روايات وقصص ضمن รักที่เจ็บปวด

เมื่อความจริงกระจ่างแจ้ง ฉันกลับไม่สามารถแสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมาได้เลย การหมางเมิน ความเข้าใจผิด และความเจ็บปวดวันแล้ววันเล่า กลับตั้งอยู่บนพื้นฐานความรักที่พวกเขามีต่อฉัน ฉันรู้สึกเพียงแค่ว่าเรื่องทั้งหมดนี้มันช่างเหลวไหลจนน่าขำ

คุณไม่รู้หรอกว่าฉันเจ็บปวดแค่ไหน ที่ต้องอุ้มท้องลูกคุณแล้วอยู่กับคุณที่รักคนอื่น ในหัวใจคุณมีแต่คนอื่นโดยไม่มีพื้นที่ให้ฉันได้เข้าไปเลย ฉันเจ็บปวดใจมาตลอดที่รักคุณข้างเดียว ทนดูคุณรักคนอื่น นั่งมองรูปคนอื่นทุกวันทุกคืน แม้ปากฉันจะบอกว่าไม่เป็นไรแต่ใจฉันมันเจ็บปวดทรมานมา กเลยค่ะ

'รักที่ต้องแลกมาด้วยความเจ็บช้ำ ต่อให้ต้องแลกกับอะไร จะเจ็บปวดแค่ไหน ขอแค่ให้ฉันได้อยู่ในชีิวิตเค้า...ฉันทนได้ทั้งนั้น'

ห้คนที่ผมรัก ตอนนี้พังทลายลงด้วยความเจ็บปวด ไม่ต้องมีให้แล้วใจ เพราะตอนนี้ไม่ว่าจะพูดอะไรมันก็ พัง เจ็บซ้ำ ๆ จนหัวใจของผมบอบช้ำไปทั้งดวง เหมือนกับใครเอามีดแหลมทิ่งแทงซ้ำแล้วซ้ำเล่าลงก้อนเนื้อที่อกข้างซ้ายของผม มือที่จับราวบันไดสั่นเทาด้วยความเจ็บปวด ขอบตาร้อนผ่าวอย่าง ไม่อาจทานทน จนปล่อยให้หยาดน้ำตาไหลออกมาอาบแก้มทั้งสองข้าง ผมที่ไร้เรี่ยวแรงยกขึ้นปาดเช็ดน้ำตาไม่ไหว ... ความเจ็บปวดมากมายทับถมผมจนแทบจมดิน

เจอประโยคนี้เข้าไป คนอยากรักแต่รักไม่ได้โคตรเจ็บปวดเลย "ค่ะ"

แยมถามฉันพลางทำหน้าไม่เข้าใจว่าทำไมฉันถึงไม่ยอมให้เธอทำแผลให้ "เพราะรักไม่ได้เจ็บตรงนั้นไงแยม รักไม่ได้เจ็บที่แผล รักไม่ได้รู้สึกเจ็บตรงที่เลือดมันไหลสักนิด แต่ที่ที่รักรู้สึกเจ็บมันคือตรงนี้ต่างหาก" ฉันพูดพลางใช้กำปั้นทุบไปที่หน้าอกด้านซ้ายแรง ๆ หลาย ๆ ทีพลางร้องไห้อ อกมาอย่างหนัก "รักเจ็บตรงนี้ เจ็บที่ใจ เจ็บเหมือนจะตายเลยอะแยม"

’ ‘โกยเงินมันมาให้มาก ๆ อย่าสนใจความรักเฮงซวย เชื่อฉันแล้วแกจะไม่เจ็บหนัก’ ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายคล้ายโดนน้ำกรดสาดใส่ ความเจ็บปวดจากเศษรักร้าวตีรวนกันข้างใน เธอแสบร้อนหมดทั้งใจลำคอตีบตันเปล่งเสียงร้องไห้ไม่ออกสักแอะ นัยน์ตาแดงก่ำมองตนเองในกระจก แววตาวูบไหวเพ่งพิศ เชื่องช้าเพื่อหาคำตอบ… ทำไมภควัตไม่เลือกเธอ

ความรัก ความคิดถึง ความอบอุ่น และความเจ็บปวดที่ผมเคยไม่เข้าใจมาตลอดหลายเดือน ผมเข้าใจแล้ว เข้าใจแล้วว่าทำไมตอนฟื้นขึ้นมาถึงร้องไห้ทั้งที่ไม่รู้ว่าร้องให้ใคร เข้าใจแล้วว่าทำไมเห็นดอกเดซี่ถึงเจ็บจนหายใจไม่ออก เข้าใจแล้วว่าทำไมในอกถึงมีช่องว่างที่ไม่มีอะไรเติมเต็มได้ เพรา ะผมลืมเธอ

พี่ทัพปฏิเสธใช่ไหม ถามตนเองในใจ ความเจ็บปวดจากรักเป็นอย่างไรณชาได้รับรู้วินาทีนี้เอง มันเจ็บยิ่งกว่าหกล้มครั้งแรกอีก มันเหมือนมีเข็มแหลมทิ่มเข้ามาจี๊ดจนขึ้นสมองก่อนทุกอย่างจะว่างเปล่า หูอื้ออึงไม่ได้ยินแม้เสียงลมหายใจของตนเอง เหมือนคนที่ตายไปแล้ว.. “ไอ้ทัพมันแค่อายเ ฉยๆ ไม่เป็นไรนะ” เห็นน้องร้องไห้อย่างเอาเป็นเอาตายก็ไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กมอต้นจะปักใจรักใครได้มากขนาดนี้

ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว ที่สำคัญที่สุด เธอไม่อยากให้ใจตัวเองหวั่นไหว กับคนที่ไม่มีตัวตน ถ้าจะรักใครสักคน ก็ขอให้เขามีตัวตนบ้างเถอะ ให้เธอได้รักเขา และให้เขาได้รักเธอ ไม่ใช่ให้เธอรักอยู่ฝ่ายเดียว คิดถึงฝ่ายเดียว เพ้อฝันอยู่ฝ่ายเดียว