รักสามเส้า

"ฉันกับเธอคงมีได้แค่งานหมั้นเท่านั้นแหละ ครบหนึ่งปีเมื่อไหร่ฉันจะถอนหมั้นทันที เพราะฉันไม่ได้รักเธอและไม่คิดจะรัก"

ถ้าไม่ติดว่าพ่อสามีขอร้อง เธอคงขอหย่ากับเขาไปนานแล้ว ไม่ปล่อยให้เขามาหยามเกียรติควงผู้หญิงอื่นไปทั่วเมืองอยู่แบบนี้หรอก

เรื่องราวของเจ้าพ่อธุรกิจบันเทิงแห่งเมืองก่างผู้มั่นคงในความรักที่แอบรักคุณหนูสายชิลแสนสดใสมานาน จับพลัดจับผลูได้แต่งงานกับเธอ เขาคอยช่วยเหลือและให้คำแนะนำเธอ จนบังเกิดเป็นความรัก ถังหนิงคบหาดูใจกับชายคนหนึ่งมาห้าปี เรื่องนี้โด่งดังไปทั่ว คนในวงการบันเทิงเมืองก่างรู้กันเป็นอย่างดี แต่เธอโดนเทในวันจดทะเบียนสมรส ถังหนิงไม่ทนแล้ว เธอเลิกกับอีกฝ่ายพร้อมเอ่ยคำสาบาน ทำให้คู่หมั้นกลายเป็นแฟนเก่า แต่เป็นเพราะสายโทรศัพท์ของใครบางคน ทำให้ถังหนิงประชดด้วยการจดทะเบียนสมรสมกับคนที่เฉยเมยใส่กันมาตลอดอย่างจี้จิ่นซิว ซึ่งเป็นพี่ชายแท้ๆ ของแฟนเก่า — จี้จิ่นซิวได้ชื่อว่าเป็นเจ้าพ่อธุรกิจบันเทิงแห่งเมืองก่าง แถมยังสร้างอาณาจักรการเงินที่ต่างประเทศด้วย เป็นยักษ์ใหญ่ทางการเงินที่แค่ได้ยินชื่อก็ขวัญผวาแล้ว หลังแต่งงานเขาตามใจถังหนิงมาก ยอมให้ทุกอย่าง ถังหนิงโดนแฟนเก่าดูหมิ่น ด่าทอเธอจนไม่เหลือชิ้นดี จี้จิ่นซิวเหวี่ยงหมัดใส่หน้าเขาจนล้มลงบนพื้น “เมียฉันเป็นแก้วตาดวงใจของพ่อแม่ เป็นสิ่งล้ำค่าที่สุด เธอจะเป็นยังไง ฉันจะคอยดูแลเธอเอง ถ้านายกล้าว่าเธออีกแค่คำเดียว ก็ไสหัวออกจากตระกูลจี้ไปเลย!” หลังจากผ่านไปเป็นเวลานาน ถังหนิงเพิ่งรู้ว่าผู้ชายที่เธอหวาดกลัวในตอนนั้น แอบรักและเฝ้ามองเธอมาเป็นสิบปีแล้ว......

“อูยยย… ท่านพี่ข้าเสียว… ซี้ดดดด… ” ไฉ่หงร้องคราง… สองมือโอบอยู่รอบเอวของเว่ยกัง รั้งเข้ามาให้ง่ามขาแนบชิดสนิทแน่น แอ่นง่ามขาเด้งขึ้นมาอ้ากลีบสอดสวนรับแก่นกาย ด้วยอยากให้เขาสอดใส่เข้ามาแรงกว่านี้ลึกกว่านี้ “อ๊า… อ๊า… อ๊า… อีกค่ะ… แรงอีก… ” ในวินาทีที่ร่างกายกำลังโดนราคะครอบงำจนไม่หลงเหลือความกระดากอาย นางเร่งเร้าเสียงกระเส่าลืมอาย ด้วยอยากให้แท่งหยกแห่งความเป็นชายของสามีรุกคืบเข้ามาแนบชิดติดโคนไข่ ทว่าด้วยขนาดอันน้อยนิดจนเรียกได้ว่าทั้งเล็กและสั้น เว่ยกังจึงไม่อาจกระแทกกระทั้นได้อย่างที่หญิงสาวต้องการ “อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ซี้ดดดดด… อีก… อีก… ขะ… ข้าทรมาน… ” เสียงร้องครวญครางของไฉ่หง… ทำให้เถ้าแก่เว่ยที่นอนอยู่อีกห้องติดกันถึงกับพลิกตัวไปมาด้วยความกระสับกระส่ายในอารมณ์ ก่อนจะเอามือรูดแท่งหยกแห่งความเป็นชายของตัวเองที่กำลังชูชันขึ้นมาเป็นลำ มือหยาบใหญ่ของเว่ยหยางรูดชักแก่นกายลำใหญ่ด้วยอารมณ์กระสันสุดจะข่มกลั้น จินตนาการไปว่ากำลังได้กระแทกกระทั้นรูสวาทของสะใภ้คนงาม

