หลงใหล Novels & Stories

ทำไมถึงยอมเอาตัวเองไปลึกซึ้งกับเขา ผู้ชายที่เธอไม่อยากเข้าใกล้ ทำไมถึงอยากทำให้เขาติดใจและหลงใหลในตัวเธอ คนฉลาดไปเสียทุกเรื่อง ตอนนี้เหมือนจะโง่เรื่องความรู้สึกของตัวเอง นอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนเผลอหลับไปเพราะความเหนื่อยล้า เช้าต่อมา

ภาวิชญ์รอให้เธอตื่นนี่แหละ เขารีบจูบเธอทันที อันตราที่กำลังงัวเงียอยู่ก็ตกใจ เมื่อเขาจูบเธอแบบไม่ทันตั้งตัว แต่ก็ไม่ได้ขัดขืน เธอรู้ตัวว่าตอนนี้ เธอหลงกล และรักเขาเข้าไปแล้ว “เดี๋ยวก่อนค่ะ” “ไหนล่ะ รางวัลของพี่” “อื้อ…” ภาวิชญ์จูบเธออีกครั้ง อันตราได้แต่บีบที่ไห ล่เขาแน่น แต่ก็ไม่ขัดขืน เรียวลิ้นร้อนของภาวิชญ์ ค่อย ๆ สอดเข้ามาในปากเธออย่างชำนาญ อันรู้สึกว่าร่างกายหมดแรงไปเสียดื้อ ๆ เหมือนเขากำลังจะกลืนเธอไปทั้งตัวแล้ว

เขายังพูดไม่จบประโยค “ฉันหลงเอื้อม ไม่ใช่หลงใหล แต่เป็นหลงรัก และฉันก็แน่ใจว่าหลงมานานแล้ว ทั้งหลง ทั้งหวง จนฉันทำตัวบ้าๆ พูดไม่ดีกับเอื้อมสารพัด นั่นเพราะฉันอยากเก็บเอื้อมไว้กับตัวตลอดเวลา ไม่อยากให้ใครมอง ไม่อยากให้ใครคุยด้วย”

อ่อนตามอย่างไม่อาจห้ามความปรารถนาในใจ หลงใหลมัวเมากับสัมผัสที่เล้าโลมจนอ่อนระทวย อีกคนยอมเพราะรัก กับอีกคนที่รุกเร้าเพราะอยากจะรักอย่างแสนหลงใหล “อ้ะ พี่ฟ้า” ยอดอกที่แสนไวต่ออารมณ์ถูกปากร้อนครอบครองจนซ่านสยิว พาฝันแอ่นอกรับอย่างลืมตัวจนกลายเป็นส่งความหวานเข้าปากร้อนมาก ขึ้น หน้าหวานตาปรือปรอยเนื้อตัวแดงอย่างน่ารังแกยิ่งกว่าเดิม

เฟลิกซ์กระซิบด้วยเสียงพร่า เขารู้ดีว่าการหลงใหลของเธอมันไม่ใช่ความรัก แต่มันคือการประชดประชันที่กำลังจะเปลี่ยนเป็นความปรารถนาเพียงชั่วข้ามคืนเท่านั้น “ตอนนี้คุณรู้แค่ว่า... ผมหลงใหลในตัวคุณก็พอ” เฟลิกซ์ตอบ ก่อนจะจ้องมองรอยยิ้มของเธอที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ เสน่ห์ที่ทำให้มาเฟีย ผู้แข็งกร้าวอย่างเขาต้องยอมเปิดเผยความรู้สึก

าจนพอใจแล้วจึงผละจากริมฝีปากหยักสวย และยกมือขึ้นใช้นิ้วโป้งเช็ดริมฝีปากเขาเบาๆ เลียนแบบที่เขาเคยทำให้นาง “ข้าตกหลุมรักท่าน” ชิงหว่านเพิ่งเข้าใจความรู้สึกของตนเอง ความรู้สึกนี้แตกต่างจากที่ชาติก่อนที่นางเทิดทูนบูชาเฟิงเยี่ยนหลง สิ่งนั้นไม่อาจเรียกได้ว่าคือความ รักได้เลย เป็นเพียงความหลงใหลและเพ้อฝันอยู่ในฝันหวานอันเลือนลอย ทั้งที่รู้ว่าไม่มีทางได้สถานะ ทั้งที่รู้ว่าไม่มีทางได้หัวใจ ทั้งที่รู้ว่าถูกหลอกใช้ แต่แลกกับการมีตัวตนในสายตาใครสักคน นางเลือกทำตาบอดหูหนวกทำตามที่คนผู้นั้นต้องการ

ดูหน้าตาใสซื่อเวลารับคำนี่สิ สุดท้ายผมก็อดไม่ได้ที่จะก้มลงไปหอมแก้มอิ่ม ๆ นั่นอีกแล้ว ผมแพ้เธอจ๋า แบบที่ไม่เคยยอมแพ้ให้ใคร "อันหลงสนใจเอาแก้มเค้าไปหอมเลยไหม" "ไม่ครับ ผมแค่ชอบหอมเธอ แก้มอิ่ม ๆ น่ามันเขี้ยวจะตาย"

………………………………………………………………… 🤤🤤 งื้อออ~~ เริ่มอยากมีอิฟาร์เป็นของตัวเองแย้วสิ555++++ 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 #ด้วยรักจากทาม❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

จูบพลางกระซิบข้างหู น้ำผึ้งขนลุกซู่ กายกำยำที่เบียดชิดอยู่ทางด้านหลังทำให้ได้กลิ่นเหงื่ออ่อนๆ โชยออกมาจากร่างกายกำยำของสิงหา เป็นเหงื่อผสมกลิ่นกายที่ไม่ได้รู้สึกว่าเหม็นเลยสักนิด แต่กลับทำให้หัวใจของน้ำผึ้งเต้นแรง รู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้นมาอย่างประหลาดล้ำ ทุก ครั้งที่ร่างกายของเขากับหล่อนแนบชิดกัน “ไม่หิวข้าว...แต่พี่หิวน้ำผึ้ง...อยากกินน้ำผึ้ง...อยากเลียความหวานของน้ำผึ้ง”

ครวญในลำคอแทนคำตอบ เปลือกตาปิดแนบสนิทแน่น เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อตอบรับสัมผัสนั้นมี่ชวนให้ใจเต้นได้ทุกเมื่อและระรัวยิ่งขึ้นเมื่อถูกโลมเล้าปรนเปรอเช่นนี้ “...อืออ ชอบ...ชอบมากเลยค่ะ” แทนรักตอบด้วยเสียงเครือสั่น ล่องลอยอยู่ในมวลความฝันที่แสนหวานชวนให้ลุ่มลึกลงไปจนยา