Valentine - เจ้าสาววาเลนไทน์

Valentine - เจ้าสาววาเลนไทน์

last updateLast Updated : 2025-06-05
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
8Chapters
750views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อก่อนถึงวันวิวาห์ เพื่อนเจ้าสาวทั้งหลาย ได้จัดปาร์ตี้สละโสดให้กับว่าที่เจ้าสาวคนใหม่ ด้วยของขวัญสุดอร่อยเหาะอย่าง บันนี่ บอย ให้เจ้าสาวได้เปิดประเดิม โดยหารู้ไม่ว่า เขาคือเพื่อนเจ้าบ่าวของเธอด้วย

View More

Chapter 1

บทนำ ตระเตรียมงานแต่งงาน

Banyodan hafif bir su sesi geliyordu.

Efe Kılıç duş alıyordu.

Gece üçtü.

Daha yeni dönmüştü.

Defne banyonun kapısında duruyor, onunla konuşmak istediği bir mesele vardı.

Biraz gergindi. Birazdan söyleyeceği şeyi duyunca kabul eder mi etmez mi, bilmiyordu.

Tam nasıl söyleyeceğini düşünürken, içeriden tuhaf bir ses geldi.

Dikkatlice dinleyince anladı. Mastürbasyon yapıyordu...

Soluk soluğa nefesleri ve boğuk inlemeleri, sanki ağır balyoz darbeleri gibi göğsüne çarpıyordu. Acı, bir gelgit dalgası gibi yayılıyor, onu içine çekiyor, nefes alamıyordu

Oysa bugün onların evlilik yıldönümüydü. Onunla beşinci yılıydı. Ve aralarında hiçbir zaman karı koca yakınlığı olmamıştı.

Demek ki, ona dokunmak yerine kendini tercih ediyordu?

Nefesi giderek sıklaşırken, birden kendini tutamayıp boğuk bir iniltiyle patladı: "Çisem..."

Bu, ona inen son ölümcül darbe oldu.

Kalbinde bir şey gümbürtüyle yıkıldı, toza dönüştü.

Ağzını sımsıkı kapatıp ses çıkarmamaya çalıştı. Arkasını dönüp kaçmak isterken daha ilk adımda sendeledi, lavaboya çarpıp doğrudan yere düştü.

"Defne?" İçeriden Efe'nin sesi henüz yatışmamıştı. Kendini toparlamaya çalıştığı belli oluyordu, ama nefesi hâlâ ağırdı.

"Be... ben tuvalete gelmiştim, duşta olduğunu bilmiyordum..." Beceriksiz bir yalan söyledi, telaşla lavaboya tutunup kalkmaya çalıştı.

Ama ne kadar acele ederse o kadar kötü oluyordu. Yerler ve lavabo su içindeydi. Zar zor doğrulmuştu ki Efe dışarı çıktı. Beyaz bornozu aceleyle giydiğinden düzgün değildi, ama kemeri sımsıkı bağlanmıştı.

"Düştün mü? Ben alayım." Onu kucağına alacakmış gibi davrandı.

Acıdan gözleri dolmuştu, ama yine de elini itti. Perişan ama kararlıydı. "Gerek yok, kendim hallederim."

Sonra, bir kez daha neredeyse kayıp düşecekken, topallaya topallaya sendeleyerek yatak odasına kaçtı.

"Kaçtı" kelimesi tam da doğruydu.

Efe'yle evli geçirdiği bu beş yıl boyunca hep kaçıyordu.

Dış dünyadan, insanların acıyan bakışlarından, Efe’nin merhametinden ve acımasından kaçıyordu. Efe Kılıç'ın karısı topaldı.

Topal bir kadın, yakışıklı ve başarılı Efe Kılıç’a nasıl layık olabilirdi?

Oysa bir zamanlar onun da güçlü, güzel bacakları vardı...

Efe hemen arkasından çıktı. Yumuşak bir sesle, gerçekten ilgiliydi. "Canın yandı mı? Bir bakayım."

"Hayır, bir şey yok." Yorgana sımsıkı sarıldı, perişanlığını da yorganın altına sakladı.

"Gerçekten iyi misin?" Sahiden endişeliydi.

