่มาก จึงผ่อนปรนเลื่อนเวลาออกมาเป็นยามอู่แทน คุณหนูของนางจึงมีเวลานอนหลับพักผ่อนอย่างสบายใจเช่นนี้ ข้านอนพลิกกายไปมา ได้ยินเสียงจ้อกแจ้กดังขึ้นภายในห้อง จึงสะดุ้งกายลุกขึ้นมาอย่างตกใจ ลืมไปเสียเลยว่าตนเองนั้นแต่งงานออก เรือนแล้ว มิใช่นอนหลับอยู่เรือนเหมยเหมือนกาลก่อนอีก จึงกวาดสายตามองหาบุรุษผู้นั้นอย่างหวั่นใจ ก็พบเพียงเสี่ยวเมิ่งที่ยืนยิ้มอยู่ข้างเตียง

แรงขมิบตอดและบีบรัดตอบโต้อยู่ตลอดเวลาหลังจากโดนสอดใส่เข้ามาทำเอาลุงเมฆกบกรามแน่นด้วยความเสียวซ่านไม่ต่างกัน โก่งเอวดันแก่นกายแทงเข้ามาสุดโคนไข่ “อ๊ะ… อ๊ายยย… เมียไม่ไหวแล้วผัวจ๋า… ” ข้าวหอมเหลียวหลังกลับมาส่งสายตาวิงวอนสามี “เปลี่ยนท่านะจ๊ะที่รักจ๋า… ”

เมียผม เป็นไงล่ะ ไม่อยู่ด้วยกันไม่นาน เปลี่ยนไปขนาดนี้เลย “จำไว้ จะอ่อยผัวเขา ดูเมียเขาด้วย!!!” เพียะ!!!! เพียะ!!!!! “อีบ้า!! มึง!!” จู่ๆหนึ่งในสองคนที่ยังไม่ได้ถูกไอวี่ขึ้นคร่อมตบ ก็กระชากไอวี่ออกจากตัวเพื่อน นั่นมันทำเอาผมถึงกับฉุนหนัก

สี่ ตาคู่หมั้นสุดหล่อก็ดันหยุดก่อน ณ เวลานั้นหล่อนจำต้องแถๆ เปลี่ยนเรื่อง ก่อนที่จะโป๊ะแตกให้อับอายไปถึงอ้ายคนเก่า อย่าลืมว่าสมัยนี้ค่านิยมเปลี่ยนไปไม่น้อย

เมื่อได้ยินว่าแหล่งทำเงินของตนเอง ถูกหลานสาวช่วงชิงไป โดยที่เขาซึ่งเป็นเจ้าของ ยังไม่รับรู้เรื่องนี้เลย แล้วภรรยารักกับบุตรชายเล่า ตอนนี้อยู่ในสภาพใดกัน “ท่านปู่รองฟังไม่ผิด หอสุราได้เปลี่ยนมือแล้ว” แม่ทัพสาวย้ำชัดอีกครั้ง เพื่อจะได้เห็นสีหน้าทั้งโกรธและหวาดกลัวไป พร้อมๆ กัน บนใบหน้าของชาย ที่นางเรียกปู่มาทั้งชีวิต ชาติที่แล้วนางอาจอ่อนโยนใจดี แต่ชาตินี้นางตาต่อตาฟันต่อฟัน ลงมือต่อนางแบบใด นางก็พร้อมสนองคืนพร้อมดอกเบี้ย อย่างไม่คิดเอารัดเอาเปรียบสักนิด

รื่องที่ได้แต่งงานกับหลานสาวท่านเจ้าเมืองทางใต้แทน ศศินาอ่านจบก็ได้แต่นั่งเหม่ออยู่นานเพราะความไม่อยากจะเชื่อ อคิราห์กลับไปแล้วจริงๆในคืนนั้นเธอมั่นใจ แต่ทำไมเรื่องในนิยายถึงได้เปลี่ยนตัวเอกไปแบบนี้ แล้วไหนจะอคิราห์ที่เธอได้เจอเมื่อวานแต่กลับจำเธอไม่ได้นั่นอีก ศศินาได้แต่พึมพำกับตัวเองอย่างคิดอะไรไม่ออก

“ฮึ ๆๆ ไม่ใช่ธุระสำคัญอะไรหรอก ได้ข่าวว่าที่นี่เด็ดเลยแวะมาหาเมียไปอยู่ด้วยสักคน” มันตอบเสียงเรียบแต่สายตาโคตรเลวเลย หาเมียไปอยู่ด้วย? หาเมียอะไรของมัน จะหาทำไมในเมื่อมันก็มีเมียอยู่แล้ว อย่าบอกนะว่าคิดจะทำอะไรส้นตีน ๆ ขึ้นมา ความชั่วความเลวของมึงนี่ไม่คิดจะให้ มันพักผ่อนบ้างเหรอวะไอ้แม็ค -สามเดือนต่อมา-

วีรดาเปลี่ยนองศาหันกลับมานั่งสบตากับสามี “คืนนี้เปิดห้องที่นี่ก็ไม่เลวนะ ไหน ๆ คืนนี้เราก็ทดลองเปลี่ยนบรรยากาศแล้วนี่”