รักสามเส้า Novels & Stories

วันละสามเวลามากกว่าอาหาร เห็นจะเป็น สุรา สุรา สุรา... ท่านอามัวแต่ร่ำสุรา เมื่อใดจะร่ำนารีบ้างเล่า

มาร่วมไทม์ไลน์เส้นทางชีวิตรักของมิส USA ที่ต้องการแค่ไปเปิดประสบการณ์ชีวิตที่อเมริกาและเก็บเงินมาเพื่อเปิดร้านตามความฝันที่บ้านเกิด แต่ดันไปเข้าตาหนุ่มๆสายฝอ เลยเป็นที่มาของความรักชุลมุนอิรุงตุงนัง เรื่องชวนปวดหัวในอดีตของใครบางคนที่ตามมาหลอกหลอน ที่ทำให้เธอต้องยืนหยัดเพื่อแก้ปัญหา รวมถึงการได้ท่องเที่ยวตามรอยสถานที่ต่างๆ ไปพร้อมกับมิส USA สาวไทย สายสตรอง นิยายแนวโรมานซ์ จบดี ไม่มีนอกกาย ผู้ชายธงเขียว นางเอกสู้คน

เมื่อหญิงใบ้ไร้ศักดิ์ ต้องกลายมาเป็นสนมไร้ศักดิ์ ของฮ่องเต้ผู้ชึ่งรูปงามที่สุดในเจ็ดคาบสมุทร

หลักฐานในที่เกิดเหตุบ่งชี้ว่าใครคือหญิงสาวในคืนนั้น อชิระจงใจให้สัมปันนีเห็นสร้อยข้อมือที่เธอบังเอิญทำตกไว้ เธอคือ…ผู้หญิงที่ทำให้เขาอยากรู้ว่าเป็นใคร เขาคือ…ผู้ชายที่เขาได้ครอบครองเธอเป็นคนแรกและโหยหาทุกค่ำคืน สัมปันนีจะยินยอมรับสารภาพหรือยอมจำนนด้วยหลักฐาน ตามให้กำลังใจสายสืบที่แสนเร่าร้อนอย่างอชิระรวมถึงผู้ร้ายปากแข็งอย่างสัมปันนีกันได้ใน ท่านประทานขา อย่ารังแกหนู นะคะ

นิยายพีเรียดอีโรติก ความปรารถนาไม่ปรานีใคร นาย บ่าว ไพร่ หรือว่า ทาส หากตกอยู่ในวังวนแห่งดำฤษณาแล้วนั้น ไม่แคล้วจะตกเป็น ‘ทาสพิศวาส’ เท่าเทียม

นางหลงรักองครักษ์ข้างกาย ร้องขอบิดาจนได้หมั้นหมายกัน ไม่สนว่าเขาไม่ได้มีใจให้นาง นางถูกคนร้ายจับตัวไป พยายามร้องเรียกให้เขาช่วย แต่เขาไม่หันมามองนางเลยสักนิด สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่จ้าวฉู่หรันน้องสาวต่างมารดาของนาง " ข้าหายไปเจ้าไม่สนใจตามหา แต่ไปดูแลฉู่หรัน ตกลงเจ้าเป็นองครักษ์ของข้าหรือของนางกันแน่" " หวังจื่อเย่ ในเมื่อเจ้าอยากดูแลฉู่หรันมากขนาดนั้น งั้นข้ายกเจ้าให้นาง ไม่ใช่แค่ฐานะองครักษ์แต่รวมถึงฐานะคู่หมั้นด้วย" ผ้าม่านเปิดออกพร้อมชายชุดดำที่คลุมหน้าเห็นแต่ลูกตา นางยกเท้าจะถีบ เขาจับเท้านางไว้เข้ามาประชิดตัว เอ๊ะ ทำไมคุ้นๆ " เจ้า ไอ้โจรบ้ากาม" " ข้าเอง" " เจ้าจะพาข้าไปไหน" " รังของเรา" " รัง รังโจรหน่ะรึ" ฮ่าวหยูยิ้มแป้นพยักหน้าหงึกหงัก

