ตอนที่ 11 เริ่มแผนการ

“ผมไม่ยอมแม่ไปทำอะไรเนย์หรอกครับ เรื่องนี้ผมก็คิดไว้เหมือนกันครับพี่กิม คุณแม่ต้องหันไปเล่นงานเนย์แน่นอนครับ”

          “งั้นกันต์ ก็ควรที่จะบอกเด็กนั่นไว้นะ เธอจะได้คอยระวัง คุณแม่มักมีแผนการที่เหนือความคาดหมายตลอด พี่กลัวเหลือเกิน ว่าคุณแม่จะทำอะไรหนักๆ ลงไป”

          “อืม ผมก็ไม่รู้ว่าเนย์ จะเชื่อผมหรือเปล่าครับพี่กิม เมื่อวานผมสารภาพรักกับเธอ แต่เธอปฏิเสธผม และมองผมแค่เพื่อนเท่านั้น ตอนนี้ผมก็เลยไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อดีครับ”

ลัลน์ลลิตไม่ได้มองตรงจุดเดียวกับเขาเลย ทั้งที่ความห่วงใยใส่ใจของเขานั้น มีให้เธอเพียงคนเดียว ลัลน์ลลิตกลับมองข้ามความรู้สึกของเขาไป

          “อ้าว...ตายจริง พี่คิดว่ากันต์กับเนย์ คบกันเป็นแฟนกันแล้วซะอีก ถึงกล้าพามาเปิดตัวกับที่บ้าน งั้น ก็แสดงว่าเราสองคนก็ยังไม่ได้เป็นอะไรกันใช่มั้ยกันต์ และที่สำคัญเด็กชื่อเนย์...นั่น ก็ไม่ได้ชอบกันต์งั้นเหรอ”

          “ครับ พี่กิม เธอมองผมแค่เพื่อนครับ”

          “แล้วกันต์จะทำยังไงต่อล่ะทีนี้”

น้องชายของกัญญ์วรายังมีสิทธิ์เลือก แต่เธอนี่สิ กลับไม่มีสิทธิ์เลือกเลย แม่ของเธอจับคู่ให้กับเธอ และพยายามจะให้เธอหมั้นหมายกับลูกชายของเพื่อนพ่อ ทำให้กัญญ์วราหนักใจเป็นอย่างมาก เธอก็เครียดไม่ต่างกันกับน้องชายของเธอเลยสักนิด

          “ทำอะไรไม่ได้เลยครับพี่กิม เนย์ไม่ได้รักผม เหมือนกับที่ผมรักเธอครับ คงทำได้แค่เพียงคงสถานะของความเป็นเพื่อนแบบนี้ต่อไปครับพี่กิม สักวันหนึ่งเนย์อาจจะมองผมมากกว่าเพื่อนก็ได้ครับ”

          “แต่พี่สังเกตแววตาของเด็กนั่น เหมือนจะชอบเราเหมือนกันนะ พี่คิดว่า เธออาจจะมีเหตุผลของเธอหรือเปล่า เลยปฏิเสธกันต์แบบนั้น อีกอย่างระหว่างกันต์และพราวมุกก็อยู่ในสถานะคู่หมายกัน และเนย์ก็อาจจะไม่อยากทำให้สถานะของเพื่อนต้องสั่นคลอนหรือเปล่า ลองคิดดูดีๆ นะกันต์”

          “...” จริงสิ...กันต์ธีร์ลืมเรื่องนี้ไปสนิทเลย อาจจะเป็นอย่างที่พี่สาวของเขาสันนิฐานก็ได้นะ คนอย่างชรินทร์ทิพย์ไม่เคยยอมให้ใครอยู่แล้ว  บังคับเขาให้รักเธอไม่ได้ ก็คงต้องหันไปหาลัลน์ลลิตแน่นอน

          “พี่คิดว่า กันต์ค่อยๆ คิดดีๆ นะ กันต์มีโอกาสเลือกมากกว่าพี่นี่...ยังไงพี่ก็ขอเอาใจช่วยแล้วกันนะ”

.......................

[วันต่อมา...โนเนย์มคาเฟ่]

          “ฉันไม่คิดว่า นายก็มีเรื่องจะคุยกับฉันเหมือนกันนะเรย์”

ลัลน์ลลิตเอ่ยขึ้น หลังจากเมื่อวานเธอได้โทรติดต่อกับ   นราวิชญ์ เพื่อจะขอเจรจาเรื่องของเธอ แต่ลัลน์ลลิตก็ต้องแปลกใจเป็นอย่างมาก ที่นราวิชญ์เอง ก็มีเรื่องที่จะคุยกับเธอเหมือนกัน จึงเป็นที่มาของการนัดเจอกันที่ร้านแห่งนี้

          “งั้นเริ่มเรื่องของใครก่อนดีล่ะ เธอก่อนหรือฉันก่อน”

นราวิชญ์มองใบหน้าอันนวลเนียนไร้เครื่องสำอาง ความสวยสดงดงามของเธอคนนี้ ไม่ต้องแต่งแต้มใดๆ ก็สามารถสะกดใจเขาได้ไม่ยากเลย ปกตินราวิชญ์เคยชินกับหญิงสาวที่แต่งหน้าเข้ม บางครั้งพอตื่นเช้ามา เขาต้องตกใจกับหน้าสดของเหล่าบรรดาสาวๆ เหล่านั้นเลยก็มี

          “งั้น เรื่องของฉันก่อนแล้วกันนะ ฉันมาคิดเรื่องการทำงานกับนายแล้ว ฉันตกลงจะมาทำงานที่คลับของพ่อนายนะเรย์ แต่ว่าฉันอาจจะมีเงื่อนไขอะไรนิดหน่อย ไม่รู้ว่าจะมากเกินไปหรือเปล่า”

          “อืม...ว่ามาสิ ฉันรับฟังเสมอเนย์...”

