คุณหนูสี่ไป๋เกิดใหม่ครานี้ขอเลือกสามีเอง

พรึบ! ตุบ“โอ๊ย! นะ นะ นี่มันเรือนของข้า? ข้าตายไปแล้วมิใช่หรือเหตุใดถึงได้...”“คุณหนู ๆ ท่านฟื้นแล้วบ่าวดีใจเหลือเกินที่คุณหนูฟื้นขึ้นมา ฮึก ๆ ต่อไปท่านอย่าทำเช่นนี้อีกได้หรือไม่เจ้าคะ” จิ่งฟางที่ไปนำยาจากห้องครัวเกือบทำถ้วยยาร่วง เมื่อเดินเข้ามาในเรือนของเจ้านายและเห็นว่านางฟื้นจากอาการเจ็บป่วยไป๋เล่อฉิงเมื่อเห็นสาวใช้ที่จงรักภักดีต่อตนเองยังมีชีวิตอยู่ ก็น้ำตาไหลออกมาและกล่าวขอโทษกับสิ่งที่เคยเกิดขึ้น “จะ จะ จิ่งฟางเจ้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าขอโทษ ๆ ฮือ ๆ ๆ”ยามนี้ไป๋เล่อฉิงกำลังคิดว่าตนเองได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง พอนึกขึ้นได้นางจึงเริ่มถามจิ่งฟางเพื่อความมั่นใจถึงสาเหตุที่นางต้องล้มป่วยทันที“ฮึก จิ่งฟางเจ้าบอกข้าทีที่ข้าต้องล้มหมอนนอนเสื่อเช่นนี้ เพราะข้าทำเรื่องโง่ ๆ ด้วยการไปยืนตากน้ำค้างรอเส้าเหยี่ยนเสียงในโคมไฟใช่ไหม”“ใช่เจ้าค่ะคุณหนู ท่านยืนตากน้ำค้างอยู่ครึ่งค่อนคืนทั้งที่อากาศเย็น แต่จนแล้วจนรอดคุณชายใหญ่เส้าก็ไม่มาตามที่นัดแนะกับท่านไว้ นี่จึงเป็นสาเหตุที่คุณหนูมีไข้ขึ้นสูงนอนไม่ได้สติมาสองคืนสามวันแล้วเจ้าค่ะ”“ไอ้คนสารเลว! ข้าอุตส่าห์จริงใจทำทุกอย่างให้ไม่เคยขัด แต่สุดท้

ย้อนกลับไปในคืนวันงานโคมไฟเส้าเหยี่ยนเสียงที่ตกปากรับคำไป๋เล่อฉิงว่าจะพานางไปเดินเที่ยวชมงาน แต่เมื่อถึงเวลาที่ได้นัดหมายกลับไม่ยอมปรากฏตัวปล่อยให้ไป๋เล่อฉิงยืนรออยู่เช่นนั้น ส่วนตัวของเส้าเหยี่ยนเสียงกลับไปเดินเที่ยวอย่างสนุกสนาน กับหลัวอี้หรูบุตรสาวของใต้เท้าหลัวรองเสนาบดีกรมขุนนางเพียงแต่ในเงามืดกลับมีบุรุษผู้หนึ่งที่เฝ้าติดตามความเป็นไปของสตรีในดวงใจมานาน เขาเฝ้ารอวันที่นางจะผ่านพ้นวัยปักปิ่นแล้วค่อยไปสู่ขอหมั้นหมาย ไม่คิดว่าการปล่อยเวลาให้ล่วงเลยจะเป็นการเปิดโอกาสให้บุรุษใจทราม ทำให้สตรีที่เขาหมายตาตกหลุมรักจากนั้นก็ทำร้ายจิตใจนางหลายครั้งในวันนี้คนอย่างโจวเหวินหลงจะไม่ยอมนิ่งเฉยอีกต่อไป การกลับมาเมืองหลวงครั้งนี้เขาจะทำทุกวิธีให้ทั้งสองเลิกรา และเขาจะเป็นคนเข้าไปปลอบโยนหัวใจที่บอบช้ำของนางเองด้านบนชั้นสองของโรงน้ำชากลางเมืองหลวง ห้องส่วนตัวที่ด้านในมีคุณชายใหญ่โจวและสหายอย่างฝูอวิ้นมู่นั่งพูดคุยกันอยู่ จู่ ๆ คนสนิทของเขาอย่างเจิงอู่ก็เดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ พร้อมกับรายงานเรื่องที่ทำให้โจวเหวินหลงมีโทสะ ถ้วยน้ำชาในมือถูกบีบไว้แน่นก็แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ“เรียนนายน้อยตั้งแต่ยามซวี

