Novel & Cerita รักที่เป็นม่านหมอก

คนใต้ร่างอย่างม่านฟ้าที่ได้ฟังเบิกตาโพล่งขึ้นมา ม่านฟ้าเอียงหน้าหมายจะหันไปมองชายหนุ่ม ดวงตากลมโตสั่นระริกขึ้นมากับคำว่า'รัก'ที่ชายหนุ่มมอบให้ "คุณนิครักฟ้า จริง ๆ เหรอคะ" "อืม" "..." "ฉันรักเธอ ม่านฟ้า"หัวใจของม่านฟ้าเต้นแรงแทบจะทะลุออกมาอยู่ด้านนอก ดูเหมือนว่าคำบอ กรักจากปากของเขาจะมีผลกับอัตราการเต้นของหัวใจเธอ

คเชนทร์ยังคงพยายาม เพราะในใจเขายังคงมีแค่ม่านหมอก แม้บางครั้งจะมีเผลอไผลไปบ้าง โดยเฉพาะกับเธอคนนั้นที่เขาเผลอไปมีสัมพันธ์ด้วย ม่านหมอกหันมองรักแรกของเธอเล็กน้อย แววตานั้นไม่ได้ยินดีกับคำพูดอีกฝ่ายเลยสักนิด “พี่เชนทร์ ถ้าพี่อยากเป็นเพื่อนเป็นพี่กับหมอก หมอกยินดีนะคะ แต่ถ้ามากกว่านั้นอย่าเลยค่ะ หมอกไม่คู่ควรกับความรักของพี่หรอก” เธอบอกอย่างจริงใจ เพราะม่านหมอกไม่อยากเป็นคนเห็นแก่ตัว

คนฟังถึงกับร้องเสียงดุในลำคอ ปรายตามองคนหน้าง้ำเล็กน้อย ช่างกล้าพูดเสียจริงว่าเขาไม่รัก ถ้ายอมทำให้ถึงขนาดนี้เรียกว่าไม่รัก แล้วความรักของนุดีมีนิยามว่าอย่างไรกัน คนอย่างหมอกไม่ใช่พวกมานั่งพร่ำบอกเอ่ยคำหวานซึ้ง แต่มักเลือกกระทำให้เห็นถึงคุณค่ามากกว่า หมอกขับรถเพื่อมุ่ง ตรงไปหาพี่ชายเป็นระยะเวลาเกือบสิบเอ็ดชั่วโมงด้วยความระมัดระวัง เนื่องด้วยมีสองชีวิตที่สำคัญต่อเขานั่งมาด้วย ตลอดทางมีเสียงสนทนากันบ้าง บางครั้งก็มีความเงียบเกาะกุม และเมื่อเลี้ยวรถเข้าไปในบริเวณไร่ก็เป็นเวลาเกือบจะสองทุ่มเข้าไปแล้ว

ฉีเฟิ่งเซียนใบหน้าซีดขาวราวกระดาษ นางเหม่อมองออกไปยังหน้าต่าง ความสับสนเจ็บปวดรวมไปถึงความสิ้นหวัง ทำให้หัวใจของนางด้านชา “ข้าเคยคิดว่าหากสักวันหนึ่งมีบุรุษที่รักข้า แม้ตอนแรกข้าไม่รักเขา แต่ขอเพียงเขามีความจริงใจมอบให้ ข้าอาจลืมเกาเฟิงเหยียน กระทั่งสามารถมอบใ จให้เขาได้เมื่อได้อยู่ร่วมกัน เห็นชัดว่าแท้ที่จริงแล้วความจริงใจนั้นคือความหลอกลวง ข้าเป็นเพียงหมากตัวหนึ่ง”

ม่านตะวันยอมรับว่าปีนขึ้นเตียงเขา เธอรักเขา ชอบเขา และเสียเขาไปให้ใครไม่ได้ สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นมันรวดเร็วและร้ายแรงเกินที่ยศชัยจะยอมรับได้ “ผมจะไม่มีวันแต่งงานกับม่าน คุณแม่ก็รู้ว่าผมมีคนรักอยู่แล้ว!”

เราสามคนเรียกว่าดวงชะตาพัวพันเกือบทุกวันเลยทีเดียว เกาหมิงย่อมไม่รู้เหมือนหลินซูซิน ทว่าวาจาของหญิงสาวทำให้เขารู้สึกร้อนตัวอย่างประหลาด หรือนางจะรู้เรื่องเมื่อวาน! [1] หมายถึงก้างขวางคอทางด้านความรัก เป็นคำแสลงเปรียบถึงคนที่รักกัน หรือ พวกคู่รัก ย่อมชอบบรรยากาศแบบโรแม นติก ชอบที่มืดๆ เวลาจะแสดงความรักต่อกันจะได้ไม่มีคนเห็น แต่ถ้ามีโคมไฟอยู่ข้างๆ ย่อมสว่างทำให้อาย การพลอดรักจึงไม่สะดวกเพราะมีคนเห็น

“ทำกับข้ารึไม่” “ยอมรึไม่ เดือนอ้ายของข้า” ดวงตาคู่สวยเป็นประกายระยิบระยับพลันสั่นระริกเมื่อใบหน้าของชายหนุ่มผู้อยู่สูงเกินกว่าที่เธอจะเอื้อมถึง ได้โน้มเข้ามาใกล้จนรู้สึกได้ถึงลมหายใจที่รินรดบนใบหน้า มือที่วางทาบยังหน้าท้องแข็งก็ถูกมือใหญ่เลื่อนมาจับประสานให้เรียวนิ้วทั้ งห้าของทั้งสองประกบเข้าด้วยกัน

ขณะที่เธอนอนซมอยู่บนเตียงเหมือนคนป่วยไข้ ไม่อยากน้ำไม่อยากอาหาร ตรอมใจกับสามีก็มีเมสเสจส่งเข้ามาในแอปพลิเคชันที่เธอเปิดเป็นสาธารณะอยู่ คนส่งก็คนเดิมซึ่งเคยบล็อกไปแล้วแต่มันก็ยังสร้างแอ็กเคานต์ผีมาตามรังควานเธออยู่ดี นางฟ้าสีเทา:คุณรามเขาไม่ได้รักแก เขามีคนรั กอยู่แล้ว อีกไม่นานคนรักของเขาก็จะกลับมา ถึงตอนนั้นแกจะโดนเฉดหัวทิ้ง [สติกเกอร์แมวทำหน้ายิ้มเยาะ]

รัก ดวงตาหวานละมุนที่มองมา มันทำให้คณานางรู้สึกว่าผู้ชายตรงหน้าผิดแผกแปลกไป เขาไม่ใช่ปรมัตถ์คนเดิม

"หมอก ฉันว่านายกำลังเพ้อ" "ผมไม่ได้เพ้อ ผมมีสติดี ผมรู้ว่ากำลังพูดอะไร" "นายกับฉัน เราเพิ่งจะรู้จักกันได้ไม่เท่าไหร่ นายยังเด็กอาจจะคิดว่ามันเป็นความรัก แต่ฉันคิดว่ามันยังเร็วไปที่จะด่วนตัดสินใจ นายอาจจะแค่ชอบคนใจดี อาจจะคิดว่าฉันเหมือนแม่นายก็ได้"