แก้แค้น

แพทย์ทหารสายลับกลับกลายเป็นลูกสาวคนแรกของเสนาบดีที่ต้องทนรับการถูกข่มเหงรังแกจากพ่อและแม่เลี้ยง และต้องแต่งงานกับผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เผชิญกับหลุมพรางและแผนการร้ายมากมาย ด้วยทักษะการแพทย์ของเธอทำให้เธอสามารถต่อสู้ผ่านศึกสังหารระหว่างวัง แก้ปัญหาระหว่างรัฐได้ด้วยดี ลงโทษองค์รัชทายาทที่กระทำความผิด ช่วยชีวิตองค์จักรพรรดิเหลียง และกำจัดโรคระบาดที่รุนแรง จากบุตรสาวเสนาบดีที่ขี้ขลาดแปรเปลี่ยนเป็นผู้หญิงที่จิตใจแน่วแน่สามารถต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับองค์จักรพรรดิได้ “ถ้าเจ้าแอบหนีออกมาอีก ข้าจะตามไปขัดขวางเจ้า มีที่ไหนพระชายาที่กำลังตั้งครรภ์แล้วยังวิ่งไปทั่ว?” “เจียงตงเกิดโรคระบาด ข้าในฐานะหมอหลวงต้องรีบไปช่วยเป็นธรรมดา ถ้าท่านขัดขวางข้าโรคจะระบาดจะไปถึงเมืองหลวง” อ้อมแขนอันแข็งแกร่งโอบกอดพระชายาที่พูดไม่หยุด ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สเด็จกลับมาและกราบทูลว่า “ฮึ่ม หมอหลวงมีจำนวนมากพอแล้ว” ถ้าคุณตั้งครรภ์อยู่จะออกไปไหม? จิตใจดั่งพระโพธิสัตว์หรือไม่? หรือยืนหยัดต่อสู้กับโรคระบาดที่ร้ายแรงตอนนั้น

ฉันไปร่วมงานปาร์ตี้เพียงแค่ครั้งเดียวในย่านคนรวยแห่งใหม่ที่ฉันเพิ่งย้ายเข้าไปอยู่ หลังจากนั้นไม่นาน เบรนด้า เพื่อนบ้านของฉันก็ฟ้องฉัน ในศาล เธอโอบทิฟฟานี่ ลูกสาวของเธอที่มีสภาพบอบช้ำและเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ และกล่าวหาว่าลูกชายของฉันเป็นคนข่มขืนลูกสาวของเธอ กลางห้องพิจารณาคดี ทิฟฟานี่ดึงคอเสื้อของเธอลง เผยให้เห็นรอยแดงปื้นใหญ่รอบลำคอ "เขาพยายามจะกระชากกางเกงหนูออก" เธอสะอึกสะอื้น "เขาพยายามจะขืนใจหนู หนูขัดขืน เขาเลยทุบตีหนู เขาทำลายใบหน้าของหนูจนพังยับเยิน!" ที่หน้าศาล กลุ่มผู้ประท้วงต่างพากันชูป้ายด่าทอลูกชายของฉันว่าเป็นเศษสวะ เป็นลูกคนรวยที่ถูกตามใจจนเสียคน ในโลกออนไลน์ ภาพตัดต่อพิธีศพของฉันกลายเป็นไวรัล พร้อมคำบรรยายใต้ภาพว่า นังแม่ที่ไร้สมรรถภาพควรจะไปตายพร้อมกับลูกชายของมันซะ หุ้นบริษัทของฉันร่วงฮวบ แต่ฉันกลับนั่งอยู่อย่างสงบนิ่งด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ ฉันขอให้เจ้าหน้าที่คุมตัวคูเปอร์ ลูกชายของฉันเข้ามาในห้องพิจารณาคดี ประตูห้องพิจารณาคดีเปิดออก คูเปอร์เดินเข้ามาทำให้ทุกคนก็ต่างนิ่งเงียบไปพร้อมๆ กัน

ธุรกิจของบิดาที่ล้มละลาย พ่อหนีหายเข้ากลีบเมฆ ทิ้งหนี้สินไว้ให้เธอและแม่ที่ป่วย เธอจึงเลือกหันหน้าเข้าสู่วงการ ประมูลพรหมจรรย์ ในคลับลับระดับวีโอพี

เธอที่มีปัญหาเรื่องครอบครัว ส่วนเขาที่อยากมีปัญหากับเธอ ปัญหารัก เขาตามตื๊อ ตามจีบจนเธอเผลอตกหลุมรักโดยไม่รู้ตัว แล้วแบบนี้เรื่องที่จะแก้แค้นครอบครัวจะจบลงอย่างไร

"ฉันเป็นคู่หมั้นของเธอ ทำไมฉันจะ....เธอไม่ได้!!"

