บทที่ 13

"เชี้ย!! อะไรนะ นี่น้องพลอยอะไรของมึงย้ายไปอยู่ที่คอนโดมึงแล้วเหรอวะ" โก๋แผดเสียงถามด้วยความตกใจที่จู่ ๆ ก็ดันเกิดเรื่องมหัศจรรย์บ้าบอนี้ขึ้น

"ไอ้สัส ประเทศไทยต้องหิมะตกหรือไม่ก็หมาต้องออกลูกเป็นคนแน่เลย มันเกิดอะไรขึ้น what's up?" ธามไทก็แทบไม่อยากเชื่อหูตัวเองเหมือนกันว่าสิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่จะเป็นความจริง

รู้จักกันมาหลายปี เป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม ไอ้ไตรฉัตรไม่เคยคิดจริงจังกับผู้หญิงคนไหน ไม่เคยพาใครขึ้นคอนโด จนกระทั่งพลอยปภัสเข้ามาในชีวิต

เพื่อน ๆ ต่างพากันตกใจ อ้ำอึ้งอ้าปากค้าง ต่างจากไตรฉัตรที่ยกแก้วเหล้าขึ้นมากระดกเข้าปากอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว มือข้างหนึ่งก็โอบเอวคอดกิ่วของสาวเอ็นเตอร์เทนเอาไว้ไม่ห่าง

"หรือว่ามึงชอบน้องพลอยนั่นเข้าแล้วจริง ๆ" แต่คำพูดมาไม่แดกของคีรินทำให้เขาแทบจะถุยเหล้าออกจากปากไม่ทัน

"ไอ้คีริน ไอ้ฉิบหาย!" รีบสบถด่าเพื่อนรัว ๆ "กูเนี่ยนะจะมีความรัก ใช้ส้นตีนห่าอะไรคิดครับไอ้คุณคีริน" ไตรฉัตรค้านหัวชนฝา อย่างไรเสียเขาก็ไม่มีวันยอมรับสิ่งที่มันไม่มีทางเกิดขึ้นได้

"แล้วทำไมมึงถึงยอมให้น้องพลอยย้ายไปอยู่ที่คอนโดกับมึงวะ?" ธามไทถามด้วยความสงสัย "หรือว่า..." คราวนี้ร่องรอยของอาการงุนงงเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความเจ้าเล่ห์ฉายชัดขึ้นมาบนแววตา เพียงไม่ต้องเอ่ยวาจาใด ๆ ก็สามารถรู้ซึ้งถึงความหมายที่ต้องการจะสื่อ

"เออ" ขานรับอย่างตรงไปตรงมาพลางยักคิ้วหลิ่วตาโอ้อวด ก่อนจะยกแก้วสีใสที่มีน้ำสีอำพันประมาณครึ่งแก้วขึ้นมาจิบดื่มตามประสาหนุ่มอารมณ์ดี

"เชี้ย!! ไหน เล่าดิ เด็ดยังไง ต้องเด็ดขนาดไหนวะถึงทำให้มึงยอมให้ย้ายเข้าไปอยู่ที่คอนโดได้" ธามไทรีบกระเถิบตัวเข้าไปใกล้ตั้งหน้าตั้งตารอฟัง

เพี๊ยะ!! ฝ่ามือหนาของคีรินฟาดเข้าที่ศีรษะไอ้คนหื่นกามอย่างแรง

"นี่ถ้าเกิดมึงตั้งใจทำงานให้ได้ครึ่งของการตั้งใจเผือกเรื่องชาวบ้าน ห้างมึงก็คงจะไม่เจ๊ง"

"ไอ้คีริน ไอ้เพื่อนเลว จี้ใจดำสุด ๆ" ดูเหมือนจะสำนึกและคิดได้แต่เปล่าเลยคนอย่างธามไทตายด้านไปแล้ว "เล่าดิวะไอ้ไตร"

"เออ กูก็อยากรู้เหมือนกัน" โก๋ไม่ได้ห้ามปรามมีแต่สนับสนุนความชั่วของเพื่อน เพราะหากไม่ชั่วพวกเราก็คงไม่สามารถรวมตัวกันได้เหนียวแน่นขนาดนี้ โชคดีที่ไอ้คีรินมันเป็นคนเทา ๆ จึงพอช่วยดึงคนดำสนิทดำด้านแบบพวกเขาทั้งสองคนไม่ให้ถึงขั้นดำเป็นเถ้าถ่านได้บ้าง

"หึ" ไตรฉัตรกระตุกยิ้มมุมปาก "ก็แซ่บ ลีลาดี ร้องครางเสียงหวาน หุ่นโคตรได้ กูไม่เคยหยุดแค่รอบสองรอบ แม่ง สวรรค์ชัด ๆ สะกิดกี่ครั้งก็ติดตลอด แล้วมึงคิดว่ากูจะไม่เก็บไว้ไหวยังไงวะ"

