วิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก 소설 & 이야기

คำถามของเธอหมายถึงงานที่เกี่ยวกับมาเฟียที่เขาเคยบอก และเพราะงานพวกนี้มันทำให้เขามีศัตรูมากมาย และเกือบเอาชีวิตไม่รอดมาแล้วด้วย “ก็มีส่วนครับ” “ถ้าฉันขอให้นายเลิกทำ นายคงให้ไม่ได้สินะ” “ผมก้าวเข้ามาเกินกว่าจะถอยออกไปได้แล้วครับ” “ฉันเข้าใจ”

“มาทำไรตึกวิศวะอ่ะ” “เราหลงอ่ะ คิดว่านี่คือตึกนิติเลยให้พี่วินจอดตรงนี้” “ป้ายวิศวะใหญ่นะนั้น” ป๊าบ ฉันฟาดไหล่เพื่อนไปทีหนึ่ง ไอ้จอมโว้ยยยย อย่าแซวเพื่อน

“ผมอยากให้คุณรับคุณน้ำแข็งออกมาจากคฤหาสน์หลังนั้นและพามาหาเจ้านายของผมที่กำลังนอนป่วยอยู่โรงพยาบาล ผมอยากให้ทั้งสองคนปรับความเข้าใจกัน” “แล้วทำไมต้องเป็นฉัน ฉันไม่ทำหรอก” “รู้ใช่ไหม ว่าถ้าไม่ทำจะเกิดอะไรขึ้น” “แต่ฉันไม่อยากโกหกเพื่อนของฉัน” “หรือว่าคุณไม่อยากให้เพื่อน ของคุณสมหวังในความรัก”

“ค่ะ แล้ว...คุณณภัทรจะมาหรือเปล่าคะ” “ไม่แน่ใจ มันไม่ได้บอกว่าจะมาหรือเปล่า ทำไมเหรอ! กลัวว่าเพื่อนผมทำอะไรเธอหรือไง” มาเฟียหนุ่มหยอกล้อคนในอ้อมกอดเมื่อเธอเกิดอาการห่วงเพื่อนขึ้นมา

ยังเป็นการทำลายความเป็นเพื่อนที่มีมาตลอดชีวิต ที่จริงน้องชายของเธอก็เป็นคนที่น่าสงสารคนหนึ่ง พอจะมูฟออนจากเพื่อนคนนั้นได้ ก็ดันมาตกหลุมรักเพื่อนที่ไม่ได้รักคนนี้เข้าให้อีก ความสัมพันธ์ทั้งทางกายและใจ มันดันทำให้เขาไม่สามารถมูฟออนจากเธอคนนี้ไปได้ง่ายๆ ยังคงวนเวียนตาม วุ่นวายกับร่างกายและจิตใจของเจ้าหล่อนไม่หยุด เล่นกับของรักของหวงของมาเฟีย จะเดือดร้อนไม่รู้ตัว

“กูเรียนวิศวะ ไม่มีคอร์สสอนรัก ตอบกูมาไอ้พวกเวร !” นอกจากจะไม่ได้คำตอบจากทั้งสามยังถูกหัวเราะเยาะเย้ยอย่างน่าขันจนเขาต้องด่ากราดเพื่อให้เพื่อนเงียบเสียงลง

เค้าก็เรียกว่า FWB ไงล่ะคุณพี่ มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน ฟินๆ ฟันๆ กันไป ถึงเวลามีแฟนก็ต่างคนต่างไป เกมนี้ใครอย่าเอาใจลงมาเล่น ไม่งั้นก็แพ้อะ เค้าเรียกว่ามีความสุขในเรื่องเซ็กซ์ด้วยกันแล้วก็เป็นเพื่อนกันไปด้วย แต่อิสระทางใจไม่ผูกมัดเป็นเจ้าของกัน ​พี่สงสัยว่ามันจะได้ไปแค่ไ หนไอ้ความสัมพันธ์แบบนี้ โดยไม่ให้ตัวเองเจ็บ...ไม่ให้เผลอไปหลงรักเพื่อนตัวเองเข้า

แม้กระทั่งตอนที่เธอแกล้งถามถึงเพื่อนในกลุ่ม แม้กระทั่งตอนที่แค่เอ่ยถึงเรื่องเรียน ถ้ามีโอกาสพูดถึงคณะวิศวะ ธามก็จะเลี่ยงทุกครั้ง และมีนาก็ได้แต่นั่งเงียบ... แม้ธามจะเอาอกเอาใจเธอดี จนเพื่อนทุกคนแทบจะเรียกคู่ของเธอว่า คู่รักหวานแหวว แต่ภายในใจของมีนากลับทั้ งฝาดทั้งขมจนไม่รู้จะบรรยายยังไง

) “งานเลี้ยงมาเฟียฟังดูเหมือนฉากในหนังเลย!” “หนังพ่อง!!” ฉันหันไปแว้ดใส่เพื่อนรักทันที “มันไม่ใช่เรื่องสนุกนะเว้ย!!” “ก็น่าลองไปดูไม่ใช่เหรอ? หรือว่าเธอกลัว?”

“ฮึ ไม่รับปากว่ะ พอดีว่ากูเป็นพวกเฟรนด์ลี่” “ไอ้เพื่อนเวร!” มาเฟียหนุ่มนึกเข่นเขี้ยวในใจ อยากจับเพื่อนตัวดีมาเขย่าให้รู้แล้วรู้รอดที่ยุ่งไม่เข้าเรื่อง แต่ก็ตระหนักได้ว่าต้นเหตุของเรื่องนั้นคือตัวเขาเองต่างหาก