スピード結婚 Novels & Stories

seryosong niya tanong. “Ang kasunduan sa kasal sa pagitan natin alam mo naman na nakatada sa katapusan ng buwang ito. Naabisuhan na ang tungkol sa marriage certificate kaya kailangan na pirmahan as soon as possible” Bumuka ang bibig ni Celeste pero walang boses. Dalawang araw pa lang ang nakakalipas simula nang gumawa siya ng biglaang desisyon na maging substitute bride. Paano niya malalaman ang mga detalyeng ito?

Binasa ko nang mabilis. Confidential marriage. Duration: five years. No personal contact required. Payment every month. “Five years?” tanong ko. “Yes,” sagot niya. “It’s part of the arrangement. You’ll be legally married, but you won’t be required to live together. The groom just needs the marriage certificate for his inheritance.” Napaisip ako. Five years… pero walang contact? Parang mas madali pa ito kaysa magmahal ulit. “Fine,” sabi ko. “I’ll sign.”

tugon niya, at pinaandar na niya ng mabilis ang kotse niya. Tignan mo tong lalaking to. Siya ang nagsimula nitong distance-distance, tapos siya pa ang makapal ang mukha. Pwes, distance ba ang gusto mo? Fine by me! Bakit ba kasi ako pumayag na magpakasal sa lalaking katulad niya na ubod ng yabang?! Trillionaire daw, pero napaka-ungentleman! Ang mga lalaki nga naman, sa umpisa lang magaling pero kapag nakuha na ang gusto ay unti-unti umaalis.

Napagtanto niyang masyadong naging mabilis at padalos-dalos ang pagpirma niya sa marriage certificate kasama ang isang lalaking halos hindi niya pa kilala. Sa mga nobela, ang mga taong nagpapakasal nang mabilis ay matagal nang may pinagsamahan. Kung hindi magkababata, magkaeskwela, ay galing sa mga pamilyang ilang henerasyon nang magkakilala. Pero ano ba ito para sa kanya? Masyado siyang naging mapusok. "Okay, I'll take him to He's residence tomorrow," pagpapasya ni Phoebe habang nakakuyom ang palad. Gusto niya ring imbestigahan nang husto si Ahmed para sa sarili niya.

"At talagang pinag-isipan mo ito?" "Obviously." Napairap ako. Natural. Si Damien Montenegro ito. Mukhang pinaplano niya kahit paghinga. Nagpatuloy ako sa pagbabasa. Rule Number One: One year marriage only. Pagkatapos ng isang taon, awtomatikong matatapos ang kasunduan. Rule Number Two: No real relationship. Naningkit ang mga mata ko. Excuse me? Parang ako pa ang hahabol sa kanya.

sagot ko. “Boyfriend mo?” pagsingit ni Felix sa usapan namin, napangiti ako sa isip. So he's interested, huh. “Ye—” “No” nagulat ako sa naging pagkontra ni Damian, rinig ko ang mahinang pagtawa ni Alexzandra sa gilid na siya namang nainis ako. “I'm her husband. We see each other as wife and husband, not just boyfriend or girlfriend because you know, those are just temporary” pagdagdag ni Damian sa malamig nitong tinig.

Bakit kasi ang hirap hindi magustuhan ng kagaya niya? “It’s just if we hurry into marriage then they would think there’s something wrong. Aaron and Candice are also getting married. Nakikipagsabayan nga sila sa atin, e…” ani ko. “It’s just for two months…” “But you’re starting to show.” “Doesn’t matter. I’m petite, so they wouldn’t think I am pregnant.” “Yeah, so I should feed you a lot of food.” He smirked. I smiled a little, trying not to be affected by his joke.

Sa isang mabilis at maayos na proseso, dahil kapwa nila pinagkasunduan ang paghihiwalay at hindi na ito kinontest ng alinmang panig, agad na umusad ang petisyon ng annulment. Sa tulong ng mga de-kalibreng abogado at impluwensiya ni Marcus, mabilis na naayos ang lahat ng dokumento, requirements, at korte ang naging proseso. Sa loob lamang ng isang gabi, matapos ang pinal na pag-apruba ng hukuman, opisyal nang natuldukan ang kanilang kasal.

Nakahinga naman ako nang maluwag dahil hindi iyon nalaglag. “Lilianna. Love, since the day I watched you get yanked around on a rope on your skis by a horse named Spica – I knew that I couldn’t picture my life without you ever again. On the ski lift at Sundance, you told me I was the partner you’d only dreamed about. That moment felt perfect because I felt the exact same way about you. Before our family and friends, for richer or poorer, in sickness and in health, for better or worse, I promise to love you and spend the rest of my days with you.”

"By the way, tungkol sa address ng bahay ko, I'll send it to you later. Kung kinakailangan, lumipat ka na lang." Nagpalitan sila ng cellphone number nang makuha na nila ang marriage certificate. "Sa tingin ko hindi kailangan magmadali para rito," kinakabahang sagot ni Amelia. Bagama't dapat na magsama ang dalawang bagong kasal ay hindi pa talaga siya handang tumira sa iisang bubong kasama ang isang estrangherong lalaki.