"Hı..." Ona sırtı dönüktü, var gücüyle başını salladı.

"O zaman uyuyalım mı? Tuvalete gitmeyecek miydin?"

"Şimdi gitmek istemiyorum. Uyusak?" diye fısıldadı.

"Peki. Ha, bu arada bugün yıldönümümüz. Sana bir hediye aldım, yarın açıp bak, beğenip beğenmediğini gör."

"Olur." Hediye başucundaydı, çoktan görmüştü. Ama açmasına bile gerek yoktu, içinde ne olduğunu biliyordu.

Her yıl aynı boyuttaki kutuda, birebir aynı saatten geliyordu.

Çekmecesinde, doğum günü hediyeleriyle birlikte tam dokuz tane aynı saat duruyordu. Bu onuncusuydu.

Konuşma burada bitti. Işığı kapattı, yattı. Havada duş jelinin nemli kokusu dalgalanıyordu, ama yatağın çöküşünü neredeyse hiç hissetmiyordu. Çünkü iki metrelik yatakta, o bu tarafta yatıyor, Efe ise öbür tarafın en ucunda. Aralarındaki mesafeye üç kişi daha sığardı.

İkisi de ne Çisem adını andı, ne de biraz önce banyoda yaptığı şeyi. Sanki hiçbir şey olmamış gibiydi.

Kaskatı sırtüstü yatıyor, sadece gözlerinin cayır cayır yandığını hissediyordu.

Çisem. Çisem Aydın. Efe'nin üniversiteden sınıf arkadaşı, ilk aşkı, tanrıçası.

Üniversite bitince Çisem yurt dışına gitmiş, ayrılmışlardı. Efe bir süre çökmüş, her gün içki içmişti.

Defne ise onun lise arkadaşıydı.

İtiraf ediyordu, lisedeyken gizlice ondan hoşlanmıştı.

O zamanlar Efe okulun en yakışıklısı, soğuk ve dahi ruhlu. Defne ise sanat öğrencisiydi. Güzeldi de, ama güzel kız çoktu. Notların her şey olduğu lise yıllarında, sanat öğrencileri o kadar da göz önünde olmaz, hatta ön yargıyla bakılırdı.

Bu yüzden, o sadece kendine ait bir platonik aşktı. Bir gün onun karşısına çıkabileceğini hiç düşünmemişti.

Ta ki, dans akademisinden mezun olup memlekete yaz tatiline döndüğünde, çökmüş haldeki Efe'yle karşılaşana dek.

O gece Efe yine sarhoştu. Yolda zikzak çizerek yürüyor, karşıdan karşıya geçerken ışığa bakmıyordu. Bir araba son sürat geliyordu, yavaşlayacak zamanı yoktu. Arkasından endişeyle onu takip eden Defne, onu itti, ama kendisi arabanın altında kaldı.

O bir dans öğrencisiydi, yüksek lisansa çoktan kabul almıştı.

Ama bu kaza yüzünden, bacağı sakat kaldı.

Bir daha asla dans edemezdi.

Sonra, Efe içkiyi bıraktı ve onunla evlendi.

Ona karşı sonsuza dek suçluluk, sonsuza dek minnet, sonsuza dek yumuşak ses tonu, sonsuza dek su gibi soğukluk. Sonsuza dek hediyeler, sonsuza dek para.

Ama tek bir şey eksikti: aşk.

O, zamanın her şeyi ısıtacağını sanmıştı. Zamanın her şeyi silip götüreceğini de.

Ama beş yıl geçmesine rağmen, Efe'nin "Çisem" adını bu kadar derine kazımış olduğunu, üstelik kendi kendini tatmin ederken bile hâlâ bu adı sayıkladığını hiç hesaba katmamıştı.

En sonunda, fazla aptal ve fazla saftı...

Bütün gece uyumadı. Telefonundaki o e-postayı, bu gece yüz kereden fazla açıp baktı.

Yurt dışındaki bir üniversiteden gelen yüksek lisans kabulüydü. Aslında bu gece onunla tam da bunu konuşacaktı. Yurt dışında yüksek lisans yapmaya gidecekti, kabul eder miydi?

