เจ้าชู้ Mga Nobela at Kwento

"กลิ่นเงินมันหอมนักหรือไงถึงได้เอาตัวเข้าแลกกับผู้ชายรุ่นพ่อแบบนี้" "คุณไม่เป็นลินคุณไม่มีวันรู้หรอก...คุณมันไม่รู้อะไรเลยต่างหาก" "แล้วผมต้องรู้อะไร?ผมรู้แค่ว่าคุณมันทั้งหน้าเงินและน่ารังเกียจลินดา

จะทำยังไง...เมื่อเขาดันไปตกหลุมรักผู้หญิงที่คิดว่าเป็นคู่ขาของเพื่อนรัก และจะทำยังไง เมื่อคำปฏิญาณของกลุ่ม เป็นห่วงมัดคอทำให้เขาต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ "เรื่องเดียวที่เราจะไม่ทำ ก็คือเอาผู้หญิงต่อจากเพื่อน ถึงแม้ว่าเพื่อนจะไม่เอาแล้วก็ตาม" วรายุ เหมบดินทร์...วาโย อายุ 26 ปี ทายาทโชว์รูมรถหรูนำเข้าและเป็นเจ้าของสนามแข่งรถชื่อดัง เฌอนารีน สิริวศินทร์...เฌอ อายุ 21

งานฟรีแลนซ์ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งไหน เพราะลูกค้าคนใหม่ของ “มีนา” ไม่ได้ต้องการแค่คอนเทนต์ แต่ต้องการ “เธอ” เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในตัวตนด้านมืดที่มองภายนอกไม่มีทางรู้ได้เลย “มีนา” สาวสวยวัย 28 ปี ที่ยึดอาชีพเป็นฟรีแลนซ์ในแวดวงของการเขียนนิยายและบทความ วันหนึ่งเธอได้พบกับเขา “ธันวา” ผู้ว่าจ้างที่รู้จักกันผ่านแพลตฟอร์มการจ้างงานแห่งหนึ่ง เขาเสนองานที่เธอไม่เคยทำมาก่อนนั่นก็คือการเขียนเรื่องเสียวลงเว็บไซต์ของเขา เธอตัดสินใจรับงานเพราะเขาให้ราคาที่สูงทีเดียวเมื่อเทียบกับงานที่เธอเคยทำมา แต่มีนาไม่รู้เลยว่าการรับงานครั้งนี้จะพาชีวิตของเธอเข้าสู่วังวนสวาทที่ยากจะถอนตัว

คำโปรย “เจ้ามันสตรีวิปลาส แต่งงานได้สี่วันกลับยื่นหนังสือหย่าให้ข้า” “ก็เพราะว่าข้ามีสามีแบบนี้อย่างไร จึงได้ขอหย่า หากไม่อยากตายเร็ว รีบลงนามในหนังสือหย่าเสีย!” เกริ่นนำ แม่สามีที่ว่าร้าย ต้องพ่ายแพ้ให้กับลูกสะใภ้อย่างจ้าวกุ้ยหลิน เมื่อลูกสะใภ้สุดแสบ ไม่ชอบฝีปากแม่สามี วัน ๆ เอาแต่เหน็บแนม พ่นคำพูดไม่น่าฟัง เหยียดหยามกำพืดชั้นต่ำของนาง มีหรือจ้าวกุ้ยหลินจะยอม น้ำแกงไก่ นางก็จัดการเชือดเองกับมือ ไก่ตัวนั้นมิใช่ไก่ธรรมดาแต่เป็นเจ้าบ่าวไก่ของนางที่ถูกส่งเข้าพิธีแทนเจ้าบ่าวตัวจริงและนางก็บังเอิญทำรองเท้าตกลงไปในถ้วยน้ำแกง พูดมากไปหน่อยน้ำลายก็ลงไปอยู่ในถ้วยน้ำแกงเสียอย่างนั้น จ้าวกุ้ยหลิน ไม่นึกว่าแม่สามีจะชอบ ยกซดน้ำแกงไก่สูตรพิเศษจนหมดถ้วยทีเดียว ใครจะร้ายกาจเผ็ดร้อนเหมือนนางกันเล่า วาจายอกย้อน ดูเชือดเฉือนอีกฝ่ายอย่างไม่ลดละแต่อย่างใด หย่าเป็นหย่า ในเมื่อนางมีมือมีเท้า เหตุใดจะต้องทนอยู่ด้วย

ริชาร์ด ไคล์ นักธุรกิจหนุ่มจากเมืองผู้ดี ที่ขึ้นชื่อเรื่องผู้หญิง กลับมาตกหลุมรักรอยยิ้มสดใสดั่งดวงตะวันของเลขาสาวหน้าหวาน เมษา เพราะความบังเอิญในคืนนั้น ทำให้เขาได้กินเธออย่างสมใจ… แต่ไม่เป็นไร คนร้อยเล่ห์อย่างเขาก็มีวิธีที่จะทำให้ได้กินเธอไปตลอดชีวิตนั่นแหละ โดยที่เขาไม่รู้ว่า เมษา เหยื่อหวาน ๆ ของเล่ห์รักครั้งนี้ ก็รอวันที่จะได้เอาคืนเขาอยู่เหมือนกัน!!!