ถึงเรื่องอื่นพลอยปภัสจะไม่ตรงตามสเปคที่เขาตั้งเอาไว้ แต่ในเมื่อเรื่องเซ็กซ์เราตอบสนองกันได้ดีจนถึงขั้นโคตรดี ข้อเสียอื่น ๆ ก็ถูกลอยตัวอยู่เหนือการพิจารณา เพราะสำหรับเขาแล้วเขาให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาเป็นลำดับแรกเสมอ

"ไอ้เชี้ย!" ธามไททำสีหน้าเคลิบเคลิ้มเผลอจินตนาการนึกถึงภาพที่เพื่อนเล่า "แล้วกับคนนี้กี่เดือนวะ?" มาถึงคราวพนันกันในวงเหล้าเช่นเดียวกับผู้หญิงคนอื่น ๆ ที่ไตรฉัตรเคยควงเกินกว่าสถานะวันไนท์สแตน

"กูให้สูงสุดสามเดือน" โก๋เป็นคนพนันคนแรก พร้อมกับลงวงเงินผ่านบัตรเครดิต "ห้าหมื่น"

"กูว่าสองเดือนก็เกินเยียวยาแล้ว" ธามไทวิเคราะห์จากผู้หญิงคนอื่นที่ผ่านมา

"กูให้เกินหกเดือน" นี่เป็นครั้งแรกที่คีรินลงพนันกับพวกเขาด้วย

"ไอ้เชี้ยคีริน! นานไปเว้ย มึงเพิ่งลงครั้งแรกเบา ๆ ก่อนก็ได้เพื่อนเดี๋ยวจะเสียหมา" โก๋ตบบ่าเพื่อนสนิทเบา ๆ

"ถ้ากูชนะกูให้พวกมึงเลยคนละสองแสน แต่ถ้าพวกมึงแพ้พวกมึงต้องให้กูกลับสองเท่า ดีลไหม?" พูดพร้อมกับแกว่งแก้วเหล้าไปมา

"ดีล!" ไอ้ธามไธและไอ้โก๋รีบรับคำทันที เพราะยังไงเขาสองคนก็มีแต่ได้กับได้ คนแบบไอ้ไตรฉัตรไม่มีทางทนอยู่กับผู้หญิงคนเดิม ๆ ได้เกินสองสามเดือนถึงแม้จะติดใจลีลาอันเร่าร้อนมากแค่ไหนก็ตาม แล้วใหญ่ยิ่งเจ้ากี้เจ้าการ ชอบบงการ วางตัวเป็นใหญ่แบบยัยดาราพลอยปภัสจอมเหวี่ยงวีนนั่นอีก เตรียมตัวรับสองแสนได้เลยอย่างไม่ต้องรีรอ

"มึงเตรียมเงินไว้ให้พวกกูสองคนได้เลย"

"แจ่มว่ะ เงินฟรี" โก๋ผิวปากอารมณ์ดี

"เอ้า! ชน ๆ"

เกร๊ง! เสียงแก้วเหล้ากระทบกันดังครื้นเครงแข่งกับเสียงเพลงในผับ

ไตรฉัตรโยกตัวเบา ๆ บ้างก็หันไปพะเนาพนอหอมซ้ายหอมขวาสาวนมโตข้างกายบ้างให้พอกระชุ่มกระชวยหัวใจ

"คืนนี้ไปต่อกันไหมคะคุณไตร?" สาวเอนเตอร์เทนคลอเคลียร์ลงบนลำคอแก่งกำยำ เลื่อนฝ่ามือลูบไล้แผงอบแน่นผ่านเสื้อเชิ้ตสีกรมท่า ก่อนจะลากลงไปใกล้จุดบริเวณใจกลางกาย "มิ้มอยากจะปรนเปรอคุณใจจะขาดแล้วค่ะ" ว่าแล้วก็บดเบียดอกอวบที่ดูก็รู้ว่าผ่านมีดหมอมา

"หึ!" ไตรฉัตรกระตุกยิ้มมุมปาก ฝ่ามือหนาลูบไล้เรือนร่างของหญิงสาวข้างกายก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปกระซิบกระซาบ "ขอทดสอบของก่อนก็แล้วกัน" จากนั้นจึงจูงแขนเรียวยาวเดินปลีกตัวออกไปซึ่งมีจุดหมายปลายทางคือห้องน้ำ

ปั้ง! ประตูถูกปิดสนิท แผ่นหลังเรียบเนียนถูกดันให้แนบเข้ากับฝาผนัง ก่อนสองแขนเรียวจะรวบขึ้นไว้เหนือหัวแล้วสำรวจขั้นแรกผ่านสายตาคมคายคู่นั้น

"เป็นไงคะ ผ่านไหม" เพราะทำงานอยู่ในสายอาชีพแบบนี้มานานเกือบปี จึงไม่มีทีท่าเหนียมอายให้อีกฝ่ายรู้สึกรำคาญในความใสซื่อ