Ama şimdi düşününce, konuşmasına gerek kalmamıştı.

Beş yıllık evlilik, sayısız dönüp durduğu gece. Nihayet bu andan itibaren, geri sayım başlayabilirdi.

Efe kalktığında, o hâlâ uyuyor numarası yapıyordu. Dışarıda hizmetçi Emine'ye söylendiğini duydu: "Bu akşam iş yemeğim var. Defne Hanım'a söyle, beni beklemesin, erken yatsın."

Tembihten sonra odaya geri dönüp bir kez daha baktı. Defne yorganı başına çekmişti, gözyaşları yastığı sırılsıklam etmişti.

Normalde Efe işe giderken, giyeceği kıyafetleri önceden kombini yapıp kenara koyardı, o sadece giyerdi.

Ama bugün yapmamıştı.

Efe kendi başına giyinme odasına gidip üstünü değiştirdi, şirkete gitti.

Defne ancak o zaman gözlerini açtı, gözleri korkunç derecede şişmişti.

Telefonun alarmı çaldı.

Kendi belirlediği vakitti, İngilizce çalışma saatiydi.

Evlendikten sonra, bacağı yüzünden zamanının yüzde doksanını eve kapanarak geçiriyor, dışarı çıkmıyordu. Günü dilimlere bölmüş, her dilimde kendine oyalanacak bir şey buluyordu.

Telefonu alıp alarmı kapattı, sonra amaçsızca uygulamalar arasında gezindi.

Zihni karmakarışıktı, hiçbir şeye odaklanamıyordu.

Ta ki, bir uygulamada aniden bir video çıkana dek.

Görüntüdeki kişi fazlasıyla tanıdıktı...

Hesap ismine baktı: Çisem CC.

Şu algoritma yok mu...

Paylaşım zamanı, dün geceydi.

Defne videoyu açtı, hemen hareketli bir müzik doldu ortama. Sonra birisi bağırdı: Bir, iki, üç, Çisem'in dönüşüne hoş geldin! Şerefe!

