ทะลุมิติไปเป็นพี่สาวของน้องชายฝาแฝด Novels & Stories

รั่วหยุนซีถามด้วยแววตาไม่เข้าใจ "คุณท่านอยากอุ้มหลานแล้วนะคะ" เป็นคำตอบอ้อมๆ แต่แทงใจ เธอทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายช่วงที่นางเอกแต่งงานเข้าตระกูลฝูครบหนึ่งเดือนเต็มพอดี และเป็นช่วงหนึ่งเดือนที่พระเอกไม่แตะต้องตัวเธอแม้แต่นิดเดียว "ฉันทราบค่ะ"

ไพลินมองดูน้องสาวฝาแฝดที่โดดลงไปในสายน้ำเชี่ยวกราดในทันทีที่พูดจบ คนเป็นพี่มองภาพตรงหน้าด้วยความเจ็บปวดในหัวใจที่ยากจะอธิบาย ก่อนจะปาดน้ำตาอีกหน แล้วเดินจากมาราวกับเธอไม่เคยมีตัวตนอยู่ตรงนั้นมาก่อน ร่างไร้วิญญาณของนิลกาฬที่ถูกพิรุณพี่ชายต่างสายเลือดของเธออุ้ม

“ไม่ต้องๆ ข้าเพียงถามเฉยๆเจ้าไปทำงานต่อเถอะ” จิ่วเม่ยจะเข้าถ้ำเสือให้ตนเองถูกขย้ำหัวทำไมกันเล่า หลังจากที่ไท่กุ้ยเฟยไล่อี้ชิ่นหลินกลับบ้านไปก็กลายเป็นสองแฝดที่ได้อยู่เป็นเพื่อนเล่นแทบทุกวัน พวกเขากลับเรือนมาทีพร้อมขนมเต็มไม้เต็มมือใบหน้าเปี่ยมสุขยิ่ง ผิดกับจิ่วเม่ยที่ใบหน้าห มองคล้ำเพราะความเหนื่อยล้าลงทุกที ฮือ

เธอพูดขึ้นมากับตัวเอง และตั้งใจจะเข้ามิติอีกครั้งเพื่อสำรวจทุกอย่างในนั้น เพราะก่อนหน้านี้ บ้านของยายเปี่ยงไม่ต่างจากบ้านร้างดี ๆ นี่เอง ให้มิตินี้มาจะช่วยอะไรเธอได้บ้างล่ะ แต่ยังไม่ทันที่เจียงเสวี่ยอิ๋งจะเข้ามิติอีกรอบ ก็ได้ยินเสียงเรียกมาจากทางหน้าประตู และเป็นเจียงเสวี่ ยหนิงน้องสาวของเธอนั่นเองที่มาเรียก

ส่วนเสิ่นจือเจิ้งแค่หล่อเพียงเล็กน้อย เทียบกับพี่ชายแล้วห่างชั้นกว่ามาก แต่ลองคิดดูอีกที ในเมื่อนางทะลุมิติได้ เช่นนั้นเหตุใดพี่ชายจะทะลุมิติบ้างไม่ได้!

หลังจากนั้นเสียงได้เงียบหายไป มีมี่ที่อยู่ในร่างของฟู่เยี่ยนได้อาบน้ำล้างกายแต่งชุดนอนดิ้นไปมาอยู่บนเตียง แม้ยังไม่คุ้นชินร่างกายที่อวบอ้วนนี่แต่เธอสามารถใช้ชีวิตไม่ต่างจากปกติ "ช่างน่าเหลือเชื่อจริง ๆ ฉันทะลุมิติมาพร้อมมิติซุปเปอร์มาร์เก็ต นี่เจ้าหนูน้อยต่อจากนี้ฉันจะเป็น แม่ของเธอ เป็นฟู่เยี่ยนแม่หม้ายหย่าผัวที่สวยและร่ำรวยที่สุด ฉันจะเลี้ยงดูแลเจ้าหนูน้อยให้เป็นอย่างดีเอง วันนี้เราเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันแล้วนอนพักกันเถอะนะ พรุ่งนี้เราจะต้องผจญภัยอีกยาวนาน " เธอลูบท้องเบา ๆ ก่อนจะหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า

[ราชวงศ์ฉินงั้นเหรอ มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน] อาเฟยถึงกับพูดไม่ออก ราชวงศ์ฉินมันผ่านมาหลายร้อยปีแล้วไม่ใช่เหรอ นี่แสดงว่าเขาทะลุมิติมาอยู่ในอดีตของราชวงศ์ฉินหรือนี่ [ตายๆๆๆๆ ตายแล้วไอ้เฟย ทำยังไงดีเนี่ย ทำยังไงถึงจะกลับได้ล่ะทีนี้]

คนเป็นพี่สาวตัดบท "พี่สาวมีมิติส่วนตัว ถ้าหากพี่สาวเจออันตราย พี่สาวสามารถหายเข้าไปในมิติทันที"เธอเอ่ยปลอบใจเด็กน้อยที่ชอบทำตัวเป็นผู้ใหญ่

พอหลี่หลิวพูดจบสองพี่น้องที่นั่งโอบกอดกันก็หลุดเข้ามิติไปทั้งอย่างนั้น "ที่นี่หรือที่เจ้าบอกข้า" หลี่หลิวที่ก้มกอดพี่ชายจนไม่ทันได้สังเกตอะไรก็ถึงกับเบิกตากว้าง นี่ข้าพาคนอื่นเข้ามาได้ด้วยงั้นรึ!!

อันซีเหมยตวัดหลังมือลงใบหน้านวลของน้องสาวโดยไม่ยั้งมือด้วยมีโทสะในใจที่อีกฝ่ายกล่าวหาบุตรชายของตน “พี่สาว นี่ท่านตบข้าหรือ” “เจ้ามันสมควรตายเสียด้วยซ้ำที่กล้ากล่าวหาบุตรชายของข้า” “แล้วข้าพูดผิดหรือ” “อันซีหลินนี่เจ้า!”