โจวเหวินหลงที่เพิ่งจะดีใจจากการได้ยินคำพูดของไป๋เล่อฉิงได้ไม่นาน เจิ้งอู่ก็นำข่าวดีเข้ามารายงานให้เขาได้ทราบอีกครั้ง“นายน้อยมีคนของเราส่งข่าวเรื่องสินค้าตระกูลเส้ามาแล้วขอรับ”“ว่าอย่างไร”“เรียนนายน้อยขบวนสินค้าของตระกูลเส้าถูกคนของเราสกัดไว้ได้หลายเส้นทาง และทำตามคำสั่งของท่านอย่างเข้มงวด คาดว่าอีกไม่เกินสองชั่วยามข่าวคงมาถึงจวนตระกูลเส้าแล้วขอรับ”“อืม ดีมากสั่งการลงไปตกรางวัลให้ทุกคน”“ขอรับนายน้อย”ขณะนั้นเองซวี่ไห่ก็โพล่งถึงเรื่องที่อาจส่งผลกระทบถึงไป๋เล่อฉิง และนั่นทำให้ตัวของซวี่ไห่ต้องถูกส่งไปคอยติดตามเส้าเหยี่ยนเสียง“เอ่อ นายน้อยขอรับการค้าของตระกูลเส้าครั้งนี้ใช้เงินไปไม่น้อย ในเมื่อสูญเสียเงินทองจำนวนมากเสนาบดีเส้าจะไม่คิดหาเงินมาเติมคลังในจวน อย่างการเร่งให้บุตรชายรีบแต่งงานกับคุณหนูสี่ไป๋หรือขอรับ?”“หึ เจ้าคิดว่าข้าจะยอมให้คนอย่างเส้าเหยี่ยนเสียงทำได้สำเร็จงั้นหรือ ไหน ๆ เจ้าก็พูดถึงเรื่องนี้เช่นนั้นเจ้าคอยจับตาดูเส้าเหยี่ยนเสียง ว่าหลังจากนี้คิดวางแผนทำอันใดกับฉิงเอ๋อร์ของข้าหรือไม่”“นายน้อยจะให้บ่าวเริ่มลงมือตั้งแต่วันนี้เลยหรือไม่ขอรับ...”“คำสั่งของข้าควรจะชักช้า

ด้วยแผนการที่คิดว่าจะประสบผลสำเร็จ เส้าเหยี่ยนเสียงจึงปล่อยให้คนสนิทไปจัดการตามคำสั่ง ส่วนตนเองเพียงแค่นั่งรอให้ถึงเวลาสำคัญ ค่อยแสดงตัวเป็นวีรบุรุษผู้กล้าหาญเสี่ยงชีวิตไปช่วยสาวงามเจียหงที่มาขอคนจากเหมิงปู้ติดตามตนเองไปสามคน ในวันถัดมาก็เริ่มลงมือด้วยการดักรออยู่ใกล้ประตูจวนไป๋ คิดจะถามเรื่องของไป๋เล่อฉิงกับบ่าวไพร่ด้านหน้า แต่บังเอิญไป๋เล่อฉิงที่วันนี้ติดตามพี่สาวคนรองไปยังร้านขายผ้า เดินออกมาขึ้นรถม้าเสียก่อนเจียหงจึงได้รับรู้ถึงสถานที่ที่นางจะไปในวันนี้“พี่หญิงรองเจ้าคะฉิงเอ๋อร์จะไปช่วยท่านที่ร้านผ้าเพียงครึ่งวันได้หรือไม่เจ้าคะ” ไป๋เล่อฉิงขึ้นรถม้าได้ก็รีบออดอ้อนไป๋เหม่ยหลินทันที“หือ เหตุใดวันนี้ฉิงเอ๋อร์ถึงอยากช่วยเพียงครึ่งวันเล่าพอจะบอกพี่หญิงรองได้ไหม”“ฉิงเอ๋อร์ได้ยินมาว่าในยามบ่ายที่ร้านเยว่ฮวาโหลวมีขนมชนิดใหม่มาวางขาย จึงอยากไปต่อแถวซื้อกลับไปฝากทุกคนที่จวนเจ้าค่ะ”ไป๋เหม่ยหลินส่ายหน้าอย่างรู้ทันความคิดของน้องสาว นอกจากการไปต่อแถวซื้อขนมแล้วคงอยากไปเดินเล่นอย่างที่เคยทำ“ได้ ๆ ๆ เจ้าจะไปซื้อขนมที่ร้านโปรดก็ย่อมได้ แต่ต้องมีบ่าวติดตามเจ้าไปเพิ่มอีกสองคนนะ การที่เจ้าต้องม