รักสามเส้า

พวกเขาเข้าหาเธอด้วยการล่อลวง กังขังเธอไม่ให้ไปไหน หัวใจดวงน้อย จะรับมือกับชายทั้งสองคนได้ไหม ติดตามต่อได้ในเรื่อง ถ้าวันนั้น ‘ผิงอัน’ ไม่ก้าวเท้าออกจากบ้าน เพราะเธอได้ยินเสียงร้องโอดครวญ ของความทรมาน ไม่ได้หยิบยื่นน้ำใจเข้าไปช่วย คาร์ลเตอร์ และ เคอร์วิน ชีวิตของเธอในตอนนี้ คงไม่ต้องมาถูกกักขังให้อยู่ใต้อาณัติของพวกเขา มาเฟียร้ายกาจที่ตกหลุมรักหญิงสาวธรรมดา พวกเขา ทำทุกอย่างเพื่อให้เธอมาอยู่กับพวกเขา ถึงจะต้องใช้โซ่ตรวนล่ามเธอไว้ก็ตาม…

วันแต่งงานที่เขาเฝ้ารอกำลังจะมาถึง แต่เจ้าสาวดันมาขอเลื่อนงานแต่งออกไปก่อน ในเมื่อเจ้าสาวไม่ยอมแต่งด้วย เขาก็แค่หาเจ้าสาวคนใหม่มาแต่งแทน วันที่รักใหม่กำลังผลิบาน เจ้าสาวตัวจริงดันกลับมาทวงเขาคืนซะงั้น

เธอ ร้ายเพราะอยากได้เขามาครอบครองโดยไม่สนวิธี หารู้ไหมว่าใจเขานั้นอยู่กับผู้หญิงอีกคน ยั่วก็แล้ว เปลี่ยนนิสัยก็แล้ว ทำดีด้วยก็แล้วภูวดลกลับไม่เคยเหลียวแลชนัญชิดาสักนิด ในเมื่อไม่รัก งั้นก็หย่าไปให้จบๆ

สองสาวเพื่อนซี้ถูกแก๊งค้ามนุษย์หลอกมาขายตัวที่เกาะส่วนตัวของแก๊งโยโล่ โดยอ้างว่าพวกเธอผ่านการคัดเลือกเข้าค่ายเพลงจากการออดิชันที่ผ่านมา ความฝันที่จะได้เป็นศิลปินดับลงและถูกตอกย้ำด้วยเรื่องชั่วร้ายที่พวกเธอต้องเจอในคฤหาสน์หรูบนเกาะส่วนตัวแห่งนี้ ที่เปรียบเสมือนกรงของเสือทั้งสี่ตัว กรงสุดหรูที่จะมีสาวสวยถูกโยนเข้ามาให้เสือทั้งสี่ตัวขย้ำ และจับโยนกลับออกไปเมื่อพวกเขากินอิ่มจนหนำใจ...

เขาคอยกีดกันเธอออกจากผู้ชายคนอื่น โดยที่อยู่ในสถานะ”เพื่อนสนิท” มิหนําซํ้าตัวเองยังทำตัวเจ้าชู้ไม่เลิก ทำร้ายความรู้สึกเธอกลับไปหาแฟนเก่ารุ่นน้องคณะปีหนึ่ง สุดท้ายในวันที่เขารู้ตัวว่ารักเธอ มันก็สายไปเสียแล้ว…

“ที่ผ่านมาผมหลอกคุณ หลอกให้คุณรักผม ผมต้องการให้คุณเจ็บปวด อยากเห็นคุณร้องไห้เหมือนจะขาดใจ ที่โดนทิ้งอย่างไม่ใยดี” เธอน้ำตาไหล..นี่คือชัยชนะที่เขาต้องการไม่ใช่หรือ...แต่ทำไมเขารู้สึกว่าตัวเองกำลังแพ้

ผ่านมาเกือบสี่ปี แทบไม่มีวันไหนเลยที่เราไม่คิดถึงเขา... กระบอกตาร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงวันที่อ่านข้อความจากเขา มันเป็นข้อความสุดท้ายที่เขาตอบกลับมาหลังจากที่หล่อนทักไปหาเพื่อจะบอกเรื่องสำคัญ ไปรยาจดจำได้ทุกจังหวะความคิดและความรู้สึกในเวลานั้น หล่อนไม่เคยลืมมันได้เลย... พลันเสียงเจื้อยแจ้วที่แสนคุ้นเคยก็ดึงหญิงสาวให้ออกจากความหม่นหมอง 'แม่กุ๊บกิ๊บคร้าบ แม่กุ๊บกิ๊บอยู่หนาย คุณตาพาอชิไปซื้อขนมมาเยอะแยะเลยคร้าบ' สำหรับไปรยา ไม่ใช่เวลาหรอกที่ช่วยเยียวยารักษาแผลในใจ แต่เป็นเด็กชายอชิระผู้เป็นแก้วตาดวงใจของหล่อนต่างหาก --------------- “หนูอยู่บ้านนี้ใช่ไหม” “ใช่ครับ นี่บ้านของอชิ” “แล้วพ่อเราไปไหน” “อชิไม่รู้ครับ แต่อชิมีคุณตาตัวใหญ่ๆ ใหญ่กว่าคุณลุงด้วย อชิไม่กลัวคุณลุงหรอก” “พ่อเราหนีไป ไม่อยู่เลี้ยงเราใช่ไหม” เพิ่งรู้ตัวว่าตนใจร้ายเกินไปก็ตอนที่เห็นดวงหน้าเล็กนั้นเบ้ ทำท่าจะร้องไห้ แต่น้ำตาก็ไม่ได้ไหลออกมา เพราะเจ้าตัวฮึบไว้ได้ทัน “อชิโป้งคุณลุง ไม่ให้คุณลุงมาบ้านอชิ”

จากเด็กที่ไถ่ชีวิตให้มาเป็นคนรับใช้แต่กลับกลายมาเป็นเมียที่เคยผูกพันธ์กันมาก่อน

เขา ชายหนุ่มที่ถูกรับมาเลี้ยงหลังจากที่พ่อแม่เสียชีวิตกระทันหัน ทำให้เขาได้มาอยู่กับครอบครัวของผู้มีพระคุณของพ่อแม่เขา และที่นั่นทำให้เขาได้เจอกับเธอ สาวน้อยน่ารัก เอาแต่ใจนิดๆ แอบชอบพี่ชาย

เกลียดลูกสะใภ้คนนี้มากหรือคะพ่อ...งั้นหนูจะทำให้พ่อเกลียดหนูมากกว่าเดิม “ฮึ่ม...พ่อผัวตัวแสบ แบบนี้จะให้หนูเคารพได้ไงคะ ก็ได้ค่ะ ในเมื่อร้ายมา หนูก็ไม่ยอมอยู่เฉย ๆ เหมือนกัน เราได้เห็นดีกันค่ะ!!!” “ในเมื่ออยู่กันดี ๆไม่ได้” เจ้าหล่อนจึงถอดเสื้อผ้าออกจากกายจนล่อนจ้อน ปลดเปลื้องทุกกฏเกณฑ์ลงแทบเท้า ต่อหน้าพ่อผัวที่เกลียดชังลูกสะใภ้เช่นเธอจับใจ !!