สวย

คนหนึ่ง - เจ้าเลห์หลอกผู้ชายซื่อ คนหนึ่ง - แกล้งซื่อหลอกผู้หญิงเจ้าเลห์ เขา - การหมั้นที่หนีมาตลอดสิบปี จนวันหนึ่งต้องกลับมาเพราะปัญหาภายใน การพบเจอกันครั้งแรกก็ถูกมองว่า เป็นคนอ่อนแอ่และใสซื่อ "อ่อนแอ...ใสซื่อ หึ! อย่ากลับคำทีหลังล่ะ..." เธอ - การหมั้นที่เธอต้องมาตามหาตัวคู่หมั้นด้วยตัวเอง เพราะการที่เขาหนี นั่นก็หมายความว่า เขาตั้งใจหักหน้าเธอ มีเหรอที่คนอย่างเธอจะยอม "ถ้าฉันจับเขาได้เมื่อไหร่ จะฆ่าหมอนั่นซะ!"

ชีวิตหลังแต่งงานภรรยาอย่างชาวเราไม่ต้องการอะไรจากสามีมากไปกว่า…ความเสมอต้นเสมอปลาย ความเอาใจใส่หมั่นเติมรส แต้มรักในชีวิตคู่ อยากให้คุณสามีเข้าใจ บางครั้งที่เอาแต่ใจ ทำตัวไม่น่ารัก เพราะอยากได้ความรัก และความเอาใจใส่จากคุณก็แค่นั้น คู่แต่งงานที่หลายคนเอ่ยปากต่อปากว่าเหมาะสมราวกิ่งทองใบหยกระหว่าง “มัชชุพรและเทวทิณณ์” หนุ่มวิศวกรรุ่นพี่สุดหล่อและสาวสวยอีดตดาวมหาลัยสุดฮอตที่ชีวิตหลังแต่งงานที่หลายคนวาดฝันนึกอิจฉากลับมีอันต้องสะดุด ชีวิตคู่ของเขาและเธอจะได้ไปต่อหรือพอแค่นี้มาเอาใจช่วยชีวิตคู่และบทสรุปเส้นทางหลังแต่งงานของพวกเขาทั้งสองคนกัน รวมไปถึงคู่รองที่รัก ๆ เลิก ๆ สุดท้ายจะลงเอยเช่นไร มาลุ้นไปด้วยกันค่ะ เรื่องสั้น 10 ตอน ตอนพิเศษ 2 ตอน

เมื่อความรักสร้างความเจ็บปวดให้กับออสติน เขาไม่อยากมีความรักอีก เขาอยากเป็นโสดตลอดชีวิต เขาไม่อยากแต่งงาน เขาไม่อยากมีแฟนแต่โมเดลกลับเป็นคนทำลายความตั้งใจของเขา

ภายใต้เงาแห่งความลับ...และไฟปรารถนาที่ร้อนระอุ...ทุกสัมผัสคือรอยบาปที่ยากจะลืมเลือน...บทพิสูจน์รักอั้นเร่าร้อนท้าทายศีลธรรมจึงได้เริ่มต้นขึ้น จากความใกล้ชิดระหว่างเจ้านายกับเด็กฝึกงาน สู่ความรู้สึกที่เกินเลย... ท่ามกลางความเปราะบางของหัวใจ และความเหงาที่กัดกิน ก่อเกิดเป็นรักที่ไม่ควรเริ่มต้น ทว่า...กลับลึกซึ้งเกินกว่าจะถอนตัว ไฟเสน่หาจุดชนวนความสัมพันธ์บนเรือนร่างที่เย้ายวน...รอยจูบที่สั่นสะท้าน...ในเงาแห่งความลุ่มหลง...มีเพียงสัมผัสเท่านั้นที่จะนำทางสู่ความสุขสม...และรอยบาปที่ตราตรึง

เพราะคืนนั้นจึงเปลี่ยนจากสถานะเพื่อนไปเป็นอย่างอื่น เธอรักเขาแต่เขารักเพื่อนของเธออีกคน " เรื่องระหว่างเรามันคืออะไร " " ขอโทษวะกูเห็นมึงเป็นแค่เพื่อนคนนึงจริงๆ "

