บันทึกรักลับๆฉบับประธานนักเรียนทาสแมว

บันทึกรักลับๆฉบับประธานนักเรียนทาสแมว

last updateآخر تحديث : 2026-07-20
بواسطة:  25 เมษาتم تحديثه الآن
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
25فصول
37وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

เมื่อ 'พะพาย' ดันไปรู้ความลับสุดยอดของ 'พายุ' ประธานนักเรียนสุดเนี้ยบขวัญใจสาวๆ ที่แท้จริงคือทาสแมวเสียงสอง! แถมเธอยังเผลอแอบถ่ายรูปไว้อีก งานนี้ความลับจะรั่ว หรือหัวใจเธอจะละลายก่อนกันแน่?!

عرض المزيد

الفصل الأول

บทที่1 -หน้ากากท่านประธานกับความลับขนฟู

Seorang pria perlente tersenyum puas setelah pesawat yang ditumpangi mendarat sempurna di Bandara I Gusti Ngurah Rai sore itu. Pria berkacamata hitam dan memakai masker tersebut turun. Ia lalu menunggu barangnya diturunkan dari bagasi pesawat sambil memainkan ponsel. Ia duduk sambil mengamati foto seorang wanita cantik bernama Elea Pramudita, artis sekaligus model yang saat ini sedang naik daun.

Adalah Brama Zack Adhlino. Pria yang tahun ini genap berusia tiga puluh tahun. Namun, masih betah melajang. Bukan karena tidak laku, melainkan karena menunggu kesiapan sang pujaan hati yang kariernya sedang bagus-bagusnya dan masih terikat kontrak untuk tidak dulu menikah.

Hubungan Brama dan Elea memang sudah menjadi konsumsi publik dan berita entertainment. Mereka menjadi idola yang dielu-elukan penggemarnya.

Brama tersenyum saat melihat story W* terakhir Elea yang menunjukkan sedang ada di sebuah hotel. Wanita itu sedang ada job pemotretan. 

Setelah koper di tangan, Brama lekas memesan taksi online dan menuju hotel di mana Elea berada.

Tiba di hotel, tidak sulit bagi Brama mendapatkan informasi mengenai nomor kamar dan akses masuk ke kamar kekasihnya. Sebab, pria itu memiliki beberapa persen saham di hotel tersebut. Pegawai di sana juga sudah pasti tunduk dengan titah sang bos.

Masih dengan masker yang menempel di mulut dan kacamata hitam bertengger menutupi kedua mata, Brama menuju kamar sang kekasih. Rindu yang membuncah, membuatnya ingin segera bertemu dengan Elea.

Pintu kamar dibuka. Brama menurunkan masker, lalu memamerkan senyum yang membuat kaum Hawa meneteskan air liur. Namun, senyum itu langsung memudar saat melihat pemandangan panas di hadapan.

Di ranjang king size tersebut, dengan dua mata kepala, Brama menyaksikan Elea begitu agresif tengah bermain permainan dewasa bersama seorang pria berkepala botak. Brama tahu betul, pria itu manager artis yang menaungi Elea.

“Terus, Baby!”

Suara menjijikkan itu membuat telinga Brama terbakar. Bukan hanya telinga. Hati, otak, dan sekujur tubuhnya ikut membara dengan api amarah. Dua manusia itu belum menyadari kedatangan Brama. Telanjur nikmat.

Kaki Brama terpaku di tempat. Ia mengepalkan tangannya yang mencengkeram pegangan koper erat. Ingin rasanya pria itu menghantamkan kopernya pada dua manusia lakn*t di hadapan. Namun, Brama memilih mengambil ponsel dari saku, lantas merekam perz*naan kekasihnya. Sakit hati, pasti. Benci, sudah tentu. Brama menguatkan hati melakukan ini.

Entah pada rekaman menit ke berapa, Elea baru menyadari ada seseorang yang berdiri mematung di dekat pintu. Wanita itu menoleh.

“B-Brama,” gagap Elea. Lekas wanita itu bangkit dan mengambil selimut untuk menutupi tubuhnya.

Video Brama belum diakhiri.

“Ka-kapan kamu tiba, Sayang? Ke-kenapa nggak ngasih kabar kalau mau datang?” Elea berjalan mendekati Brama.

