บทที่ 14

ไตรฉัตรอ้ำอึ้ง แล้วคราวนี้เขาจะแถอย่างไรในเมื่อพลอยปภัสพูดดักทางเอาไว้หมด

ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ ยอมรับว่าค่อนข้างหัวเสียกับสิ่งที่เธอทำเป็นอย่างมาก โทรตามจิกเขาเป็นแม่ไก่ไม่พอยังล้ำเส้นเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวไม่ปล่อยให้เขาได้หายใจหายคอ

แม่ง! นรกชัด ๆ

"พลอย ถ้าเกิดจะไม่เชื่อใจกันขนาดนี้งั้นพี่กลับก็ได้! ไม่ต้องทำมันแล้วงานน่ะ ถ้าเกิดลูกค้าจะยกเลิกสัญญา ฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากบริษัทก็เอาเลย เอาที่พลอยสบายใจ พี่ทำให้ก็ได้ถ้าเกิดพลอยต้องการแบบนั้น!" เขาหงุดหงิดจริง แต่ก็ประกอบกับการเล่นละครตบตาแสร้งทำทีเป็นโมโหหงุดหงิดเบี่ยงเบนความสนใจ

เขากำลังทำให้พลอยปภัสรู้สึกว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิดจะได้เลิกรบเร้า และตามโทรจิกโทรตามราวกับแม่ไก่เสียที

(พี่ไตร...) น้ำเสียงของปลายสายอ่อนลง ซึ่งแน่นอนว่าแผนการของคนเจ้าเล่ห์อย่างไตรฉัตรสำเร็จ พลอยปภัสก็แค่มือสมัครเล่นจะมาสู้ผู้เชี่ยวชาญระดับปรมาจารย์ได้ยังไง

"เอาไหม ต้องให้พี่ทำถึงขนาดนั้นใช่ไหมถึงจะสาสมแก่ใจพลอย!! ห๊ะ" ไตรฉัตรเล่นใหญ่โตเกินเบอร์ชนิดที่ว่าฮอลลีวูดจะต้องมอบรางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยมประจำปีให้เขา

(พลอยขอโทษค่ะ พลอยงี่เง่าไปหน่อย แต่ที่พลอยเป็นแบบนี้เพราะพลอย...) เขาเบื่อ ประโยคเดิมที่พลอยปภัสมักจะพูดเพื่อใช้เป็นข้ออ้างในการบงการชีวิตเขานั่นก็คือ 'เพราะพลอยรักพี่ไตรนะคะ'

รักเหี้ยไร! ยุ่งเรื่องกูยิ่งกว่าแม่กูอีก

ขนาดป๊า ม๊า คนที่ให้กำเนิดและเลี้ยงเขามาจนโตยังไม่เคยจุ้นจ้านกับชีวิตของมากเท่าพลอยปภัสที่เพิ่งรู้จักได้ไม่กี่เดือน

กูไม่รู้เธอเติบโตมาในสภาพสังคมแบบไหน ขาดความรัก ขาดความอบอุ่นหรือยังไงถึงได้ชอบเรียกร้องความสนใจจากกูอยู่เรื่อย!

"งั้นแค่นี้นะ" เขาไม่ได้รอฟังจนจบประโยคเพราะรู้อยู่แล้วว่าเธอจะเอ่ยว่าอะไร จึงกดตัดสาย แล้วดันกลับเข้าไปในกระเป๋ากางเกง คราวนี้ใบหน้าหล่อไม่สบอารมณ์ ทั้งหงุดหงิด ทั้งหัวเสีย ที่พลอยปภัสทำเหมือนเขาเป็นลูกที่ต้องมีแม่คอยโทรตามโทรเช็คตรวจความประพฤติ

"เดี๋ยวมิ้มจะทำให้คุณไตรหายหงุดหงิดเองค่ะ" มิ้มย่อตัวลงนั่งคุกเข่าตรงหน้าชายหนุ่ม ใช้ฝ่ามือลูบไล้เป้ากางเกงพองนูนเบา ๆ ก่อนจะใช้ริมฝีปากพรมจูบหนึ่งที

ทว่า

"ไม่ต้อง ผมหมดอารมณ์ละ" ไตรฉัตรดึงตัวเธอกลับขึ้นมา "ใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วค่อยตามกลับไปที่โต๊ะ"

พูดจบก็ทิ้งมิ้มให้ค้างเติ่งอยู่กลางยอดอากาศ ส่วนเขาเดินหน้าบูดเป็นตูดลิงกลับไปยังวงเหล้า พอถึงก็ไม่ยอมพูดจากับใครยกแก้วเหล้าซดเอาซดเอาราวกับอดอยากปากแห้งมานาน

"โอ๊ย! หมดกัน" มิ้มโคตรเสียดาย หล่อนเกือบจะได้ร่วมเซ็กซ์กับผู้ชายหล่อเหลาอย่างไตรฉัตรที่ผู้คนต่างร่ำลือพวกเขาดุเดือดเลือดพล่าน แถมยังลีลาเร้าใจสุด ๆ เพราะนังผู้หญิงปลายสายคนเดียว!

