นที (โปรด) รัก

นที (โปรด) รัก

last updateLast Updated : 2025-11-15
By:  23.19น.Ongoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
34Chapters
929views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ทั้งที่ 'ไม่โปรด' แต่กลับทำตัวเหมือนเป็น 'เจ้าของเธอ' ทั้งที่เขาเฉยชาแต่เธอกลับเลิก ‘โปรด’ ไม่ได้ ทั้งที่ไม่เคย ‘ชัดเจน’ แต่ก็ยัง ‘อ้อนวอน’ ขอให้เขาช่วย ‘โปรดรัก’

View More

Chapter 1

บทที่ 1 อัจฉรา

Namaku Elwin, seorang buruh bangunan bertubuh kekar.

Di lokasi proyek tidak ada wanita, sehingga benar-benar membuatku tersiksa menahan diri. Setiap hari aku hanya berharap saat tahun baru tiba, supaya bisa pulang dan melampiaskan rindu beberapa kali bersama istriku.

Hari itu proyek mulai libur. Demi menghemat sedikit uang, aku membeli tiket kereta lama dengan tempat tidur. Hasrat yang terpendam setahun penuh akhirnya bisa kubawa pulang untuk dilampiaskan.

Baru saja naik ke kereta api, aku sudah merasa tidak tertahankan. Kalau bukan karena ada banyak orang di sini, aku mungkin sudah mengeluarkan kejantananku untuk melampiaskannya.

Yang membuatku lebih tersiksa lagi adalah, di ranjang bawah kereta tidurku ada seorang mahasiswi cantik bertubuh super seksi!

Proyek libur lebih awal, kebetulan juga bertepatan dengan libur kampus. Benar-benar kebetulan yang pas sekali. Dari sudut pandangku, aku bisa melihat bagian dadanya yang terekspos. Ukurannya benar-benar mencolok.

Jauh lebih besar dibanding milik istriku dan terlihat masih sangat muda, mungkin baru berusia awal 20-an. Setiap kali dia bergerak, payudaranya terlihat bergoyang pelan tepat di hadapanku.

Aku yang sudah lama menahan diri, tubuhku langsung bereaksi melihat pemandangan itu. Aku tengkurap di ranjang atas, diam-diam mengintip ke arahnya.

Tanganku tanpa sadar menyelinap ke dalam selimut dan mulai bergerak sendiri. Lalu, kulihat gadis itu mengeluarkan sebuah mainan kecil berwarna ungu dari dalam tasnya, lalu pergi ke toilet dengan tergesa-gesa.

Aku sampai tertegun. 'Setidak sabar itukah gadis zaman sekarang? Sampai nggak bisa menahan diri di kereta?'

Saat dia tidak ada, aku diam-diam turun dari ranjang atas dan mengintip isi tasnya.

Benar saja, di dalam tas bukan hanya ada beberapa mainan kecil, tapi juga pakaian dalam dan stoking yang sudah dilepas. Aku mengambil stoking itu dan mendekatkannya ke hidung, lalu menarik napas dalam-dalam.

"Huu ... ah!"

Aromanya membuatku pening.

Wangi tubuh gadis muda itu begitu kuat, seolah-olah langsung masuk ke paru-paruku, membuat seluruh tubuhku terasa tersengat. Hasrat yang kupendam makin sulit dikendalikan.

Namun tepat saat itu, mahasiswi itu kembali dari toilet. Aku buru-buru memasukkan kembali stoking itu ke dalam tas karena takut ketahuan. Dia berjalan mendekat dengan wajah memerah dan kami saling berpandangan.

Aku menggaruk kepala dengan canggung dan berkata, "Kamu sudah kembali? Kebetulan aku juga mau ke toilet."

Gadis itu mengangguk, lalu pandangannya melirik ke arah tasnya, tepat ke tempat stoking tadi berada. Hatiku langsung berdebar. 'Jangan-jangan, dia melihat sesuatu? Sebaiknya aku cepat pergi.'

Aku menunduk masuk ke toilet, lalu melihat ke lantai.

Astaga!

Di lantai ada genangan cairan yang masih basah.

Sebanyak itu.

