เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่19 เหว่ยอ๋องผู้เหี้ยมโหด
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-05 19:16:47“เหว่ยอ๋อง เจ้าใจเย็นลงหน่อยเถิด” ฮ่องเต้เอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น เหว่ยอ๋องปล่อยมือ ร่างขององค์หญิงก็ร่วงลงมา อย่างไร้เรี่ยวแรง ก่อนนางจะปล่อยโฮออกมาอย่างขวัญเสีย
“ข้าเป็นคนที่ไม่ชอบพูดมากความ ข้าออกรบตั้งแต่อายุ15 เพื่อปกป้องดินแดน และให้ทุกคนอยู่อย่างมีความสุข ศึกสงครามเกิดขึ้นหลายครั้ง เสด็จพ่อต้องขอความช่วยเหลือ จากตระกูลพ่อค้าที่เจ้าดูถูก ตระกูลลู่ไม่เคยประปฏิเสธ ยังสนับสนุนอย่างเต็มที่ทุกครั้ง จนแคว้นโจวชนะศึกมาได้ เจ้าไม่เพียงไม่สำนึก ยังตั้งท่ารังเกียจนาง หากไม่มีตระกูลลู่ พวกเราจะยังมีบัลลังก์มีแคว้นโจวให้อาศัยอยู่หรือไม่” “การดูถูกเหยียดหยาม และด้อยค่าตระกูลลู่ ทั้ง ๆ ที่พวกเขา มีบุญคุณต่อแคว้นเรามากขนาดนี้ อย่าให้ข้าต้องได้ยิน ใครเอ่ยถึงตระกูลลู่ในทางที่ไม่ดี ถึงเป็นสายเลือดเดียวกัน ข้าก็ไม่ละเว้นอย่างแน่นอน” “อีกอย่างข้าจะบอกกับเจ้า เผื่อเจ้าจะหายโง่เขลาเบาปัญญา สิ่งที่เจ้าฟังมาจากท่านหญิง ล้วนไม่เป็นความจริง คุณหนูใหญ่ไม่เคยมีนิสัยอย่างที่กล่าวหา มีคนสร้างเรื่องและพยายามใส่ร้ายนาง ซึ่งคนผู้นั้นก็คือท่านหญิง และบุตรชายของเสนาบดีกู้ กู้เว่ยหยาง สิ่งที่ข้าพูดเป็นความจริง เพราะว่าข้าไปสืบมาหมดแล้ว เหตุผลที่ข้าต้องสืบ ก็เพราะข้าไม่เชื่อว่า คุณหนูใหญ่จะเลวร้ายได้ขนาดนั้น และก็เป็นเรื่องจริง ตระกูลลู่ไม่มีบุตรชาย ท่านลู่เฉิงก็ไม่มีหัวทางการค้า จึงพยายามผลักดันให้นางมารับหน้าที่แทน นางเปลี่ยนแปลงและสร้างระเบียบขึ้นมาใหม่ คนในจวนไม่พอใจ จึงให้ร้ายนาง ก่อนจะเชื่อคำพูดใคร ก็ไปหาข้อมูลให้ชัดเจนเสียก่อน เพราะการกล่าววาจาไม่ให้เกียรติ ต่อผู้มีพระคุณ ข้ารับไม่ได้จริง ๆ อีกอย่างนางเป็นสตรีที่ข้าพึงใจ ข้าพร้อมจะปกป้องนาง จากคนที่ไม่หวังดี เท่าที่บุรุษผู้หนึ่งจะทำได้” กล่าวจบเขาก็เดินจากไปทันที ทุกคนนั่งฟังอย่างไม่กล้ากระดุกกระดิก หรือแม้แต่หายใจแรง ยามโกรธและมีโทสะ เหว่ยอ๋องน่ากลัวมาก เรื่องนี้ทุกคนรู้ดี สิ่งที่เข้าพูดมาถูกต้องทุกอย่าง คนไม่ค่อยพูดเวลาได้พูด นั่นคือโกรธมากที่สุดแล้ว ราชวงศ์หลงลืมไปจริง ๆ ว่าไม่ควรกล่าวล่วงผู้มีพระคุณ ที่ช่วยให้ที่อยู่อาศัย และอยู่สุขสบายเช่นนี้ “เสด็จแม่หากตระกูลฟู่เป็นเช่นนี้ ท่านยังจะให้ข้าหมั้นอีกหรือไม่?” ฮองเฮาถอนใจออกมา