Bu ses, Efe'ydi.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
8 Chapters
บทนำ ตระเตรียมงานแต่งงาน
-พลอยทิพย์- ว่าที่เจ้าสาวคนสวยล่าสุด กำลังวุ่นวายกับการตระเตรียมงานแต่งงานที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกสองอาทิตย์ข้างหน้า เธอมายังร้านตัดชุดเจ้าสาวใจกลางกรุง พร้อมๆ กับว่าที่เจ้าบ่าวซึ่งคบหาดูใจกันมานานกว่า สามปี...“ทิพย์!!! ดูชุดนี้สิ ผมดูเป็นยังไง?” -กรินทร์- ว่าที่เจ้าบ่าวซึ่งสวมชุดสูทขาวสะอาด พร้อมหูกระต่ายสีแดงสดใสอยู่ที่คอ เขาดูเป็นเทพบุตรในชุดขาวไม่มีผิดเพี้ยน สายตาว่าที่เจ้าสาวมองแฟนหนุ่มอย่างปลื้มปิติ อมยิ้มเสียแก้มปริ ลักยิ้มปรากฏ“หล่อมากเลยล่ะค่ะ” หญิงสาวยังคงวุ่นวายกับการเลือกแบบชุดเจ้าสาวอยู่มากมายกว่าเป็นพันชุด ยังหาที่ชอบใจไม่ได้เสียที มันสวยไปหมดงดงามสะอาดตา เนื้อผ้าก็ดี มีทั้งลายลูกไม้ ผ้าโปร่ง ผ้าหนา และระบายเป็นชั้นๆ“รบกวนคุณกรินทร์ช่วยมาดูแบบของชำร่วยด้วยนะคะ ทางร้านของเรามีโปรโมชั่นส่วนลดราคาตรงนี้ ถ้าคุณกรินทร์และคุณพลอยทิพย์ เลือกซื้อแพ็คเกจพิเศษจากทางร้านของเราค่ะ”พนักงานประจำร้านตัดชุดแต่งงาน เข้ามาชี้แจงเรื่องแพ็คเกจรวม ชุดเจ้าบ่าว เจ้าสาว ทั้งบัตรเชิญ และทำของชำร่วย หากสั่งทำไว้เป็นจำนวนมากๆ เขาจะมีข้อเสนออีกๆ ที่จะมอบให้เจ้าบ่าว เจ้าสาว ราวกับเป็นของขวัญร่วมย
Read more
เซอร์ไพร์ส บันนี่ บอย
พลอยทิพย์ยังคงหลับใหลร่างเปลือยในห้องรับแขก แต่สำหรับกรินทร์เขาพึงพอใจในตัวแฟนสาวมาก ระหว่างยืนแต่งตัวสวมเสื้อผ้า รอยยิ้มผุดขึ้นมาที่มุมริมฝีปากอวบอิ่ม บวมเจ่อเพราะจูบเธออิ่มทั่วท้องชายหนุ่ม เขามองดูเธอนอนเพลียหลับใหลอย่างไม่รู้สึกรู้สา...อย่างน้อยกรินทร์ควรปลุกเธอให้ตื่นขึ้นมาเพื่อสวมเสื้อผ้า และควรตั้งใจเตรียมตัวแต่งงานกับเขาในอีกสองอาทิตย์ข้างหน้า เพราะทุกๆ อย่างกำลังลงรอยและไปได้สวย... มือหนาร้อนแปรเปลี่ยนเป็นความเย็น หลังจากชำระล้างอาบน้ำล้างเหงื่อไหลทั้งตัว ค่อยๆ เคลื่อนไปเขย่าปลุกเรียกแฟนสาวให้ตื่นขึ้นมา“ตื่นไปอาบน้ำเถอะ ทิพย์ผมกำลังจะกลับบ้านแล้ว” กรินทร์เรียกเธออย่างสุภาพ เพราะสภาพเธอนอนหลับใหลอาบไปด้วยน้ำเมือกเหนียวขุ่นเปียกไปทั้งร่างกาย แห้งเกรอะกรัง เหนียวหนืดแห้งติดไปทั้งร่างกาย ชายหนุ่มยิ่งมอง ก็ยิ่งชอบใจเข้าไปอีก“ทิพย์ขอโทษที่หลับไป...” หญิงสาวค่อยๆ พยุงตัวเองลุกขึ้นยืน แต่ทำไมรู้สึกว่าไม่มีเรี่ยวแรงจะพยุงกายเสียเลย เธอใช้สองมือคอยประคองเรือนร่างเพื่อพาไปอาบน้ำ และสวมใส่เสื้อผ้ายิ่งพยายามก้าวเท้าพาตัวเองเดินไป ขาทั้งสองไม่ยินยอมทำตามคำสั่งสมอง ไม่ยอมพาเจ้าของร่างเดิ