ความผิดพลาดแค่คืนเดียวนำพาความวุ่นวายเข้ามาในชีวิตไม่หยุด จากที่ต่างคนต่างทำเฉยกับความสัมพันธ์ที่เกินเลยไปไกล กลับต้องมาร่วมมือกันโกหกคำโตเพื่อให้รอดจากการจับคู่และบังคับใจไม่ให้หวั่นไหวที่ต้องใกล้ชิดกัน

แหวนแต่งงานถูกชายหนุ่มโยนมากลางเตียงใหญ่ “ฉันให้ เผื่อเธอจะได้เอาไปขายแลกเป็นเศษเงิน” “ฉันไม่ได้ต้องการ! “มีนาอึ้งอยู่สักพักก่อนจะดันตัวลุกโต้เถียงอย่างไม่พอใจ ยามที่ถูกเขาพูดเชิงดูถูก “แล้วแต่มึงดิ “

ในวันที่เธอรู้สึกหวั่นไหวกับเขาก็เป็นวันที่เขาพาคนในใจเข้ามาอยู่ในบ้าน แล้วเขาก็บอกเธอว่า "ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไปฉันไม่ได้เข้ามานอนกับเธอแล้วนะ"

เขาแค้นเธอที่อยู่ๆก็บอกเลิกไม่มีเหตุผล “ในเมื่อเธอทำให้ฉันเจ็บ ฉันก็จะทำให้เธอเจ็บได้เหมือนกันพัฟพาย”

ในเวลาที่เธอต้องการเขา แต่เขาเลือกเมินเฉย ในยามที่เธอเอ่ยขอ เขาบอกว่าเธอเรียกร้องมากเกินไป ในยามที่เธออ่อนแอ เขากลับมองว่าเธอยังไหว และต่อให้เธอจะเป็นจะตาย เขาก็ไม่คิดที่จะเหลียวแล...

หว่านชุ่ยอิงถูกยิงตาย ขณะที่วิญญาณปลิวออกจากร่างดันทะลุเวลากลับมาเข้าร่างของหญิงสาวในยุค 30 ที่เพิ่งจะถูกขืนใจตาย ตอนที่เธอมาถึงไอ้คนชั่วนั้นกำลังเคลิบเคลิ้มอยู่เหนือร่างนั้นพอดี จากความทรงจำที่เห็นจากร่างเดิม หว่านชุ่ยอิง จึงตัดสินใจฆ่าคน ในอดีตนั้นเจ้าของร่างเดิม เคยเป็นลูกสะใภ้ที่บ้านสามีโปรดปราน เพราะอิทธิพลของบิดาทำให้ตระกูลสามีกลายเป็นตระกูลร่ำรวยมั่งคั่ง ทว่าเมื่อปีก่อนหลังจากบิดาของเธอถูกจับ คนเนรคุณพวกนี้ ก็ลายออก ไม่เพียงแค่ขับไล่ไสส่งเธอไปอยู่เรือนหลัง แต่ยังบังคับให้เธอหย่าเพราะอยากได้ลูกสะใภ้ใหม่ พอเจ้าของร่างไม่ยินยอมก็ถูกกลั่นแกล้งรังแกสารพัด จนถึงขั้นมาถูกขืนใจจนตาย คนสารเลวพวกนี้ ไม่เหมาะกับคนดีอย่างหว่านชุ่ยอิงคนก่อนหรอก มันต้องกับเธอนี่สิ ถึงจะสมน้ำสมเนื้อ หึ!