Novel & Cerita เพียงแสงส่องใจ

ของเธอทันที นิ้วเรียวเคาะแป้นพิมพ์อย่างละเมียดละไม ถ่ายทอดสัจธรรมชีวิตที่เธอตกผลึกในฐานะผู้หญิงวัย 35 ปี “บทที่ชื่อว่า... แสงแดดในเงาร่ม: ในวันที่เราคิดว่าเราแข็งแรงพอที่จะเป็นฝ่ายดูแลผู้มีพระคุณ เรากลับพบความจริงที่ว่า กำลังใจและรอยยิ้มอันสงบของแม่ต่างหากที่เป็นแสงแดด คอยส่องสว่างและขับเคลื่อนให้ร่มคันใหม่ของพวกเราก้าวเดินต่อไปได้อย่างมั่นคง ความรักที่ส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่นไม่มีวันดับสูญ ตราบใดที่หัวใจของเรายังคงจับมือกันแน่นหนาในทุก ๆ วัน...”

ในใจและในสายตามีแต่หล่อน......ตอนนี้ที่คุณมาขอคืนดีกับฉัน ก็ไม่ใช่เพราะคุณตาสว่างคิดได้หรอกนะ แต่เป็นเพราะจู่ๆ คุณก็ค้นพบว่า เสิ่นอวี่เวยไม่ใช่กระต่ายน้อยที่ใสซื่อไร้พิษสงอย่างที่คุณจินตนาการเอาไว้ หล่อนโกหกเป็นสันดาน หล่อนขี้อิจฉา หล่อนทำตัวเหมือนผู้หญิงบ้า ที่ทำให้คุณร ู้สึกขยะแขยงจากก้นบึ้งของหัวใจ"

ช่วงเย็นของไร่องุ่นเงียบสงบกว่าทุกวันแสงอาทิตย์สีส้มทอดยาวลงบนไร่กว้างสุดลูกหูลูกตาลมเย็นพัดผ่านต้นองุ่นจนใบไม้พริ้วไหวเบาๆบรรยากาศควรจะทำให้ฟ้ารดารู้สึกสบายใจแต่ตอนนี้หัวใจดวงน้อยกับว้าวุ่นไปหมดตั้งแต่วันนั้นหลังจากเพลิงผาสารภาพเรื่องลิตาฟ้ารดาเองก็ไม่รู้ว่าตัว เองจะรู้สึกยังไงดี

สัมผัสเบาๆ ที่ลูบแผ่นหลังบางเหมือนเป็นตัวกระตุ้นต่อมน้ำตาชั้นดี เพียงฟ้ากล้าปลดปล่อยเสียงสะอื้นอย่างไม่คิดอาย เพราะป้านวลจันทร์เป็นบุคคลที่เธอไว้ใจมากที่สุด เธออดทนเข้มแข็งคนเดียวมาได้ตั้งนาน หวนกลับมาเจออาทิตย์เพียงไม่กี่ครั้ง ทำไมหัวใจเจ้ากรรมมันถึงยังเจ็บปวดเพราะเขา ไม่เสื่อมคลาย

- ooooooo - ตราบสิ้นแสงดาว - ooooooo -

อยากหยุดรับรู้ทุกอย่างที่จะมีผลต่อความรู้สึกของตัวเอง แสงเหนือไม่ได้เอ่ยถามกับทั้งสองคนว่าหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง เพราะเธอรู้สึกว่าตัวเองยังไม่เข้มแข็งพอ จึงขอรับรู้เพียงแค่พวกเขาสองคนมาช่วยเอาไว้ได้อย่างปลอดภัย และเธอได้เสียเพื่อนเพียงคนเดียวไปแล้วก็พอ แต่เ พียงนิ้วบางเลื่อนลงหน้าจอเบา ๆ หลังจากเพิ่งเปิดเครื่องขึ้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน หลังจากนั้นการแจ้งเตือนนับร้อยก็ไหลทะลักขึ้นมาไม่หยุด

อย่างผู้ชำนาญการ เพลงที่เธอร้องก็เข้ากับบรรยากาศการทำงาน และชีวิตของอวี้ซินใสนวันนี้ “🎶 ฉันเป็นคนที่โชคดี ดังแสงทองส่องประกายลงมาจากฟ้า ทุกก้าวเดินไม่เคยหวั่นไหวหัวใจฉันยังมีศรัทธา 🎶เทวดายังเอ่ยวาจา บอกฉันว่า… อย่าหมดหวัง แม้ทางเดินยังไกลลิบตา 🎶 ใจฉันยังเปล่ งประกายเหมือนแสงตะวัน ทุกความฝันจะไม่จางหาย เมื่อหัวใจยังยืนหยัดมั่นคง ฉันเป็นคนที่โชคดี โชคชะตาไม่เคยทอดทิ้งฉันไป เสียงแห่งฟ้าบอกว่าอย่ายอมแพ้ ดังลมแผ่วพาเพลงสู่หัวใจ… 🎶”

ขอเพียงใจรักมั่น真诚的爱 นางผู้มีรักมั่น รักเพียงเขา แม้เขาไม่รักนาง แต่นางจะทำทุกอย่างไม่สนใจถูกผิด หลิวหลี หญิงสาวผู้มีใจรักมั่นกับจูหยวนจาง

พิศแต่เจ้า จุมพิตคลั่งไคล้ดั่ง...พธูเนื้องาม หวานล้ำเกินกว่า...สิ่งใดเล่า ความพิศวาสในใจ...มิมีจาง เจ้าคือแสงสว่าง...นำทางข้า จะเคียงข้างปกป้อง...ทุกเวลา

บทที่ 2 กงเกวียนกำเกวียน ใบหน้าหล่อร้ายกับดวงตาสีดำสนิทเหม่อลอยจดจ้องมองเพดาน และแสงไฟสลัวที่กำลังกะพริบไปตามเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มรอบด้าน ทว่ากลับไม่มีสิ่งใดส่งผ่านเข้าไปในความรู้สึกของผู้ชายที่เหมือนจะมีเพียงร่างกายแต่ไร้วิญญาณ