Read more
ลุ่มหลงไฟราคะ
กางเกงในตัวจิ๋วสีชมพูตัวเล็กๆ ยังถูกเกี่ยวดึงให้หลุดจากเรือนขาเรียวบางทั้งสอง มือหนาทั้งสองจับสะโพกเธอตั้งชัน เพื่อปล่อยให้ช่วงล่างของเธอลอยตั้งให้ได้ตำแหน่งหญิงสาวรู้สึกเลือนรางว่าถูกจัดท่าให้ถ่างขาออก จะอะไรตอนนี้ก็ช่าง เธอรู้สึกเร่าร้อนและอารมณ์แปรปรวนอย่างบอกไม่ถูก กระวนกระวายและอึดอัด รู้สึกไม่สบายตัวไปเสียหมดบางอย่างที่นวลนุ่มเปียกฉ่ำ กำลังตวัดรัวๆ ใกล้ยอดเม็ดแข็ง และสองแขนแกร่งกำลังเกาะเรือนต้นขาของเธอเอาไว้แน่น บันนี่บอยนอนหงาย สอดกายช่วงบนเข้าไปใต้ร่างของเธอช่วงล่างพลางใช้ลิ้นเลียของหวานใต้ร่างของเธอซึ่งตั้งชันหัวเข่ายกช่วงล่างลอยสูง พลอยทิพย์รู้สึกดีสุดๆ เคลิบเคลิ้มเหม่อลอยเพลิดเพลินจนเสียวตัวเกร็ง และหลงระเริงไปกับอารมณ์มากมาย ซึ่งบันนี่บอยกำลังปรนเปรอให้แก่เธอ“อ้า!!! ...” พลอยทิพย์ครวญครางอย่างลืมตัว เธอรู้สึกดีอีกครั้งแบบเดียวกับกรินทร์ มันทำให้เธอลืมตัวไปเสียสนิทว่า ยามนี้เธอมิได้มีอะไรกับกรินทร์ และกำลังอยู่กับบันนี่บอย ของขวัญสุดพิเศษจากเพื่อนเจ้าสาวมอบไว้ให้...บันนี่บอยรู้สึกชอบและใช้ลิ้นตวัดโลมเลียเจ้าสาวซึ่งคร่อมร่างเหนือศีรษะเขา มันเป็นอารมณ์ที่วิเศษสุด เพราะเ
Read more
งานวิวาห์ใจสั่น
ตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมา พลอยทิพย์มิได้พบกับกรินทร์อีกเลย นับตั้งแต่วันนั้นที่เสียความบริสุทธิ์ไป เธอไม่ค่อยได้คิดถึงกรินทร์ แต่กลับคิดถึงบันนี่บอยที่แสนหวาน เขาทำให้หัวใจเธอหวั่นไหวมากมายเพียงใด ทำให้เธอลืมความคิดถึงกรินทร์ไปเสียสนิทหญิงสาวค่อนข้างซึมเศร้า และไม่เป็นอันกินอันนอน เธอยังเฝ้าถามตัวเองว่าการแต่งงานกับกรินทร์ มันเป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้วรึ การหมั้นหมายซึ่งฝ่ายผู้ใหญ่จัดหามาให้ และเธอกับกรินทร์ก็เข้ากันได้ดี เขาเป็นผู้ชายที่เพอร์เฟ็ค มีหน้าที่การงานดี รูปลักษณ์ดี บุคลิกดี มีอัธยาศัยดี เขาเป็นผู้ชายที่ใฝ่ฝันของเหล่าสาวๆ ทั้งปวงแม้เพื่อนสาวแสนสนิททั้งหก ได้พบกับกรินทร์ครั้งแรก พวกเธอยังอยากจะอ่อย ทำนกใส่เพื่อทำให้กรินทร์หวั่นไหว แต่เขายังมุ่งมั่นที่จะมีเพียงพลอยทิพย์ รอวันที่ดี และเรื่องราวดีๆ กับครั้งแรกของเธอกับเขาพลอยทิพย์ล้มตัวลงนอนบนเตียงเดี่ยวขอตัวเอง นอนกอดหมอนข้าง ดวงตากลมสวยเหม่อมองเพดาน เธอยอมรับว่ารักในความดีของกรินทร์ แต่เธอกลับไปคิดถึงชายอื่น ซึ่งพบกันแค่ไม่กี่ชม. ร่วมรักกับเขาอย่างเร่าร้อน มันช่างเป็นความรู้สึกที่แสนวิเศษ และยอดเยี่ยมมากเพียงแค่คิดถึง หญิงสาว