ปานประดับไม่คิดไม่ฝันว่าราคาที่เธอต้องจ่ายนั้นแพงกว่ามูลค่าที่แท้จริงของนาฬิกาไปมากโข จิรัติกรเป็นนักธุรกิจหน้าเลือดที่ไม่ยอมเสียเปรียบขาดทุน แถมยังเจ้าเล่ห์มากแผนการ สุดท้ายแผนการนั้นกลับย้อนคืนสนองเจ้าตัวเสียเอง สวัสดีค่ะกลับมาพบกันอีกครั้งในงานเขียนชายหญิง [เซตเกี่ยวรัก] เซตนี้ประกอบด้วยนิยาย 2 เรื่อง 1.โตเกียว…เกี่ยวรัก (จบ) 2. จิรัติพันประดับ เป็นเซตสุดท้ายของเรื่องนี้ (กำลังออนแอร์) มาลุ้นไปด้วยกันว่าความรักของพวกเขาจะลงเอยอย่างไร และหวังว่าจะมีเพื่อนร่วมเดินทางไปจนกว่านิยายเรื่องจะจบลง นิยายเรื่องนี้ไม่เน้นเลิฟไลน์ เน้นการเติบโตของตัวละคร ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร ดรามาสะท้อนสังคมเป็นส่วนใหญ่ ผู้อ่านควรมีวิจารณญาณในการอ่าน นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียนไม่ได้พาดพึงถึงสถานที่หรือบุคคลใดบุคคลหนึ่ง คำเตือน -มีการกล่าวถึงการข่มขืนที่ไม่ใช่ตัวละครหลัก -การใช้ยาเสพติดรวมไปถึงการค้าและการเสพ -มีการกล่าวถึงการฆาตรกรรมอำพราง ตัวละครมีความบิดเบี้ยวสภาพจิตใจไม่ปกติไม่ใช่ตัวละครหลัก 🍀 ขอบคุณทุกการสนับสนุนค่ะ หากอยากให้กำลังใจสามารถคอมเมนท์ กดใจให้กันได้นะคะ 🍀

‘แค่คุณยอมนอนกับผมง่ายๆ แค่นั้นต้นน้ำก็ได้กลับบ้าน’ พิมแพรทองยังได้ยินเสียงรณภพกึกก้องอยู่ในโสตประสาทในขณะที่กำลังเข้ามาอาบน้ำในห้องน้ำ จำได้ว่าหลังสิ้นเสียงของโจรชั่วคนนั้นเธอชาวาบไปทั้งตัว

กลิ่นตัวของหญิงสาวเหตุใดถึงได้สาปสางถึงเพียงนี้ นายพรานอินทร์ฝีมือดีทั้งยังหล่อเหลาเอามันทำเมียลงได้อย่างไร? "ของเอ็งมันใหญ่ถึงเพียงนี้เชียวรึกอบัว ข้าชักหลงใหลเอ็งขึ้นทุกทีแล้วสิ หึหึ"

ผ้าขาวถูกย้อมสีดำสนิท...หล่อหลอมเด็กผู้หญิงคนหนึ่งกลายเป็นคนที่ดำมืด...จดจำมันทุกความเจ็บปวดไม่มีวันลืม...'เขา' จะสามารถเปลี่ยนใจที่เต็มไปด้วยไฟแค้นของเธอได้ไหม...

จ้าวซือหง เริ่มชังน้ำพระทัยของอวี่หวงต้าตี้ (เง็กเซียนฮองเต้) ไม่รู้ว่าชีวิตของนางยังชอกช้ำระกำทรวงไม่พอหรือไร จึงดึงเอาความทรงจำตลอดสามปีที่ผ่านมาของนางไปจนหมดสิ้น พอตื่นขึ้นมาก็ไม่รู้ว่าตลอดสามปีที่ผ่านมาไปทำอีท่าไหน พอตื่นมาจึงมีสามีเป็นตัวเป็นตน อีกทั้งยืนจ้องหน้านางเขม็งเช่นนี้! “เจ้าเป็นวิญญาณร้ายมาสิงสู่ภรรยาของข้าใช่หรือไม่! เจ้าออกจากร่างของนางประเดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้นข้า…” “เจ้าจะทำอะไร? แล้ววิญญาณสิงสู่อะไรของเจ้า โง่เง่า! งมงาย! อย่ามาทำทีท่าเดียดฉันท์ไปหน่อยเลย ทำราวกับว่าเจ้าพิศวาสในตัวข้าหนักหนา หากเป็นเช่นนั้นก็อธิบายแก่ข้าหน่อยเถิดมาแม่นางน้อยที่เกาะแขนเจ้าอยู่นั่นเป็นใคร! ถึงข้าจะจำอะไรไม่ได้แต่ในเมื่อข้าเป็นฮูหยินของจวนนี้ หากไม่ได้รับอนุญาตจากข้า เจ้าไม่มีสิทธิ์รับอนุหน้าไหนทั้งนั้น!” “ใจเย็นกันก่อนเถิดเจ้าค่ะ ฮูหยินกำลังท้องกำลังไส้อยู่หนาเจ้าค่ะ” “ฮะ! /ฮะ!” อวี่หวงต้าตี้! เก็บน้ำพระทัยของท่านไว้ และหยุดมอบมันให้ข้าเสียที!!