사이버펑크 Novels & Stories

“ลุงชื่อคล้ายผมเลยครับ” “คล้ายยังยังไงล่ะ” วาคิมมองหน้าบอสตันแล้วถามอย่างแปลกใจ “ชื่อไทยของผมชื่อคิมหันต์ ปัญญาสกุลไพศาลครับแต่มันยาวมากผมเลยชอบชื่อบอสตันมากกว่า” คำตอบของเด็กชายคิมหันต์ยิ่งเพิ่มความสงสัยมากขึ้นเพราะชื่อของเด็กชายดันคล้ายกับชื่อของตนเองอีกทั้งนามสกุลท ี่ใช้ก็คือนามสกุลคงเมลดาถ้าบอสตันเป็นลูกของมาวินจริงๆ เขาก็น่าจะใช้นามสกุลของพ่อ

เมาหนักมากด้วย ​สักพักหลังจากร้องเพลงจบ พี่คนสวยก็ต่อด้วยร้องไห้ ทำให้ลีล่าตกใจ ขณะที่ไทคิ้วขมวดเลยทีเดียวกับสภาพของลูกน้องสาว ​เขาทรุดลงนั่งใกล้ๆ เธอ แล้วมองจ้องที่วงหน้าจิ้มลิ้มเหมือนตุ๊กตาญี่ปุ่นนั่น...เธอมีหน้าตาเหมือนตุ๊กตาจริงๆ หน้าแค่ฝ่ามือเขากระมัง ตากลมโ ต จมูกนิดหนึ่ง ปากอีกนิดหนึ่ง ดูละมุนจุ๋มจิ๋มดี...

มาเฟียไซด์ไลน์ [ ไลบร้าxวีนัส ] ตอนที่ 22 ขอร้องทั้งน้ำตา NC25+++ เที่ยงคืน ปึก ปึก ปึก ปึก ปึก "อึก อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะๆๆๆๆ อ๊า เฮีย อื้อออออ พ...พอได้แล้ว ฮึก หนูไม่ไหวแล้ว"

คราวนี้อรนภัสเขินหน้าแดงกับหนังตรงหน้า “พี่วัตบ้า” เขาเปิดหนังอะไรสยิวแบบนี้ ให้ตายเถอะ คนบ้า หื่นที่สุด!!! “อ้าว หนังบู๊ไม่เอา เอาหนังรักโรแมนติกแล้วนะ”

บอบบางแพ้ง่ายเป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้กับเด็ก “สู้ๆ นะ เป็นกำลังใจให้เสมอ มีปัญหาเรื่องเงินหรืออะไรให้บอกนะครับ” “ขอบคุณมากๆ นะคะ บ.ก. จะรีบเขียนเรื่องใหม่ส่งไปเลยค่ะ” “ฉากรักล่าสุดแซ่บมากครับ”

EP 7 พิษอำพราง _____________ เทียนหยดพลิกกายขึ้นมาคร่อมเขาบ้าง การเป็นฝ่ายคุมเกมมันปลอดภัยกว่าเป็นไหนๆ เธอทำอย่างที่เขาทำกับเธอ ซุกใบหน้าเข้าหาซอกคอแกร่ง ไซ้ปลายจมูกสูดดมแบบเงอะงะด้วยว่ายังไม่เคยทำสักครั้ง แต่เทียนหยดก็คือเทียนหยด ไม่เคยมีสิ่งใดที่อยากทำแล้วทำไม่ได้ ไม่นานเสื ้อของเธอก็ถูกถอดด้วยมือเขา เหลือเพียงบราเซียร์สีเพลิงหุ้มห่อทรวงอวบ ส่วนด้านล่างนั้นยังอยู่ครบทั้งกระโปรงและกางเกงชั้นใน

ตอนที่25 หน่วงในใจ สองสาวเดินทางมาที่ร้านชาบูที่อยู่ละแวกมหาวิทยาลัย ทันทีที่มาถึงทั้งสองก็สั่งกันชุดใหญ่เพราะต่างคนก็รู้สึกหิวกัน พอเนื้อและผักมาเสริฟที่โต๊ะทั้งสองก็ไม่รอช้าจัดการต้มของโปรดของตัวเองทันที การที่กินชาบูไปพูดคุยกันไปมันทำให้สองสาวมีความสุขไม่น้อย จนกระท ั่งผ่านไปชั่วโมงกว่าต่างคนก็ต่างอิ่มจึงเรียกพนักงานมาเก็บเงินก่อนที่สองสาวจะแยกย้ายกันกลับ

ชายหนุ่มจัดการถอดแว่นออก คลายกระดุมเสื้อ แล้วกดปุ่มบางอย่างที่สมาร์ตวอต์ชบนข้อมือ ในเลนส์ตาของเขามีภาษาโค้ดต่างๆ รันราวกับคอมพิวเตอร์ก็ไม่ปาน ไม่นานใบหน้าคมสันที่แท้จริงก็ปรากฏ เทคโนโลยีระดับสูงที่องค์กรลับหวงแหนยิ่งกว่าอะไร และติดตั้งให้แก่สายลับระดับสุดยอดที่ผ่านการทดส อบขั้นเอ็กซตรีมจากหน่วยงานเท่านั้น องค์กรนี้เป็น Ghost Unit มันไม่มีชื่อและถือว่าไม่มีตัวตน แต่มีเครื่องมือไฮเทคล้ำหน้านำสมัยมาก ชนิดที่ชาวโลกส่วนใหญ่คาดไม่ถึงเลยทีเดียว

บทที่ 3 พลอยพิชญาร้องไห้ เธอจ้องมองดวงตาสีน้ำเงินเข้มคลั่กด้วยโทสะที่ผลาญเผา “เบน...อ๊ะ!” หญิงสาวร้องเสียงดังเมื่อร่างสูงใหญ่โถมตัวลงมาและจับไหล่เธอไว้แน่น สันกรามของเขานูนขึ้นมาจนเห็นได้ชัด เสียงที่กังวานออกจากปากเขาราวกลั่นมาจากความเจ็บปวด

ใต้ชื่อผู้ส่งหายวับไปทันที ไม่นาน ก็มีสายหนึ่งโทรเข้ามา ฉันยกมือถือขึ้นรับสายด้วยมือที่สั่นเทา