กระบี่สั่นสะเทือนเก้าฟ้า Novelas e Histórias

แก้วเก้าผงกศีรษะมีอาการตัวสั่นเทิ้ม และหัวใจเต้นแรง ยิ่งดูภาพการแสดงบนเวที ก็ยิ่งรู้สึกว่า ตนเองอยู่ในเหตุการณ์จริง เด็กสาวรู้สึกเคลิบเคลิ้มตกอยู่ในภวังค์ครึ่งหลับครึ่งตื่นอีกครั้ง ก็รู้สึกว่ามีมือใครสักคนแตะอยู่ที่หัวไหล่ข้างหนึ่ง ไม่มีใครอยู่ใกล้ ๆ นอก จากผู้ช่วยของเจ้าองค์อินทร์ แต่เขาก็ยืนอยู่ห่างเกินกว่าจะเอื้อมมือมาแตะต้องตัวของแก้วเก้า

เหนือถ้ำฝึกตนแห่งหนึ่ง อสนีบาตสีม่วงครามสลับเงินหลายสายฟาดผ่าลงมาอย่างดุดัน สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วเก้าชั้นฟ้า ปรากฏการณ์ที่สั่นสะเทือนฟ้าดินในครั้งนี้ ดึงดูดสายตาของเหล่าเซียนน้อยใหญ่ทั่วแดนสวรรค์ให้หันมามองยังทิศทางเดียวกัน

ฉันเอ่ยถามเจ้าของชื่อทั้งที่ตายังจ้องมองด้านหน้าอยู่อย่างไม่ละไปไหน​ "มันชื่อเก้า..." ฉันเคลื่อนสายตากลับมามองหน้าภีมดังเดิม​เมื่อได้ยินคำตอบ "แล้ว​ทำไม​ฟ้าต้องครางชื่อนายด้วย? ฉันไม่เข้าใจ"

ทั้งสองต่างพุ่งเข้าใส่กันอย่างดุเดือด ในขณะที่พลังมหาศาลก็ไหลเข้าไปในกระบี่ของพวกเขาอย่างต่อเนื่อง ทั้งคู่ตะโกนเสียงดัง และกวัดแกว่งกระบี่ขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อปล่อยพลังปราณกระบี่ที่ล้นหลามออกจากกระบี่ของพวกเขา เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! บนท้องฟ้าตอนนี้เกิดสายฟ้าเก้าสายถูกป ล่อยออกมาเป็นมังกรเก้าตัว คำรามอยู่เหนือท้องฟ้า แสดงอานุภาพของกระบี่ปราณสายฟ้าเก้ามังกรในมือของมู่เต๋อต้วนข่าย และมังกรทองรัศมีเจิดจ้าพันล้อมมังกรทั้งเก้าตัวไว้บนท้องฟ้าแสดงอานุภาพของกระบี่เซวียนหยวนเทพมังกรบูรพา ท้องฟ้าตอนนี้เกิดความปั่นป่วนเป็นอย่างยิ่ง

เเหกปากเสียงดังลั่นโดยที่ไม่ได้สนใจว่าใครจะได้ยินไหม “ สิบเก้า…ยี่สิบ” พอหยุดหมุนเท่านั้นเเหล่ะ โลกหมุนรอบตัวเองทันที จนเผลอเซเอามือจับหัวไว้ด้วยความเวียนหัวจนเกือบล้ม

หล่อนโวยวาย รีบจูงมือชายหนุ่มให้รีบตามกันออกมา จนถึงสะพานเล็กข้ามระหว่างเรือเทียบท่า ทำเอาเกือบจะพลาดตกเพราะรองเท้าส้นเล็กสะดุดเข้ากับขอบของสะพาน ชานนท์รีบประคองเอรินไว้แทบไม่ทัน “เธอนี่ เฟอะฟะตลอดศก”

กระบี่เสียดฟ้า ท่ารำพริ้วไหว ทรงพลังแต่ไม่แข็งกร้าว เหมือนสายลมในฤดูใบไม้ผลิ สดชื่นแต่มีพลังทำให้ต้นไม้โยกไหว สายตาของเจียวลี่ไม่อาจละไปไหนได้เลย เขาราวกับแสดงความรู้สึกผ่านท่ากระบี่ทุกจังหวะ คล้ายพูดกับนางด้วยภาษาที่มิใช่คำพูด

เหนือฟากฟ้ากลางเวหา ทางด้านฟ่านหวงยืนหยัดอยู่กลางเวหา มือถือกระบี่สายฟ้าที่เปล่งประกายแสงสีฟ้าสว่างไสว สายฟ้าสีครามแผ่พุ่งออกมาจากกระบี่ แปรเปลี่ยนเป็นประกายสายฟ้าฟาดลงมาอย่างดุดัน

กระบี่เคลื่อนไหวรวดเร็วทิ้งเงาซ้อนกันหลายชั้น ราวม่านหมอกปิดบังทิศทาง คราวนี้หยางห่าวอันมิถอยอีก เขายกกระบี่ขึ้นรับ เสียงโลหะกระทบกันถี่รัวดัง “เคร้ง เคร้ง เคร้ง!” ประกายไฟกระจายเป็นจุด ๆ

เบื้องหน้าเป็นกระบี่จากปราณวารี 10 เล่ม ดั่งสายน้ำเชี่ยวทะลักจากฟ้าสู่ทะเล กระบี่ทั้งสิบพุ่งออกไปพร้อมกัน คลื่นพลังถาโถมรุนแรง ขณะเดียวกัน กระบี่จากปราณวายุอีก 2 เล่มกรีดฝ่าอากาศ สร้างพายุหมุนโอบล้อมร่าง เสียงกรีดฟ้าราวสายฟ้าฟาดสะท้านสะเทือนทั้งหอประมูลที่กำลังถล่ม