นางช่างเป็นฮองเฮาที่เลอะเลือน สตรีที่จะมาอยู่เคียงข้างรัชทายาท นางควรจะศึกษาและพิจารณาให้ดี ยามนี้คำพูดหลุดออกไป ก็ยากที่จะเรียกคืน “เจ้าก็หมั้นไปก่อน หากเกิดเรื่องอะไรไม่ดี ค่อยหาเรื่องถอนหมั้น” รัชทายาทได้ยินเช่นนั้นก็เบาใจ “องค์หญิงหากเจ้ายังคิดไม่ได้ ข้าจะสั่งทำโทษเจ้า” กล่าวจบฮ่องเต้ก็ลุกเดินจากไป องค์หญิงเมื่อเห็นว่าฮ่องเต้ไปแล้ว ก็ร้องไห้ออกมา ด้วยความเสียใจ “เสด็จแม่ เสด็จย่า ข้าผิดไปแล้ว ข้าไม่น่าเชื่อคำพูดของท่านหญิงเลย” “รู้เช่นดีก็ดีแล้วต่อไปก็อยู่ให้ห่างจากนาง อย่าให้นางรู้ว่าพวกเรารู้เรื่องแล้ว” “ข้าทราบแล้ว” บนรถม้าจวนตระกูลลู่ ลู่เฉิงนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับเรื่องราวในวันนี้ ในแคว้นโจวยามนี้ ไม่มีใครโด่งดังเท่าบุตรสาวของเขาอีกแล้ว “ท่านพ่อยิ้มอะไรเจ้าคะ?” “ข้ากำลังคิดว่า ยามนี้ไม่มีใครโด่งดังเท่าเจ้าอีกแล้ว” ลู่เสียนหัวเราะออกมา “นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า สตรีงดงามอันดับหนึ่งคือข้า สตรีที่ร่ำรวย และมีความสามารถก็คือข้า และสุดท้าย สตรีที่ถูกเกลียดที่สุดคือข้า” “ฮ่า ๆ ข้าชอบอันสุดท้าย” “ทำไมหรือเจ้าคะ? “ลูกรัก คนที่เกลียดเราอย่างไร้เหตุผล คือคนที่น่าสงสารคนหนึ่ง แทนที่จะเอาเวลาไปทำอย่างอื่น กลับหมกมุ่นกับเรื่องของคนอื่นเพราะเกลียด” “ก็จริงเจ้าค่ะ ข้าถึงไม่ใส่ใจ ใช้ชีวิตของเราให้ดีก็พอ” “ใช่แล้ว คนอื่นไม่เท่าไหร่ แต่คนในครอบครัวต้องรักและสามัคคีกันไว้ พูดถึงเรื่องนี้ข้าก็หนักใจ เนื้อร้ายหากรักษาไม่หาย ข้าก็ต้องตัดมันทิ้ง” ลู่เสียนมองเขาอย่างเข้าใจ “ท่านอ๋องประกาศคบหากับข้าแล้ว คงแวะหามาบ่อยขึ้น รวมทั้งพวกเขาอีกสองคน” “ก็ให้เขามา เหว่ยอ๋องผู้นี้แม้เย็นชาเหี้ยมโหด แต่ข้าเห็นความจริงใจของเขา ประมาณร้ายกับคนทั้งโลก แต่ดีกับลู่เสียนเพียงผู้เดียว ฮ่า ๆ” กล่าวจบเขาก็หัวเราะออกมาอย่างชอบใจ พอมาถึงที่จวน ลู่เฉิงและลู่เสียนก็ก้าวลงจากรถม้า เมื่อมาก้าวผ่านประตูเข้ามา ก็เห็นทุกคนมายืนต้อนรับกันอย่างเต็มพิธี “ยินดีด้วยคุณหนูใหญ่” ลู่เฉิงและลู่เสียนมองหน้ากัน นี่มันเกิดอะไรขึ้น ก่อนจะมองเห็นข้าวของมากมายวางอยู่ที่พื้น ฮูหยินใหญ่ก้าวออกมาพร้อมราชโองการ “ลู่เสียนนี่เป็นราชโองการ หมั้นหมายเจ้ากับเหว่ยอ๋อง ของหมั้นหมายเหล่านี้ เป็นทางวังหลวงจัดส่งมา เจ้าไม่อยู่แม่ก็เลยรับเอาไว้แทน” พอนางกล่าวจบ เหว่ยอ๋องก็ก้าวเข้ามา พร้อมเจียวลู่และรองแม่ทัพฉือ “คารวะท่านอ๋อง” ทุกคนรีบถวายความเคารพทันที เพราะตอนนี้รู้แล้วว่าเขาเป็นใคร “อืม เจ้าตกใจหรือไม่?” เขาเอ่ยถามพร้อมยกมือขึ้นมาลูบหัวของนาง “ไม่เพคะ แต่ว่าท่านคิดดีแล้วแน่นะเพคะ หากเปลี่ยนใจทีหลังท่านไม่มีโอกาสนะเพคะ” “ไม่มีทาง” “ดี! งั้นเราเข้าหอกันเลยเพคะ” “ห้ะ….” ทุกคนตกใจกับคำพูดของนาง คุณหนูใหญ่เป็นสตรีเช่นไรกัน พูดจาเปิดเผยได้อย่างไร้การเคอะเขิน เป็นบุรุษเสียเองที่ยืนใบหน้าแดงระเรื่อ เขินอายกับคำพูดของนาง “ท่านอ๋องอยู่ทานอาหารเย็นกันเสียที่นี่เลยดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ” ลู่เฉิงเอ่ยขึ้น “อืมได้สิ” ลู่เสียนดึงแขนเขามาที่เรือนของนาง และให้บ่าว นำของว่างมาขึ้นโต๊ะ พร้อมกาน้ำชา “พี่หญิงงานชมบุปผาเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ” “ก็สนุกดี วันนี้พี่สาวของเจ้า ได้จัดการสั่งสอน ขุนนางเฒ่า หัวโบราณด้วยนะ ตั้งแต่วันนี้คนเปลี่ยนความคิดกันมากขึ้น” “คุณหนูใหญ่ วันนี้ท่านเก่งมาก ๆ เลย ทั้งเดินหมาก วาดรูป และบทกวี” เจียวลู่เอ่ยชมขึ้นมา “ใช่บิดาของข้าชอบมาก ยังฝากให้ข้าถามว่า คุณหนูใหญ่ จะสามารถเขียนให้สักแผ่นหรือไม่ เขาจะเอาไปติดที่ค่ายทหาร เพื่อให้ทหารได้อ่าน จิตใจจะได้ฮึกเหิม” ลู่เสียนระบายยิ้ม “ได้เจ้าค่ะ” บรรยากาศในการรับประทานอาหาร เป็นไปอย่างชื่นมื่น เหว่ยอ๋องขอตัวกลับหลังจากรับอาหารเย็นเสร็จ เพราะมองเห็นลู่เสียนดูเหนื่อยล้า เขาจึงอยากให้นางพักผ่อน
บทล่าสุด
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่28 ส่งของหมั้นไปสู่ขอ
วันต่อมาตระกูลลู่ก็ได้ส่งของหมั้นไปสู่ขอกุนซือเจียวลู่ ให้กับคุณหนูรองลู่อัน และส่งของหมั้นไปสู่ขอรองแม่ทัพฉือลี่เฉี่ยว ให้กับคุณหนูสามลู่เจิน บุรุษทั้งเมืองต่างพากันอิจฉา กับของหมั้นที่ทางตระกูลลู่ส่งมามากมาย แต่ก็นึกประหลาดใจในเวลาเดียวกัน สตรีไปสู่ขอบุรุษเกิดมาก็เพิ่งจะเคยเห็น นี่มันขนบธรรมเนียมประเพณีอันใดกันที่จริงตระกูลเจียวและตระกูลฉือ พวกเขาตั้งใจจะคืนของหมั้นให้กับตระกูลลู่ทั้งหมดอยู่แล้ว พวกเขาเป็นบุรุษฐานะก็ไม่ธรรมดา สมควรให้ฝ่ายหญิงมากกว่า แต่ที่ไม่ทำตอนนี้เพราะลู่เสียนบอกว่า อยากให้ตระกูลเจียวและตระกูลฉือ เห็นถึงความจริงใจว่า ตระกูลลู่ต้องการพวกเขาไปเป็นลูกเขยจริง ๆทางด้านตระกูลเจียวและตระกูลฉือ ก็ได้จัดเตรียมของหมั้นเอาไว้แล้วเช่นเดียวกัน เมื่อแม่สื่อมาเจรจาสู่ขอกันเสร็จเรียบร้อย ผ่านไปไม่นานตระกูลเจียวและตระกูลฉือ ก็ตั้งขบวนแห่ของหมั้น ออกไปสู่ขอคุณหนูรองและคุณหนูสาม ทำเอาผู้คนแตกตื่นให้ความสนใจกับประเพณีที่ไม่เคยเห็นนี้ซึ่งรอบนี้มีของหมั้น ที่มาจากตระกูลเจียว ของหมั้นที่มาจากตระกูลฉือ และของหมั้นก่อนหน้านี้ที่มาจากตระกูลลู่รวมกัน ขบวนแห่ของหมั้นจึงยาวเป็นทางยาว ผู้ค
