รักที่เป็นม่านหมอก นิยาย & เรื่องราว

คำบอกรักที่ไม่รู้จักเบื่อ เพราะหัวใจที่เข้าใจ ห่วงใย รักใคร่ และเอื้ออาทรซึ่งกันและกัน สามารถเกิดขึ้นได้กับทุกคน ขึ้นอยู่กับว่ามนตราของความรักจะดลบันดาลให้ต้องพบเจอกับอะไรมาก่อน จะได้รู้เช่นเห็นชาติของความรัก มนตราแห่งรักเปลี่ยนร่างซาตานในคราบเทพบุตรอย่างชวนนท์ ให ้สยบลงแทบเท้าของสาวน้อยผู้มีใจอันบริสุทธิ์ ความทุกข์ระทมที่ชายหนุ่มเคยมอบให้ แปรเปลี่ยนเป็นความรักที่สุดแสนจะมั่นคง และยั่งยืนนาน ตราบเท่าที่ชีวิตจะหาไม่ แม้ลมหายใจเฮือกสุดท้ายจะสิ้นสุดลง ความรักของทั้งคู่ก็จะยังคงอยู่ในความทรงจำของทุกคนตลอดไป

นิ้วชี้เรียวตีปลายจมูกรั้นของภรรยา แว็บหนึ่งเขามองเห็นประกายบนดวงตากลมโตวาววับขึ้นมา “ม่านแค่คิดว่า...” “ว่า?” “ว่าม่านรักพี่คิมนะคะ” จูบที่แก้มสากเบาๆ ก่อนจะหันหน้าไปมองสวนดอกไม้ต่ออย่างอารมณ์ดี “พี่ก็รักหนู รักมาก ดีใจที่หนูรับด้านไม่ดีของพี่ได้”

คำพูดของไต้ฝุ่นยิ่งทำให้นายหัวคเชนทร์รู้ว่าม่านฟ้าเป็นผู้หญิงแบบไหน เธอปฏิเสธผู้ชายอย่างไต้ฝุ่นเพียงเพราะเธอนั้นมีเขาอยู่แล้วในใจ แต่ทำไมเขาถึงได้ทำร้ายจิตใจของเธอ “ฉันกับม่านฟ้า เรามีความสัมพันธ์ที่เกินเลย เด็กในปกครองที่พ่อฝากฝังเอาไว้ เพื่อให้ส่งเสียให้ เธอเรียนจนจบ จากการที่ใช้วาจาเชือดเฉือนกันไปมา สุดท้ายฉันก็พ่ายแพ้ให้กับหัวใจตัวเอง ในที่สุดม่านฟ้าก็ตกเป็นเมียฉันด้วยความยินยอมและเต็มใจ ระหว่างเราสองความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นมันคือความรักไม่ใช่ความใคร่”

เช้าตรู่ แสงแดดสีอ่อนสาดส่องเข้ามากระทบดวงตาของฉันให้ลุกตื่น เพราะหากชักช้าคนของเฉินตูจะได้บุกมาที่นี่แน่ ฉันใช้มือเรียวจับผ้าห่มปิดเรือนร่างที่เปลือยเปล่า ทว่าเมื่อลุกนั่งก็ถูกแขนล่ำของเซ็นโอบกอดจากทางเบื้องหลัง “ปล่อยฉัน” ฉันเอ่ยน้ำเสียงเยือกเย็นต่อเขา ทว่าเซ็นดื้อรั ้น เขาลุกนั่งอีกทั้งยังดึงร่างของฉันเข้าไปกอดแนบร่างกายที่เปลือยเปล่าของเขา “ผมรักคุณนะน้ำ” คำว่ารักที่ผมพูดออกมามันคือความจริง แต่เมื่อน้ำได้ยินเธอกลับนิ่งเฉยต่อผม

รัก รอเรือ กอไก่ ใส่ไม้หันอากาศเข้าไปอีกตัวเป็นคำที่สั้นๆ อ่านง่ายๆ ว่ารัก. และอยากยืนยันว่ารักจริงๆ...ไม่มีอย่างอื่นแอบเร้นอีก หรือหากจะมี อาจจะเพราะรสรักนั่นมันฉ่ำ ซาบซ่าน เลยทำให้ติดตราตรึงใจ

เพชรยืนนิ่ง ดวงตาไหววูบ เขาเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปหาเธอช้า ๆ แต่ฟ้าใสไม่ถอย แม้แต่ก้าวเดียว จนในที่สุด เขาก็หยุดอยู่ตรงหน้าเธอ ใกล้จนปลายจมูกแทบชนกัน เพชรก้มลงกระซิบชิดหูเธอ น้ำเสียงแหบต่ำ “เธอกำลังเล่นกับไฟนะฟ้าใส”

ม่านฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงเจือสะอื้น "มันเป็นอดีตไปแล้วม่าน ตอนนี้ผมไม่ได้รักคุณ ผมมีคนที่ผมรักอยู่แล้ว" "เหนือ..ฮึก เหนือคะ.. ไม่จริงใช่มั้ย"

ไกรภพยิ้มจนตาหยี่ตอบกลับเสียงนุ่ม นี้สินะความสุข นี้สินะเรียกว่าความรัก ความรักไม่มีผิดถูก มีผิดหวัง มีสมหวังปะปนกันไป เธอโชคดีที่ได้เจอคนที่รักเธอและอยู่เคียงข้างเธอ หากผ่านอดีตไปไม่ได้ ปัจจุบันก็ไร้ค่า

ดวงตาคมเข้มหลุบต่ำลงจ้องมองริมฝีปากอิ่มที่ดูจะสั่นเล็กน้อยเพราะอารมณ์โกรธที่เริ่มปะทุ “คุณมันบะ..” เสียงหวานขาดหายไปเพราะอะไรบางอย่างที่ฉกประทับลงมาอย่างรวดเร็ว ดวงตาหวานตื่นโพลง สัมผัสจาบจ้วงล่วงเกิน..เกินกว่าเธอจะยอมรับได้ แม้จะมีแพรผ้ากางกั้นแต่มันจะต่างอะไรในเมื่อ ความบางเบานั้นไม่เป็นอุปสรรคต่อการรุกรานเลยสักนิด

เธอย่นจมูกใส่ จนชายหนุ่มแนบริมฝีปากอุ่นขยี้ลงไปเบาๆ อย่างมันเขี้ยวก่อนจะสอดแทรกปลายลิ้นร้อนเข้าไปเพื่อมอบรางวัลให้กับภรรยาสุดที่รัก ซึ่งบรรยากาศตลบอบอวลด้วยความสุข ท่ามกลางเสียงคลื่นทะเลที่ซัดเข้าฝั่งเป็นระยะๆ ราวกับว่าเป็นพยานรักของทั้งคู่ จบบริบูรณ์ พบ กับ พิศวาสรักเมียทาส