"ขอสำรวจให้ละเอียดก่อนสิครับ" คำพูดคำจาของเขาคือสุภาพบุรุษในชุดสูทสีขาว ทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้วร่างที่แท้จริงกลับเป็นซาตานร้ายที่พร้อมทำลายหัวใจของหญิงสาวได้อย่างเลือดเย็น

เช็คของ กูก็ต้องเช็คให้ละเอียดสิ ถ้าเกิดได้ของมีตำหนิไปคงจะรู้สึกหงุดหงิด หมดอารมณ์ มังกรเหี่ยวกลายเป็นหนอนน้อยเปล่า ๆ

กริ๊ง! ยังไม่ทันคิดไตรฉัตรจะได้ตรวจสภาพสินค้าที่เสนอตัวให้เขาถึงที่ เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน ทีแรกก็ตั้งใจปล่อยผ่านแต่ดูเหมือนว่าจะโทรจิก โทรถี่ไม่หยุดหย่อนรีบร้อนคล้ายกับมีใครตาย

รายชื่อปรากฏบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ 'พลอยปภัส' เขาอุตส่าห์ปิดแจ้งเตือนข้อความทางแอพพลิเคชั่นออนไลน์ แม่ง ก็ยังเสือกโทรมาทางเบอร์ส่วนตัว

"ใครโทรมาเหรอคะ?"

ไตรฉัตรกดปิด แล้วใส่กลับเข้าไปในกระเป๋ากางเกง "มาสนใจเรื่องของเราดีกว่าครับ" ฝ่ามือหนาลูบไล้สอดเข้าไปใต้กระโปรงตัวจิ๋ว ลูบ ๆ คลึง ๆ "แค่นี้ยังพิสูจน์ไม่ได้เลยว่าเป็นสินค้าราคาดีคุ้มค่าให้ผมต้องตกลงซื้อหรือเปล่า"

"แล้วคุณไตรอยากให้มิ้มทำยังไงเหรอคะ" มิ้มขยับเข้าไปใกล้ลูบไล้เนินหน้าท้องเป็นลอนสวย ริมฝีปากคลอเคลียอยู่กับใต้สันกรามซึ่งเป็นจุดวูบไหว

ถึงจะถามอย่างนั้นแต่มืออีกข้างก็กำลังปลดเปลื้องชุดเดรสตัวสั้นจิ๋ว เพียงไม่กี่เสี้ยววินาทีถัดมาเรือนร่างของหล่อนก็เปลือยเปล่าต่อหน้าเขา

กริ๊ง!!!

"แม้งเอ้ย!" เขาสบถด่ายังหัวเสีย รีบดึงโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดรับให้มันจบ ๆ ไป

"ครับน้องพลอย" ยังคงคอนเซ็ปท์หนุ่มปากหวาน นิสัยดี

(พี่ไตรอยู่ไหนคะ?) เสียงหวานเริ่มกระด้าง

"พี่กำลังพบลูกค้าอยู่ครับ น้องพลอยมีอะไรหรือเปล่า" ในระหว่างที่เขาพูดคุยกับปลายสาย มิ้มก็ทำหน้าที่ของตนเองได้อย่างยอดเยี่ยม บทเบียดเรือนร่างเปลือยเข้าเสียดสี มือขยำอกอวบ (ถึงแม้ด้านในจะถูกยัดด้วยซิลิโคนก็ตาม) เร้าอารมณ์สุด ๆ

นี่ลูกกูตื่นละ! ตั้งละ! ผงาดละ!

(พี่ไตรอย่ามาโกหกพลอยนะคะ! เสียงเพลงดังซะขนาดนั้นคุยกับลูกค้าบ้าบออะไร พี่ไตรคิดว่าพลอยโง่เหรอคะ) พลอยปภัสเหวใส่อย่างคนมีน้ำโห เธอทั้งทัก ทั้งโทรไม่รู้กี่สิบข้อความ กี่สิบร้อยสาย แต่อีกฝ่ายก็ไม่ตอบกลับ

ทำเหมือนไม่เห็นทั้ง ๆ ที่มันขึ้นจุดสีเขียว

"พลอย พี่มาทำงานจริง ๆ"

กูชักจะรำคาญแล้ว

(พลอยไม่เชื่อ ไหนพี่ไตรลองบอกคอยดูสิคะว่าคุยงานกับลูกค้าเรื่องอะไร ลูกค้าชื่ออะไร พลอยไปถามคนสนิทของพี่ที่บริษัทมาแล้ว เขาบอกว่าไม่มีนัดดีลสัญญากับลูกค้าอะไรทั้งนั้น พี่ไตรบอกพลอยมานะคะว่าพี่ไตรไปไหน!!!) เธอรอบคอบเสมอ โดยเฉพาะเรื่องพันนี้