วิกฤติอันตราย Novels & Stories

ฉันรั้งแขนแกร่งให้นั่งย่อลงข้างฉันตามเดิม “ไม่ตั้งใจบ้าอะไร วิ่งเข้าใส่ขนาดนั้น ถ้าล้มหัวฟาดพื้นจะทำไง! ไอ้หมาเวรนิ” เขาว่าก่อนจะยกนิ้วชี้ขู่จิ๊ดริด ตรงประโยคที่ว่า ‘ไอ้หมาเวร’ ไซบิเรีย รู้ตัวว่าถูกคาดโทษวิ่งไปหาเจ้านายที่เดินเข้ามาทันเห็นพอดีว่าเฮียวาโยกำลังด่าส ัตว์เลี้ยงของตัวเองอยู่

จ้าาาาาาา ....................................................... สรุปเรื่องนี้ใครเป็นตัวอันตรายคะ 5555555 น้องฝ้ายมันเป็นนักสู้!!! ภาค2

"กูคิดมาก? หรือมึงอินจนลืมไปว่าความสัมพันธ์แบบนี้แม่งเสี่ยงแค่ไหน" "มึงจะรอดหรอถ้าวันนึงเรื่องมันโป๊ะแตกขึ้นมา มึงจะเอาตัวเองไปเสี่ยงกับ เด็กที่ไหน ก็ไม่รู้เนี่ยนะ" น้ำเสียงของปุณดังขึ้น จนทัชเริ่มไม่ไหวที่เพื่อนของตนพูดถึงเพลิน

เย่หนานโจวล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า สายตาเย็นชา ไม่ตอบเธอทันที แต่เดินผ่านเธอไปแล้วเข้าไปในห้องทำงาน เวินหนี่ตามเข้าไป รู้สึกได้ว่าเขามีเรื่องจะพูด เย่หนานโจวนั่งลง ก่อนจะมองไปที่เธอ แล้วถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง "เวินหนี่ รู้ไหมว่าอะไรคือความอันตราย?" เวินหนี่พยักหน้า "วันนี้ก ็เป็นสถานการณ์ที่อันตรายมาก"

เสียงระบบดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ไป่ซินซินรู้สึกหวิวในใจเล็กน้อย เพราะทุกครั้งที่เสียงนี้ดังขึ้น มักจะตามมาด้วยคำเตือนเกี่ยวกับอันตรายเสมอ [พื้นที่เขตอันตรายระดับ A: ตรวจพบสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่สองชนิดกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด] [หลบหนีทันที! อัตราการรอดชีวิตในบริเวณ: 5%]

) เสียงก้องตะโกนสั่งลูกทีมผ่านวิทยุ วิกฤตครั้งใหญ่ (Crisis Phase) ได้ระเบิดขึ้นแล้ว! นี่คือการต่อสู้ดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดของคนบนดิน และการฟาดฟันเพื่อแย่งชิงอำนาจของคนบนฟ้า!

"เปล่า... ผมกำลังรู้สึกอันตราย" คิ้วสวยขมวดเข้าหากันไม่เข้าใจกับการสื่อสารของเขา อันตราย? อะไรอันตรายงั้นเหรอ ร้านกาแฟมีอะไรอันตรายกันนะ

[ระบบหญิง] “ภัยอันตรายระดับ 4 กำลังเข้าใกล้บุคคลเป้าหมาย โปรดระวังและหาทางเตือนเขาโดยเร็วที่สุด ถ้าเป็นไปได้ อย่าให้เขาใช้รถคันประจำ” .. .. “หา!? อันตรายอะไรอีก” ฉันแทบจะกระโดดลุกขึ้นยืนทั้งที่เพื่อนร่วมงานยังเต็มห้อง

「เตือนภัย! อันตรายถึงชีวิต! อันตรายถึงชีวิต! เตือนภัยระดับสูงสุด! 」 「ตรวจพบวัตถุอันตรายล็อคเป้าไปที่เส้นชีพจรบริเวณลำคอของโฮศต์ ระดับความอันตราย: ถึงชีวิต! 」

“ฉันก็เพิ่งรู้ตัวว่าเป็นแค่เหี้ยอะไรสักอย่างสำหรับเธอ...แม่ง คิดไปไกลเองแหละ” “ผู้ชายอย่างนายมันอันตรายเกินไปฉันควรเสี่ยงไม่เลือกพี่หมอไหวเหรอ” “อะไรก็ให้มันดีสิก็เทใจไปให้มันแล้ว อย่าอ้างอะไรเลยว่ะ”