Melihatnya saja sudah membuat pikiranku melayang ke mana-mana. Aku menarik napas panjang, lalu merapikan pakaianku dan kembali ke gerbong.

Saat kembali, gadis itu sudah berbaring di ranjang bawah sambil memainkan ponselnya. Aku sengaja melirik tasnya. Stoking tadi sudah tidak ada. Apa dia menyadari bahwa aku pernah mencium stoking itu, lalu dia membuangnya?

Aku sebenarnya ingin bertanya.

Namun, kami hanya orang asing yang kebetulan satu kompartemen. Aku tidak mungkin membuka pembicaraan seperti itu. Akhirnya, aku menahan rasa penasaran dan naik kembali ke ranjang atas.

Rasanya gelisah sekali saat berbaring di sana, seperti ada sesuatu yang mengusik pikiranku terus-menerus. Padahal ada mahasiswi seksi yang berbaring di ranjang bawahku, tapi aku tidak bisa berbuat apa pun. Hatiku benar-benar tergelitik memikirkannya.

Belum sampai dua menit, aku sudah tak tahan untuk melirik ke bawah.

Gadis itu menjulurkan satu kaki ke tepi ranjang dengan santai dan mengayunkannya pelan. Stoking yang tadi tidak terlihat, kini sudah terpasang di kakinya.

Aku teringat bahwa stoking yang tadi baru saja kucium itu masih menyisakan air liurku di atasnya, tapi kini sudah terpasang di kaki gadis itu. Pemikiran seperti ini benar-benar membuat darahku berdesir kencang.

Hatiku begitu gelisah dan gusar membayangkannya. Ingin sekali rasanya aku langsung mengangkat kedua kakinya ke bahuku. Akan tetapi, aku tidak bisa berbuat apa pun sekarang. Hanya bisa melihat kaki yang indah itu berayun pelan di hadapanku begitu saja.

Sulit dibayangkan betapa menderitanya diriku saat ini.

Tak lama kemudian, mahasiswi itu membalikkan badan menghadap ke dalam sambil tetap memainkan ponselnya. Selimutnya tidak sepenuhnya menutupi bagian bawah tubuhnya. Bokongnya yang indah tampak terekspos sebagian di luar.

Ternyata gadis ini tidak memakai celana! Di dalamnya hanya ada celana dalam berwarna putih, dibalut dengan stoking berwarna nude. Pemandangan ini hampir saja membuatku mimisan.

Cantik sekali! Seumur hidup ini, aku belum pernah menyentuh gadis secantik ini! Jangankan menidurinya, kalau bisa kuraba sedikit saja juga sudah membuatku puas!

