MasukShare
Chapter 10 เอาหัวใจมาพักรักษา
Tanggal publikasi:
2026-04-16 14:49:2221:30
บรรยากาศใหม่ทำเมญ่าไม่คุ้นชิน พลิกตัวหลายตลบก็ยังไม่มีท่าทีข่มตาลง สถานที่นอนแปลกไปจากเดิม ทำให้เกิดอาการนอนไม่หลับ คนตัวเล็กลุกขึ้นจากเตียง หยิบผ้าคลุมไหล่คลุมชุดนอนอันวาบหวิวออกมาสูดอากาศด้านนอก ค่ำคืนนี้ประดับด้วยพระจันทร์สวยดวงใหญ่ ลมเย็นโกรกเสียจนผมยาวสลวยปลิวไสวไปตามลม เมญ่ากระชับผ้าคลุมห่อตัวแน่น ชุดนอนผ้าบางๆ ก็ปลิวแนบเนื้อไปตามสรีระเว้าโค้ง “อากาศดี แต่คิดถึงกรุงเทพชะมัด” ไม่เพียงแต่คิดถึงเมืองหลวงที่อยู่มานาน ยังแอบคิดถึงคนที่เขามีเจ้าอย่างเฮียเมฆอีกแล้ว ผ่านมาหลายเดือนความเสียใจจากการผิดหวังนั้นเริ่มจางหาย แต่ความรู้สึกดีๆ ที่มีให้เมฆามันยังคงอยู่ ทั้งที่ควรลืมไปเสียด้วยซ้ำ ก็อย่างว่าเฮียเมฆคือรักแรกของเธอ ผู้หญิงลืมยากงั้นหรือ... ยากแค่ไหนต้องลืมให้ได้... ใบหน้าสวยเชิดแหงนมองพระจันทร์ลดลงมา ดวงตาหวานพลันเห็นแสงไฟเป็นวงๆ ด้านหน้าหาด “มีควงไฟด้วยเหรอ” เมญ่าตื่นเต้น ครั้งล่าสุดได้ดูคือตอนเป็นเด็ก นั่งเรือประมงตกหมึกกับลุงและจอดหน้าหาดแห่งหนึ่ง เลยได้ดูการควงไฟอันตื่นตาตื่นใจ แต่เมื่อต้องย้ายไปกรุงเทพ ด้วยหน้าที่ของการเรียนและพ่วงไปถึงการงานก็ไม่มีโอกาสได้ดูอีกเลย เมญ่าเดินเลาะไปตามพุ่มไม้ประดับเรียงเป็นทางยาว ขยับเข้าไปให้มากที่สุดเพราะอยากดูอีกครั้ง แต่ยังไม่ทันไปได้ถึงไหน เสียงกระแอมดันดังขึ้นจนเธอตกใจ เดินแอบขนาดนี้ยังมีคนเห็น !! “ผู้จัดการไม่บอกหรือไงว่าห้ามเดินออกไป” เสียงทุ้มที่เอ่ยถามคือธาวิน คนตัวเล็กยืนหลบหลังพุ่มไม้ใจเต้นตึกตัก เมญ่าคิดว่าจะโดนไล่ออกตั้งแต่ยังไม่เริ่มทำงานไม่ได้ ออกมาจากพุ่มไม้ มองคนตรงหน้าก่อนจะเสดวงตามองอย่างอื่นเพราะทำผิดตั้งแต่วันแรก ขณะที่ชายหนุ่มขึงมองด้วยแววตาแข็งราวกับว่าไม่พอใจ “ฉะฉัน...” “ชุดนอน ?” ชุดบนกายไม่เหมาะกับการเดินข้างนอก มันบางและโป๊ราวกับชุดนอนไม่ได้นอน ยังดีมีผ้าคลุมมาด้วย ไม่อย่างนั้นคงได้เห็นส่วนบนอันอวบอัดอีกครั้ง “ค่ะชุดนอน” “ถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรง ช่วยเปลี่ยนใหม่ด้วย” “เปลี่ยนใหม่” เมญ่าถามกลับ พลางเลิกคิ้วและทำหน้าสงสัย ทำไมต้องเปลี่ยนใหม่ ในเมื่อเธอใส่แบบนี้ประจำ “ที่นี่เป็นโรงแรม