Novel & Cerita เล่ห์รักเมียเก็บมาเฟีย

ถ้าเปรียบกฤษฎิ์คือศัตรูตัวฉกาจวายุไม่สามารถเดาทางหรือจับทางได้เลย เพราะกฤษฎิ์นิ่งมากสายตาที่คมดุแถมยังเย็นชาทำเอาเขามองไม่ออกเลยว่ากำลังคิดอะไรอยู่นับว่าเป็นศัตรูที่ล้มได้ยากมากในความรู้สึกของเขา “มาเฟียตัวพ่อ เจ้าเล่ห์ เหลี่ยมจัด ไม่นิยมทำอะไรที่ผิดกฏหมาย โ หดพอตัวแต่โคตรร้าย อ้อ ที่สำคัญรักเมียมาก ใครแตะไม่ได้พ่อฆ่าทิ้งอย่างเดียว ส่วนลูกสาวก็อย่างที่เห็นสองหมัดเจ็บ ๆ แสบ ๆ คัน ๆ ดีไหมล่ะ”

จันทร์เจ้านั่งหน้าตูม หน้ากากเย็นชาที่ฉาบเอาไว้ไม่สามารถปกปิดความรู้สึกที่เกิดขึ้นในตอนนี้ได้อีก เรื่องราวเก่าก่อนย้อนเข้ามาในหัวฉากแล้วฉากเล่าทั้งที่คิดว่าลืมมันไปแล้ว แต่พอเขากวนตะกอนให้ขุ่นขึ้นมา เธอถึงเพิ่งรู้ตัวว่าแท้ที่จริงแล้วไม่เคยลืมเรื่องต่าง ๆ ที่เคยทำร่ว มกับเขาได้เลย "โรคบางโรคต่อให้ตรวจทุกเดือนก็หาไม่เจอหรอกค่ะเพราะมันฝังอยู่ในเส้นเลือดและกระดูก" เธอหมายถึงความกะล่อนเจ้าชู้และความไม่รู้จักพอของเขา

ในขณะเดียวกันทางด้านพัชดารีบเก็บข้าวของที่จำเป็นทั้งหนังสือเดินทางเงินสดและบัตรเอทีเอ็มบัตรเครดิต ที่เธอคิดว่าต้องใช้ใส่กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ท่ามกลางความแปลกใจของบุตรสาวที่ยังคงงัวเงียเพราะเพิ่งจะกลับเข้าบ้านมาเมื่อตอนบ่ายๆ นี้เอง “อะไรกันนี่แม่ จะขนข้าวของไปไหน ยังกับจะหน ีมาเฟียอย่างนั้นล่ะ” “สิ่งที่ฉันกับแกกำลังจะเจอมันย่างกว่ามาเฟียอีกยายแทต ไปเก็บของเร็วเข้า”

เธอหัวเราะเบาๆ อย่างเอ็นดู “ก็ต้องเจ็บท้องคลอดอีกอยู่ดี” “ถึงขนาดเป็นลมเลยเหรอคะ” ตอนที่แม่สามีมาเล่าให้ฟังเธอแทบไม่อยากเชื่อ “ก็พี่รักเมียนี่”

อิลได้ฟังถึงกับหลับตาแน่นยังจนใจ ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะยกเหตุผลนี้ขึ้นมา “งั้นเอาอย่างนี้สิคะ คุณหนูลองกลับไปพิจารณาพวกที่เคยมีทีท่าว่าจะมาจีบคุณหนูดูสิคะ เผื่อจะมีสักคนที่ถูกใจ” มาเรียที่เป็นทั้งเลขาและเพื่อนคนสนิทลองเสนอความคิดดูบ้าง

คำนี่แหละที่เลิฟต้องการฟังมาตลอด ทำเอาเธอใจสั่นพั่ก ๆ น้ำตาซึมด้วยความตื้นตัน ระคนเสียวซ่านสะท้านไปทั่วสรรพางค์ "พี่เคยคิดว่าชีวิตของมาเฟียอย่างพี่ต้องโดดเดี่ยว และคอยระแวดระวังคนหักหลังอยู่ตลอดเวลา แต่เธอทำให้พี่รู้จักความรักที่แท้จริง เธอทั้งฉลาด ทั้งเก่ง และปกป้องพวกเราได้ ในแบบที่ไม่มีใครเคยทำได้ คืนนี้... พี่ขอสารภาพรักต่อเธอ และขอยอมศิโรราบ เลิฟครับ พี่ยอมยกลมหายใจ และชีวิตทั้งหมดของพี่ ให้เธอเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียวครับ... มาดามเลิฟ"

เมื่อถูกจู่โจมด้วยบทรักที่ดุดันเกินตั้งรับ ฝ่ามือหนาของชญานนท์ฟอนเฟ้นลูบไล้จุดอ่อนไหวของน้องเมียสาวอย่างย่ามใจ บัดนี้ร่างระหงอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรงต้านทาน ทำได้เพียงส่งเสียงครางเครือในลำคอแผ่วเบา เมื่อเห็นดังนั้นมาเฟียหนุ่มจึงไม่รอช้า บรรเลงบทเพลงรักที่เขาโหยหาและป รารถนาในตัวเธอมาเนิ่นนานทันที

หญิงสาวเอนตัวไปข้างหน้าขยับยิ้มสวยส่งให้ ทว่านัยน์ตาจ้องจับผิด แค่แวบเดียวต้องหุบยิ้ม สีหน้าเจื่อน เมื่อใบหน้าเย็นชาส่งความเย็นยะเยือกมาให้ เป็นสัญญาณเตือนว่าอย่าล้ำเส้น ไม่แปลกใจเลยหากหญิงสาวตรงหน้าจะสงสัย น้อยคนนักจะรู้ว่า มาเฟียทรงอำนาจแต่งงานมีเมียเป็นตัวเป็นตน เพรา ะเมียบำเรอตามกฎหมายถูกซ่อนเอาไว้อยู่ในคฤหาสน์ ...อย่าคิดแม้แต่จะเดินออกมาคอกเด็ดขาด

“ถ้าเธอไป ฉันจะทำลายสร้อยคอแม่เธอซะ!” ภริดาชะงัก เม้มริมฝีปาก หยุดการดิ้นรน น้ำตาเอ่อคลอ ถ้าหากต้องทนอยู่กับผู้ชายคนนี้ ขอยอมเสียของรักไปดีกว่า ตอนนี้เธอสูญเสียมากเหลือเกิน แม่คงเข้าใจ จะเก็บแม่เอาไว้ในใจ ถ้าหากยึดติดสิ่งของ รังแต่ทำร้ายตนเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า เ� �อไม่มีทางทนเห็นคนที่ตัวเองรัก พลอดรักกับศัตรูได้หรอก “ทำลายไปสิ ทำไปเลย!” คนสวยท้าทาย

ฉันนึกแล้วก็ขำ มาเฟียผู้ยิ่งใหญ่โดนไล่มานอนนอกบ้าน เก่งแค่ไหนก็แพ้เมีย รับกรรมไปนะ ทุกคนน