تسجيل الدخولمشاركة
โอกาส 2
تاريخ النشر:
2025-08-27 01:22:36ณ ห้องพิเศษ โรงพยาบาล A
เมื่อทั้งสามคนมาถึงโรงพยาบาลก็รีบรุดไปที่ห้องพักผู้ป่วยทันที “แม่คะ เป็นยังไงบ้าง เอมิมาแล้ว“ เอมิส่งเสียงดังเจื้อยแจ้วขณะผลักประตูห้องผู้ป่วยเข้าไป ตามหลังด้วยไอยาและเวกัส ไอยาชะงักเล็กน้อยขณะเดินตามเอมิเข้าห้องผู้ป่วย เมื่อเห็นบุคคลที่เธอไม่คาดคิดว่าจะได้เจอนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนี้ด้วย ก่อนที่จะตั้งสติได้รีบยกมือไหว้และกล่าวคำทักทายผู้ใหญ่ทั้งสองท่านในห้อง “คุณน้าเอมสวัสดีค่ะ, สวัสดีค่ะคุณป้าพิมพ์อาการเป็นยังไงบ้างคะ” ไอยาเอ่ยด้วยยิ้มน่ารัก “หนูไอยา ไม่เจอกันตั้งนานป้าคิดถึงมากเลยลูก ดูสิสวยขึ้นตั้งเยอะ…ใช่มั้ยเอม? ” คุณพิมพ์พรเอ่ยทักทายไอยาที่เธอเอ็นดูเหมือนลูกสาวแท้ๆอีกคน ก่อนที่จะหันไปพยักเพยิดกับน้องสาวขณะเอ่ยชมไอยา ส่งผลให้ชายหนุ่มอีกคนในห้องที่กำลังนั่งเล่นกับลูกสาวที่โซฟาเงยหน้าขึ้นมาทันทีที่ได้ชื่อ “ไอยา” ’พชร‘ รีบเงยหน้าขึ้นมาทันทีที่ได้ยินแม่ของเขาเอ่ยชื่อ ‘อดีตคนรัก’ ก่อนหน้านี้เขามัวแต่เล่นกับลูกสาวที่นั่งอยู่บนตักเขา จึงทำให้ไม่ได้สังเกตว่ามีคนอื่นมากับน้องสาวของเขาด้วย โดยเฉพาะ ‘ไอยา‘ หญิงสาวที่เขาไม่คาดคิดว่าจะได้เจอเธออีก เพราะรู้ว่าเธอไปเรียนต่อที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ และไม่เคยกลับมาหลายปีแล้ว ขนาดวันรับปริญญาฯของเอมิที่เขาคาดหวังว่าจะได้พบเธอแต่ก็ไม่เจอเธอแม้แต่เงา เขาหันไปมองเธอผ่านแว่นตาหวังจะทักทายเธอ แต่หญิงสาวก็ไม่ได้ให้ความสนใจเขาเลยแม้แต่น้อย เธอทำเหมือนเขาไม่มีตัวตนในนห้องนี้ ไอยาในวันนี้สวยขึ้นจากแต่ก่อนมากเลยทีเดียว คงเพราะอยู่เมืองนอกนาน เธอขาวขึ้น ผิวขาวๆของเธอตัดกับผมสีน้ำตาลดัดเป็นลอนยาวถึงกลางหลัง บวกกับตากลมโตของเธอส่งให้เธอดูน่ารักขึ้นกว่าเดิมมาก “เห็นแม่บอกว่าพี่พีชไปดูหน้างานที่ระยอง นึกว่าจะค้างที่นู้นซะอีก“ เอมิเอ่ยถามลูกพี่ลูกน้องเธอ เมื่อเห็นเขาเอาแต่จ้องเพื่อนสาวของเธอไม่วางตา ”พอดีน้าเอมโทรไปบอก พี่รู้เรื่องเลยรีบกลับมาเป็นห่วงแม่กับน้องแพร“ พชรตอบน้องสาว แต่สายตายังคงจ้องมองไอยาไม่หยุด แต่เธอก็ไม่ยอมหันมามองเขาเลย ทำเหมือนกับว่าเขาไม่ได้อยู่ในห้องนี้ด้วย ”ดีเลยค่ะ เอมิก็ยังห่วงอยู่ว่าป้าพิมพ์เข้าโรงพยาบาลแบบนี้น้องแพรจะอยู่กับใคร“ เอมิรีบเอ่ยบอกกับพี่ชายของเธอ หวังจะรีบตัดบทขอตัวกลับก่อน ”ก็เรานั่นแหละต้องเลี้ยงน้องแพร“ คุณเอมอรผู้เป็นมารดาบอกกับลูกสาว ”ทำไมต้องเป็นเอมิคะแม่ เอมิไม่ว่างค่ะมีธุระต้องไปจัดการกับไอยา“ เอมิถามแม่ของเธอเสียงดัง พลางหันไปทำหน้ามุ่ยด้วยความลำบากใจกับเพื่อนสาว “ก็พรุ่งนี้เช้าตาพีชเค้าต้องเข้าบริษัท แล้วแม่ก็ขาเจ็บเลี้ยงหลานไม่ค่อยสะดวก แกต้องคอยช่วยแม่” คุณเอมอรให้เหตุผลกับลูกสาวตน “เอาล่ะ แม่ว่าเราควรกลับกันได้แล้ว หนูไอยามาเหนื่อยๆจะได้รีบกลับพักผ่อน เดี๋ยวพีชก็พาน้องแพรไปพร้อมกันเลยนะ คืนนี้ก็นอนบ้านน้านี่แหละ หนูไอยาก็จะค้างที่บ้านด้วยใช่มั้ยลูก” คุณเอมอรบอกหลานชายแล้วหันมาถามไอยาที่ยืนอยู่ข้างๆลูกสาวตน “เอ่อ..” ไอยาทำหน้าสีหน้าไม่ถูกหลังจากได้ฟังคุณเอมอร ได้แต่สะกิดเอมิที่ยืนอยู่ข้างๆให้รีบแก้สถานการณ์ให้ “อ๋อ ไอยานอนบ้านเวกัสค่ะแม่ พอดีนัดกันกับไอ้วินแล้วก็เจไดไว้แล้ว พวกนั้นรออยู่บ้านเวกัสค่ะ” เอมิรีบหันไปตอบมารดา แล้วหันไปขยิบตาส่งสัญญาณให้เวกัสที่ยืนอยู่ด้านหลัง ให้พยักหน้าเออออไปด้วยกัน “ถ้างั้นไอกับเวขอตัวกลับก่อนนะคะคุณน้าเอม คุณป้าพิมพ์รีบหายไวๆนะคะ” ไอยารีบเอ่ยลาผู้ใหญ่ทั้งสองทันทีที่สิ้นเสียงเพื่อนสาว “ไว้มาเยี่ยมป้าอีกนะหนูไอยา ป้าคิดถึง” คุณพิมพ์พรบอกกับหญิงสาวอย่างเข้าใจสถานการณ์ “ค่ะ ไอลานะคะ” ไอยาเอ่ยลาแล้วรีบดึงแขนเวกัสออกไปจากห้องทันที โดยที่ไม่ทันเห็นสายตาคู่หนึ่งที่มองตามเธอกับเวกัสออกมาอย่างเงียบๆ
أحدث فصل
รักนี้ไม่ยอมให้ใคร หวั่นไหว 2
เมื่อกลับมาถึงบ้าน ไอยาก็รีบขอตัวขึ้นข้างบนไปอาบน้ำ เธอหยิบโทรศัพท์ออกมากะว่าจะโทรหาเพื่อนสาว แต่เห็นข้อความแจ้งเตือนจากไอจีซะก่อน💬 P.Pachara : ถึงบ้านรึยังครับไอยาIyaaaa : พี่พีทมีธุระอะไรรึเปล่าคะP.Pachara : พี่ดีใจที่ได้เจอไอยาอีกนะครับ Iyaaaa : …….P.Pachara : วันไหนไอยาว่าง พี่ขอเลี้ยงข้าวได้มั้ยครับ พี่อยาก เจอไอยาIyaaaa : ….P.Pachara : งั้นพี่ไม่รบกวนแล้ว นอนหลับฝันดีนะครับไอยาเลือกที่จะไม่ตอบข้อความเขา เธอไม่รู้ว่าจะต้องคุยอะไร และไม่รู้ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับเขาในสถานะไหน ก่อนกลับมาเธอคิดว่าถ้าได้เจอเขาอีกครั้งก็จะทำเหมือนคนไม่เคยรู้จักกัน