Sementara pria lawan mainnya memunguti baju, lalu berusaha memakainya.

Wajah Brama tanpa ekspresi. Datar. Ia lalu mematikan rekamannya. Ponselnya berusaha diambil Elea, tetapi lekas dimasukkan Brama ke saku.

"Kenapa harus mengabarimu? Kalau aku kabari, pasti aku tidak akan melihat film indah tadi."

"Bram, aku–"

“Katakan sejak kapan pemgkhianatan ini terjadi?” tanya Bram dingin.

“Sayang, aku bisa–“

“Jangan sentuh aku dengan jarimu yang menjij*kkan itu!” bentak Brama saat Elea berusaha memeluknya.

“Be*ebah kamu! Mulai sekarang kuputuskan semua hubunganku denganmu. Kuharamkan kamu menemuiku, menghubungiku, atau bahkan menyebut namaku!” Telunjuk Brama tepat berada di mata kiri Elea.

Niat hati memberi kejutan dengan datang tanpa pemberitahuan, Brama justru dikejutkan dengan skandal yang kekasih.

“Bram–“

“Sudah kubilang jangan menyebut namaku lagi! Silakan dilanjutkan permainan kalian tadi! Sangat seru.”

Elea tersedu-sedu. “A-aku dipaksa sama Reno.”

“Oh, dipaksa? J*lang, dengar. Aku ini bukan bocah yang lahir tadi siang yang bisa kamu bohongi. Aku tahu betul mana yang dipaksa, mana yang dilakukan secara suka sama suka. Kamu terlihat menikmati, dan itu kamu bilang dipaksa?” Brama bertepuk tangan.

“Setelah hubungan kita, sebentar lagi kariermu yang akan hancur. Kartu as kalian berdua ada di tanganku. Rekaman kalian bisa saja menyebar!" Brama menunjuk Elea dan Reno bergantian.

Brama berbalik, hendak membuka pintu. Namun, tubuhnya justru dipeluk dari belakang oleh Elea.

“Bram, maaf. Aku terpaksa melakukan ini. Tidak ada pilihan lain. Jangan sebarkan video tadi, kumohon,” bisik Elea disertai isak tangis.

Bibir Brama terangkat sebelah. Ia pun kembali membalik badan.

“Yakin tidak ada pilihan lain?” Brama tersenyum. Tampan sekali.

Elea mengangguk. Ia lalu menurunkan selimut yang dari tadi membungkus tubuhnya. Brama menatap tubuh indah itu.

"Bram, dulu mahkotaku sudah kamu petik. Aku sudah menyerahkan semua padamu. Untuk yang sekarang, aku melakukan karena terpaksa. Sumpah."

Brama mendekatkan wajah, lalu berbisik. “Tapi sayangnya aku sama sekali nggak tertarik dengan omong kosong dan tangis buayamu itu. Sebelum aku, tubuhmu pun mungkin biasa kamu obral. Kukira dulu tubuhmu ini premium, ternyata hanya sebatas seperti tempat sampah pria menumpahkan cairan haramnya. Kamu itu kotor, menji*ikkan. Hanya pemulung naf*u yang biasa menjamahnya.”

"Brama!" Tangan Elea terangkat, hendak menampar Brama. Namun, Brama berhasil mencekalnya.

“Tanganmu kotor. Jadi, aku nggak mau tanganmu itu menyentuh diriku.”

Brama melepaskan cekalannya kasar. “Ingatlah. Jangan pernah lagi muncul di hadapanku. Pengkhianatan adalah kartu merah untukmu. Aku sangat jij*k dan benci sama kamu.”

Pria itu lekas membuka pintu, lalu segera keluar dari sana membawa serta kopernya. Di koridor, ada seorang karyawan hotel yang kebetulan melintas.

“Kenapa keluar lagi, Sir? Biar saya bawakan kopernya,” ujar orang itu hendak mengambil alih koper Brama.

“Tidak perlu. Saya akan pergi dari sini.”

**

Malam harinya, Brama pergi ke sebuah klub setelah pindah hotel. Ia tidak sudi satu hotel dengan wanita yang telah meremuk redamkan kepercayaan dan cintanya. Ia menolak saat anak buahnya menemani ke tempat maksiat itu. Pria tersebut memilih pergi sendiri.

