LOGINเมื่อก่อนถึงวันวิวาห์ เพื่อนเจ้าสาวทั้งหลาย ได้จัดปาร์ตี้สละโสดให้กับว่าที่เจ้าสาวคนใหม่ ด้วยของขวัญสุดอร่อยเหาะอย่าง บันนี่ บอย ให้เจ้าสาวได้เปิดประเดิม โดยหารู้ไม่ว่า เขาคือเพื่อนเจ้าบ่าวของเธอด้วย
View Moreตั้งแต่เกิดเรื่อง พลอยทิพย์รู้ความจริงของกรินทร์และศุภวัฒน์ เธอหายไป... ปิดเครื่อง ปิดเฟสบุ๊ค ไม่อัพเดทไลน์ หรือแม้กระทั่งติดต่อกับเพื่อนสนิทสาวทั้งหกคนกรินทร์กับศุภวัฒน์กังวลใจมาก เธอหนีไปจากพวกเขาเสียดื้อๆ ทั้งๆ ที่อารมณ์ก็โกรธหัวเหวี่ยงได้ขนาดนั้น พลอยทิพย์ไม่ได้กลับบ้าน ไม่ได้ติดต่อกับพ่อแม่ กรินทร์ไปตามทุกหนทุกแห่งแม้กระทั่งบ้านญาติของเธอที่เขารู้จัก พลอยทิพย์ก็ไม่ได้อยู่ที่นั้นเขาถูกบรรดาเครือญาติของพลอยทิพย์ถามถึงว่ามีปัญหาอะไรกันหรือเปล่า กรินทร์ตอบอะไรไม่ออก นอกจากว่าติดต่อเธอไม่ได้ เลยมาถามหา ส่วนทางบ้านของพลอยทิพย์คิดว่าให้แจ้งความ เผื่อว่าเธอจะมีเหตุร้าย... กรินทร์คิดว่าขอเวลาเขาตามหาเธอเองดีกว่า เผื่อจะไม่มีเรื่องร้ายแรงใดๆ ก็เป็นได้ศุภวัฒน์พยายามคุยกับเพื่อนสนิทของพลอยทิพย์ เท่าที่เขาจะตามได้จากเบอร์โทรของณมน“พลอยทิพย์ติดต่อมารึเปล่าครับ?” ศุภวัฒน์โทรถามณมนโดยตรง“พวกเราไม่ได้พบเธอเลยนะ ไม่ได้คุยกันตั้งแต่วันแต่งงานกันแล้ว ทิพย์ไปฮันนีมูนกับกรินทร์มิใช่รึ? พวกเขามีปัญหาอะไรกันหรือเปล่า?” น้ำเสียงของณมนกล่าวถาม เพราะพวกเธอก็รู้สึกแปลกๆ ว่าพลอยทิพย์ไม่เคยทำตัวแบบนี้มาก
เมื่อร่างบางยืนช้อนแขนไว้หน้าท้อง พร้อมอีกมือถือแก้วไวน์ สายตากลมสุกใสมองออกไปนอกระเบียงในยามราตรี ในความคิดของเธอกำลังไตร่ตรองเรื่องของกรินทร์คืนนี้ ไม่ต่างกับคืนแต่งงานที่ต้องละวางเรื่องร่วมรักพลอยทิพย์ถอดถอนหายใจอย่างอ่อนเพลีย และเมื่ออยู่เพียงลำพังทำให้ศัตรูทางความคิดเริ่มมาก่อกวน เงาหน้าจางๆ ของศุภวัฒน์มาป่วนจิตใจเธออีกแล้ว เขาอาจจะเป็นเพียงแค่ฝันดีสำหรับเธอก่อนวันแต่งงาน และกลายเป็นฝันร้ายที่สุดในชีวิต เมื่อเธอรู้ว่าเขาคือเพื่อนเจ้าบ่าว...ทำไมโชคชะตาถึงได้เล่นตลกกับเธอแบบนี้ ยิ่งครุ่นคิดมากเท่าไหร่ แก้วไวน์ในมือก็อยากจะกระดกกรอกลงคอตัวเองให้หมดแก้วในคราวเดียว ดวงตาสุกใสถูกปิดด้วยเปลือกตาอีกครั้ง ก่อนเรือนริมฝีปากเจ่อคู่งามจะ อ้าปากผ่อนปรนระบายแอลกอฮอร์ในลำคอแผ่วออกมาเสียงเคาะประตูดังขึ้นมาอย่างสุภาพสามครั้ง ปรากฏเงาใต้ประตูบานนั้นทำให้หญิงสาวได้สติอีกครั้ง หันกายมามองดูบานประตูด้านนอกห้อง เปลือกตาคู่สวยเปิดกว้างเพื่อให้พลอนทิพย์สังเกตได้ชัดๆ ว่ากรินทร์กลับมา หรือมีใครอื่นมาเคาะ... เธอคิดว่ากรินทร์อาจจะกลับมาเร็วก็ได้ จึงก้าวเท้าไปพลางวางแก้วไวน์เสียงรองเท้าส้นสูงดังเป็นระยะๆ