แต่พอได้กลับมาเจอเขาเข้าจริงๆ เธอเองก็ทำตัวไม่ถูก เธอยอมรับว่ายังลืมเขาไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็น เพราะเขาเป็นรักแรกของเธอ เป็นคนแรกของเธอในเกือบทุกอย่าง เธอเคยวาดฝันจะให้เขาเป็นคนแรกและคนเดียวของเธอแต่แล้วเขากลับทำเรื่องที่เธอไม่สามารถให้อภัยได้ ไอยาถอนหายใจ หยุดคิดเรื่องเธอกับพชรแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปชำระร่างกาย เธอปล่อยสายน้ำให้ไหลรดใบหน้าและร่างกาย ใช้สายน้ำสยบจิตใจที่กำลังว้าวุ่นของเธอ เวกัสยืนอยู่หน้าห้องนอนที่เคยเป็นของเขา กำลังชั
รักนี้ไม่ยอมให้ใคร หวั่นไหว
พวกเธอมาถึงโรงแรมสูงตระหง่านแห่งนึง ร้านอาหารที่เตชัสจองไว้ให้คือ Rooftop Bar แห่งนึงใจกลางกรุงเทพมหานคร “จองไว้ชื่อเตชัสครับ” เวกัสบอกกับพนักงานที่เดินมาต้อนรับพวกเธอ ไอยามองออกไปที่วิวข้างนอก เห็นเป็นวิวเมืองกว้างตัดกับท้องฟ้าที่เป็นสีน้ำเงินเข้ม แสงไฟจากยอดตึกรวมกันละลานตาเหมือนดาวที่เป็นประกายระยิบระยับบนพื้นดิน ไอยามองอย่างตื่นตาตื่นใจ หลายปีที่ไม่ได้กลับมาบ้านเกิดรู้สึกคิดถึงชะมัด “ น้องไอยา สวยจังเลยครับ ” เตชัสเลยทักทายพวกเธอเมื่อพนักงานเดินนำพวกเธอมาถึงที่โต๊ะ“ โห ไม่ทักน้องเลยนะพี่ “ ริวกิเอ่ยแซวลูกพี่ลูกน้องของเขา” น้องอ่ะเอาไว้ทีหลังครับ ผู้หญิงต้องมาก่อน“ เตชัสยักคิ้วให้น้องชาย“ น้องไอยาทานอะไรดีครับ ”“ อะไรก็ได้ค่ะ ไอยาทานได้ทุกอย่าง “ เธอยิ้มให้เขาอย่างขอบคุณ พลางหันไปสนใจวิวรอบๆตัว สายลมพัดมาเอื่อยๆ บวกกับเสียงเพลงสากลที่เล่นจากไวโอลินคลอมาเบาๆ สร้างบรรยากาศผ่อนคลายได้ดีมากทีเดียว ” ไอยา เราถ่ายรูปให้มั้ย “ เวกัสเอ่ยชวน เขานั่งอยู่ด้านข้างเธอตรงข้ามกับพี่เตชัสและริวกิ ” ขอบคุณค่ะ “เมื่อเดินกลับมาที่โต๊ะ อาหารก็มาวางอยู่แล้ว ไอยานั่งทานอาหารและฟังหนุ่มหนุ่มค
รักนี้ไม่ยอมให้ใคร คนที่กูหวง 2
@บ้านเวกัส เมื่อเดินเข้ามาภายในบ้านไอยาก็สังเกตเห็นชายหนุ่มผมสีน้ำตาลเข้มหน้าตาดีคนหนึ่ง นั่งเล่นเกมส์อยู่กับริวและเจไดเพื่อนของเธอ พอเธอเดินเข้ามาใกล้พวกเพื่อนๆเธอก็เอ่ยทักทาย ทำให้ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลเข้มคนนั้นเงยหน้าขึ้นมามองเธอกับเวกัส “ไอ้ริว! อยู่ด้วยพอดีเลยนึกว่าจะต้องโทรตามซะแล้ว” ผู้ชายคนนั้นหันหน้ามาหา เขาคือ ’ริวกิ’ น้องชายแท้ๆของเวกัสที่ไอยายังไม่เคยพบหน้ามาก่อน “กลับมาเมื่อเช้า แล้วนี่ไปไหนมา” เขาถามเวกัสแต่สายตากลับมองมาที่ไอยาที่ยืนอยู่ด้านข้าง และเลื่อนสายตาลงมามองยังกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่อยู่ในมือของเวกัส “พาไอยาไปทำธุระมา นี่ไอยาเพื่อนกู ไอยา!