ทางฝั่งของพลอยปภัส หลังจากที่โดนแฟนหนุ่มตัดสายไปโดยไม่มีบอกกล่าว เธอก็นั่งไม่ติดลุกลี้ลุกลนกระวนกระวายเดินเวียนไปเวียนมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"จะทำยังไงดี" หัวคิ้วเข้มดกดำขมวดเข้าหากันแน่น สองฝ่ามือสอดประสานบีบนวดสะเปะสะปะ แล้วจึงรีบจิ้มโทรศัพท์มือถือกดเบอร์ต่อสายหาเจ๊นัตตี้ เพื่อน พี่ น้อง และครอบครัวเพียงหนึ่งเดียวของเธอ

"เจ๊..." ปลายสายกดรับรวดเร็วทันใจไม่ได้ปล่อยให้เธอรอเก้อ

(มีอะไรจ๊ะยัยพราว)

กริ่ง ๆ อีกฝ่ายกดวีดีโอคอล ชูแขนยกกล้องแล้วโยกย้ายไปมาเพื่อโอ้อวดเตียงใหม่ลายคิตตี้สีชมพูหวานแหววที่เพิ่งไปถอยมาใหม่เมื่อเช้านี้

(สวยปะ! รุ่นลิมิเต็ดเลยนะยะ) ว่าแล้วก็ทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มเองกายสบายใจ ต่างจากพลอยปภัสที่สีหน้าเต็มไปด้วยแววเคร่งเครียด

"เจ๊! หยุดอวดเตียงใหม่ก่อนได้ไหม ช่วยสนใจฉันหน่อย ถามฉันสักคำก็ได้ว่าที่ฉันโทรมาหาเจ๊เวลานี้เนี่ยมีเรื่องเร่งด่วนหรือเรื่องทุกข์ร้อนใจอะไรหรือเปล่า" พลอยปภัสงอแง เธอมักจะเรียกร้องความสนใจจากเจ๊นัตตี้เป็นประจำและทุกครั้งก็ได้ผลตอบรับดี

(อะ ๆ มีอะไร จะโทรมาอวดผัวหรือไง อย่าหักโหมเกินไปล่ะพรุ่งนี้มีงานบ่ายนะจ๊ะสาว) หล่อนยังคงพูดทีเล่นทีจริงตามนิสัย เป็นคนร่าเริง อารมณ์ดี มีความขันอยู่ในตัวจึงทำให้ทุกคนต่างรักใคร่และอยากผูกมิตรไมตรีด้วย แต่หากต้องถึงคราวจริงจังก็เข้มงวดจนน่ากลัวเหมือนกัน

"เจ๊..." พลอยปภัสกดเสียงต่ำ "ฉันคิดถูกหรือเปล่าเนี่ยที่โทรมาปรึกษาเจ๊ เห้อ!" เธอว่าพลางก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วกรอกตามองบนไปด้วย

(หน็อย! พูดอย่างกับว่ามีเพื่อนมีฝูงเยอะเน๊าะ แกก็มีแค่ฉันถ้าไม่โทรมาปรึกษาฉันจะโทรปรึกษาหมาที่ไหนคะอีคุณหนูพลอยปภัส)

สิ่งที่อีกฝ่ายพูดก็ไม่เกินจริง...เพื่อนตอนสมัยเรียนน่ะก็มีเพื่อนกินล้วน ๆ หาเพื่อนแท้ไม่ได้สักคน พอเข้ามาทำงานก็ไม่ถูกกับใครเลยดูเป็นมิตรเป็นศัตรูกับเขาไปซะหมด เห็นทีทั้งชีวิตก็มีแค่เจ๊นัตตี้นี่แหละ

"เจ๊!!!" พลอยปภัสแผดเสียงเหวใส่ จู่ ๆ เจ๊นัตตี้ก็แว้งมากัดขากันซะงั้น เล่นกันเองแบบนี้ไม่ปลื้มเอาซะเลย

(อะอะ มีอะไรจ๊ะ) แต่หากให้เจ๊นัตตี้เดา หล่อนก็พอจะเดาได้ไม่ยาก เรื่องวุ่นวายในชีวิตยัยพลอยปภัสก็มีไม่กี่อย่าง ป๊า สองแม่ลูกนั่น และเพิ่มเข้ามานั่นก็คือผู้ชายเจ้าชู้ประตูดินอย่างไตรฉัตร

มองจากองศาของดาวที่สาดส่องกระทบในแววตาคู่นั้น ผลจากการเคลื่อนย้ายการหมุนรอบตัวเองของโลก แม่หมอขอการันตีว่า ข้อหลังชัวร์!

