รักสามเส้า

“แดนน์จ๋าแดน” เรียกแล้วรั้งให้ใบหน้าครึ้มเคราคลุกเคล้าลงมาถากทิ่มตอเครากับสองเต้าอวบใหญ่ สั่น ส่าย ขึ้นรับสัมผัสอย่างโหยหา แดนเนียลทั้งฟัดทั้งดูดนมสลับไปมา เม็ดหัวนมเป็นทรงสวยโดนปลายลิ้นรวบเลียจนแข็งตั้งเป็นตุ่มไต รูขุมขนรอบวงป้านหัวนมขยายออกด้วยความรู้สึกตื่นตัวเพราะลิ้นของลูกเขยระรัวเลียดูดกลืนเอาไว้ในอุ้งปาก “เสียว... อูย ดูดแรงจังแดนน์” นวลพรรณเปล่งเสียงระบายความรู้สึกออกมาได้เพียงสั้นๆ “ก็ของแม่นวลน่าดูด... ทั้งอวบทั้งใหญ่” ดูดนมจนหนำใจ แดเนียลคลายริมฝีปากจากเม็ดหัวนมแดงเรื่องแล้วกอบใบหน้าของหล่อนให้แหงนขึ้นรับริมฝีปากรกไรหนวดของเขาที่บดนาบลงมาจูบเคล้ากันเร่าร้อนนัวเนีย “อ่าห์... ” ด้วยริมฝีปากที่ผนึกแน่นเข้าหากันอีกครั้ง ลิ้นกับลิ้นสอดล้วงเข้ารัดเลียกันพัลวัน แลกสัมผัสดูดดื่มแทบลืมหายใจไปชั่วขณะ “นมใหญ่เหลือเกิน... อ่าห์ ชอบ” เขยหื่นพรมจูบลงมาที่สองเต้าอีกรอบ

โจนาธานลากจูบต่ำลงมาที่หน้าท้องแขม่วเกร็งของหล่อน ส่งความร้อนดิ่งลึกลงไปที่ช่องท้อง ปลุกความเสียววาบปลาบแปลบไปในทุกอณูเซลล์ จากนั้นเขาก็ย่อตัวลงนั่งคุกเข่าในที่สุด พร้อมๆกับรั้งเอวคอดของเธอให้ลงนั่งที่ขอบเตียง เขาหันหน้าเข้าหาเธอ “ได้โปรดให้มันจบๆไป” เธอเร่ง “ได้…อย่าว่าฉันเห็นแก่ตัวก็แล้วกัน จากนี้ฉันจะไม่รับผิดชอบต่อความรู้สึกใดๆของเธอ” พูดจบเขาก็ทำตัวราวกับภมรผู้หิวกระหายในเกสรดอกไม้ตรงหน้า ด้วยการฝังใบหน้าลงกลางพุ่มบุปผาที่อุดมไปด้วยหยาดน้ำหวาน ดอมดมชมเชยเหมือนมิรู้อิ่ม โลมชิมแต่ละกลีบบอบบางในหลืบลับอับอุ่นและซับซ้อนของหล่อนจนเรือนกายบิดเร่า

เธอแอบรักเพื่อนสาวของตัวเอง...ที่กำลังไปนัดวันไนต์สแตนด์กับคนอื่น แล้วเธอจะทนเฉยอยู่ได้อย่างไร ----------------------------------- "นิดอยาก...กับอี้" "นิด ฟ้าผ่าไหม" อคิราห์ร้องเสียงหลงเล็กแหลม "อี้ไปทำกับคนอื่นฟ้าไม่ผ่าหรือไง"

คืนนี้พวกเราจะตอกและย้ำให้เธอได้รู้ซึ้งว่าร่างกายและหัวใจของเธอน่ะเป็นได้แค่ของพวกเราตลอดไป

เมื่อจิวซินนางเอกหน้าหวานของเราต้องยอมนำพาตัวเองมาเป็นราชบุตรเขยของไห่ตงหยวน แทนพีชายที่ไม่อาจหักใจจากคนรัก และแอบหนีหายไปทิ้งภาระทั้งหมดให้กับจิวซิน ไหนจะองค์รัชทายาทที่ไม่ชอบขี้หน้าเธออีก

ความรักที่ข้ามีต่อเจ้ามันมากมายจนทำให้ข้าทำผิดไม่สนว่าเจ้าเป็นของผู้ใด เมื่อข้าต้องการเจ้าต้องอยู่เคียงข้างเสมอ สายตาของเจ้าหัวใจของเจ้าข้าจะทำให้เจ้าลืมคนเก่าเสียให้หมดมีเพียงแค่ข้า

คำโปรย “วันนี้ข้าไป๋ฟางหรง ขอหย่าขาดจากตระกูลจ้าว ด้วยความผิดอิจฉาริษยา อับอายต่อบรรพชนตระกูลจ้าว จึงขอหย่าร้างด้วยตนเอง หลังจากนี้จะเป็นตายร้ายดีอย่างไร ไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลจ้าวอีก”

" ถ้าอัทธ์คิดว่า เฟื่อง วุ่นวายกับอัทธ์ มากเกินไป เฟื่องขอโทษแล้วกัน " "อัทธ์รักวาดคนเดียว เฟื่องเป็นแค่เพื่อน เท่านั้น " "จำไว้นะ เฟื่องลดา อัทธ์ เค้ารักแต่ฉัน ไม่ว่าฉันจะเห็นเค้าเป็นแค่ตัวเลือก เค้าก็ไม่แคร์ " เพราะรู้ดีว่า เค้ารักคนอื่น และเค้ารอแต่คนอื่น แต่หัวใจของเธอ มันไม่ยอมฟัง เธอชอบเค้า ก็เหมือนที่เค้า ชอบคนอื่นนั่นแหละ ความรัก ระหว่าง เฟื่องลดา และ อัทธ์ จะจบลงยังไง ในเมื่อ คนที่ไม่ใช่ ทำอะไรก็ผิดตลอด

ความผิดเดียวของ ‘ฟองคลื่น’ คือเต็มใจเข้าพิธีวิวาห์กับคนที่ไม่คิดรัก ‘น่านนที’ สถาปนิกหนุ่มไฟแรงวัย 26 กำลังมีข่าวคบหาดูใจกับนางเอกแม่เลี้ยงเดี่ยวดังระดับประเทศที่อายุมากกว่าถึงหนึ่งรอบ ส่งผลให้ สลิลา ผู้เป็นแม่ ไฮโซดังประจำจังหวัดเต้นเป็นเจ้าเข้า หัวเด็ดตีนขาดก็ยอมรับความสัมพันธ์นี้ไม่ได้ ธรรมเนียมปฏิบัติของตระกูลเราต้องครองคู่กับคนที่คู่ควรเท่านั้น การคลุมถุงชนจึงเป็นทางเดียวที่จะแหวกทะเลแยกน้ำดีน้ำเสียออกจากกัน หลังงมหาทั้งมหาสมุทรก็พบเพชรเม็ดงามนามฟองคลื่นวัย 22 ลูกสาวเมียเก็บรัฐมนตรี ซึ่งแม้เป็นบ้านหลังที่สอง แต่คนในแวดวงเดียวกันต่างให้การยอมรับภรรยาอีกคนของท่านในฐานะเจ้าแม่อสังหาริมทรัพย์ สาวน้อยอ่อนหวานไม่ประสีประสาเคยผ่านหูผ่านตากันมาบ้าง ยิ่งกว่าเต็มใจก้าวเข้าสู่ชีวิตคู่จากการบีบบังคับ เพราะรักข้างเดียวที่มีให้พี่น้ำจะไม่ใช่ฝันลมๆ แล้งๆ อีกต่อไป กลายเป็นภาพจริงอันเพริศแพร้วยามเธอสวมชุดเจ้าสาวเคียงข้างเขา หารู้ไม่ว่ามีฝันร้ายซ่อนอยู่ใต้ภาพนั้น เปรียบตัวเธอดั่งคลื่นใต้น้ำเซาะกร่อนบ่อนทำลายความรักที่มีมาก่อน ต่อให้ทำดีแทบตาย สุดท้ายก็ผิดที่เขาไม่รัก แต่ลูกเราผิดอะไร เขาถึงรักลูกติดอีกฝ่ายมากกว่า...

หลงระเริงในความสุข จนเจอรักแท้จึงหยุดทุกอย่าง มอบรักให้แด่เธอผู้เดียว