บทที่สิบห้า

"คือว่าฉันขอรายได้สองส่วนจากการขายแบบของเครื่องประดับในแต่ละเดือนตามลายที่ฉันวาดแบบค่ะและจะวาดให้ใหม่เดือนละห้าแบบเหมือนกันกับร้านผ้าของพี่สาวเจียงหยู่ค่ะคุณเจียงห่าว" มู่ฟ่านปิงบอกความต้องการสองสามีภรรยามองหน้ากันและหันไปถามน้องสาว

"เธอตกลงกับมู่ฟ่านปิงแบบนี้ใช่ไหมเจียงหยู่" พี่ชายถามน้องสาว

"ค่ะพี่ใหญ่น้องทำสัญญากับฟ่านปิงแล้วค่ะ มีลายผ้าให้น้องเดือนละห้าแบบด้วยเช่นเดียวกัน" เจียงหยูตอบพี่ชายตามความจริง เจียงห่าวมองหน้ามู่ฟ่านปิงก่อนจะนึกว่าให้แม่ทำการตกลงเองดีกว่า

"ให้แม่ของพี่มาคุยด้วยดีกว่าว่าท่านจะว่าเช่นไร"

"ได้ค่ะฉันไม่รีบ" มู่ฟ่านปิงตอบ

สักพักมีเสียงคนเดินเข้ามาในห้องพร้อมกันกับเสียงพูดขึ้น

"อาห่าวให้เด็กไปตามแม่มีเรื่องอะไรเร่งด่วนหรือเปล่าลูก" พอเดินเข้ามาในห้องก็เจอกับลูกสาวคนเล็กในห้องทำงานของลูกชายด้วย คุณนายเจียงซินเย่วมองหน้าทุกคนในห้องงงๆรวมทั้งคนแปลกหน้าเช่นมู่ฟ่านปิงด้วย

"คุณแม่ครับนี้มู่ฟ่านปิงเธอเอาแบบวาดของเครื่องประดับมาเสนอให้ร้านของเราครับและน้องเล็กเป็นคนพามาเพราะเธอวาดแบบผ้าให้น้องเล็กด้วยเช่นกันครับคุณแม่" เจียงห่าวตอบมารดา

"สวัสดีค่ะคุณแม่" เจียงหยู่ทักทาย