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่27 รักษาอาการป่วย
เรือนอนุจางตระกูลลู่ อนุจางนั่งเหม่อมองออกไปทางหน้าต่างอย่างเลื่อนลอย ฮูหยินรองและคุณหนูห้าลู่เจียว วางยากำหนัดคุณหนูใหญ่ อีกทั้งส่งคนให้ไปรังแกแต่จับได้เสียก่อน พวกนางพากันหนีไป แต่ถูกเหว่ยอ๋องจับกลับมา คุณหนูใหญ่จึงได้สั่งให้ขังทั้งสองคนเอาไว้ในเรือนสองวันก่อนทุกคนในจวนยังคงจดจำได้ดี ภาพที่จางไห่ องครักษ์คนสนิทของท่านอ๋อง สังหารคนร้ายต่อหน้าทุกคน น่าสยดสยองจนทุกคนขวัญผวา โชคที่ที่นางเพียงแค่คิด แต่ยังไม่ได้ลงมือ ไม่เช่นนั้นชีวิตนางและบุตรสาวอีกสองคน จะเป็นเช่นไรคุณหนูหกลู่ฟางและคุณหนูเจ็ดลู่เซียน เปิดประตูเข้ามาพร้อมของว่างและน้ำชา มองมารดาที่ยังคงนั่งเหม่อลอย“ท่านแม่ทานอะไรเสียหน่อยเจ้าค่ะ” อนุจางหันมามองบุตรสาวอย่างเต็มตา พวกนางเติบโตมาเป็นสตรีที่สวยสดงดงาม ถึงจะเป็นเพียงบุตรสาวของอนุ แต่ก็มีความเป็นอยู่อย่างดี คหบดีลู่เฉิงแม้จะไม่ได้รักใคร่นาง แต่ก็ดูแลให้อยู่สุขสบาย ฮูหยินใหญ่ก็ใจกว้างและมีเมตตา นางจะโง่เขลาแค้นเคือง คุณหนูใหญ่ไปด้วยเหตุอันใด แค่นางตัดเบี้ยหวัดลงมา หากไม่ใช้สุรุ่ยสุร่ายย่อมเพียงพออย่างแน่นอน อนุจางลุกมาหาบุตรสาวทั้งสอง ก่อนจะดึงพวกนางมากอด “ต่อไปเราต้องดีกับ
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่26 เสแสร้งเพื่อผลประโยชน์
“อืม..น่าเสียดายฝนดันมาตกหนักเสียก่อน เพลิงไหม้จึงไม่ได้เผาทำลายโรงเตี๊ยมให้เสียหายมากกว่านี้ แต่ก็นับว่าได้สร้างความปั่นป่วน ให้กับตระกูลลู่อยู่ไม่น้อย” เจินซีหยวน ท่านอ๋องแห่งแคว้นเจินเอ่ยพร้อมยกชาขึ้นดื่มอย่างเฉื่อยชา“ต่อไปนางและตระกูลลู่ คงระมัดระวังตัวกันมากขึ้น อีกอย่างตอนนี้นางมีเหว่ยอ๋องมาคอยหนุนหลัง พวกเราคงทำอะไรยากขึ้น ไม่คิดว่าตระกูลลู่ที่ไม่มีทายาทที่เป็นบุรุษ จะมีบุตรสาวเก่งการค้าเช่นคุณหนูใหญ่ นางเข้ามาดูแลไม่นาน ก็พบเจอสิ่งผิดปกติ ที่ซุกซ่อนเอาไว้มากมาย จากที่พวกเราส่งคนเข้าไปแฝงตัว และกอบโกยผลประโยชน์ คงต้องรีบดึงคนของเราออกมาพ่ะย่ะค่ะ”“ก็แค่สตรีตัวเล็ก ๆ ผู้หนึ่ง จะกังวลไปทำไม มีเหว่ยอ๋องหนุนหลังแล้วอย่างไร จัดการพวกเขาทั้งคู่ไปเสียพร้อมกัน ที่จริงข้าก็อยากจะจัดการเขามาตั้งนานแล้ว แต่ก็ไม่มีโอกาสเสียที ศึกที่ผ่านมาเขาฆ่าทหารของข้าตายไปหลายหมื่นนาย เป็นเพราะมีตระกูลลู่คอยสนับสนุนเสบี่ยง ไม่เช่นนั้นข้าก็คงพาแคว้นเจินชนะไปแล้ว” เจินซีหยวนหรือหยวนอ๋องแห่งแคว้นเจิน เอ่ยด้วยความเจ็บแค้นใจ “ใจเย็น ๆ เถิดเพคะ อีกไม่นานเราต้องได้จัดการพวกเขาอย่างแน่นอน หากฆ่าเหว่ยอ๋องได้ แ