ห้องที่เธออยู่เป็นห้องพักพนักงาน ไม่ใช่คอนโดส่วนตัว คำนึงถึงสายตาคนอื่นด้วย” นั่นไงล่ะเมญ่า ถ้าตัดสินใจพักที่นี่ไปตลอด คงอึดอัดน่าดู เคยชินกับชุดนอนตัวบางมาหลายปี หากต้องใส่มิดชิดกว่านี้คงนอนไม่หลับ ทว่าโต้ตอบหรือเถียงอะไรไม่ได้ แม้ในใจตอนนี้อยากตะโกนออกมาดังๆ ว่า มันเรื่องส่วนตัว ไม่มีสิทธิ์มาสั่งนอกเวลางาน ก็คงพูดแบบนั้นไม่ได้ใจร่มๆ ก่อนเมญ่า ไว้ได้ที่พักใหม่ค่อยว่ากันอดทนก่อน...เขาคือเจ้านาย “ค่ะ” พูดจบรีบหมุนตัว เดินกลับไปยังห้องพัก ภายใต้ดวงตาคมที่แอบมองก้นงอนกระเพื่อมไปตามการก้าวของเรียวขาขาว พลันนั้นลูกกระเดือกของธาวินก็ขยับขึ้นลงเป็นก้อนลูกใหญ่ มองก้นแล้วลอบกลืนน้ำลายเหรอธาวิน“อย่ามาเซ็กซี่เรี่ยราดแถวนี้...เมญ่า” เขาส่ายหน้าเหมือนหัวเสีย จากนั้นเดินเบี่ยงไปทางซ้าย เป็นลานจอดรถของผู้บริหารและพนักงานที่มีรถส่วนตัวมาทำงาน แล้วขับออกไปทางด้านหลัง เป็นถนนเล็กๆ เพื่อมุ่งตรงไปยังบ้านพักของตน รถยนต์คันหรูขับมาถึงในช่วง 4 ทุ่ม ธาวินเข้าบ้านได้ รีบถอดสูทถอดเนกไทโยนลงโซฟาทันที อาหารบนโต๊ะมีเตรียมไว้ ทว่าชายหนุ่มกลับเลือกหยิบไวน์แดงในตู้ มือหนาถือแก้วเดินกลับมานั่งบนโซฟา หย่อนกายนั่งลงแล้วรินไวน์ดื่มด้วยท่าทางผ่อนคลาย แก้วในมือควงเบาๆ ดวงตาคมพลันมองไวน์แดงที่กำลังไหวติง ก่อนจะนึกถึงชุดนอนของเมญ่า สีแดงเหมือนไวน์ในแก้วนี้เลย 6 โมงเช้า ในบรรยากาศในยามเช้าตรู่ค่อนข้างเงียบ นักท่องเที่ยวยังไม่ลุกจากที่นอนหรือออกมาทำกิจกรรมใดๆ เมญ่าที่นอนหลับไม่สนิทเลยตื่นเช้ามากกว่าปกติ และเคยชินกับการใช้ชีวิตในช่วงกลางวันมากกว่ากลางคืน ชุดนอนบนกายเปลี่ยนเป็นแบบกางเกงลายการ์ตูนเป็นของจุ๊บแจงที่ให้ยืมชั่วคราว คนตัวเล็กออกมาสูดอากาศที่เต็มไปด้วยออกซิเจนอันบริสุทธิ์ เดินแตะทรายขาวละเอียด มองผืนทะเลสีฟ้าอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ราวกับว่าตัวเองมาพักผ่อน อากาศสดชื่นและเย็นสบาย ครั้นยังไม่มีแดดส่องมาจากพระอาทิตย์ เมญ่ามองไปด้านหน้าเห็นเรือประมงไกลๆ หลายลำ ค่อยๆ เล่นสวนกัน บางลำก็แล่นตามกันไปราวกับนัดหมาย ณ ที่ใดที่หนึ่งกลางมหาสมุทร เธอยกยิ้มอย่างสบายใจ นึกถึงตอนเป็นเด็กตัวดำปานถ่าน ออกเรือไปกลางทะเลกับลุงอยู่บ่อยครั้ง นั่งตกหมึกตกปลาตามประสาเด็ก