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
34 Chapters
บทที่ 1 อัจฉรา
“แม่ พ่อยังไม่กลับมาอีกเหรอ” น้ำเสียงเจือความเหนื่อยเอ่ยถามผู้เป็นมารดา หลังจากที่เดินเข้าบ้านมาแต่ไม่เห็นแม้แต่เงาของผู้เป็นบิดาเลยแม้แต่น้อง “ไม่รู้มัน สงสัยไปตายห่าตายโหงที่ไหนแล้วล่ะมั้ง” คนถูกถามตอบ น้ำเสียงไม่ใส่ใจกับคำถามซ้ำซากนั้น ราวกับว่านี่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นทุกวันจนเคยชิน สายตาของหล่อนมองตามลูกสาวที่พึ่งกลับมาถึงบ้าน แววตาที่เคยเต็มไปด้วยความรักใคร่เอ็นดู บัดนี้กลับส่องประกายความไม่ได้ตั้งใจผิดจากเมื่อก่อนจนรู้สึกได้ “แล้วนี่ไปไหนมา กลับมาซะค่ำมืดเชียว” หล่อนถามเสียงแข็งเล็กน้อยแต่ก็ยังมีแววเกรงใจอยู่บ้าง สายตากวาดมองลูกสาวที่กำลังจะเดินเข้าครัวตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะไปหยุดที่หัวอีกครั้ง “แล้วนี่ทำผมสีอะไรของเอ็งวะ อีเนย แดงแรดขนาดนั้นไม่ห่วงว่าคุณอัญแกจะว่าอะไรหรือไง” อัจฉราหยุดกึก มือที่ยื่นออกไปจับฝาชีครอบอาหารบนโต๊ะลอยค้างอยู่กลางอากาศ ผ่อนลมหายใจออกมาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะเปิดฝาชีออกเผยให้เห็นแกงสองถุงกับข้าวสวยอีกหนึ่งจาน มื้อเล็ก ๆ ที่เพียงพอแล้วสำหรับบ้านที่อยู่มีอยู่กันแค่สองคน หล่อ
Read more
บทที่ 2 นที
ก๊อก ๆ ๆชื่อของ นที เลิศธารินทร์ ไม่ได้เป็นเพียงแค่ชื่อ หากแต่เปรียบเสมือนกับตราประทับแห่งความสำเร็จในวงการกฎหมาย ไม่มีใครที่ไม่รู้จักชื่อของเขาในวงการนี้ หนึ่งในทนายฝีมือดีที่สุด คดีไหนที่ว่ายาก คดีไหนที่ว่าดัง คดีที่ใหญ่ที่เขารับมาถ้าไม่ได้ตั้งใจทำให้แพ้... ก็ไม่มีคดีไหนที่เขาไม่เคยชนะเพราะในศาล ชัยชนะไม่ใช่คำตอบทุกครั้งไป แต่เป็นแค่ ‘หมากตัวหนึ่ง’ บนกระดานที่เขาเลือกเดินเท่านั้น“เข้ามาครับ...”เสียงทุ้มเรียบเปล่งออกไปโดยไม่เงยหน้าจากกองเอกสารตรงหน้า ปลายนิ้วเรียวดันกรอบแว่นขึ้นอย่างเคยชิน สีหน้าไร้อารมณ์ใดเป็นพิเศษ แผ่นหลังยังคงตั้งตรงราวกับไม่รู้จักคำว่าล้าแสงจากโคมไฟเหนือโต๊ะทำงานส่องกระทบเนื้อผ้าสูทเรียบเนียนไร้รอยยับ ชุดที่ตัดได้อย่างพอดีตัวจนยากจะเชื่อว่าเป็นแค่ ‘สูททำงาน’ ปากกาด้ามสีเงินเงาวับเคียงข้างร่างสัญญา สิ่งที่สำหรับเขาเป็นเพียงแค่เครื่องมือ แต่สำหรับคนบางคนอาจหมายถึงราคาเงินเดือนทั้งหมดในชีวิตพวกเขาแม้ท่าทางจะดูสุภาพและไม่เร่งรีบ แต่ในทุกการเคลื่อนไหวของเขากลับแฝงไปด้วยแรงกดดันบางอย่าง ราวกับมีเส้นกั้นที่มองไม่เห็น เส้นที่ใครก็ไม่อาจก้า
Read more
บทที่ 3 เลิศธารินทร์
อรุณรุ่งส่องแสงไปทั่วหล้าสุดขอบฟ้า ปลุกทุกสรรพชีวิตให้ตื่นจากค่ำคืนที่ยาวนานอีกครั้งในวันใหม่ ภายในห้องครัวกว้างสุดหรูหรา เต็มไปด้วยเครื่องครัวใช้สำหรับการประกอบอาหาร หม้อแกงสเตนเลสอย่างดีกำลังตั้งเตาร้อนระอุ ส่งกลิ่นอายจากข้าวต้มที่เพิ่งปรุงเสร็จได้ไม่นาน ทั้งในห้องอาหารก็เช่นกัน ถ้วยข้าวต้มหมูร้อน ๆ บนโต๊ะหินอ่อนสีขาวตัวยาวส่งกลิ่นอบอวลในอากาศ ถูกจัดวางเอาไว้ตามจำนวนคนในครอบครัวเสียงช้อนกระทบถ้วยกระเบื้องเป็นระยะ รวมไปถึงเสียงพูดคุยกันอย่างเป็นกิจวัตรขับเน้นบรรยากาศที่เป็นกันเองบนโต๊ะอาหาร ทว่าเมื่อย้อนกลับเข้ามาในครัวนั้นกลับเงียบเหงาเสียจนใจหาย มีร่างบอบบางร่างหนึ่งซึ่งกำลังนั่งเอนหลังพิงเก้าอี้ไม้เป็นตัวละครประกอบฉาก ในขณะที่คนอื่น ๆ ได้แยกย้ายออกไปทำหน้าที่ของตนกันหมดแล้วมีเพียงแค่อัจฉราเท่านั้นที่ยังคงอยู่ งานก้นครัวในตอนเช้า เที่ยง เย็น คือหน้าที่ของเธออยู่แล้ว เมื่อตอนนี้ยังไม่เลยช่วงเวลาดังกล่าวไป หญิงสาวจึงถือโอกาสแอบมางีบหลับสักพัก ขอบตาดำคล้ำ ผิวขาวซีดผิดไปจากปกติ คือหลักฐานชัดเจนว่าหล่อนอดหลับอดนอนมาแทบจะทั้งคืน ผล็อยหลับไปก็แค่พักเดียวเท่านั้น เพราะข่มตานอนไ
Read more
บทที่ 4 มรสุม
“หนูขอร้องนะคะเฮีย ตอนนี้หนูกับแม่ลำบากกันมากจริง ๆ”เสียงสั่นเครือออกมาจากปากของหญิงสาวที่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องยอมก้มหัวให้ใครมาก่อน แต่ตอนนี้มันเกิดขึ้นแล้วในขณะที่อัจฉรากำลังเผชิญหน้ากับเจ้าหนี้ของพ่อเป็นการส่วนตัว ณ จุดนี้หล่อนยอมลดศักดิ์ศรีที่มันค้ำคอลงบ้าง อย่างไรเสียหล่อนก็แทบไม่มีอะไรจะเสียไปมากกว่านี้แล้ว ยิ่งถ้าต้องเป็น ‘ตัวของเธอ’ ยิ่งไม่มีทาง“แล้วหนู... มั่นใจได้ไงว่าจะไม่บิดเฮีย?”เฮียโจ้ ชายหน้าโหด รูปร่างผอมบางแต่สักเต็มตัว คำพูดของเขาห้วนสั้น ไม่กรรโชกแต่แฝงไปด้วยความกดดันอย่างผู้ที่รู้ว่าตัวเองเหนือกว่าชัดเจน การแสดงออกนั้นดูไม่ยากที่จะสังเกตได้จากสายตาที่มักจะจ้องอัจฉราด้วยความพึงพอใจบางอย่างตั้งแต่หล่อนกล้าก้าวขาเข้าในรังของเขาตั้งแต่แรกแล้ว“หนูสัญญาว่าหนูไม่เบี้ยวเฮียแน่นอนค่ะ นะคะเฮีย... ให้หนูใช้หนี้แทนพ่อนะ”“โอ๊ย พูดมันก็พูดกันได้ง่าย ๆ หนู ตอน ‘ไอ้ยศ’ มันก็แทบจะคลานเข่ามาขอเฮียด้วยซ้ำ แต่ดูตอนนี้มันหนีไปไหนแล้วล่ะ?”เจ้าหนี้หนุ่มพูดขึ้นเสียงดัง น้ำเสียงแฝงไปด้วยความเย้ยหยันระคนขบขัน ทำให้คนฟังใจหายวูบ เขามองอัจฉราที่หน้าเริ่มถอด
Read more
บทที่ 5 นกปีกหัก
