แอบรัก Novels & Stories

เพราะเธอคือตัวต้นเหตุที่ทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเขากับคนรัก จึงถูกจองจำอยู่ในพันธนาการอันไร้ใจ ปราศจากเยื่อใยและความรัก “จะอะไรนักหนาเดือนฉาย หยาดเขาท้องอยู่นะอย่างี่เง่าหน่อยได้ไหม” “มันไม่ใช่แค่นั้นไงพี่เมฆ ไม่ใช่แค่นั้นเลย” “แล้วอะไรล่ะ เธอก็บอกมาสิ” มือหนาเอื้อมไปบีบท่อนแขนเล็ก พยายามเค้นหาคำตอบ “พี่เมฆไปหาพี่หยาดเถอะ ไม่ต้องสนใจฉายหรอก” “เธอพูดแบบนี้หมายความว่าไง จำที่ฉันพูดครั้งก่อนไม่ได้เหรอ ที่บอกให้รอไง” “แล้วพี่เมฆจะให้ฉายรอไปถึงเมื่อไร รอให้พี่กับคนรักของพี่ปรับความเข้าใจกันก่อนเหรอ หรือว่ารอให้พี่หยาดคลอดลูกก่อนล่ะ” “เธอเป็นอะไรเดือนฉาย ทำไมวันนี้ถึงพูดไม่รู้เรื่อง” “ฉายเป็นผู้หญิงหน้าโง่ไงคะ โง่ที่รักพี่เมฆ โง่ที่คิดว่าพี่เมฆจะเปิดใจรักฉาย ฉายมันก็แค่คนโง่คนหนึ่ง” เธอพูดด้วยเสียงสะอึกสะอื้น “หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว เดือนฉาย” ภูเมฆตะคอกใส่หน้าคนตัวเล็กดังลั่นพร้อมกับจับหัวไหล่มนทั้งสองข้าง “ฮือ ๆ ฉายทำอะไรไม่ถูกใจพี่เมฆสักอย่าง ฉายพยายามต่อไปไม่ไหวแล้ว”

คู่รูมเมทสุดหล่อที่มีดีกรีเดือนมหาวิทยาลัย กับรองเดือนมหาวิทยาลัยคนล่าสุด ที่ชอบเรื่องเซ็กส์เหมือนกัน และชอบขิงกันไปมา จากเพื่อนร่วมห้อง สู่เพื่อนร่วมเตียง

“เธอ” ตกลงยอมเป็น ของ (หวง) ของ “เขา” ด้วยความเต็มใจหวังเอาชนะใจ แต่… ตัวอย่าง : “ก็ง่ายเอง แล้วจะมาเรียกร้องอะไร” … “พะ...พี่เป็นใครคะ…ข้าวไม่รู้จัก”  

"นี่มันคืออะไร" "ก็...." "ถามก็ตอบดิ" "พี่ก็อ่านออกจะมาถามทิชาทำไม" เขามองกล่องในมือแล้วแกะดูข้างในซึ่งมันยังเหลือยาอีกหนึ่งเม็ดก่อนจะอ่านทุกตัวอักษรทุกตัวบนกล่อง "เธอยังไม่ได้กิน?? " "ก็กินแล้วแต่...กินไม่ครบคือทิชา......ลืม" "ลืม??? แม่ง เอ้ยยย กินตอนนี้จะทันไหมวะ" "พี่ไม่ต้องห่วงหรอกถ้าเกิดทิชาท้องจริงๆทิชาจะไม่บอกใครว่าเป็นลูกพี่" "เชื่อเธอก็บ้าละ ขนาดเราไม่ได้เป็นอะไรกันเธอยังพยายามเสนอตัวยัดเยียดตัวเองมาให้ฉันแล้วนี่ตอนนี้เรามีอะไรกันแล้วเธอก็ยังไม่ยอมกินยา ถ้าเธอท้องขึ้นมาจริงๆฉันรู้ว่าเธอต้องให้ฉันรับผิดชอบแน่ๆ" "ถ้าพี่ไม่ต้องการลูกทิชาก็ไม่บังคับ ทิชาสัญญาว่าจะไม่ทำให้พี่เดือดร้อน" เธอพูดออกไปอย่างขมขึ่น เขาพูดแบบนี้เขาไม่อยากรับผิดชอบสินะ "ก็ดี ทำให้ได้อย่างที่พูดก็แล้วกัน เพราะฉันไม่ต้องการมีภาระไม่ต้องการเอาชีวิตทั้งชีวิตของฉันมาผูกติดกับเธอ

"ชเวย์...เรามาเป็นfwbกันไหม" "ที่พี่พูด พี่คิดดีแล้วใช่ไหม" "ใช่" "แล้วรู้ไหมว่ากฎของมันคืออะไร" "รู้สิ ใครรู้สึกก่อน คนนั้นแพ้" "พี่คิดว่าพี่จะแพ้หรือเปล่าล่ะ" "ไม่มีทาง" "งั้นผมก็จะเป็นให้"

หมวย ชวน แมน เพื่อนสนิทมากินเหล้าที่ห้อง พอกรึ่มๆหมวยก็พูดออกมาว่าอยากลองทำเรื่องเกินเลยสักครั้ง และขอให้เขาช่วย "มึงแน่ใจนะหมวย?" แต่ถึงปากจะถาม แมนเองก็แอบรักหมวยมาตลอด แล้วแบบนี้มันจะหยุดยังไงได้?

