รักที่เป็นม่านหมอก の小説・ストーリー

เธอย่นจมูกใส่ จนชายหนุ่มแนบริมฝีปากอุ่นขยี้ลงไปเบาๆ อย่างมันเขี้ยวก่อนจะสอดแทรกปลายลิ้นร้อนเข้าไปเพื่อมอบรางวัลให้กับภรรยาสุดที่รัก ซึ่งบรรยากาศตลบอบอวลด้วยความสุข ท่ามกลางเสียงคลื่นทะเลที่ซัดเข้าฝั่งเป็นระยะๆ ราวกับว่าเป็นพยานรักของทั้งคู่ จบบริบูรณ์ พบ กับ พิศวาสรักเมียทาส

พลาดรักใต้เงาแค้น โดย แสงเทียน พนากร 💔 อคิรา ❌ไม่มีนอกใจ นอกกาย❌ โปรย... “ผลลัพธ์ของการอวดดี แน่ใจว่าเธอจะรับไหว?”

�ดยดี แม่นายใจเดียวยิ้มน้อยๆ เมื่อปรายฝนเคลื่อนตัวขึ้นมาและเห็นว่ากำลังถูกจ้องมอง จึงจุมพิตหยอกเย้าเคล้าคลออย่างอ่อนหวาน “ปรายไม่รู้ว่ารักเป็นอย่างไร แต่เชื่อว่าที่รู้สึกคือ ความรัก” ปรายฝนพูดจบก็เริ่มลูบไปตามเนื้อตัวของแม่นายใจเดียวที่ถึงแม้ผิวพรรณไม่ขาวนวล แต่ค วามเรียบเนียนนั้นถูกฉาบเอาไว้ด้วยผิวสีน้ำผึ้ง หากอยากรู้สึกถึงความเนียนนุ่มต้องสัมผัสและลูบไล้เหมือนที่ปรายฝนกำลังหลงใหล จุมพิตจาก

ชายหนุ่มพรมจูบเบาๆทั่วใบหน้าหวานด้วยความรักเต็มหัวใจ "จำไว้นะ...หมอกไม่ต้องอธิษฐานให้ฉันรักหมอกตลอดไป เพราะฉันจะรัก จะดีกับหมอก จะทำให้หมอกมีความสุขตลอดไป โดยที่หมอกไม่จำเป็นต้องขอพรอะไรเลย มั่นใจเถอะว่าชัชวินทร์คนนี้จะไม่รักใครอีกนอกจากนลินดาคนเดียว"

ขนมย่นจมูกใส่คนคลั่งรัก น่ารักที่สุด น่ารักเกินไปจริงๆ “ก็รักอ่ะ เห็นเพื่อนแต่งงานก็อย่างแต่งบ้าง” “ยังเรียนไม่จบเลย” “ก็เข้าใจ แต่แบบ…” “หนูรักคนนี้นะ รักที่สุดในโลก ใจไม่มีทางเปลี่ยนหรอก ก็อยู่ด้วยกันทุกวัน” ฉลามก้มหน้ามองสบตาคนรัก สุดท้ายก็หมุนตัวไปกอดเธอและพยักหน ้าไปมา

เธอยอมแลกทุกอย่างได้เพราะคำว่ารักคำเดียว แม้สิ่งที่ได้กลับมาคือความเจ็บปวดแสนสาหัสก็ตาม เมื่อบทรักจบลง สิ่งเดียวที่เขาหลงเหลือให้ฟ้างามคือความโศกเศร้าอาดูร น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลอาบแก้มขาว หัวใจร้าวระบมพอ ๆ กับทุกส่วนของเรือนร่างที่เขาจับต้อง ในขณะที่ความหม่นหมองคืบ คลานเข้ามากัดกินจิตใจอย่างเชื่องช้า

“ไม่เบาครับ ผมจะทำให้ฝนลืมทุกอย่าง ลืมแม้กระทั่งวิธีหายใจเลยคอยดู” เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องประสานไปกับเสียงเกลียวคลื่นที่สาดซัดโขดหินเบื้องล่าง นัยน์ตาสีฟ้าครามประสานเข้ากับนัยน์ตาสีน้ำตาลประกายทอง สื่อสารความรักและความโหยหาที่อัดอั้นมานานนับเดือนผ่านภาษากายที่หลอ มรวมเป็นหนึ่งเดียว รามโหมกระหน่ำพายุรักอย่างบ้าคลั่งในห้วงสุดท้าย สลับกับการก้มลงไปจูบซับหยาดเหงื่อและขบเม้มริมฝีปากอิ่มอย่างดูดดื่ม “ผมรักฝน รักฝนที่สุด”

แต่แก้วใจกลับยกมือขึ้นอย่างยากลำบาก ใช้นิ้วที่เปื้อนเลือดแตะหลังมือของหมอกเบา ๆ "...รัก...หมอกนะ" เวลาทั้งหมดราวกับหยุดนิ่ง หัวใจของหมอกบีบรัดจนแทบหายใจไม่ออก เขาก้มลงแนบหน้าผากกับมือของคนรัก น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าร่วงลงบนหลังมือซีดขาว

คือเพียงดาวเพื่อนสนิทของคนรักที่หายตัวไป ‘ยาหยี คุณต้องไม่เชื่อแน่ ๆ ว่าผมเห็นคุณเพียงดาวอยู่กับนายหัวเพลิง’ หนุ่มลูกครึ่งพิมพ์ข้อความส่งผ่านไปทางแอปพลิเคชันไลน์ถึงคนรัก

แต่เมื่อผ่านเรื่องราวเหล่านั้นมาได้ ทุกสิ่งกลับกลายเป็นบทพิสูจน์ว่าความรักของพวกเขานั้นมั่นคง ซึ่งเปรียบเสมือนเสาเข็มที่ถูกตอกลงลึกในพื้นดิน แม้พายุจะโหมกระหน่ำ แม้วันเวลาจะเปลี่ยนแปลง แต่หากทั้งสองยังคงรักและให้เกียรติซึ่งกันและกัน ความรักนี้ก็จะไม่มีวันสั่นคลอ น เพราะนี่คือ "รักลงเสาเข็ม" ความรักที่ถูกตอกลึกลงในหัวใจของกันและกัน... และจะมั่นคงตลอดไป จบบริบูรณ์...