นี่ริวน้องชายเราเอง อายุห่างกันสองปี” เวกัสแนะนำทั้งสองให้รู้จักกัน “สวัสดีค่ะ เรียกไอยาเฉยๆเหมือนพวกเวกัสก็ได้นะ” หญิงสาวแนะนำตัวและยิ้มให้เขา ส่วนเขาก็ยิ้มให้เธอและพยักหน้าเบาๆตอบกลับมา เขาเป็นคนหล่อมากทีเดียวใบหน้าคมคายนั่นออกจะหล่อกว่าเวกัสซะอีก “กูพาไอยาไปดูคอนโดพี่เตมา พี่เตนัดเลี้ยงข้าวเย็นนี้ มึงด้วยนะไอริว พวกมึงไปด้วยกันป่ะ” ท้ายประโยคหันไปถามเพื่อนอีกสองคน “ไม่ว่ะ พวกกูรอมึงมาเดี๋ยวสักพักก็จะกลับกันแล้ว” ทั้งสอง
รักนี้ไม่ยอมให้ใคร คนนี้กูหวง!!
“ไอยาอยากซื้อของอะไรเพิ่มอีกมั้ย” เวกัสถามหญิงสาวที่พึ่งถือถุงเดินออกมาจากบิวตี้ช็อป “แค่นี้ก็พอแล้วแหละ เดี๋ยวไอยาลากกระเป๋าเองก็ได้ค่ะ” หญิงสาวเอื้อมมือหมายจะคว้ากระเป๋าเดินทางใบใหญ่ของเธอที่อยู่ในมือเขาด้วยความเกรงใจ เพราะตั้งแต่ออกมาจากห้องน้ำเวกัสก็แย่งทั้งกระเป๋าเดินทางและกระเป๋าสะพายจากเธอไปถือไว้เองทั้งหมด ไหนจะถุงของใช้ส่วนตัวที่เธอพึ่งซื้อมาเมื่อกี้นี้อีก“ไม่เป็นไรคับ ไอยาสะพายแค่กระเป๋าก็พอ” เวกัสแตะแขนไอยาเบาๆให้ออกเดินไปพร้อมกัน เขาไม่กล้าจับมือเธอเพราะกลัวเธอจะมองว่าเขาฉวยโอกาส @คอนโดแห่งหนึ่งย่านนวมินทร์ “น้องไอยาชอบที่นี่มั้ยครับ”“ชอบค่ะพี่เต! งั้นไอยาทำสัญญาเลยนะคะ” ไอยาตอบชายหนุ่มนามเตชัสซึ่งเป็นเจ้าของคอนโดโครงการที่เธอกำลังจะเข้าอยู่ ถ้าคนไม่รู้คงคิดว่าชายหนุ่มกำลังขายขนมจีบเธออยู่แน่ๆ เพราะชายหนุ่มเดินตามติดเธอไม่ห่างคอยแนะนำรายอะเอียดต่างๆพาชมรอบๆโครงการทั้งๆที่ควรจะเป็นหน้าที่ของฝ่ายขายมากกว่า“ได้ครับงั้นน้องไอยาคุยรายละเอียดเรื่องเอกสารกับเลขาฯพี่ได้เลยนะครับ คุณนัทครับ! ผมฝากพาคุณไอยาไปทำเรื่องเอกสารสัญญาหน่อยครับ แล้วช่วยติดต่อหัวหน้าช่างแผนกบิ้วอินมาพ
รักนี้ไม่ยอมให้ใคร เดินหน้า 2