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่25 ทาบทามสู่ขอบุรุษ
“เรื่องที่เกิดขึ้นเราค่อย ๆ สืบไปดีกว่าเจ้าค่ะ ข้าคิดว่าคงไม่ง่ายที่จะสืบหาคนที่อยู่เบื้องหลัง ต่อไปข้าจะระมัดระวังตัวให้มากขึ้น แต่ว่าตอนนี้ข้ามีเรื่องอื่นอยากปรึกษาเจ้าค่ะ” ลู่เสียนจ้องมองกุนซือเจียวลู่และรองแม่ทัพฉือ อย่างจริงจังก่อนจะเอ่ยขึ้นพวกท่านสองคนมีความจริงใจเพียงใด ที่จะคบหากับคุณหนูรองและคุณหนูสาม?”“ข้าเอาศักดิ์ศรีของตระกูลฉือเป็นเดิมพัน” รองแม่ทัพฉือตอบด้วยความมั่นใจ“ข้าก็เอาศักดิ์ศรีของตระกูลเจียวเป็นเดิมพันเช่นกัน” เจียวลู่ตอบด้วยความหนักแน่นลู่เสียนหันไปมองบิดาและมารดา นางคิดว่าตระกูลลู่ ต้องการบุรุษที่เข้มแข็งและแข็งแกร่ง มาช่วยกันปกป้องอีกแรง ลำพังนางคนเดียว มันยากเกินไปเพราะกิจการตระกูลลู่มีมากมาย มันเกินกำลังของนางจริง ๆนอกจากเหว่ยอ๋องแล้ว นางต้องการบุรุษมาเพิ่มอีก ซึ่งจะเป็นใครไปไม่ได้นั่นก็คือ กุนซือเจียวลู่และรองแม่ทัพฉือ ก็ในเมื่อเขาสองคนมีใจให้กับน้องสาวของนาง นางก็ช่วยทำให้มันเร็วขึ้นก็แค่นั้นเอง พบเจอบุรุษที่ดีอย่าปล่อยให้ลอยนวล ต้องรีบต้อนเข้ามาไว้ในรั้วแล้วเก็บรักษาเอาไว้อย่างดี“พวกท่านต้องการค่าสินสอดเท่าใดเจ้าคะ?”“ห้ะ…ค่าสินสอดหรือ?” เจียวลู่และร
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่24 ช่วยกันวิเคราห์เรื่องราว
ลู่เสียนล้มป่วยลงจริง ๆ เพราะตากฝน และก่อนหน้านั้นนางก็ถูกพิษกำหนัด และได้เปิดศึกสงครามบนเตียง กับเหว่ยอ๋องจนแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน ร่างกายจึงอ่อนเพลียและอ่อนล้า จึงล้มป่วยลงอย่างกะทันหัน ลู่เสียนนอนซมอยู่บนเตียงมาได้สองวันแล้ว นางนอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ก่อนจะนึกบางอย่างขึ้นมาได้“ท่านปู่ข้ายังไม่ได้กินยาห้ามครรภ์เลยเจ้าค่ะ ข้าจะท้องหรือไม่ ข้ายังไม่อยากท้องตอนนี้” ชายชราบรรพบุรุษได้ยินก็หัวเราะออกมา“ฮ่า ๆ ตราบใดที่เจ้ายังใส่กำไลที่ข้อมือ เจ้าก็ไม่มีทางท้องอย่างแน่นอน หากเจ้าอยากท้องก็แค่ถอดกำไลออก เมื่อนั้นเจ้าได้ท้องสมใจแน่”“จริงหรือเจ้าคะ เฮ้อ!