วิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก Mga Nobela at Kwento

เพราะสนามม้าของเขามันมีเอาไว้ต้อนรับพวกสาวๆ ที่ชื่นชอบการขี่ม้า ไม่ใช่มาต้อนรับมาเฟียเถื่อนๆ อย่างมันที่ชอบฆ่าคนเป็นอาจิณ “เออ ก็ยังไม่ตายหนิ่มึงไม่ต้องเสือกพูดมากเหรอ หนวกหู” มาเฟียหนุ่มกระแทกเสียงใส่หน้าเพื่อนอย่างอารมณ์เสียที่มันกล้าดีมายุ่งเรื่องของเขา

ชายชุดดำกระซิบที่ข้างหู ทำเอาเสี่ยวิชัยถึงพูดไม่ออกเพราะไม่คิดว่าคนตรงหน้าจะเป็นทายาทของมาเฟียที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในประเทศ หนำซ้ำลักษณะท่าทางดูหยิ่งผยองเหมือนกับพ่อของมันไม่มีผิด เสี่ยวิชัยเก็บความคับแค้นนี้เอาไว้ในใจ เขาไม่สิ้นคิดที่จะไปมีเรื่องกับมาเฟียระดับบิ๊ก คนนั้นให้ต่อความยาวสาวความยืดจนตัวเองเดือดร้อน เขาฉลาดพอที่จะไม่เอาชีวิตของตัวเองไปเสี่ยงเพื่อผู้หญิงคนเดียวอยู่แล้ว

“อ๋อ ปกป้องมันดีนักนะ เป็นแฟนมันเหรอ” “เปล่า! เป็นเพื่อน” “อ๋อ เธอชอบมัน” “ปะ..เปล่า เพื่อนกันจะชอบกันได้ยังไง”

ฉันมาก หล่อแบบหล่อตรงสเปคกระเทยอย่างฉัน ผู้กลุ่มนี้งานดีกันทั้งแก๊งจริง ฉันอยากจะกลืนกินผู้ตรงหน้านี้ไปทั้งตัวจริง ฉันไม่เคยได้เห็นพวกเขาระยะประชันชิดแบบนี้ เพราะผู้งานดีของวิศวะนั้นเข้าหาตัวได้ยากมาก วันนี้ได้เห็นใกล้ๆ ถือว่าแต้มบุญฉันค่ะ ด้านอันนาหลังจากที่รอย ัยลูกพีชได้ซักพักแล้วนั้น ไม่นานเพื่อนฉันก็เดินออกมาพร้อมกับสีหน้าและรอยยิ้มอันสดใสที่ผิดปกติเอามากๆ

ว่าจบฉันก็ลากยัยเพื่อนตัวดีเดินออกมาจากตรงนั้นทันที ยัยเพื่อนบ้าเอ้ย ฉันละอยากหยุมหัวมันจริงๆ เลย มันรู้ทีไรโลกรู้ทุกที "อื้ออออ" ฟุบ! "มึงปิดปากกูทำไมเนี่ย" "มึงอย่าเที่ยวไปบอกใครเชียวนะว่าพี่โยธาเป็นลูกมาเฟีย" "ทำไมวะ" "ก็ขนาดผัวมึงยังไม่รู้เลย ก็แสดงว่าพี่เขาไม่อยาก ให้คนอื่นรู้ไง"

เซฟบ่นตามสายให้เพื่อนสนิทของเขา พาเวลเป็นคนที่รักความสะอาด เป็นมาเฟียที่เป๊ะทุกระเบียบนิ้ว จนบางทีเขาก็สงสัย ว่าไอ้เพื่อนอัลฟ่าคนนี้ของเขา มันจะไปหยุดที่โอเมก้าคนไหน เพราะตั้งแต่ที่เป็นเพื่อนมันมา ไม่เคยเห็นพาเวล มีโอเมก้าเป็นตัวเป็นตนสักที เขาทำธุรกิจกับพาเวลมาน

เมียเกียร์คือคำเรียกของคนที่เป็นแฟนของพวกเด็กวิศวะนั่นละ “เตยไม่อยากเป็นสักหน่อย”

ว่าไงคะคุณมาเฟีย 41 ผมมาเพื่อป่าวประกาศ โรงอาหารใต้ตึกวิศวะกรรมศาสตร์

“อ่า...ขอโทษค่ะ เขาคะยั้นคะยอให้ไปเที่ยวด้วยกัน และหนูก็แค่อยากมีเพื่อน” “วาดิมไม่ใช่คนที่จะเป็นเพื่อนใครได้หรอก เขาอันตรายกว่าที่คิด อย่าลืมว่าคนอื่นเรียกเราว่ามาเฟีย อย่าได้คิดว่าความรักมันจะเกิดท่ามกลางควันปืนสิจ๊ะคนสวย มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก ระวังตัวเอาไว้ก็ดี”

เพราะเรื่องฉันคบกับพี่ครามไม่ได้บอกใครทั้งนั้น ไม่ใช่ว่าอายหรืออะไร ฉันแค่ไม่จำเป็นต้องบอกมันให้ใครได้รู้ไง แค่ใช้ชีวิตทุกวันนี้คนเดียวจนคนรอบข้างคิดว่าฉันตัวคนเดียว ไม่มีเพื่อนและไม่มีใคร พอเห็นรู้จักกับหนุ่มวิศวะโยธาสุดหล่อก็คือตื่นเต้นกัน ไม่เว้นแม้แต่ตองเพื่อนที่ทำแก้ วแตก “เด็กวิศวะโยธาใช่ปะหยา” “อือ” เพื่อนเกาะบ่าพลางส่ายหน้า “ทำไม?” “วิศวะโยธา เจ้าชู้จะตายไป” เจ้าชู้เหรอ