เวกัสเห็นสีหน้าและแววตาของพชรก็พอจะเดาได้ว่าอีกฝ่ายคิดยังไงกับไอยา จึงคีบอาหารให้เธอและชวนคุยเรื่องคอนโดที่เค้าแนะนำให้เธอเพราะไม่อยากให้โอกาสที่จะได้ใกล้ชิดเธอหลุดลอยไปเพราะคนอื่น “หลังกินเสร็จไอยาอยากไปไหนต่อรึเปล่า ถ้าไม่มีเราแวะไปดูคอนโดกันมั้ย” “คอนโดอะไรวะ?” เอมิถามเวกัสพลางเลิกคิ้วสูงด้วยความสงสัย “คอนโดของลูกพี่ลูกน้องกูอ่ะ เพิ่งเปิดให้เข้าอยู่ว่าจะพาไอยาไปดู ก็คอนโดมึงเต็มแล้วหนิ“ ”ดีเลย ช่วงนี้กูยังไม่ว่างอ่ะ ต้องช่วยดูแลแม่กับน้องแพร มึงช่วยดูแลไอยาแทนกูก่อนละกันไอเว“ เอมิรีบเปิดโอกาสให้เวกัสแล้วก็เป็นการปิดโอกาสลูกพี่ลูกน้องของเธอที่จะใช้เธอมาเป็นข้ออ้างในการหาเรื่องเข้าใกล้ไอยาด้วย ”ไอยาจะกลับมาอยู่ที่นี่ถาวรแล้วใช่มั้ยครับ“ พชรถามหญิงสาวหลังจากได้ยินบทสนทนาระหว่างน้องสาวกับเพื่อนสนิท เค้ารู้ดีว่าเวกัสคิดอย่างไรกับไอยา ผู้ชายด้วยกันทำไมเค้าจะมองไม่ออกว่าอีกฝ่ายแอบชอบไอยามาตั้งนานแล้ว ขนาดตอนที่ไอยาคบกับเขาอีกฝ่ายก็ยังคอยเป็นห่วง คอยดูแลจนเขาต้องคอยกันไอยาออกมาจากพวกเพื่อนๆของเธอ เห็นสายตาของเวกัสตอนนี้ก็รู้ว่ามันยังไม่ได้ตัดใจไปจากเธอ “เอ่อ. . . ยังไม่แน่นอนค่ะ
รักนี้ไม่ยอมให้ใคร เดินหน้า
ไอยาเงยหน้าขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงประตูห้องน้ำเปิดออก เวกัสในสภาพที่ท่อนบนเปลือยเปล่าผมเปียกลู่มีน้ำหยดลงมาประปรายตามแผงอกกว้างเดินอออกมา ไอยารับลุกขึ้นจากเตียงหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กส่งให้เขา“ขอบคุณครับ” เขารับผ้าขนหนูมาเช็ดผมแล้วส่งยิ้มให้เธอ“เมื่อกี้เอมิโทรมา นัดเราออกไปกินข้าวที่ห้างตอนเที่ยง เวกัสว่างไปด้วยกันมั้ย” ไอยาหันไปคุยกับเขา และพยายามไม่หันไปมองอกกว้างกับหน้าท้องที่เต็มไปด้วยซิกแพกนั่น เวกัสในสายตาเธอตอนนี้ดูเซ็กซี่และมีเสน่ห์มาก เธอไปอยู่เมืองนอกหลายปีเห็นฝรั่งหล่อๆ เดินถอดเสื้อโชว์กล้ามหน้าท้องตามชายหาดมาก็มาก แต่กลับไม่มีใครที่ดึงดูดสายตาเธอได้เท่าเขาเลย“ได้ครับ งั้นไอยาอาบน้ำแต่งตัวเถอะ เดี๋ยวเราลงไปรอข้างล่างนะ” ไอยายิ้มให้เขาแทนคำตตอบแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเองณ. . .ห้างสรรพสินค้าแฟชั่นไอส์แลนด์ “เวกัสหิวรึยัง เอมิส่งข้อความมาบอกว่ากำลังออกมาแล้วให้เราหาอะไรกินรอก่อนเลย” “ไอยาอยากกินอะไรเลือกเลย” “งั้น ร้านนั้นล่ะกัน” นิ้วเรียวชี้ไปยังป้ายร้านอาหารญี่ปุ่นที่อยู่ไม่ไกลจากจุดที่พวกเขายืนอยู่ “ได้ครับ” “เวกัสอยากกินอะไร”เธอถามเขาหลังจากที่พวกเขาเข้ามานั่งใน