Read more
กับเมียรัก มิใช่ เมียแต่ง
พิธีแต่งงานได้เริ่มต้นขึ้น พร้อมด้วยขบวนเพื่อนเจ้าบ่าว และเพื่อนเจ้าสาวขนาบอยู่ไม่ไกลมาก รวมไปถึงแขกผู้มีเกียรติมากมายต่างตรบมือต้อนรับยินดีกับคู่บ่าวสาวท่ามกลางการแสดงความยินดีของผู้คนมากมาย อวยพรให้แก่กรินทร์และพลอยทิพย์ ต่างเป็นช่วงเวลาสาธารณะและเชื้อเชิญให้ทุกๆ คนร่วมรับประทานอาหาร และสนุกกับแสงสีเสียง เพลงบรรเลงบรรยากาศอบอุ่นกรินทร์มอบแหวนอันเลอค่า สวมใส่ในนิ้วนางของพลอยทิพย์ พลางหอมแก้มเธอประโลมหวานด้วยคำบอกรัก ต่อหน้าสาธารณะชนมากมาย เสียงยินดีโห่ร้องกึกก้องจากเพื่อนเจ้าสาว ส่งเสียงร่วมแสดงความยินดีกับพลอยทิพย์มากมายแค่ไหนแต่ภายในจิตใจของหญิงสาวกลับรู้สึกข่มขืน เมื่อแววตาของเธอมองสบกับกรินทร์แล้ว เพียงแวบหนึ่งเมื่อเขาละสายตาเธอ ดวงตากลมใสเป็นประกายเหลือบมองข้ามเจ้าบ่าวของตัวเอง สบตากับศุภวัฒน์พอดีเพื่อนเจ้าบ่าวซึ่งอยู่ไม่ไกลจากกรินทร์ ต้องรีบหันกายเลี่ยงหนี เกรงว่าเพื่อนรักจะล่วงรู้ว่า เจ้าสาวแสนสวยแอบปันใจให้เขา แม้ว่าศุภวัฒน์จูบเธอก่อนกรินทร์จะสวมแหวนแต่งงานให้พลอยทิพย์ไปก่อนล่วงหน้านี้... เขาเก็บงำความรู้สึกเอาไว้ฝืนยิ้มปรบมือร่วมยินดี ราวกับอุปทาหมู่ กับธีมเพื่อนเจ้าบ่า
Read more
ฮันนีมูนสุดตื่นเต้น
พลอยทิพย์เผลอหลับไประหว่างนอนรอกรินทร์กลับมา เธอไม่รู้ว่าเขาหายไปไหน ไปทำธุระสำคัญอะไร ภายในความมืดมิดที่เงียบสงบ พลอยทิพย์ยังคงหลับใหลอยู่โดยไม่รู้สึกตัวเพียงบางเสียงดังขึ้น เมื่อประตูห้องเปิดออก ปรากฏร่างในเงามืดค่อยๆ เดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า เสียงแผ่ว เงาหนาซึ่งเป็นเรือนร่างของชายหนุ่มก้มหน้ามองดูหญิงสาวนอนหลับลึกชายในเงามืดมิได้เปิดไฟ เขาค่อยๆ ถลกเสื้อนอกออก และค่อยๆ เปลื้องผ้าจนเหลือเพียงตัวเปลือยเปล่า เขาเหนื่อยเกินกว่าจะร่วมรักกับพลอยทิพย์ จึงทำได้เพียงแค่หย่อนก้นลงขอบเตียง ค่อยๆ เปิดผ้าห่มเบามือที่สุด พลางสอดตัวเข้าไปนอนสวมกอดเธอพลอยทิพย์รู้สึกตัวเล็กน้อย เหมือนมีอะไรมาเคลื่อนไหวอยู่ใกล้ๆ ดวงตาค่อยๆ กะพริบตาถี่ๆ ปรือตื่น พยายามลืมตามองข้างๆ ว่ากรินทร์กลับมาแล้วใช่รึเปล่า... เธอพบว่าเขานอนหลับไป ราวกับคนเหน็ดเหนื่อยมามาก บางทีธุระของเขาอาจจะทำให้เขาไม่สามารถดำเนินกิจกรรมในคืนนี้ต่อไปได้“ฝันดีนะ ทิพย์” น้ำเสียงนวลนุ่มของกรินทร์กล่าวกับเธอก่อนจะหลับตาลง และนอนหลับไปอย่างเหนื่อยล้า หญิงสาวยิ้มหวานและสวมกอดสามีภายใต้ผ้าห่ม แทนที่จะได้มีการร่วมรักสืบพันธ์“ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ที่รัก