ไม่กลัวว่าแดดจ้าจะเลียผิวให้หมองคล้ำ พลันนั้นดวงตาสวยหวานเสไปทางอื่น มองเห็นกิ่งไม้ตกอยู่ตรงหน้า เท้าขาวขยับเพียงเล็กน้อย แล้วย่อตัวลงหยิบกิ่งไม้ ขีดเขียนผืนทรายทีละนิด กระทั่งเป็นรูปหัวใจ แต่เป็นรูปหัวใจที่แตกสลาย เรียวปากอิ่มที่ยกยิ้ม ลดระดับพร้อมแววตาหม่นเล็กน้อย ทว่าไม่ได้เศร้ามากมายเหมือนในตอนแรกที่รู้ตัวว่าผู้ชายที่หลงรัก ไม่เคยรู้สึกอะไรด้วยเลย “ญ่าจะเอาหัวใจมาพักรักษาที่นี่นะเฮีย เดี๋ยวก็ดีขึ้น ต้องดีขึ้นมากแน่ๆ” รักเดียวของเมญ่าที่เคยไม่แปรเปลี่ยน ไม่เคยมองผู้ชายคนไหน แต่ความซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกต่อเอง ใช่ว่าจะสมหวังเพราะไม่ใช่คนที่ถูกเลือกเฮียเมฆไม่เคยรักกัน นอกจากใช้ร่างกายปรนเปรอความสุข...
Bab terbaru
พ่ายธาวิน Chapter 56 พ่ายธาวิน
20:30Just’ 69 Haremทันทีที่รถหรูเคลื่อนจอด เมญ่าตาเบิกกว้าง ไม่ได้ตกใจที่ได้กลับมาที่นี่ แต่ตกใจที่ธาวินพาเธอมา“คุณวิน”“ทำไมทำหน้าแบบนั้น”“พาญ่ามาที่นี่”หันหน้ากลับไปถามด้วยท่าทางงงๆ“ทุกอย่างมันคืออดีตไปแล้วญ่า ต่อให้เธอเคยเป็นของใครมาก่อน ฉันก็ไม่คิดแบบนั้นอีกแล้ว”ชายหนุ่มแตะมือลงต้นขานิ่ม บีบเบาๆ และยิ้มอย่างสบายใจ พลันนั้นก็ลงจากรถมาก่อน เดินอ้อมมาเปิดประตูให้คนด้านในลงตาม วันนี้เมญ่าแต่งตัวสวยและเซ็กซี่ที่สุดดวงตาสีอ่อนมองด้านหน้าของ Just’ 69 Harem ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือมีการ์ดรักษาความปลอดภัยหน้าใหม่ๆ ที่เธอไม่เคยเห็น อาจเป็นไปได้ว่าเมฆารับเข้ามาหลังจากเธอลาออกในครั้งนั้นมือหนากระชับมือขาวบาง ธาวินเดินล้วงกระเป๋าไปยังประตูทางเข้าพิเศษที่มีไว้ให้กับลูกค้าคนสำคัญและธาวินคือหนึ่งในนั้นด้านในอึกทึกด้วยเสียงเพลงและแสงไฟละลานตา ทันทีที่เข้าไป เมญ่าแอบหรี่ตาเล็กน้อย ครั้นตอนนี้ไม่ชินกับแสงไฟสีแดงม่วงสลับกับฟ้าและสีอื่นๆ ลูกค้าเข้ามาใช้บริการค่อนข้างมาก แต่ก็ยังคงให้ความเป็นส่วนตัวได้ดี“ญ่า...ญ่า!!”เสียงดังตะโกนแข่งกับเสียงเพลงที่เปิดภายใน เจ้าของชื่อที่ได้ยินห
พ่ายธาวิน Chapter 55 ไม่นานเกินรอ