รักนี้ไม่ยอมให้ใคร โอกาส 3
บนรถ “ขอโทษด้วยนะเว พอดีเราไม่อยากเจอพี่พีชอ่ะ เลยไม่ไปค้างบ้านเอมิ” ทันทีที่ขึ้นรถมา ไอยาก็รีบบอกกับเวกัสทันทีถึงสถานการณ์เมื่อครู่ที่เธอกับเอมิโกหกผู้ใหญ่ทั้งสอง แล้วเอาเวกัสไปเอ่ยอ้าง ไอยารู้ว่าเอมิเข้าใจความรู้สึกเธอดีที่สุด จึงได้โกหกออกไปแบบนั้น “ไม่เป็นไรเลยไอยา ไม่ต้องคิดมากนะ” เวกัสบอก
รักนี้ไม่ยอมให้ใคร โอกาส
หลายนาทีผ่านไป. . . เอมิเดินกลับมาที่โต๊ะด้วยสีหน้าไม่ค่อยจะดีนัก ก่อนจะเอ่ยปากบอกกับเพื่อนๆในกลุ่มที่นั่งรอฟังกันอยู่ “พวกมึง!!! กูกับไอยาคงอยู่ต่อด้วยไม่ได้แล้วว่ะ ไว้วันหลังกูแก้ตัวใหม่นะ” เอมิบอกกับกลุ่มเพื่อนด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก “มีเรื่องอะไรรึเปล่าเอมิ สีหน้าไม่ค่อยดีเลย คุณน้าว่ายังไงบ้
รักนี้ไม่ยอมให้ใคร ใจฟู 2
ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่ง . . . ”เต็มที่เลยนะไอยา เดี๋ยวมื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง ฉลองที่แกจะกลับมาอยู่ไทยถาวรแล้ว“ เอมิบอกเพื่อนสาวอย่างอารมณ์ดี ขณะเดินนำกลุ่มเพื่อนเข้ามาในร้านอาหารกึ่งบาร์แห่งหนึ่งที่เธอมักจะนัดสามหนุ่มมาเจอกันที่นี่บ่อยๆ ”สวัสดีค่ะคุณเอมิ วันนี้มากันกี่ท่านคะ“ พนักงานต้อนรับสาวรีบมาต้
รักนี้ไม่ยอมให้ใคร ใจฟู
17:00 น. Suwannabhumi Airport bangkok Thailand "เห้ย! เอมิ ไหนแกบอกว่าเครื่องลงจอดสี่โมงครึ่งไง นี่มันห้าโมงแล้วฉันยังไม่เห็นวี่แววของไอยาเลย" เจได ชายหนุ่มร่างสูงผมสีบลอนด์เอ่ยถามเพื่อนสาวคนเดียวในกลุ่มด้วยความสงสัย "เอาน่า รออีกแปปนึง เครื่องอาจจะดีเลย์ก็ได้ป่ะ"หญิงสาวสุดเซ็กซี่นามเอมิเอ่ยตอบเ
قد تعجبك أيضًا
ลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.3K وجهات النظرแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI76.7K وجهات النظرวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์160.1K وجهات النظرพ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ126.3K وجهات النظرคลื่นสวาททาสสิเน่หา nc 18++
มนต์ศิขริน22 وجهات النظرเฮียธง ไหนว่าจะเลิกเจ้าชู้!
ฟลัตเตอร์62 وجهات النظرเสน่ห์นางฟ้าใต้เงาราคี
ภัทรกร10 وجهات النظرเมษาลาพักร้อน
อำพันน้ำผึ้น78 وجهات النظر