"เราเลิกกันเถอะ" น้ำใส เอ่ยพูดในขณะที่ยังคงรัก ฟีนิกซ์ จนสุดหัวใจ แต่ทว่าความเจ็บปวดในหัวใจมันใหญ่กว่าที่ความรักจะเอาชนะได้ เรารักกันมาก แต่ทำไมถึงลงเอยแบบนี้ มันเริ่มตั้งแต่ตอนไหน? น้ำใส ผู้ที่เคยผิดหวังในความรัก เธอถูกคนรักทรยศและหักหลัง จนตั้งกำแพงหัวใจเอาไว้สูง จนกระทั่งฟีนิกซ์ ได้เข้ามาทำลายกำแพงนั้นลงและทำให้เธอรักเขาจนหมดใจ สุดท้ายเขากลับกลายเป็นคนที่ทำให้เธอตั้งกำแพงเอาไว้สูงยิ่งกว่าเดิม คำเตือน เองนี้มีการนอกกายและนอกใจ

"ฉันไม่มีวันหมั้นกับผู้ชายมักมากนิสัยเสียอย่างนาย ไม่มีวัน" ณดาเอ่ยพร้อมกับเชิดหน้าใส่ ขณะที่เธอนั้นพยายามดันตัวออกจากการรัดกุมของดีเอ็ม "ทำไม คนอย่างฉันมันทำไม" ร่างสูงเอ่ยถามพร้อมกับจ้องใบหน้าสวยใส ด้วยสีหน้าและแววตาดุดัน "มักมากและสำส่อน เอาไม่เลือกอย่างนาย ต่อให้เหลือนายแค่คนเดียวฉันก็ไม่เอา" ณดาเอ่ยกับคนใจร้ายอย่างเหลืออด "สงสัยที่ปากเก่ง เถียงฉอดๆ แบบนี้ ไม่อยากเป็นแค่ว่าที่คู่หมั้น แต่อยากข้ามขั้นเป็นเมียฉันแทน" ร่างสูงเอ่ยจบ ก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าและลำคอด้วยท่าทีโมโหสุดๆ เขารู้ว่าเธอนั้นเกลียดเขาเข้าใส้ แต่ทำไงได้ละในเมื่อครอบครัวดันเสนอตัวเธอมาให้กับเป็นคนของเขา แบบนี้ใครจะปล่อยให้โง่ละ มันก็ต้องลองกันหน่อย

เมื่อแฟนเก่าไม่อยากเป็นแค่แฟนเก่า ปฏิบัติการตื้อรักจึงเกิดขึ้น ........................... เหนือนที 'เลิกกันเถอะไม่อยากคบกับควาย!' แต่! ใครมันจะไปยอมเลิกวะ! ของของผมยังไงก็เป็นของผมอยู่วันยังค่ำ ไอ้อีหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์! อยากเลิกก็เลิกไปดิ ให้มันรู้กันไปว่าเหนือนทีคนนี้จะเอาเธอคืนกลับมาไม่ได้ น้ำทิพย์ คนเราจะมีแฟนทั้งทีก็ต้องการแฟนดี ๆ และฉลาด ๆ ปะ ถ้าแฟนที่มีอยู่มันโง่แล้วยังทำร้ายจิตใจเรา เราจะทนให้มันเหยียบย่ำต่อไปทำไมจริงไหม? 'เลิกกันเถอะไม่อยากคบกับควาย!' คือประโยคบอกเลิกที่ฉันใช้พูดกับเขาคนนั้นผู้ชายที่ชื่อว่าเหนือนที ให้มันรู้กันไปเลยว่าต่อให้ไม่มีเขา ฉันก็อยู่ได้! .......... ซีรีส์ชุดรุ่นพี่ล่ารัก ประกอบด้วย 1. จะว้ากให้เธอรัก จบแล้ว 2. ตื๊อรักร้ายยัยแฟนเก่า จบแล้ว

"คิดจะจับเสืออย่างฉัน เหยื่อต้องเด็ดกว่านี้ป่าววะ" ธายุกร เหมบดินทร์....ยูตะ อายุ 22 ปี วิศวกรรมยานยนต์ มหาวิทยาลัย A ปี 4 ลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น ทายาทโชว์รูมรถหรูนำเข้า "คิดจะกินเหยื่ออย่างฉัน ก็ต้องเสือจริงๆไม่ใช่หมาป่าววะ" มิณาริน แก้วกาน...มิณ อายุ 20 ปี คณะบัญชี มหาวิทยาลัย A ปี 2

“โอ้ว… เร่าร้อนสุดๆ” ชรัมภ์อุทานเบาๆ กับสิ่งที่ลูกชายกับสะใภ้กำลังทำกันอย่างเร่าร้อนเมามัน สายตาของเขาจับจ้องอยู่กับเรือนร่างเย้ายวนของสะใภ้ ขณะสอดมือผ่านขากางเกงขาก๊วยเข้ามาลูบไล้ความเป็นชายของตัวเองไปพลาง “อ๊า… ” ชรัมภ์ครวญคราง มือรูดชักดุ้นจรวดขึ้นๆ ลงๆ เสพความสุขจากสายตา จ้องมองเรือนร่างอวบขาวราวกับหยวกของดาลัน สะโพกกลมกลึงตึงเต็ม สองเต้าของหล่อนใหญ่มากจนดูอวบคัดเหมือนนมแม่ลูกอ่อน สั่นไหวตามจังหวะขยับสะโพก ทำเอาพ่อผัวที่กำลังแอบมองใจเต้นระทึก นึกอิจฉาลูกชาย มือรูดชักว่าว สาวแก่นกายยาวใหญ่ ตามองภาพการร่วมเพศสุดเมามันอย่างนึกอิจฉาลูกชาย นานเท่าไรไม่รู้ ที่ชรัมภ์ยืนแอบดูดาลันกับพีรพงษ์เอากัน เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังบลั่กๆ ระงมไปทั้งห้อง พีรพงษ์ กระแทกเสยขึ้นมาอย่างแรงจนลูกมะกรูดใต้ฐานแท่งโคน เหวี่ยงโยนอยู่ใต้ง่ามขาของตัวเอง