เรื่องราวระหว่างบุตรีของพ่อค้าผู้ "อ่อนหวาน" แต่ซ่อนความร้ายกับซื่อจื่อผู้ "อ่อนแอ" แต่เจ้าเล่ห์ [นิยายโบราณแท้ แนวชิงดีชิงเด่นในจวน (ไม่มีเกิดใหม่ ไม่มีทะลุมิติ ไม่มีสูตรโกง) แต่งก่อนรักทีหลัง พระนางบริสุทธิ์ทั้งคู่] ลู่เจาหนิงส่งเสริมสามีจนก้าวหน้าในหน้าที่การงาน ได้เลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่ง แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือคำที่เขาพูดว่า 'บุตรสาวพ่อค้านั้นเจ้าเล่ห์เพทุบาย' แต่งงานกันมาสองปี เขาเอาแต่คนึงหาพี่สะใภ้ผู้เป็นรักแรก ไม่เคยแตะต้องตัวกายนางเลยสักครั้ง หลังจากพี่ชายตายจากไป เขาก็แทบอดใจรอไม่ไหวที่จะมอบบุตรให้แก่พี่สะใภ้หม้ายคนนั้น ทั้งยังตำหนิว่านางไม่ใจกว้างพออีกด้วย ก็ดี! ลู่เจาหนิงเปลี่ยนไปช่วยชีวิตพี่ชายของเขาที่ 'ตายไปแล้ว' ทันที คนในสังคมต่างเย้ยหยันว่านางมีชาติกำเนิดต่ำต้อย แต่หารู้ไม่ ว่านางมีความสามารถรักษาคนตายให้ฟื้น คืนเนื้อคืนกระดูกได้! นางอยากจะเห็นนัก ว่าละครฉากนี้จะจบฉากลงอย่างไร... …… ผู้คนในสังคมต่างรู้ดี ว่ากู้ซื่อจื่อแห่งจวนโหวจงหย่ง เป็นผู้ที่มีความสามารถอันน่าทึ่ง รูปงามไม่เป็นรองใคร มีสติปัญญาที่ปกป้องบ้านเมืองให้สงบสุขได้ เพียงแต่น่าเสียดายที่ร่างกายอ่อนแอขี้โรคมาตั้งแต่เด็ก จุดด่างพร้อยเพียงอย่างเดียวก็คือ เขาใช้อำนาจบังคับแต่งงานกับภรรยาของน้องชายตัวเอง หลายปีต่อมา ชายหนุ่มผู้มีอำนาจล้นราชสำนักเลิกงานตรงเวลาทุกวัน ใครก็รั้งไม่ได้ แม้แต่ฮ่องเต้เขาก็ยังไม่ไว้หน้าเลย "พูดไร้สาระ เมียข้าจ้องแต่จะหนี หากไม่รีบกลับบ้าน แล้วนางหนีไปอีกจะทำอย่างไร!" ลู่เจาหนิงนอนตื่นสายจนตะวันโด่งทุกวัน นางคิดในใจ ไหนบอกว่าร่างกายอ่อนแอขี้โรคอย่างไรเล่า?!

หลิงอี้หรานถูกตัดสินจำคุกเป็นเวลาสามปีเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่คร่าชีวิตคู่หมั้นของอีจินลี่ชายผู้ร่ำรวยที่สุดในเมืองเฉิน เมื่อเธอได้รับการปล่อยตัวจากคุก อี้จิ่นหลีเกิดสนใจเธอขึ้นมาด้วยเหตุผลใดบางอย่าง เธอคุกเข่าลงบนพื้นและอ้อนวอนขอร้องเขา “อี้จิ่นหลีปล่อยฉันไปได้ไหม?” เขาแสยะยิ้มและพูดว่า “น้องสาว ฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไป” ว่ากันว่าอี้จิ่นหลีไม่แยแสหรือสนใจใครสักคนและทุกๆคน แต่ด้วยบางเหตุผลเขาทำทุกอย่างเท่าที่เขาจะทำได้เพื่อเอาใจคนงานสาวสุขาภิบาลผู้ซึ่งอยู่ในคุกตลอดสามปีที่ผ่านมา อย่างไรก็ตามความจริงจากอุบัติเหตุในปีนั้นได้ปล้นความรักทั้งหมดของเธอที่มีให้กับเขาแล้วเธอก็วิ่งหนีไป หลายปีต่อมา เขาขอร้องเธอขณะที่อยู่บนพื้น “อี้หราน ตราบใดที่เธอกลับมาอยู่เคียงข้างฉัน ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อคุณ” เธอเพียงแค่จ้องมองไปที่เขาอย่างเยือกเย็นและพูดว่า “ถ้าอย่างนั้น ก็ไปตายซะ”

“เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนถือว่าเป็นอุบัติเหตุ เพราะฉันไม่ได้ตั้งใจ ที่ฉันทำไปเมื่อคืนเพราะฉันคิดว่าเธอคือไอริคนที่ฉันรัก ถ้ารู้ว่าเป็นเธอฉันคงไม่ทำ”

นุชลตรี สตรีชาวไทยผู้โชคดีได้จับพลัดจับพลูมาแต่งงานกับมาฮันห์ มหาเศรษฐีเมืองมัทราส อินเดียใต้ นุชลตรีไม่รู้สึกว่าหล่อนโชคดีเลยสักนิดที่มหาเศรษฐีแห่งมัทราสมาสู่ขอเธอแต่งงานถึงบ้านหลังเล็กที่กำลังจะสิ้นเนื้อประดาตัวของหล่อนกับแม่ เพราะเธอรู้ดีว่าไม่นานมาฮันห์จะต้องเฉดหัวเธอทิ้งสักวันหนึ่งหากเธอมีทายาทให้กับเขา แม้ว่ามาฮันห์จะมีรูปงามดั่งเจ้าชาย หากในสายตาของนุชลตรีเขาดุร้ายยิ่งกว่าราชสีห์ ทั้งยังมีจิตใจอำมหิตเมื่อเห็นว่าหล่อนมีลูกไม่ได้ เขาจึงส่งเธอไปนอนในห้องใต้ดิน และกุเรื่องใส่ร้ายหล่อนว่าภรรยาคนแรกของเขาเป็นสตรีที่ห้ามคนในบ้านรับใช้เว้นแต่เพียงกุลลี หญิงรับใช้ใบ้ที่เขาส่งมา ไฉนมาฮันห์จึงย่ำยีจิตวิญญาณของนุชลตรีได้ถึงเพียงนี้ หรือแค่เพราะว่าหล่อนไร้ทายาทสืบสกุลให้กับเขามาค้นหาคำตอบในนิยายเล่มนี้กันค่ะ