หลายวันต่อมาความเกร็งเมื่อเจอต้องญาติผู้ใหญ่ของธาวินค่อยๆ เบาลง เปลี่ยนเป็นความสนิทสนมระหว่างเมญ่าและแม่ของธาวิน บรรยากาศภายในบ้านหลังโตเป็นไปอย่างอบอุ่น ชายหนุ่มได้ใช้โอกาสนี้พักผ่อนเต็มตัว อยู่กับครอบครัวมากขึ้นหลังจากย้ายไปอยู่ภูเก็ตถาวรเพราะต้องดูแลกิจการภายในห้องครัวกำลังวุ่นวาย ดวงเด่นนึกสนุก อยากโชว์ฝีมือตัวเองลองทำขนมให้ว่าที่ลูกสะใภ้ได้ชิม“ตอนแม่เป็นสาว ชอบทำให้คุณธวัฒน์กิน แต่พอคลอดตาวินไม่มีเวลาเลย ทิ้งฝีมือตัวเองนานหลายปี”“เหรอคะ”เมญ่ามองอุปกรณ์ต้องตาตาโต ไม่นึกมาก่อนว่าคนแก่กว่าจะชอบทำขนมเป็นงานอดิเรก“วันนี้มีโอกาสเสียที ลองดูนะญ่า”“ค่ะ”นอกจากจะเป็นหัวเรือใหญ่ทำของอร่อยๆ ในวันนี้ ยังได้เมญ่าและแม่บ้านคอยเป็นผู้ช่วย เมญ่าค่อยๆ นวดแป้ง โดยได้ดวงเด่นเป็นคนสอน ยังทำเงอะงะเพราะส่วนตัวเธอไม่ใช่ผู้หญิงมีปลายจวัก ทว่าต้องลองทำเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดและโดนตำหนิว่าทำอะไรไม่เป็นเลย“ทำได้ใช่ไหม”“ได้ค่ะ ญ่าอาจทำไม่เก่ง แต่จะพยายามนะคะคุณแม่”“ชอบจัง...ชอบคนตั้งใจ”ดวงเด่นอดชื่นชมคนตรงหน้าไม่ได้ มองใบหน้าจิ้มลิ้มไม่มีเครื่องสำอางแต่งแต้ม พลางยิ้มกว้างราวกับภูมิใจ ดวงเด่นชอบคนม
พ่ายธาวิน Chapter 54 ที่รักของธาวิน Nc
ธาวินถอดริมฝีปาก มองเนินปากอวบของเมญ่าแดงก่ำเพราะถูกเขาดูดอย่างแรง ขณะที่ปากตนเปื้อนด้วยหยาดน้ำลายยืดออกมาเป็นสาย เมญ่าปรือดวงตามอง กระเส่าลมหายใจครั้นความซาบซ่านเล่นงานขึ้นมาทีละนิดชุดนอนสีชมพูไม่ได้บางมาก สังเกตดีๆ จะเห็นบราเซียและกางเกงชั้นในที่ยังสวม ธาวินวางมือบนอกอวบอิ่ม บีบเต็มง่ามและนวดฉุดความต้องการของเมญ่าออกมา จากนั้นสอดเข้าไปใต้แผ่นหลัง ใช้เพียงมือเดียวบีบตะขอบราเซียและปลดมันออกอย่างชำนาญ หัวนมกลมแป้นดุนดันผ่านชุดนอน สองจุกกลมตั้งเด่นตระหง่านต่อดวงตาสีรัตติกาลอันแสนหื่นกามท้องนิ้วโป้งคลึงเม็ดนมแข็งเป็นไต มองเจ้าของหน้าอกอวบนอนครางกระเส่าและหลับตาพริ้มอย่างมีอารมณ์ใต้ร่างตนเขาชอบเมญ่าตอนทำหน้าแบบนี้ หน้าเสียวๆ โคตรเซ็กซี่“ฮื่อ...!”ร่างอ้อนแอ้นบิดเร้า ทำผ้าปูเรียบตึงเริ่มยับยู่ยี่ ธาวินร่นกายลงต่ำ ดันหัวเข่าแยกออกจากกัน อ้ากว้างเห็นเนินอวบกลางหว่างขาถูกห่อรัดด้วยกางเกงชั้นในสีเดียวกับบราเซีย นิ้วโป้งคลึงตรงตำแหน่งรอยแยก ขยี้เบาๆ แต่ทำเมญ่าสะดุ้งจนก้นลอย สักพักก็ทิ้งลงเตียงเช่นเดิม ก่อนจะสะดุ้งโหยงอีกครั้ง เมื่อปลายลิ้นตวัดเลียช่องทางโดยไม่ถอดกางเกงในของเธอออก“อ่าส์...!