Brama tidak akan pernah melupakan apa yang dilihatnya tadi seumur hidup. Selama lima bulan ini, ia berada di Amerika. Di sana, ada bisnis yang tengah diurus. Beberapa hari yang lalu, orang tuanya memintanya pulang karena bisnis di tanah air ada sedikit masalah. Lalu hari ini, ia baru bisa kembali ke tanah air. Tidak langsung menemui orang tuanya, justru mendatangi kekasihnya. Namun, yang didapat justru kekecewaan.

Amarah, benci, kecewa, putus asa, berkumpul menjadi satu. Cinta yang dulu menggunung, luluh lantak seketika setelah terjadi erupsi perselingkuhan.

“Tambah lagi.” Brama meminta minuman memabukkan lagi pada bartender. Entah sudah berapa banyak minuman memabukkan yang ditenggaknya.

Sebelum mabuk berat, Brama memutuskan kembali ke hotel. Begitu tiba di hotel, pria itu berjalan sedikit terseok-seok menuju lift. Saat menunggu lift terbuka, ada seorang wanita cantik berhijab ikut menunggu. Gelagat wanita itu sangat aneh.

Pintu lift yang ditunggu akhirnya terbuka. Dua manusia berbeda jenis kelamin tersebut masuk. Hanya mereka berdua yang ada di sana. Saat lift mulai naik, Brama sedikit terhuyung. Wanita yang ada di sampingnya, spontan menangkap tubuhnya.

“Hati-hati, Mas.”

Bersentuhan dengan wanita asing itu, membuat tubuh Brama mendadak kepanasan.

“Cantik, maukah menemani saya malam ini?”

