トキシック Novels & Stories

I hate waiting. *******

naka-ngising hasik ko. Boredom Reliever. Sh*t, exciting. @Bwi_laber

Nilapitan ni Tox ang dalaga habang pinagmamasdan ang samu’t saring reaksyon na pumipinta sa mukha nito nang sandaling iyon na halos kulang na lang ay kainin siya nito ng buhay. "Why are you throwing a fit? Are you so overflowing with rage that you've become a ticking time bomb—” at nilapit ni Tox ang mukha nito sa tainga ni Vivienne— “or are you just pissing yourself in fear at the thought of what might go down in that beautiful place?" tanong ni Tox na bakas ang panunuya at sarkasmo sa tono ng pananalita nito.

“Hindi na siya ganoon ka-toxic.” Ngunit kahit kalmado ang boses niya ay halatang pagod at mabigat ang emosyon niya. Iniangat niya ang maliit na vial sa ilalim ng ilaw. Kumislap ang mapulang likido sa loob nito. “Pero...” marahan niyang dugtong, “kapag bumaba ang toxicity, bumababa rin ang effectivity.” Parang malamig na tubig na ibinuhos sa katawan ni Lyndon matapos marinig iyon.

Lagi niyang ipinapaalala sa sarili na hindi treasure hunt si Carmina. She isn't officially his woman to begin with but the urge to claim her is driving him crazy. He knew the kind of emotion he had for her is toxic and deadly like a venom but he can't win over its force. Hindi niya makontrol. Hindi niya alam kung paano o kung may paraan ba.

Anger boiled up in his gut unstoppably like a blazing inferno. Kailan ba magsasawa ang babaeng ‘yon sa pananakit sa damdamin n’ya? Pero siya naman itong isa’t kalahating tanga na bumabanghay pa ng hindi birong paraan para bigyang daan ang sakit at lungkot. Kung may award lang sa pagiging masokista, umuwi na lang ‘kamo ang lahat dahil tiyak na siya ang hihiranging most remarkable masochistic idiot ng dekada.

"Oh, heto. Drink up, happy break up girl, ay, annulled girl pala!" Inabutan nila ako ng isang whiskey neat. "Wait, wait! I thought we were supporting my recovery!" reklamo ko, pero tinanggap ko pa rin ang baso. "Recovery means flushing out the toxins, and the biggest toxin in your life is Luca Castillione," Kate curled her upper lip. "Kaya ubusin mo 'yan, ah. Para bukas, ang tanging mararamdaman mo na lang ay hangover, hindi na 'yung sakit ng puso mo. At para rin hindi mo na maalala 'yung nakita mo kani-kanina lang."

Ang killjoy kahit na kailan. Pero wait, kinusot kusot ko pa ang mga mata ko. Hindi ba ako pinaglalaruan ng paningin ko? Sa dinami rami ng araw ay ngayon niya pa naisipang magsuot ng polo na pink. Sir naman eh, kung kailan nilagyan ni Jenny ng malisya ang utak ko saka ka nag pink. Tama ba naman iyon? Gatungan pa ba ng pagkakataon ang unti unti kong nabubuwag na paniniwala sa pagkalalaki ni sir?

"Am I overacting? Tss... Nagsimula rin kaming mag-away no’n dahil parati talaga siyang walang oras sa akin. O kung kakausapin niya ako ay laging tungkol sa ’yo. Kesyo kapag nandito ka na, ganito ganiyan. That’s the reason why I hated you in the very first place. Kaya ganoon na lang din ang galit ko no’ng naging kami ni Luis at nalaman kong bestfriend ka niya. Sobrang toxic ko to the point na pinalalayo ko siya sa ’yo... Kasi naiinggit ako. Parang..." Napasinghap ako. "Parang ako naman. Ako naman ’yong ikuwento nila lagi. Ako naman ’yong intindihin. Ako naman ’yong hanapin. Pahingi n atensyon. Kasi hindi nga ’yon nagawa ng mga magulang ko tapos msiki ba naman kapatid at boyfriend ko, ganoon.

Ngunit bahagya akong natigilan nang mapansin kong titig na titig siya sa mukha ko. "Hey! May dumi ba sa mukha ko?" sita ko rito. "Wala. May bigla lang akong naalala." Aniya, dahilan upang mag-angat ako ng kabilang kilay. "Yo-'yong boses mo kasi parang may kapareho eh." Giit pa nito. "Oh really?" "Pati 'yong pag-angat mo ng kilay, katulad na katulad niya kasi eh." Dagdag pa ni Nicolo.