ค่อยเบาใจหน่อย ข้ายังมีเรื่องให้ทำอีกมากมาย ยังตั้งครรภ์ตอนนี้ไม่ได้ ““อืมข้าก็เห็นด้วย แต่ว่าต่อไปเจ้าต้องระวังตัวให้ดี ดูเหมือนมีคนอยากเอาชีวิตเจ้า การวางเพลิงสี่จุดพร้อมกัน เรื่องนี้ไม่ธรรมดาเลย”“ข้าจะระวังตัวเจ้าค่ะ แต่ว่าท่านปู่เหมือนข้าได้รับพลังมาเลยเจ้าค่ะ ยิ่งเวลาโกรธพลังยิ่งเพิ่มมากขึ้น แล้วพอตัวข้าพอคิดว่า อยากเหาะไปให้ถึงเร็ว ๆ ก็เหมือนจะทำได้ทันทีเลย แปลกจริง ๆ เจ้าค่ะ”“ข้าก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่เจ้าได้รับมาคืออะไร แต่ก็ดีแล้ว
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่23 ความโกรธของท่านหญิง2
เมื่อลู่เสียนเดินออกมา จางไห่ก็ได้นำรถม้า มาจอดรอหน้าโรงเตี๊ยมเรียบร้อยแล้ว ลู่เสียนก้าวขึ้นไปทันทีตามด้วยเหว่ยอ๋อง ก่อนนางจะบอกให้จางไห่รีบไป เมื่อมาถึงโรงเตี๊ยมแห่งที่สอง ลู่เสียนรีบก้าวลงมาจากรถม้าอย่างเร่งรีบ ก่อนจะกวาดสายตามองสำรวจโดยรอบ ดูเหมือนจะเสียหายไปพอสมควร สวรรค์หากนางมาไม่ทันจะเป็นเช่นไร เจ้าพวกคนชั่ว ข้าไม่ปล่อยพวกเจ้าเอาไว้แน่ เหว่ยอ๋องยกมือขึ้นมาลูบแก้มนางอย่างแผ่วเบา เพราะเขารับรู้ได้ถึงไอพลังสังหาร ที่ถูกปล่อยออกมาจากร่างของนาง “จิ้งจอกน้อยเริ่มโกรธแล้ว” “เข้าไปกันเถอเพคะ” “อืม” ลู่เสียนเดินเข้ามาในโรงเตี๊ยม พร้อมกวาดตามองหาผู้จัดการร้าน แต่กลับไม่เห็นเขาอยู่ที่นี่ “ผู้จัดการโรงเตี๊ยมไปไหน?” “วันนี้ผู้จัดการไม่มาทำงานเจ้าค่ะ คุณหนูใหญ่” “ไม่มาทำงานแล้วมีคนไปบอกเขาหรือไม่ว่า โรงเตี๊ยมเกิดไฟไหม้?” “มีคนไปบอกเขาแล้วเจ้าค่ะ แต่เขาบอกไม่สบายลุกไม่ไหว” ลู่เสียนกำหมัดเข้าหากันแน่น คงถึงเวลาจริง ๆ แล้วสินะ ในเมื่อจะร้ายก็ร้ายให้ทุกคนจดจำไปตลอดชีวิต! ข้าจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว “ท่านอ๋องหม่อมฉันสงสัยเขา” “จางไห่ส่งคนไปจับตัวเขา ไปขังที่คุกของทางการ” “พ่ะย
บางทีคุณอาจจะชอบ
ยอดชายานักพยากรณ์ : ท่านอ๋อง ชายาท่านเลี้ยงผี
ดอกถังร่วงหล่น265.7K viewsสาวน้อยผู้นำพาครอบครัวสู่ความมั่งคั่ง
พิมพ์สีทอง21.5K viewsพระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC
กระดิ่งจันทร์353.7K viewsพระชายาสุดหวงของท่านอ๋องคลั่งรัก
ชาไทยเย็น40.6K viewsหมอหญิงยอดดวงใจพันเอก
moonlight -mini1.4K viewsลิขิตรักไร้กาลเวลา
ลัยลา1.2K viewsท่านแม่ทัพ จะเป็นพ่อเลี้ยงข้าหรือสามีข้ากันแน่
l3oonm@8.6K viewsข้าไม่ชอบหญิงอื่น ข้าชอบแม่ของลูกคนเดียว
LiHong4.0K views