ด้ายชะตาของข้าผูกกับท่านแต่นางคู่ควรยิ่งยอมเจ็บเพื่อให้ท่านสมหวัง ตัดด้ายชะตารักใคร่เสียเราอย่าได้พบเจอกันอีกเลย

"เฮียคะ....อย่านะอื้อ....เนียอายค่ะ" ดาเนียยกมือปิดหน้าเพราะขาของเธอกำลังถูกแยกกว้าง "เนียเองก็ทั้งสวยและเซ็กซี่" เสียงทุ้มนุ่มกล่าว ตวัดส่งนัยน์ตาพราวระยับมาให้ ร่างแกร่งนอนคว่ำหน้าลงให้แผงอกชิดวางแนบกับพื้นเตียงเพื่อทำให้คนตรงหน้าสุขสมจนถึงสวรรค์ให้มากที่สุด ใบหน้าคมบิดเบี้ยวเล็กน้อยเพราะเจ็บแปลบที่บาดแผล แต่เพราะความต้องการหลอมรวมกับดาเนียนั้นมีมากกว่า ความเจ็บที่ทวีคูณเข้ามาก็เป็นเพียงฝุ่นละอองที่พัดผ่านไป

ใครจะคิดว่าเด็กผู้หญิงตัวอ้วนๆดำๆที่เขาเคยปฏิเสธเมื่อ10ปีก่อน โตมาแล้วจะสวยเซ็กซี่ขนาดนี้ สวยชนิดที่ทำให้หัวใจเขาเต้นแรงทุกทีเวลาที่เจอ......

“นอนกับพ่อก็นอนมาแล้วแค่นอนกับลูกอีกคนมันจะเป็นไรไป! ว่าไหม?” ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน มองสำรวจเรือนร่างเปลือยเปล่าของคนใต้ร่างที่นอนตัวสั่นน้ำตาไหลอาบสองแก้ม

ขณะที่พนักงานนำไวน์มาเสริฟให้เราทั้งคู่อยู่เรื่อยๆ ฉันจำใจต้องดื่มบ้าง เพราะเขากำลังจะจ้างให้ฉันเป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้าของเขา แม้ใจของฉันไม่ได้อยากทำ เพราะตอนนี้สิ่งที่ฉันได้รับ มันเพียงพออยู่แล้ว แต่ฉันก็ขัดอะไรผู้ใหญ่ไม่ได้ เพราะฉันยังมีสัญญาอยู่กับทางค่าย ฉันจึงต้องเข้าพบเขาในวันนี้ ตอนนี้ฉันดื่มไวน์ไปเรื่อยๆ จนเริ่มรู้สึกมึนหัว เมื่อสายตาของฉันมองตรงไปที่เขาก็พบว่าสายตาของเขาคอยจับจ้องมองดูฉันอยู่ตลอด "พลอยขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ" ฉันลุกขึ้นยืนและพยายามพาร่างตัวเองเดินไปยังห้องน้ำ "คุณไหวไหม เดี๋ยวผมพาไป" เขาประคองฉันไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงหน้าห้องน้ำ "คุณรอตรงนี้แหละ" เมื่อฉันทำทุกอย่างจนเสร็จเรียบร้อยก็เดินออกมา ฉันเดินตรงไปยังอ่างล้างมือ ทันใดนั้นฉันก็อาเจียนออกมาทันที “โอ้ก...แหวะ” "คุณ!!! ไหวไหม" เขารีบพุ่งตัวเข้ามาในห้องน้ำและลูบหลังฉัน "ไม่ไหวค่ะ พลอย...อยาก...จะ....นอน" ฉันตอบเสียงยืดยาวออกไป และเริ่มเข้าสู่สภาวะทิ้งตัว ราวกับว่าพื้นห้องน้ำคือเตียงที่แสนนุ่ม "เฮ้ย!!! พลอย"