ความเงียบภายในรถยนต์ที่กำลังแล่นไปบนท้องถนนท่ามกลางพายุที่ยังไม่สงบนั้นเป็นสิ่งที่จับต้องได้ นอกจากเสียงเครื่องยนต์ที่ยังคงทำงานอยู่อย่างต่อเนื่อง ก็ไม่มีใครปริปากพูดอะไร ทำให้บรรยากาศเหมือนคนแปลกหน้าสองคนที่บังเอิญอยู่ในรถคันเดียวกันมากกว่าคนที่รู้รักกันเสียอีกสายตาของนทีจับจ้องไปยังทัศนวิสัยเบื้องหน้า ร่องรอยของความหงุดหงิดเริ่มปรากฏออกมาให้เห็นเล็กน้อยผ่านการแสดงออก ปลายนิ้วเรียวเคาะลงบนพวงมาลัยเป็นจังหวะเบา ๆ เพราะฝนที่ดูเหมือนจะไม่ยอมหยุดง่าย ๆ ตกหนักขึ้นจนทำให้เร่งความเร็วล้อไปมากกว่าที่เป็นอยู่ไม่ได้ แต่นทีไม่ใช่คนประมาท ต่อให้ใจร้อนเพียงใดแต่เขาก็รู้ตัวว่าไม่ควรทำอะไรที่ไร้การยั้งคิดลงไปยิ่งโดยเฉพาะเมื่อคนอื่นอยู่ในรถคันเดียวกันแล้ว เขาก็ยิ่งต้องมีความรับผิดชอบ แม้ว่าความรับผิดชอบนั้นมันจะน่าอึดอัดเพียงใดก็ตาม อีกอย่างท่าทีของคนข้าง ๆ ที่ดูเหมือนจะอึดอัดไม่น้อยไปกว่ากัน แต่หล่อนควบคุมได้แย่กว่า เขามองออกว่าหล่อนเกรงใจเขาจนนั่งตัวเกร็งแทบจะเป็นก้อนหินที่หายใจได้ของแม่คุณนั่น มันก็ช่าง... น่ารำคาญจริง ๆอัจฉราแอบชำเลืองหางตามองนที ยิ่งเห็นว่าเขาเคา
Read more
บทที่ 6 ความอยากที่ไม่เคยมี
รถยนต์ค่อย ๆ ชะลอตัวลงเมื่อขับเข้ามาจอดในโรงจอดรถ แม้จะจอดนิ่งแล้วแต่ว่าเครื่องยนต์ยังคงทำงานเงียบ ๆ อยู่อย่างต่อเนื่อง แทนที่นทีจะดับเครื่องยนต์เขากลับเลือกที่จะให้มันเป็นแบบนี้ต่อไปอีกหน่อย สายตาของเขามองไปยังคนร่างบางที่ยังคงนอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่บนเบาะฝั่งผู้โดยสาร สิ่งเดียวที่ยังบอกว่าหล่อนมีชีวิตอยู่มีเพียงแค่ลมหายใจที่สม่ำเสมอเท่านั้นตอนแรกนทีตั้งใจที่จะปลุกเธอ แต่เขากลับเลือกที่จะมองดูเงียบ ๆ เสียอย่างนั้น เขาไม่เข้าใจเหมือนกันว่ามีเหตุผลอะไรที่ต้องมานั่งรอคนหลับแบบนี้ ทั้งที่เขามีสิทธิ์เต็มที่ว่าจะให้เธออยู่หรือไป แต่การที่เห็นอัจฉราหลับสงบแบบนั้น แม้จะไม่เข้าใจแต่เขาก็ไม่คิดที่จะหาคำตอบเพื่อทำความเข้าใจเช่นกันดวงตาคู่เฉียบยังคงราบเรียบเหมือนเคย แต่สายตาของเขาในยามนี้กลับกำลังจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของหญิงสาว ไม่ว่าจะเป็นการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ น้อย ๆ หรือมากกว่านั้นก็ตาม นทีสังเกตหล่อนตั้งแต่เรือนผมสีแดง คิ้วเรียวสวยที่ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ใต้ตาที่แดงช้ำจาง ๆ ทั้งสองข้าง ปลายจมูกรั้นนิด ๆ ตลอดไปจนถึงกลีบปากอิ่มที่แย้มออกจากกันเล็กน้อยยอมรับโดยไม่ต้
Read more
บทที่ 7 หนังสือสองเล่ม
