사연녀 Mga Nobela at Kwento

“เดี๋ยวจะหื้อคนขี่ไปหื้อเน้อเจ้า เป็นบริการพิเศษ แม่เลี้ยงเปิ้นสั่งไว้เจ้า” สาวเจ้าว่า ธงรามพึมพำขอบคุณ แม่เลี้ยงที่ว่าคงจะเป็นผู้หญิงที่เป็นแฟนนิยายของเขาแน่ๆเดาเอาว่าน่าจะอายุไม่เกินสี่สิบ หล่อนยังดูสะสวย อ่อนเยาว์ ถึงจะมีลูกสาวเป็นสาวเต็มตัวแล้วก็ตามที

ณิชาเปลี่ยนชื่อนีน่าเป็นนีเน่า เกลียดเข้าไส้จนไม่อยากเผาผี นีน่าขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน “ฉันมีหลักฐาน แหกตาดูซะ” พูดพลางยื่นโทรศัพท์มือถือให้เพื่อนดูภาพบนหน้าจอ

เขาทำหน้าสงสัย “คงเป็นลิขิตมั้ง...คนในบริษัทยังล้อกันว่า นิจเป็น ผู้สาวสายฝอ รูปหน้าแบบสาวอีสานบ้านๆ และผิวสีน้ำผึ้ง ควรจับบอสฝรั่งคนนี้” “นั่นสิ...มาเอา...สายฝัน อย่างผม”

ปึก! ปึก! ปึก! "อ๊าส์ เมฆา ลึกไปแล้วนะคะ"เสียงกระสันจากปากของหญิงสาวผมบลอนด์ในท่าคลานเข่าอยู่บนเตียงนอนถูกเปล่งออกมา ใบหน้าของเธอแสดงถึงความทรมานร่างกายของแม่นางแบบสาวเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อเมื่อเธอคือผู้ถูกเลือกให้มารองรับอารมณ์ดิบเถื่อนของ'เมฆา'ในค่ำคืนน ี้

หญิงสาวตอบอย่างมั่นใจ “ข้าชื่อหลินมู่ เป็นลูกสาวของนายทหารหลี่มู่เพคะ” ฮ่องเต้พยักหน้าเล็กน้อย “หลี่มู่เคยเป็นนางสนมในวังมาก่อน หรือว่านางจะส่งลูกสาวเข้ามาเป็นสนมอีกงั้นหรือ?”

จวบจนกระทั่งมีเสียงข้อความเข้า คนที่เฝ้ารอหน้าหงอยเล็กน้อยเมื่อจอมือถือของตนว่างเปล่า ผิดกับอีกคนที่หน้าตากับอาการนิ่งไม่ต่างจากคนตายมาหลายวัน ก็กลายเป็นคนขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ “แตงกวาเหมือนฉันเห็นแกยิ้ม ดีใจไร พูด!” น้ำเสียงเข้มของอรุณทำให้คนอมทุกข์เผลอคิดถึงข่าวบ้าบอที่ไม่ได้อย ากรู้ แต่เหมือนมันยิ่งดัง ส่วนดาราสาวที่วางระเบิดไว้ หากออกมาพูดแก้สักนิดก็คงจะดี แต่นี่เล่นหายไปอย่างไร้ร่องรอย ช่างเถอะ! ในเมื่อเธอสติแตกพลาดกดข้อความส่งไปแล้ว

ระหว่างที่หลิวหนิงเจี้ยนกำลังถ่ายพลังปราณเพื่อรักษาต้าเว่ยซิน เสียงหัวเราะของสตรีก็ดังขึ้นก้องป่า เยว่เอ๋อร์กวาดสายตามองโดยรอบ เสียงนั้นเป็นของนางปีศาจผมขาวเป็นแน่ สิ้นเสียงหัวเราะเบื้องหน้าก็ปรากฏสตรีใบหน้างดงามดวงตาแดงฉานดุดัน ริมฝีปากเขียวคล้ำจนคล้ายสีดำ เส้ นผมยาวสยายและคิ้วสีขาวขึ้นอีกครั้ง ต้าเจี้ยนเว่ยและหม่าซูซินจดจ้องสตรีปริศนาเบื้องหน้าแล้วหันมาสบตาเยว่เอ๋อร์ “ข้าจะอธิบายทีหลัง” เยว่เอ๋อร์เพียงตัดบท เพราะเวลานี้นางมีสิ่งสำคัญต้องกระทำยิ่งกว่าการอธิบายเรื่องราวใดๆ

“นางเป็นอดีตองค์หญิงของแคว้นเฉินแห่งนี้นามว่าเฉินเจียวเหมยพะย่ะค่ะองค์ชาย นางสร้างเรื่องจนถูกถอดยศสืบเนื่องมาจากไม่ยินยอมที่จะเป็นองค์หญิงบรรณาการพะย่ะค่ะ” คำกล่าวรายงานยาวเหยียดของสายสืบประจำตัวแห่งจ้าวจิ่นหลงทำเอาจ้าวจิ่นหลงถึงกับเลิกคิ้วคมเข้มขึ้นอย่างฉงน

รอบกายเป็นห้วงอวกาศที่ให้ความรู้สึกโหวง มึนเมา และเร่งการปลดปล่อย ระบบสุริยะที่กว้างใหญ่ยังมีสิ่งมีชีวิตที่ต้องดำรงเผ่าพันธุ์ด้วยการร่วมรักละเมียดละไม ถักทอสายใยความอ่อนหวาน เพื่อก่อกำเนิดเลือดเนื้อเชื้อไขที่สมบูรณ์แบบต่อไป “พี่ดลขา... อ๊ะ!” พิรันดาเห็นเขาหยุดชะงัก หญิงสาวจึงยกกายขึ้นบดเบียด ก่อนจะอุทานเสียงหลงเมื่อความเจ็บคับแน่นเข้าจู่โจม หยาดน้ำตาไหลรินทางหางตาพร้อมเสียงเจือสะอื้นเบาๆ

“ไม่ค่ะ!” Kunpon End