Read more
เกลียด ! ทำกันได้ลงคอ !!!
เมื่อร่างบางยืนช้อนแขนไว้หน้าท้อง พร้อมอีกมือถือแก้วไวน์ สายตากลมสุกใสมองออกไปนอกระเบียงในยามราตรี ในความคิดของเธอกำลังไตร่ตรองเรื่องของกรินทร์คืนนี้ ไม่ต่างกับคืนแต่งงานที่ต้องละวางเรื่องร่วมรักพลอยทิพย์ถอดถอนหายใจอย่างอ่อนเพลีย และเมื่ออยู่เพียงลำพังทำให้ศัตรูทางความคิดเริ่มมาก่อกวน เงาหน้าจางๆ ของศุภวัฒน์มาป่วนจิตใจเธออีกแล้ว เขาอาจจะเป็นเพียงแค่ฝันดีสำหรับเธอก่อนวันแต่งงาน และกลายเป็นฝันร้ายที่สุดในชีวิต เมื่อเธอรู้ว่าเขาคือเพื่อนเจ้าบ่าว...ทำไมโชคชะตาถึงได้เล่นตลกกับเธอแบบนี้ ยิ่งครุ่นคิดมากเท่าไหร่ แก้วไวน์ในมือก็อยากจะกระดกกรอกลงคอตัวเองให้หมดแก้วในคราวเดียว ดวงตาสุกใสถูกปิดด้วยเปลือกตาอีกครั้ง ก่อนเรือนริมฝีปากเจ่อคู่งามจะ อ้าปากผ่อนปรนระบายแอลกอฮอร์ในลำคอแผ่วออกมาเสียงเคาะประตูดังขึ้นมาอย่างสุภาพสามครั้ง ปรากฏเงาใต้ประตูบานนั้นทำให้หญิงสาวได้สติอีกครั้ง หันกายมามองดูบานประตูด้านนอกห้อง เปลือกตาคู่สวยเปิดกว้างเพื่อให้พลอนทิพย์สังเกตได้ชัดๆ ว่ากรินทร์กลับมา หรือมีใครอื่นมาเคาะ... เธอคิดว่ากรินทร์อาจจะกลับมาเร็วก็ได้ จึงก้าวเท้าไปพลางวางแก้วไวน์เสียงรองเท้าส้นสูงดังเป็นระยะๆ
Read more
เราสามคน
ตั้งแต่เกิดเรื่อง พลอยทิพย์รู้ความจริงของกรินทร์และศุภวัฒน์ เธอหายไป... ปิดเครื่อง ปิดเฟสบุ๊ค ไม่อัพเดทไลน์ หรือแม้กระทั่งติดต่อกับเพื่อนสนิทสาวทั้งหกคนกรินทร์กับศุภวัฒน์กังวลใจมาก เธอหนีไปจากพวกเขาเสียดื้อๆ ทั้งๆ ที่อารมณ์ก็โกรธหัวเหวี่ยงได้ขนาดนั้น พลอยทิพย์ไม่ได้กลับบ้าน ไม่ได้ติดต่อกับพ่อแม่ กรินทร์ไปตามทุกหนทุกแห่งแม้กระทั่งบ้านญาติของเธอที่เขารู้จัก พลอยทิพย์ก็ไม่ได้อยู่ที่นั้นเขาถูกบรรดาเครือญาติของพลอยทิพย์ถามถึงว่ามีปัญหาอะไรกันหรือเปล่า กรินทร์ตอบอะไรไม่ออก นอกจากว่าติดต่อเธอไม่ได้ เลยมาถามหา ส่วนทางบ้านของพลอยทิพย์คิดว่าให้แจ้งความ เผื่อว่าเธอจะมีเหตุร้าย... กรินทร์คิดว่าขอเวลาเขาตามหาเธอเองดีกว่า เผื่อจะไม่มีเรื่องร้ายแรงใดๆ ก็เป็นได้ศุภวัฒน์พยายามคุยกับเพื่อนสนิทของพลอยทิพย์ เท่าที่เขาจะตามได้จากเบอร์โทรของณมน“พลอยทิพย์ติดต่อมารึเปล่าครับ?” ศุภวัฒน์โทรถามณมนโดยตรง“พวกเราไม่ได้พบเธอเลยนะ ไม่ได้คุยกันตั้งแต่วันแต่งงานกันแล้ว ทิพย์ไปฮันนีมูนกับกรินทร์มิใช่รึ? พวกเขามีปัญหาอะไรกันหรือเปล่า?” น้ำเสียงของณมนกล่าวถาม เพราะพวกเธอก็รู้สึกแปลกๆ ว่าพลอยทิพย์ไม่เคยทำตัวแบบนี้มาก
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status