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
25 فصول
บทที่1 -หน้ากากท่านประธานกับความลับขนฟู
เสียงกริ่งเลิกเรียนดังขึ้น นักเรียนทยอยเดินออกจากห้องเรียนกันวุ่นวายกริ๊งๆ-"อ้าวมาแล้วเหรอน้องพะพาย รีบเอากระเป๋าไปเก็บหลังร้านเร็ว วันนี้ลูกค้าเยอะเชียว"เสียงพี่ปุ้มเจ้าของคาเฟ่แมวเอ่ยทักทายพะพายดังขึ้นทันทีที่พะพายเปิดประตูเข้าไปในคาเฟ่แมวพะพาย เด็กสาวม.4 ผูกผมม้า หน้าตาน่ารักน่าชัง ผิวขาวอมชมพูแบบธรรมชาติ รีบเปลี่ยนชุดนักเรียนเป็นผ้ากันเปื้อนสีครีม ก่อนเดินเข้าไปดูแลเหล่าแมวเหมียวในร้านเธอชอบงานนี้มาก ถึงจะเหนื่อย แต่ค่าตอบแทนก็ช่วยแบ่งเบาภาระทางบ้านได้มาก เนื่องด้วยฐานะทางบ้านเธอไม่ดีนัก ทุกวันนี้เธออาศัยอยู่กับแม่ที่เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวทำขนมขายตลาดนัด ส่วนพ่อน่ะเหรอ ทิ้งเธอกับแม่ไปตั้งแต่เธอยังจำความไม่ได้จนกระทั่งประตูร้านเปิดขึ้นกริ๊ง—"ยินดีต้อนรับค่ะ..." พะพาย ในชุดผ้ากันเปื้อนลายอุ้งเท้าแมวเอ่ยทักทายเสียงของเธอพลันขาดหายไปเมื่อหน้ากากอนามัยถูกถอดเก็บลงในกระเป๋าเสื้อ เผยให้เห็นใบหน้าคมคายที่ค่อยๆ ปรากฏแก่สายตา... เขาคือรุ่นพี่สุดฮอตประจำโรงเรียนคนนั้นนั่นเองชายหนุ่มร่างสูงโปร่งน่าจะเกิน 180 ซม.ในชุดนักเรียนม.6 ใบหน้าหล่อเหลาจนลูกค้าในร้านหันมองพร้อมกัน“พี่พายุ…?”พะพ
last updateآخر تحديث : 2026-06-28
اقرأ المزيد
บทที่2 -ข้อตกลงของคนกุมความลับ
"ลบรูปซะ แล้วเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ถ้ารูปหลุดออกไป... เธอเดือดร้อนแน่"เสียงทุ้มต่ำของพายุทำเอาพะพายตัวแข็งทื่อ“ค…ค่ะ!”เธอลนลานกดลบรูปในโทรศัพท์แทบไม่ทัน พายุจ้องหน้าจอจนแน่ใจว่ารูปถูกลบจริง ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ“ดี”เขาถอยออกไปหนึ่งก้าว แต่ระยะห่างที่เพิ่มขึ้นกลับทำให้พะพายรู้สึกโล่งใจไม่สุดอยู่ดีก็ใครจะไปคิดล่ะว่า ประธานนักเรียนผู้เย็นชา เจ้าระเบียบ และดูสมบูรณ์แบบที่สุดในโรงเรียนจะมีมุมเสียงสองฟัดพุงแมวแบบนั้น!“หนูไม่เอาไปบอกใครจริงๆ ค่ะ” พะพายรีบพูดพายุเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเหลือบมองเจ้าแมวส้มที่กำลังนอนพุงปลิ้นอยู่บนพื้น“…ฉันจะเชื่อเธอ”“เอ๊ะ?”“แต่มีข้อแม้”พะพายกะพริบตาปริบๆ อยู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนกำลังโดนเรียกเข้าห้องปกครอง“ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ถ้าฉันมาที่ร้านนี้ เธอต้องช่วยกันคนออกไป”“ช่วย…ยังไงคะ?”“ก็..ช่วยกันคน ไม่ให้ใครเห็นหรือมารบกวนตอนที่ชั้นเล่นอยู่กับลูกแมว”“หา!?”พะพายแทบสำลักน้ำลายตัวเอง นี่เธอกลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดไปแล้วเหรอ!?พายุหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมา ก่อนวางธนบัตรสีเทาลงบนโต๊ะ“ค่าปิดปาก”“มะ…ไม่เอาค่ะ!”“งั้นถือว่าเป็นค่าจ้าง”“ก็ไม่เอา