ดวงตาคู่สวยของอัจฉราเบิกกว้าง หัวใจเต้นระรัวจากการกระทำและคำพูดที่ไม่คาดคิดของนทีเมื่อครู่ มือบางกำผ้าขนหนูผืนใหญ่ที่อีกฝ่ายพึ่งโยนให้เมื่อครู่แน่น ขณะที่แววตาฉายแววสับสนและตกใจออกมาอย่างซ่อนไม่มิด สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่เป็นเรื่องที่หญิงสาวไม่คิดว่าชายหนุ่มจะทำ เธอกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ยังคงยืนนิ่งงันทำตัวไม่ถูกราวกับรูปปั้นนทีเลิกคิ้วเล็กน้อย เขามองร่างบางที่ยืนทำหน้าเป็นลูกกวางที่ตื่นภัย ตกใจแสงไฟจากหน้ารถตอนที่มันจะข้ามถนนอย่างไรอย่างนั้น แต่ก็ไม่คิดที่จะแก้ตัวอะไร มิหนำซ้ำยังยืนจ้องกดดันเธอต่อไปไม่รู้ร้อนรู้หนาวอีกด้วย เขาคลายเนกไทรอบคอออกเล็กน้อย ก่อนจะถามเธออีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบเหมือนเก่า“จะยืนอยู่แบบนั้นทั้งคืนเลยไหม?”อัจฉราสะดุ้งเฮือกเมื่อถูกทักติง นัยน์ตาสียางไม้ไหววูบราวกับคนที่พึ่งจะตื่นจากฝัน และความจริงทำให้เธอเพิ่งจะค้นพบว่ากำลังสบตากับนทีอยู่จะจะ อัจฉรารีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่นทันที ก่อนจะรีบก้มหน้าลงมองพื้นที่มีคราบน้ำเจิ่งนองเพราะเสื้อผ้าที่เปียกชุ่มของเธอ กลีบปากอิ่มเม้มเข้าหากัน มือที่ถือผ้าขนหนูรีบดึงกลับเข้าหาตัวกอด
Read more
บทที่ 8 ชีวิตที่ต้องดิ้นรน
“ค่ะ ได้เดี๋ยวไปตามนัดค่ะ ขอบคุณนะคะ”เสียงหวานเจือสั่นเครือเล็กน้อยเพราะรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเท่าไหร่นักพูดจบก็วางสายลงทันที ดวงตาที่ฉายแววอ่อนล้ามีประกายเล็กน้อย แต่ก็หายไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่หล่อนลุกออกจากเตียงนอนโล่ง ๆ ตรงไปยังประตูห้องนอน ทันทีที่เปิดออกแสงแรกของยามเช้าก็ส่องเข้ามาเผยให้ดวงหน้าหวานที่ตอนนี้ดูซีดกว่าเมื่อคืนเสียอีกอัจฉราหายใจเข้าเบา ๆ รับเอาไอดินหลังจากฝนตกหนักเมื่อคืนเข้าปอดเบา ๆ แล้วจึงออกไปจากห้องคนใช้เงียบ ๆ ตอนนี้ยังเช้ามาก ยังไม่มีใครตื่น ตะวันพึ่งจะขึ้นพ้นฟ้าได้ไม่นานแต่ก็ใช่ว่าจะสดใสอย่างที่ควรจะเป็น แม้พายุจะผ่านไปแล้วแต่ท้องฟ้ายังคงอึมครึมด้วยเมฆสีเทาอัจฉรากับกระเป๋าเป้ใบเก่งสะพายไหล่ เดินตรงเข้าไปในห้องครัวก่อนที่จะออกไปอย่างที่ตั้งใจ หญิงสาวตรงไปยังอ่างล้างจาน เธอถอดปิ่นโตใบน้อยออกจากเถา เผยให้เห็นภาชนะที่เปื้อนคราบอาหาร ก่อนจะจัดการล้างน้ำยาเงียบ ๆ ตามด้วยน้ำเปล่าจนสะอาดเอี่ยมเสร็จแล้วก็เช็ดให้พอแห้งด้วยผ้าเช็ดจานผืนสะอาด ประกอบเข้ากลับทรงเหมือนเดิม เอาไปวางไว้บนเคาน์เตอร์หินอ่อนในจุดที่หล่อนคิดว่าน่าจะเด่นที่สุ
Read more
บทที่ 9 ดาวบริวาร
