사이버펑크 Novels & Stories

ไฟสั่ง ลูกน้องของไฟทำตามคำสั่งทันที ไม่นานเขาก็ได้ชื่อคนส่งของมา “ได้แล้วครับ ชื่อ ‘ณรงค์’ เคยเป็นพนักงานส่งของบริษัทแห่งหนึ่ง ปัจจุบันไม่ได้อยู่กับบริษัทไหนแล้วครับ แต่ยังรับงานส่งของอยู่”

จากคำถามเปลี่ยนเป็นแปลกใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายถนัดตา “ข้าชื่อปิงปิง หรือจะเรียกมะลิเหมือนที่จำปีเรียกก็ได้นะ” “แม่นางปิงปิง ข้าชื่อหย่งเฟิง” “ยินดีที่ได้รู้จัก จะมาซื้อซาลาเปาหรือ”

รักเสมอ ธร ภัคธีมาร้องไห้สะอึกสะอื้น กอดนาฬิกานั้นเอาไว้แนบอก นทีที่เดินเข้ามาในห้องจึงรีบเอ่ยถาม “มลเป็นอะไรครับ ร้องไห้ทำไม” “ปะ... เปล่าค่ะ” ภัคธีมารีบเช็ดน้ำตา และถือนาฬิกาทรายนั้นเอาไว้แน่น

ช่างมันเถอะ "ฉันจะถามว่า ของที่คุณไมรอนสั่ง เเกจัดการส่งเรียบร้อยเเล้วใช่ไหม?" ของที่ว่าก็คืออาวุธเถื่อนที่คุณไมรอนลูกค้าประจำรายใหญ่ที่สุดของคอลิน "ครับ"

มันช่างใหญ่โตเหลือเกิน ​ชุณห์สะดุ้งน้อยๆ ก่อนจะทรุดลงนั่งกับเก้าอี้ที่อยู่ตรงแถวนั้น เมื่อสะใภ้กำลังแลบลิ้นเลียความเป็นชาย หล่อนตวัดลิ้มชิมรสรอบๆ บริเวณหัวของมันก่อน แล้วค่อยๆ ขยับมือสาวรูดท่อนเนื้อแข็งร้อน ก่อนจะอ้าปากอมครอบเขาไว้ มันแทบจะอมได้ไม่หมด...เพราะขนาดข องมัน

“ว้าย! ฉันเจ็บนะไอ้บ้า!!” ปลายกระบอกปืนนั้นสะกิดตรงสาบเสื้อสีขาวที่บัดนี้เปื้อนรอยคราบสกปรกเต็มไปหมด ร่องกระดุมถูกสะกิดจนแยกห่างหลุดลุ่ยทีละเม็ด

เป็นเพราะประโยคนี้ของลู่หลีทำให้แก้วไวน์ที่อยู่ในมือของลู่โยวตกแตกบนพื้น "พี่ พี่กำลังพูดอะไรอยู่? พี่สะใภ้ยังสบายดีอยู่" อาจเป็นเพราะประห ม่าเสียงของเธอจึงดังขึ้นเล็กน้อย

หน้าตาของหลินเฟิงอี้ดูจริงจังเป็นอย่างมากยามที่พูดถึงธุรกิจใหม่ของเขา "เฟิงอี้! เจ้านี่มัน…มาเฟียยุคโบราณชัดๆ ถ้าเอาเรื่องเจ้าไปเขียนเป็นนิยายชื่อเรื่องก็คงจะเป็น ‘ข้ามเวลามาเป็นมาเฟีย’ ฮ่าๆ" "มาฟงมาเฟียอะไรกัน เจ้าก็พูดเกินไป"

“ค่ะ” “ส่วนพลอยสีแดง อันนี้พิเศษมาก เพราะฉันสร้างโพรงมิติให้เธอดึงสิ่งที่ต้องการโดยเชื่อมต่อกับห้างสรรพสินค้ามากมายในโลกใบนี้ทำให้เธอสามารถเลือกและหยิบทุกสิ่งที่ต้องการได้ ภายในกลไกจะสร้างสิ่งที่เธอต้องการออกมาให้ใหม่โดยต้องใช้เวลาแล้วแต่ว่าสิ่งที่เธอเลือกเป็นอะไร ห ากเป็นพวกอาหารของกิน เนื้อสัตว์ ผลไม้ พืชผักก็ไม่เกินยี่สิบนาที ถ้าพวกข้าวของเครื่องใช้ก็ขึ้นอยู่กับขนาดและความซับซ้อนในการสร้าง อันนี้เธอต้องลองดูเองอีกทีนะ”

นทำลายความสงบ มันคือคลิปวิดีโอจาก "เจ๊ริน"... ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอคือความดิบเถื่อนที่ผิดแผกจากความหรูหราเบื้องหน้า เจ๊รินกำลังปรนเปรอด้วยเรียวลิ้นให้กับชายขับรถสิบล้อคนหนึ่ง ซึ่งเป็นลูกค้ารายล่าสุดของเธอ ท่อนเนื้อของชายผู้นั้นทั้งใหญ่โตและยาวเหยียดทว่ากลับดูผิดรูป บิดเบี้ยวจากการฉีดสารแปลกปลอมดูน่าเกลียดน่ากลัว พร้อมข้อความสั้นๆ ที่ส่งมาเย้าแหย่