last updateآخر تحديث : 2026-06-28
اقرأ المزيد
บทที่3 -ฉันจะเรียกแกว่า "พีนัท"
เราสองคนเดินมาเรื่อยๆ ท่ามกลางถนนยามค่ำที่เงียบสงบ มีเพียงเสียงลมอ่อนๆ กับเสียง “เมี้ยว~” ของลูกแมวตัวเล็กในอ้อมแขนพายุที่ดังแทรกขึ้นมาเป็นระยะพะพายแอบชำเลืองมองคนข้างๆ อยู่เงียบๆถึงพี่พายุจะทำหน้าเรียบนิ่งเหมือนเดิม แต่สายตาที่เขามองลูกแมวนั้นกลับอ่อนโยนจนน่าแปลกใจต่างจากประธานนักเรียนสุดเนี้ยบในโรงเรียนคนละคนเลยเพื่อทำลายความเงียบ พะพายจึงเอ่ยขึ้นเบาๆ“งั้นเราจะเรียกมันว่าอะไรดีคะ?”พายุเงยหน้ามองเธอเล็กน้อย“ชื่อเหรอ?”“ค่ะ จะเรียกลูกแมวตลอดไปก็ไม่ได้นี่นา”ลูกแมวในอ้อมแขนเขาส่งเสียง “เมี้ยว” เหมือนเห็นด้วย พะพายหลุดยิ้มทันที“ดูสิ มันก็อยากมีชื่อแล้ว”พายุจ้องลูกแมวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนใช้นิ้วเกาใต้คางมันเบาๆ“เธอตั้งสิ”“เอ๊ะ? ให้หนูตั้งเหรอ?”“อืม”พะพายทำหน้าครุ่นคิดทันที“งั้น… เต้าหู้?”พายุเงียบ“หรือ กะทิ?”พายุยังเงียบเหมือนเดิม“อะไรกันคะ ทำไมทำหน้าเหมือนไม่โอเคเลย”“หวานเกิน”“แล้วพี่อยากได้แบบไหนล่ะ”พายุคิดอยู่พักหนึ่ง ก่อนตอบเรียบๆ“เรียกง่ายๆ ก็พอ”พะพายมองลูกแมวสีขาวมอมแมมที่กำลังงับเสื้อพายุเล่นไปมา ก่อนดวงตาจะเป็นประกายขึ้น“อ๊ะ! พีนัท!”“พีนัท?”“ค่ะ ดูตัวเล็กๆ
last updateآخر تحديث : 2026-06-28
اقرأ المزيد
บทที่4 -พี่จะมานั่งโต๊ะหนูทำไม?
เช้าวันจันทร์ภายในโรงเรียนเต็มไปด้วยความวุ่นวายเหมือนทุกวัน นักเรียนทยอยเดินเข้าตึกเรียนกันจนแน่นทางเดินพะพายเดินกอดหนังสือแน่นพลางหาวเบาๆเมื่อคืนเธอนั่งเล่นกับพีนัทจนดึก แถมยังเผลออ่านแชตของพายุซ้ำไปซ้ำมาอีกต่างหาก“ฝากดูแลมันด้วยนะ”แค่ข้อความสั้นๆ แต่กลับทำให้เธอเผลอยิ้มอยู่คนเดียวตั้งหลายรอบ“โอ๊ย พะพาย แกยิ้มอะไรของแกเนี่ย”เสียงเพื่อนสนิทอย่างมิ้นท์ดังขึ้นข้างหู ทำเอาพะพายสะดุ้ง“ป เปล่านะ!”“มีพิรุธ”มิ้นท์หรี่ตามองอย่างจับผิด แต่ก่อนจะซักต่อ เสียงนักเรียนรอบๆ ก็ดังฮือฮาขึ้นพร้อมกัน“ประธานมาแล้ว!”พะพายชะงักทันทีร่างสูงโปร่งของพายุเดินเข้ามาท่ามกลางสายตาผู้คนเหมือนทุกวัน ใบหน้าหล่อเรียบนิ่งในชุดนักเรียนเนี้ยบสะอาดดูโดดเด่นจนคนรอบข้างละสายตาไม่ได้พะพายรีบก้มหน้าทันทีโดยอัตโนมัติตึกตัก—หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นมาเฉยเลยทั้งที่เมื่อไม่กี่วันก่อนยังคุยกันเรื่องแมวอยู่แท้ๆ แต่พอมาเจอกันที่โรงเรียนจริงๆ เธอกลับรู้สึกทำตัวไม่ถูก“อ้าว พะพาย นั่นประธานมองมาทางนี้นี่”“ห๊ะ!?”พะพายรีบหันหนีแทบไม่ทัน“มะ ไม่ใช่หรอก!”เธอรีบเดินหนีเข้าห้องเรียนทันที ทิ้งให้มิ้นท์ยืนงงอยู่ด้านหลังตลอดทั้