"กูจะทำมึงออกไปจากชีวิตกูโดยที่กูไม่ต้องเสียเงินให้ผู้หญิงอย่างมึงเลยแม้แต่บาทเดียว" "นาไม่เคยหวังเงินทองของมีค่าอะไรจากคุณอิฐเลยนะคะ" "อย่ามาตอแหล แค่มึงอ้าปากกูก็เห็นลิ้นไก่แล้วว่ามึงต้องการอะไรเพราะไม่งั้นมึงคงไม่ลงทุนวางแผนชั่วๆจนกูต้องมาแต่งงานกับขี้ข้าอย่างมึง!!! " "นาไม่ได้อยากแต่งงานหรืออยากให้คุณอิฐมารับผิดชอบอะไรนาเลยนะคะ แต่เพราะคุณท่าน..." "มึงไม่ต้องเอาปู่กูมาอ้าง กูไม่ได้โง่และกูก็ไม่เชื่อว่าคนอย่างมึงจะไม่คิดหวังอะไร หึ คงคิดว่าจะได้ใช้ชีวิตสุขสบายล่ะสิถ้าได้แต่งงานกับกู แต่มึงฝันไปเถอะว่ามึงจะมีความสุข กูจะทำให้ทุกข์จนหาความสุขไม่เจอ มึงคอยดู!!! "

ความรักของพวกเขาเบ่งบานในฤดูฝน เติบโตในฤดูหนาว และแตกสลายในฤดูร้อน เคยบอกตัวเองว่าไม่เป็นไรทั้งๆที่ใจแม่งโคตรเจ็บไหม? เคยแสร้งทำเป็นลืมทั้งๆที่จำได้ทุกอย่างไหม? หรือเคยเอาแต่ผลักไสทั้งที่ใจโคตรจะรักไหม? ถ้ายังไม่เคยเดี๋ยวไวน์กับคิมหันต์จะทำให้เคยเอง เรื่องย่อ... คิมหันต์ไม่ใช่หมาวัดหรือเจ้าชายขี่ม้าขาวแต่เป็นนักรบเดินเท้าที่ไม่มีเหี้ยไรเลยนอกจากมอไซค์เก่าๆ ชีวิตค่อนไปทางสมบุกสมบัน แต่ดันแอบชอบเด็กหนุ่มหน้าตาจิ้มลิ้มคนหนึ่ง ชื่อไวน์ ไวน์เองก็ไม่ใช่ดอกฟ้า เขาเป็นหนอนหนังสือบ้านจนคนธรรมดา กำลังยืนงงหลังจากได้ยินเสียง'ปุ๊ด' ขณะเดินทางกลับบ้าน ใครปุ๋งวะ? "โทษที พอดีกินไข่ต้ม" และนั่นคงเป็นการพบกันครั้งแรกของพวกเขาสองคน

ชีวิตของ 'เธอ' เปลี่ยนไปเมื่อได้เจอเขา ส่วนชีวิตของ 'เขา' เปลี่ยนไปเมื่อได้แต่งงาน...กับเธอ

กริช สถาปนิกหนุ่มมาดเนี้ยบจากเมืองกรุง ผู้ที่มีชีวิตอยู่กับตัวเลข เลเซอร์วัดระยะ และคอนโดหรู ต้องตกกระไดพลอยโจนกลับสู่บ้านเกิดที่จังหวัดอุบลราชธานีตามคำสั่งประกาศิตของย่า เพื่อมาจัดการมรดกที่ดินผืนสุดท้ายที่เขาแทบจะไม่เคยกลับมาเหยียบเลยตั้งแต่ประถม กริชในวัยเกือบ 30 กลายเป็นเขาพูดอีสานไม่ได้ ฟังออกบ้างไม่ออกบ้าง และที่สำคัญ... เขาเป็นโรคกลัวโคลนขั้นสุด แต่การกลับมาครั้งนี้ทำให้เขาได้พบกับ ปิยะฉัตร หรือที่ชาวบ้านเรียกติดปากว่า "อิปิ๊" ลูกสาวผู้ใหญ่บ้านสุดแสบที่เป็นเพื่อนเล่นกันมาในวัยเด็ก จากเด็กหญิงน้ำมูกยืดในวันนั้น กลายเป็นสาวแกร่งเกินร้อยที่เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงของชุมชน ปิยะฉัตรไม่ได้มีดีแค่หน้าตาสวยคมแบบสาวที่ราบสูง แต่เธอยังพ่วงตำแหน่ง "เจ้าแม่เกษตรอินทรีย์" ที่พร้อมจะปกป้องผืนดินบ้านเกิดจากพวกนายทุน