พ่ายธาวิน Chapter 53 ใครก็ห้ามไม่ได้
ห้องนอนสำหรับแขกถูกเตรียมไว้รอ เมญ่านั่งบนเตียงนิ่มสีขาว ซับผมที่เปียกจากการโดนน้ำขณะที่อาบ ดวงเด่นเป็นคนหัวโบราณ ต่อให้รู้ว่าลูกชายและคนรักจะเลยเถิดมากันนับครั้งไม่ถ้วน ถ้ายังไม่แต่งงานต้องนอนแยกห้องกัน ฉะนั้นคืนนี้ เมญ่าต้องนอนคนเดียวในห้องกว้างๆ ที่ไม่คุ้นชินเสียเท่าไหร่ก๊อก ๆ !!เสียงเคาะไม่ดังมาก แต่ดึงความสนใจของคนด้านในได้ดี หญิงสาวมองไปยังต้นทางของเสียง ขมวดหัวคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 5 ทุ่ม บ้านหลังโตเงียบสนิทเหมือนทุกคนต่างเข้านอน หรือจะเป็นธาวิน ไม่น่าใช่ เพราะถูกแม่สั่งไว้ว่า ห้ามเข้าหาเธอเด็ดเหรอ ครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ก็ลุกขึ้น จากนั้นเปิดประตู ค่อยๆ แง้มและชะโงกหน้าออกมาก็เห็นว่าเป็นดวงเด่นที่เคาะห้องเธอ คนแก่กว่าสวมชุดนอนผ้าซาตินสีม่วงเข้ม ยืนยิ้มแป้นไม่เห็นฟันอยู่ด้านหน้า“หนูญ่า...ยังไม่นอนใช่ไหม”“ยังค่ะ คุณแม่ละคะ”“แม่นอนไม่ค่อยหลับ เลยออกมาหาหนู”“...”คนอายุน้อยยิ้มรับเบาๆ เขินเล็กน้อยเมื่อถูกคนในบ้านหลังโตให้การดูแลและต้อนรับเป็นอย่างดี“แม่ขอเข้าไปหน่อย”เมื่อเจ้าของบ้านต้องการมีหรือจะกล้าขัด เมญ่าพยักหน้ารีบเปิดประตูอ้าออกกว้างแล้วถอยตัวให้คนแ
พ่ายธาวิน Chapter 52 ว่าที่ลูกสะใภ้
รถยนต์จอดสนิท เพียงเสี้ยววินาทีเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ด้านนอกมีคนรอรับและรออำนวยความสะดวก เมญ่าดวงตาเบิกกว้างอย่างตกใจ คนนอกสวมชุดเหมือนอย่างเป็นทางการ ท่าทางแสดงออกทำอย่างกับว่าเธอเป็นเจ้าหญิงจากแคว้นใดในโลกหล้า ขณะที่ธาวินยังอมยิ้มมองอาการของคนรัก“คนใช้ คนสวน คนสนิทของคุณพ่อคุณแม่ทั้งนั้น”“รอกันแบบนี้เลยเหรอ”“อืม...เป็นปกติ”แต่ไม่ปกติสำหรับเมญ่าเลยสักนิดธาวินชินกับเหตุการณ์ตรงหน้า เวลาเขากลับบ้านมักถูกต้อนรับแบบนี้เสมอ ทว่าอีกคนยังเกร็งแทบก้าวขาไม่ออก เป็นผลให้ชายหนุ่มลงนำมาก่อนแล้วเดินอ้อมมารับเธอ“ทุกคนไปทำงานตัวเองเถอะ แฟนผมทำตัวไม่ถูกแล้วเห็นไหม”ผู้ใต้บังคับบัญชามองหน้ากัน เมื่อเป็นคำสั่งก็ไม่มีใครกล้าขัด เดินไปคนละทิศละทางแต่ยังชะเง้อและเหล่ตามอง เป็นเรื่องตื่นเต้นของตระกูลกนกวาณิชย์“ลงมา”“คุณวิน ญ่า...”