last updateآخر تحديث : 2026-06-28
اقرأ المزيد
บทที่5 -“เค้าเป็นแฟนพี่เหรอคะ?”
ตั้งแต่เหตุการณ์ในโรงอาหารเมื่อกลางวัน ข่าวลือก็แพร่กระจายไปทั่วโรงเรียนเร็วกว่าไฟลามทุ่ง“ได้ข่าวว่าประธานนักเรียนนั่งกินข้าวกับเด็กม.4”“เห็นว่ายิ้มให้ด้วยนะ!”“ใครกันนะ โคตรน่าอิจฉาเลย!”พะพายแทบอยากเอาหัวโขกโต๊ะตอนนี้ไม่ว่าเธอเดินไปไหน ก็รู้สึกเหมือนมีคนแอบมองตลอดเวลา“แก… ไปทำอีท่าไหนถึงสนิทกับประธานได้เนี่ย”มิ้นท์ยังถามไม่หยุดระหว่างเก็บของกลับบ้าน“ไม่ได้สนิทสักหน่อย”“ไม่สนิทแล้วประธานจะไปนั่งด้วยเหรอ!”พะพายตอบไม่ออกทันทีจะให้บอกได้ยังไงล่ะ ว่าจุดเริ่มต้นทั้งหมดมันมาจาก “ความลับเรื่องการเป็นทาสแมวของเขา”คิดถึงตรงนั้น เธอก็เผลอหลุดยิ้มออกมาอีกครั้งแต่รอยยิ้มกลับหายไปทันที เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่หน้าห้อง"มุกดา"สาวสวยดาวโรงเรียนที่อยู่ห้องเดียวกับพายุเธอกำลังมองมาทางนี้ด้วยสายตาไม่น่าไว้ใจนักพะพายชะงักไปเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็รีบเก็บกระเป๋าแล้วเดินออกจากห้องเธอคิดว่าคงไม่มีอะไรแต่ดูเหมือนจะคิดผิดหลังเลิกเรียน พะพายเดินออกมาจากตึกเรียนคนเดียว ระหว่างทางไปคาเฟ่แมวตามปกติแต่พอเลี้ยวเข้าทางเดินข้างสนามกีฬา—“เดี๋ยวก่อน”เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นด้านหลังพะพา
last updateآخر تحديث : 2026-06-28
اقرأ المزيد
บทที่6 -งานกีฬาสีโรงเรียน
ตั้งแต่วันนั้น พะพายก็เริ่มพยายามหลบหน้าพายุบ่อยขึ้นไม่สิ… ต้องเรียกว่า “ตั้งใจเว้นระยะห่าง” มากกว่าแม้ในใจจะรู้สึกแปลกๆ ทุกครั้งที่เห็นเขา แต่พอนึกถึงคำพูดของมุกดา เธอก็ไม่กล้าทำตัวสนิทเหมือนเดิมอีกตอนพักเที่ยง เธอเปลี่ยนเป็นเอาข้าวมากินบนห้องไม่ไปที่โรงอาหารตอนเลิกเรียนก็รีบกลับไปที่คาเฟ่แมวแม้แต่ในแชต เธอก็ตอบสั้นลงเรื่อยๆจนคนอย่างพายุเริ่มสังเกตได้ชัดเจน“เธอเป็นอะไร”ข้อความนั้นเด้งขึ้นมาตอนกลางคืนพะพายนอนกอดหมอนแน่น ก่อนพิมพ์ตอบกลับไป“ไม่ได้เป็นอะไรค่ะ”อีกฝ่ายอ่านทันที“โกหกอีกแล้ว”หัวใจเธอสะดุด“ช่วงนี้เธอหลบหน้าฉัน”“เปล่านะคะ”“ที่โรงอาหารก็หนี”“ที่คาเฟ่ก็พูดน้อย”“พะพาย”แค่เห็นชื่อตัวเองจากข้อความนั้น ใจเธอก็ยิ่งใจสั่นแต่สุดท้ายพะพายก็เลือกปิดหน้าจอเพราะไม่รู้จะตอบยังไงจริงๆ…สองวันต่อมา โรงเรียนก็เข้าสู่ช่วงงานกีฬาสีประจำปีบรรยากาศทั้งโรงเรียนเต็มไปด้วยสีสัน เสียงกลอง และเสียงเชียร์ดังสนั่นตั้งแต่เช้านักเรียนแต่ละสีวิ่งวุ่นเตรียมงานกันเต็มสนาม“พะพาย! เร็วๆ!”มิ้นท์รีบลากแขนเธอเข้าห้องแต่งตัว“สายแล้วนะ!”“โอ๊ย จะรีบไปไหนเนี่ย!”พะพายบ่น แต่ก็ยอมเดินตามไปว
last updateآخر تحديث : 2026-06-28
اقرأ المزيد