ร่างบางของอัจฉราโผล่พรวดเข้ามาในสตูดิโอ จนคนทั้งห้องต้องหันมามองเป็นตาเดียวกัน ลมหายใจของเธอหอบหนักราวกับคนกระหายอากาศ เหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้าแสดงให้เห็นว่าหล่อนรีบแค่ไหน ระหว่างที่ต้องเดินทางมาที่นี่ แม้จะโดยสารด้วยรถไฟฟ้าแต่เพราะเป็นวันธรรมดาในเมืองใหญ่ จึงติดขัดไม่ค่อยเป็นดั่งใจนัก ถึงออกจากบ้านตั้งแต่เช้าแต่ก็เกือบข้ามเส้นยาแดงผ่าแปดหลังจากยืนพักหายใจจนเริ่มจะหายเหนื่อยดีแล้ว ดวงตาคู่สวยก็กวาดมองไปรอบ ๆ สตูดิโอถ่ายงานที่ตอนนี้ทุกอย่างถูกจัดเตรียมเอาไว้เรียบร้อยเกือบทุกอย่างแล้ว และนั่นทำให้อัจฉราเพิ่งจะรู้ตัวว่าถูกมองอยู่ หล่อนชะงักไปเล็กน้อย กะพริบตาพลางส่งยิ้มแก้เก้อ ตระหนักว่าที่นี่ไม่มีใครรู้จักเธอเลยสักคน อัจฉรามาแทนนางแบบตัวจริงที่บังเอิญเกิดอุบัติเหตุ... ไม่แปลกที่พวกเขาจะมองกันยิ่งเธอแต่งตัวธรรมดา แม้จะมีใบหน้าสวยจัดและผมแดงเด่นมาแต่ไกล แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าใครจะไม่งง แต่ก่อนที่ทุกอย่างจะบานปลายไปมากกว่านี้ ร่างที่คุ้นตา เสียงที่คุ้นหูก็ดังขึ้นคลายความสับสนและตึงเครียดออกไปเสียก่อน ขณะที่เขาปรี่เข้ามาหาหล่อนพร้อมรอยยิ้มอย่างคนรู้จักกันดี แววตาดีใจเป
Read more
บทที่ 10 ไฟสุมอก
“ส่วนเอกสารโอเคแล้วนะ แต่เพราะเรามีนางแบบมาแทนวันนี้... เช็กสัญญาจ้างให้ชัดเจนด้วย โดยเฉพาะข้อใช้ภาพ อย่าให้พลาดเรื่อง NDA ทีหลัง เดี๋ยวมันเรื่องใหญ่”นทีตรวจสอบเอกสารสัญญาต่าง ๆ ตรงหน้าผ่านสายตาคู่เฉียบอย่างคล่องแคล่ว ทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นไปได้ด้วยดี จนไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงในสายตาทนายความอย่างเขาแล้ว ชายหนุ่มก็วางกระดาษแผ่นสุดท้ายลงในที่สุด ทุกท่วงท่าของเขาแม้จะเป็นการขยับเพียงแค่เล็กน้อย แต่ก็ยังคงดูสง่างามสมศักดิ์ศรี แววตาส่งประกายความเฉลียวฉลาดอย่างน่าจับตามอง“อืม... โอเคค่ะ งั้นปรับนิดเดียว ไม่มีอะไรต้องแก้มาก สมกับที่ไว้ใจทีมกฎหมายจาก L&T งานดีจริง ๆ ค่ะ”ณดาวว่า ริมฝีปากคลี่ยิ้มประดับดวงหน้าหวาน พลางลงมือเก็บเอกสารเข้าแฟ้ม ก่อนที่จะเอนหลังพิงโซฟาอย่างสบายอารมณ์นทีเองก็เช่นกัน ชายหนุ่มยอมปล่อยให้ตัวเองผ่อนคลายลงบ้างหลังจากใช้เวลากับงานเอกสารไปเกือบชั่วโมง เขาเอนหลังพิงโซฟาคนละตัวกับน้องสาว ขาข้างหนึ่งยกขึ้นไขว่ห้าง แขนแกร่งยกขึ้นกอดอก แม้จะอยู่ในท่วงท่าที่ผ่อนคลายแต่กลับไม่สามารถที่จะทำลายรังสีที่เต็มไปด้วยอำนาจของเขาลงได้เลยสายต
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status