นราวิชญ์ไม่ต้องทำอะไรเลย สิ่งที่ลัลน์ลลิตบอก มันตรงกับสิ่งที่เขาจะบอกเธออยู่พอดี อะไรมันช่างพอดีขนาดนี้นะ เขาเองไม่ต้องลงแรงเลยด้วยซ้ำ

          “ฉันจะขอเบิกเงินล่วงหน้าก่อนทำงาน สามแสนนะ ตอนนี้พ่อฉันต้องผ่าตัด และฉันเองก็ไม่มีเงิน ก็เลยจะขอเบิกจากนายก่อน แล้วค่อยทำงานใช้คืนทีหลัง นายจะโอเคหรือเปล่าเรย์”

          “ได้สิ...เงินแค่สามแสนเอง ฉันโอนให้เธอตอนนี้ได้เลย ส่งเลขบัญชีมา ส่วนเรื่องทำงานใช้หนี้ เอาเป็นว่าหักจากรายวันการทำงานของเธอแล้วกันนะ ฉันไม่ซีเรียส เธอคำนวณแล้วบอกฉันแล้วกันนะ...ฉันยินดีช่วยเธอเสมอเนย์...”

เนื้ออันโอชะส่งตรงถึงที่ขนาดนี้ มีหรือที่คนอย่างนราวิชญ์จะปฏิเสธ งานของชรินทร์ทิพย์ครั้งนี้ เขาไม่ต้องออกแรงอะไรเลย หนำซ้ำอาจจะได้กินเนื้อก้อนโตนี้อย่างฟรีๆ ก็เป็นได้นะ

          “ขอบใจมากๆ นะเรย์ ฉันไม่คิดว่านายจะตกลงเร็วขนาดนี้ ฉันจะทำงานชดใช้นาย พรุ่งนี้ฉันจะเข้าไปสมัครงานที่คลับของนายแล้วกันนะ”

ความรู้สึกโล่งราวกับยกภูเขาก้อนใหญ่ออกจากอกเลยทีเดียว ลัลน์ลลิตแก้ปัญหาเรื่องนี้ได้แล้ว พ่อของเธอจะได้หายจากโรคร้ายเสียที

          “ไม่เป็นไร...เออ ว่าแต่ทำไมเธอถึงไม่ขอให้ไอ้กันต์ช่วยล่ะ ฉันแค่แปลกใจนะ เธอกับกันต์สนิทกันมาก จนฉันคิดว่าเธอหันไปชอบไอ้กันต์แล้วซะอีก”

          “ฉันไม่อยากสร้างความลำบากใจให้กับพราวมุกน่ะ ฉันรู้ว่าพราวมุกรักกันต์มากๆ ถ้าฉันให้กันต์ช่วย พราวมุกก็อาจไม่พอใจอีก ฉันเลยคิดถึงนายไง”

          “ขอบใจเธอมากนะเนย์ ที่เธอยังคิดถึงฉัน เมื่อก่อนฉันอาจจะไม่ได้สนใจเธอ เพราะความเสเพลของฉัน มันเลยทำให้เมื่อก่อน เราสองคนเป็นแฟนกันได้ไม่นาน”

ถ้าเป็นไปได้นราวิชญ์ก็อยากจะรื้อฟื้นความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอขึ้นมา ลัลน์ลลิตตอนนี้กับเมื่อก่อนแตกต่างกันมาก เมื่อก่อนจัดว่าสวยแล้ว แต่ตอนนี้สิ สวยมากๆ สวยแบบออร่าพุ่งเลยทีเดียว ความสูง หุ่นทรวดทรงองค์เอวของเธอนั้น เหมาะที่จะเป็นดารานางแบบแถวหน้าของวงการบันเทิงไทยมากกว่าที่จะเป็นเด็กส่งขนมตามร้านกาแฟ

          “ตอนนั้นฉันยังเด็ก ฉันคิดว่าเป็นความหลงมากกว่าความรักนะเรย์ ตอนนี้เราโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ฉันเองก็นึกตลกกับตัวเองอยู่เหมือนกัน...อืม ยังไงฉันก็ขอบใจนายมากๆ นะเรย์ ไม่ได้นายช่วยก็คงแย่แน่ๆ”

          “ไม่เป็นไร ฉันยินดีช่วยเธอเสมอ...เธอคืออดีตหวานใจของฉันนี่”

ต่อไปนี้ฉันคงต้องดูแลเธอให้ดีสินะ วิ่งมาหาถึงที่แบบนี้ มีหรือ คนอย่างนราวิชญ์จะปล่อยผ่านไปได้!

          “แล้วเรื่องที่นายจะคุยกับฉันล่ะเรย์ คือเรื่องอะไร”

          “ไม่มีแล้ว เรื่องของฉัน ก็คือเรื่องของเธอพอดี”

          “...”

.......................