บทที่7 -“เค้าไม่ใช่แฟนพี่”
กลิ่นยาฆ่าเชื้ออ่อนๆ ภายในห้องพยาบาลลอยอยู่ในอากาศพะพายค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆภาพแรกที่เห็นคือเพดานสีขาวกับแสงไฟสลัว ก่อนสายตาจะค่อยๆ ปรับโฟกัสไปยังร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างเตียงพายุเขานั่งกอดอกอยู่บนเก้าอี้ ใบหน้าหล่อเหลายังคงนิ่งเหมือนเดิม แต่คิ้วกลับขมวดเข้าหากันชัดเจนพอเห็นเธอฟื้น เขาก็ถอนหายใจทันที“…ในที่สุดก็รู้สึกตัว”พะพายกะพริบตาปริบๆ อย่างมึนงง“หนู…”“เป็นลมกลางสนาม”น้ำเสียงเขาเรียบ แต่ฟังดูดุอย่างบอกไม่ถูก“รู้ตัวไหมว่าทุกคนแตกตื่นกันหมด”พะพายเม้มปากทันที“ขอโทษค่ะ…”พายุจ้องเธออยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเอื้อมมือไปแตะกล่องนมกับขนมปังที่วางอยู่ข้างเตียง“กินซ่ะ”“หืม?”“ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม”พะพายชะงักก็จริง…เช้านี้เธอรีบมาซ้อมเชียร์จนแทบไม่ได้แตะอะไรเลยพายุเห็นสีหน้าเธอก็เดาคำตอบได้ทันที“…ดื้อ”“หนูไม่ได้ดื้อนะคะ”“ไม่กินข้าวแล้วฝืนเต้นกลางแดดเนี่ยนะไม่ดื้อ?”พะพายเถียงไม่ออกทันทีพายุหยิบหลอดเสียบกล่องนมก่อนยื่นให้เธอ“กินให้หมด”“พี่พายุ…”“เร็ว”ถึงน้ำเสียงจะนิ่ง แต่สายตากลับเต็มไปด้วยความเป็นห่วงจนพะพายใจเต้นแปลกๆเธอรับกล่องนมมาเงียบๆภายในห้องพยาบาลเงียบลงชั่วครู่ มี
last updateآخر تحديث : 2026-07-20
اقرأ المزيد
บทที่8 -โดนกลั่นแกล้ง
เช้าวันถัดมา ข่าวพายุกับพะพายก็กระจายไปทั่วทั้งโรงเรียน“ได้ข่าวว่าประธานอุ้มพะพายไปห้องพยาบาล!”“เห็นว่าหน้าตาโคตรเป็นห่วงเลยนะ!”“วันก่อนก็นั่งกินข้าวด้วยกันนะ!”“หรือสองคนนั้นคบกันจริงๆ!?”เสียงซุบซิบดังไปทั่วทุกมุมโรงเรียนพะพายที่กำลังเดินเข้าตึกเรียนได้แต่ก้มหน้าหนีสายตาคนอื่น หน้าแดงจนแทบไม่กล้าเงยขึ้นมองใครต่างจากพายุที่ยังคงเดินนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่ถึงจะนิ่ง…ทุกคนก็สังเกตได้ว่า วันนี้ประธานนักเรียนอารมณ์ดีผิดปกติ“เห้ย เมื่อกี้ประธานยิ้มด้วยอ่ะ”“จริงดิ!? โลกจะแตกแล้วป่ะ!”ในขณะที่หลายคนกำลังกรี๊ดกันอย่างสนุกสนานอีกมุมหนึ่งของโรงเรียนกลับเต็มไปด้วยบรรยากาศอึดอัดมุกดาโยนโทรศัพท์ลงบนโต๊ะเสียงดังปัง!เพื่อนในกลุ่มสะดุ้งกันหมด“ใจเย็นก่อนแก…”“เย็นอะไร!”มุกดากัดฟันแน่น“ไหนแกบอกว่า นังเด็กนั่นไม่ได้เป็นอะไรกับพายุไง!”ไม่มีใครกล้าตอบเพราะภาพที่พายุอุ้มพะพายเมื่อวาน มันชัดเกินกว่าจะอธิบายเป็นอย่างอื่นได้มุกดากำมือแน่น“ชั้นต้องทำอะไรสักอย่าง…”แววตาเธอเริ่มน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ…หลังจากนั้นไม่นาน ข่าวลือใหม่ก็เริ่มแพร่ไปทั่วโรงเรียนอย่างรวดเร็ว“ได้ยินว่าพะพายเป็นฝ
last updateآخر تحديث : 2026-07-20
اقرأ المزيد