“ลงมา ไม่อย่างนั้นจะมีแต่คนมอง”หญิงสาวกระชับมือบนตัก สูดหายใจหนักๆ แล้วส่งมือให้ธาวินประคองลงจากรถ มือหนากันศีรษะทุยกระแทกขอบประตู ระวังไม่ให้ล้มแล้วจับมือเดินเข้าบ้านที่ตนคุ้นเคยภายในห้องกว้างและใหญ่โต ข้าวของตกแต่งมีราคาสมกับเป็นบ้านคนรวย กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้สดที
พ่ายธาวิน Chapter 51 พามาพบผู้ใหญ่
เครื่องบินโบอิ้งลำใหญ่ของสายการบินอันดับหนึ่งที่ใครๆ ต้องยกนิ้วให้ในการบริการและความหรูหรา ทะยานขึ้นท้องฟ้าจากภูเก็ตมายังสนามบินสุวรรณภูมิ โดยเลือกเวลาเดินทางในช่วงบ่ายเพราะเป็นเที่ยวบินที่เร็วที่สุดและมีที่นั่งติดกันธาวินกุมมือนุ่มของคนรักมาตลอดการเดินทาง มองหญิงสาวที่ปิดปากเงียบตั้งแต่เครื่องเริ่มสูงขึ้นกระทั่งลอยบนน่านฟ้า มองนอกหน้าต่างยังเห็นกลุ่มก้อนเมฆสีขาวลอยเป็นปุยนุ่นสะท้อนโดนแสงแดดที่อยู่เหนือกว่าสาดส่องลงมา บางจังหวะตัวเครื่องสั่นโครง ครั้นบินผ่านก้อนเมฆกลุ่มใหญ่ เพียงชั่วครู่ก็นิ่งตามเดิมเมญ่ามีอาการสั่นๆ กระนั้นไม่ใช่เพราะเธอกลัวความสูงแต่อย่างใด แต่กำลังกังวลและตื่นเต้นเมื่อต้องพบเจอผู้ใหญ่ของธาวินเป็นครั้งแรก มือหนากระชับแน่นคลายออกแต่ไม่ได้ผละออกจากกัน ธาวินใช้ปลายนิ้วเกลี่ยบนหลังมือขาวเบาๆ พลางยกมุมปากยิ้มละมุนส่งให้คนทำสีหน้าจะร้องไห้อยู่รอมร่อ“เป็นอะไร”“ญ่า...”“ไม่มีอะไรให้กังวลสักนิด ทุกคนต้องยินดี”แม้ธาวินจะการันตีว่าทุกคนในตระกูลใจดี ทว่าตัวเองเป็นเพียงลูกหลานชาวประมง ฐานะครอบครัวไม่ได้ยากจนข้นแค้น แต่ใช่ว่าจะร่ำรวยจนสมฐานะของอีกฝ่าย ทั้งอดีตที่ผ่านมาและอาช
Anda juga akan menyukai
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา135.6K Dibacaพ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ125.8K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat66.1K Dibacaบอสเหวินรีบตามเร็ว! คุณภรรยาค่าตัวสามหมื่นล้าน
ถานฉี58.8K Dibacaเกียร์รักลูกคลื่น
Moondaytime 16 Dibacaเจ้าสาวของเสี่ยฤทธิ์ชาติ
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko6 Dibacaก็แค่ผมตกหลุมรักคุณ (I'm in love with you)
NaBee-KP1.8K Dibacaอ้อมกอดสุภาพบุรุษ
ชัญญาณ์ภัช138 Dibaca