พลอยทิพย์เผลอหลับไประหว่างนอนรอกรินทร์กลับมา เธอไม่รู้ว่าเขาหายไปไหน ไปทำธุระสำคัญอะไร ภายในความมืดมิดที่เงียบสงบ พลอยทิพย์ยังคงหลับใหลอยู่โดยไม่รู้สึกตัวเพียงบางเสียงดังขึ้น เมื่อประตูห้องเปิดออก ปรากฏร่างในเงามืดค่อยๆ เดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า เสียงแผ่ว เงาหนาซึ่งเป็นเรือนร่างของชายหนุ่มก้มหน้ามองดูหญิงสาวนอนหลับลึกชายในเงามืดมิได้เปิดไฟ เขาค่อยๆ ถลกเสื้อนอกออก และค่อยๆ เปลื้องผ้าจนเหลือเพียงตัวเปลือยเปล่า เขาเหนื่อยเกินกว่าจะร่วมรักกับพลอยทิพย์ จึงทำได้เพียงแค่หย่อนก้นลงขอบเตียง ค่อยๆ เปิดผ้าห่มเบามือที่สุด พลางสอดตัวเข้าไปนอนสวมกอดเธอพลอยทิพย์รู้สึกตัวเล็กน้อย เหมือนมีอะไรมาเคลื่อนไหวอยู่ใกล้ๆ ดวงตาค่อยๆ กะพริบตาถี่ๆ ปรือตื่น พยายามลืมตามองข้างๆ ว่ากรินทร์กลับมาแล้วใช่รึเปล่า... เธอพบว่าเขานอนหลับไป ราวกับคนเหน็ดเหนื่อยมามาก บางทีธุระของเขาอาจจะทำให้เขาไม่สามารถดำเนินกิจกรรมในคืนนี้ต่อไปได้“ฝันดีนะ ทิพย์” น้ำเสียงนวลนุ่มของกรินทร์กล่าวกับเธอก่อนจะหลับตาลง และนอนหลับไปอย่างเหนื่อยล้า หญิงสาวยิ้มหวานและสวมกอดสามีภายใต้ผ้าห่ม แทนที่จะได้มีการร่วมรักสืบพันธ์“ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ที่รัก
พิธีแต่งงานได้เริ่มต้นขึ้น พร้อมด้วยขบวนเพื่อนเจ้าบ่าว และเพื่อนเจ้าสาวขนาบอยู่ไม่ไกลมาก รวมไปถึงแขกผู้มีเกียรติมากมายต่างตรบมือต้อนรับยินดีกับคู่บ่าวสาวท่ามกลางการแสดงความยินดีของผู้คนมากมาย อวยพรให้แก่กรินทร์และพลอยทิพย์ ต่างเป็นช่วงเวลาสาธารณะและเชื้อเชิญให้ทุกๆ คนร่วมรับประทานอาหาร และสนุกกับแสงสีเสียง เพลงบรรเลงบรรยากาศอบอุ่นกรินทร์มอบแหวนอันเลอค่า สวมใส่ในนิ้วนางของพลอยทิพย์ พลางหอมแก้มเธอประโลมหวานด้วยคำบอกรัก ต่อหน้าสาธารณะชนมากมาย เสียงยินดีโห่ร้องกึกก้องจากเพื่อนเจ้าสาว ส่งเสียงร่วมแสดงความยินดีกับพลอยทิพย์มากมายแค่ไหนแต่ภายในจิตใจของหญิงสาวกลับรู้สึกข่มขืน เมื่อแววตาของเธอมองสบกับกรินทร์แล้ว เพียงแวบหนึ่งเมื่อเขาละสายตาเธอ ดวงตากลมใสเป็นประกายเหลือบมองข้ามเจ้าบ่าวของตัวเอง สบตากับศุภวัฒน์พอดีเพื่อนเจ้าบ่าวซึ่งอยู่ไม่ไกลจากกรินทร์ ต้องรีบหันกายเลี่ยงหนี เกรงว่าเพื่อนรักจะล่วงรู้ว่า เจ้าสาวแสนสวยแอบปันใจให้เขา แม้ว่าศุภวัฒน์จูบเธอก่อนกรินทร์จะสวมแหวนแต่งงานให้พลอยทิพย์ไปก่อนล่วงหน้านี้... เขาเก็บงำความรู้สึกเอาไว้ฝืนยิ้มปรบมือร่วมยินดี ราวกับอุปทาหมู่ กับธีมเพื่อนเจ้าบ่า






![ฉุดลากกระชากรัก[นิยายชุดหนุ่มบ้านไร่]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