บทที่9 -เข้าใจผิด
ทันทีที่โพสต์ถูกอัปโหลดลงโซเชียล ทุกอย่างก็ระเบิดทันที รูปของพายุที่กำลังกอดพีนัท ฟัดพุงแมวด้วยใบหน้าอ่อนโยนผิดกับภาพลักษณ์เดิม ถูกแชร์ออกไปอย่างรวดเร็ว คอมเมนต์เด้งขึ้นรัวๆ “เดี๋ยวนะ นี่ประธานนักเรียนจริงดิ!?” “โอ๊ยน่ารักเกินไปแล้ว!” “คนเย็นชาไปไหนอะ!” “หลุดคาแรกเตอร์สุดๆ!”และแน่นอน—พายุก็เห็นมันภายในห้องประชุมนักเรียน เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้นไม่หยุด จนเพื่อนในสภานักเรียนเริ่มหันมามองกันแปลกๆ “เฮ้ยพายุ… นี่ใช่นายปะ” โทรศัพท์ถูกเลื่อนมาตรงหน้าเขา วินาทีนั้นเอง สีหน้าพายุก็นิ่งสนิท แต่สายตากลับเย็นลงเรื่อยๆ รูปนั้น… เป็นรูปที่มีแค่ “พะพาย” เท่านั้นที่จะเป็นคนเห็นและถ่ายไว้ได้ ข้อความที่เคยสัญญากันไว้ดังขึ้นในหัวทันที “หนูไม่เอาไปบอกใครจริงๆ ค่ะ” มือของพายุกำโทรศัพท์แน่น ก่อนจะลุกขึ้นพรวด “พายุ! จะไปไหน?” แต่เขาไม่ตอบ ร่างสูงเดินออกจากห้องทันทีด้วยสีหน้าที่ทุกคนเห็นแล้วไม่มีใครกล้าเรียกไว้…เย็นวันนั้น คาเฟ่แมวเงียบกว่าปกติเล็กน้อย พะพายนั่งเหม่ออยู่หน้าเคาน์เตอร์ มือกำผ้ากันเปื้อนแน่น ตั้งแต่โพสต์ถูกปล่อย เธอก็แทบหายใจไม่ทั่วท้อง เธอส่งข้อความไปหาพายุหลายครั้ง แต่เขาไม่อ
last updateآخر تحديث : 2026-07-20
اقرأ المزيد
บทที่10 - เลิกกัน?
“พายุ! แกอธิบายมานะ ว่าเรื่องแมวมันคืออะไร!”"ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ให้แกไปยุ่งกับสัตว์พวกนี้อีก"เสียงทุ้มเข้มของคุณพ่อดังลั่นไปทั่วห้องรับแขกของบ้านหลังใหญ่ บรรยากาศเย็นเฉียบจนแม้แต่คนรับใช้ยังไม่กล้าเดินผ่านพายุยืนนิ่งอยู่กลางห้อง ในมือถือกระเป๋านักเรียนแน่น ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบเฉย แต่แววตากลับตึงเครียดกว่าปกติบนโต๊ะตรงหน้า มีรูปถ่ายวางอยู่รูปตอนที่เขาอุ้มพีนัทหน้าคาเฟ่แมว“ลูกชายฉันต้องเป็นประธานนักเรียนที่สมบูรณ์แบบ ไม่ใช่ไปหมกมุ่นกับสัตว์พวกนี้!”พ่อของเขาฟาดมือลงบนโต๊ะดังปัง!“รู้ไหมว่าถ้าภาพพวกนี้หลุดออกไป คนจะมองแกยังไง!”พายุเม้มปากแน่น“…มันก็แค่แมวครับ”“แค่แมว?”อีกฝ่ายหัวเราะอย่างไม่พอใจ“ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่แกเริ่มเสียเวลาให้เรื่องไร้สาระแบบนี้! และแกจำไม่ได้เหรอที่แม่แกต้องมาป่วยออดๆแอดๆแบบนี้ก็เพราะไอ้แมวตัวก่อนที่แกเอามาจากข้างถนนไม่ใช่เหรอ”พายุเงียบเพราะเขารู้ดี ว่าถ้าเถียงไปมากกว่านี้ เรื่องจะยิ่งหนักกว่าเดิมแต่ในจังหวะนั้นเอง—“พอได้แล้วค่ะ”เสียงนุ่มแต่ว่าเด็ดขาดของคุณผู้หญิงของบ้านดังขึ้นแม่ของพายุเดินเข้ามาในห้องช้าๆ แม้ใบหน้าจะดูอ่อนแรงเล็กน้อย แต่สา
last updateآخر تحديث : 2026-07-20
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status