หล่อนก็เลยแกล้งพูดทีเล่นทีจริงหยอกเย้าให้คนที่กำลังเคร่งเครียดอารมณ์ดีขึ้นมาสักหน่อย

"เจ๊ คือแบบ เรื่องมันเป็นงี้..." แล้วหญิงสาวก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้กับเจ๊นัตตี้ฟัง "เจ๊ว่าฉันงี่เง่าไปป่ะ พี่ไตรเขาจะโกรธ จะเคือง จะไม่พอใจฉันหรือเปล่า เขาไปทำงานแต่ฉันกลับไปโทรตามจิตตามยิก ๆ เจ๊...ฉันควรจะทำยังไงดี"

(โมโหกลบเกลื่อนซะมากกว่า เหอะ) เจ๊นัตตี้เค้นเสียงหัวเราะในลำคอ (นี่แกเชื่อคำพูดผู้ชายคนนั้นจริง ๆ เหรอยัยพลอย ดูก็รู้ว่าจงใจแกล้งทำเป็นหงุดหงิดหัวเสียเพื่อจะกลบเกลื่อนความผิดของตัวเองล่ะสิท่า)

"เจ๊ พี่ไตรเขาจะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไร เจ๊ก็อยากอคติกับเขามากเกินไปเลยหน่า ถ้าเกิดพี่ไตรเป็นอย่างที่เจ๊คิดจริง ๆ เขาจะยอมให้ฉันมาอยู่คอนโดเดียวกันกับเขาเหรอ ผู้ชายหากเขาไม่คิดจริงจังน่ะเขาไม่ลงทุนทำถึงขนาดนี้หรอกเจ๊" เธอพยายามหาข้อแก้ต่างให้ไตรฉัตรได้ทุกกรณี

เพียงเพราะความรักทำให้ผู้หญิงที่เคยคิดว่าตัวเองฉลาด รอบรู้ ทันคน อย่างพลอยปภัสกลายเป็นสิ่งมีชีวิตหน้าโง่ที่นอนเหี่ยวแห้งคาคอนโดโดนไตรฉัตรต้มแล้วต้มอีก ถูกเมาท์มอยในกลุ่มของผู้หญิงที่อีกฝ่ายคั่วด้วย

เพราะเขาเข้ามาเติมเต็ม เพราะเขาเข้าใจและสามารถยอมรับทุกอย่างที่เธอเป็นได้ เธอจึงไม่เคยคิดเผื่อใจถลาตัวลงไปจนมิดศีรษะ ไม่อยากจะคิดหากวันหนึ่งรับรู้ว่าด้านล่างเต็มไปด้วยเปลวนรกที่ร้อนรุ่มจะถีบตัวเองขึ้นมาทันหรือเปล่า

(หยุด! หยุดเลยค่ะลูกสาว เสือมันก็เป็นเสืออยู่วันยังค่ำ เช่นเดียวกับผู้ชายเจ้าชู้แบบคุณไตรนั่นแหละ เจ้าพ่อจอมคาสโนว่าเชียวนะพลิกลิ้นตลบตะแลงตบตาคนมาแล้วนัดต่อนัด และที่สำคัญการที่เขายอมให้แกย้ายไปอยู่คอนโดมันก็ไม่ได้การันตีว่าเขาจะคิดจริงจังกับแก)

เจ๊นัตตี้พยายามพูดเตือนสติเพื่อให้อีกฝ่ายฉุกคิดขึ้นมาได้บ้าง ตื่นจากความฝันลม ๆ แล้ง ๆ แล้วยอมรับเปิดตามองเห็นความจริงเสียชีวิต ไม่ใช่มืดบอดอยู่กับร่างสุภาพบุรุษที่เขาสร้างขึ้นมาเพื่อหลอกล่อผู้หญิงให้ติดกับ

"เจ๊...เจ๊ช่วยฉันคิดหน่อยสิว่าฉันควรจะทำยังไง" นี่คือคนโง่แห่งปี เปลี่ยนเรื่องรวดเร็ว และไม่ต้องการเอ่ยถึงมันอีก

(เห้อ!) หล่อนถือว่าหล่อนได้เตือนอีกฝ่ายแล้ว (ถ้าอยากให้เขาหายโกรธก็เอาใจเขามาก ๆ เขาชอบอะไรมากที่สุดแกก็ทำสิ่งนั้นให้ คงไม่ต้องบอกนะว่าผัวแกชอบอะไร)

เซ็กซ์ เขาชอบมีเซ็กซ์กับเธอ

"ขอบคุณนะเจ๊ มั๊วะ!!!" พลอยปภัสจุ้บปากแรง ๆ จนเกิดเสียง ก่อนจะรีบกดวางสายแล้ววิ่งแจ้งเข้าไปเปลี่ยนเป็นชุดนอนไม่ได้นอนรอเขากลับมาแล้วค่อยงอนง้อขอโทษตามคำแนะนำของเจ๊นัตตี้ผู้เชี่ยวชาญด้านเพศผู้เป็นพิเศษ