โฉมงามตัวร้ายกับอันธพาลใจโฉด

กรี๊ดดดดดดด...

เสียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งที่ดังออกมาจากด้านในห้อง ทำให้เด็กสาววัยสิบสี่สิบห้าสองนางที่หน้าตาเหมือนกันราวกับแกะมองสบตากันอย่างตื่นตระหนก เนื้อตัวของทั้งสองสั่นเทาขึ้นอย่างยากที่จะระงับ ได้แต่โอดครวญโดยไร้เสียง

คุณหนูคลุ้มคลั่งอีกแล้ว

เหตุที่พวกนางทั้งสองมีท่าทีหวาดกลัวเช่นนี้ นั่นก็เพราะเมื่อวานนี้คุณหนูของพวกนางอาละวาดขว้างปาข้าวของภายในเรือนจนเละเทะ ทั้งยังร้องไห้อย่างหนัก ก่อนจะลื่นเม็ดไข่มุกที่ตกอยู่เกลื่อนพื้นเพราะฝีมือของตัวเองจนล้มลงหัวกระแทกแล้วสลบไป จนพวกนางพากันตกอกตกใจโชคดีที่ท่านหมอบอกว่าผู้เป็นนายไม่ได้เป็นอันใดมาก แต่ไม่คิดว่าเมื่อฟื้นคืนสติคุณหนูยังคงไม่คลายความขุ่นเคืองใจ พวกนางไม่รู้ว่าจะต้องตั้งรับกับสถานการณ์เช่นนี้ไปอีกกี่วัน ถึงแม้ว่าเหตุการณ์เช่นนี้จะเกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง แต่พวกนางก็ไม่ชินเสียที

"ลี่ลี่ เจ้าเข้าไปดูคุณหนูหน่อยเถิด"

ลี่ลี่ เจ้าของนามนั้นเป็นแฝดผู้น้องตวัดตามองแฝดผู้พี่ของตน ก่อนจะเบนสายตามองไปยังห้องนอนของผู้เป็นนายอย่างช่างใจ แต่เมื่อลองชั่งน้ำหนักดูแล้วการที่นางเข้าไปในตอนนี้คงไม่แคล้วได้เจ็บตัวอีกเป็นแน่ 

"แล้วเหตุใดเจ้าถึงไม่เข้าไปเองเล่าลู่ลู่"

ลู่ลู่ผู้เป็นแฝดพี่ตอนนี้ใบหน้าอวบอิ่มจิ้มลิ้มที่เหมือนกันกับนางทุกส่วนยกเว้นไฝเม็ดเล็กเหนือริมฝีปากของอีกฝ่ายที่บ่งบอกความแตกต่างของสองพี่น้องแทบจะร้องไห้อยู่รอมร่อ แต่นั่นไม่อาจทำให้ผู้เป็นน้องสาวที่คลอดหลังนางแค่เพียงครึ่งเค่อรู้สึกสงสาร

"เจ้าเป็นน้องนะลี่ลี่ เหตุใดจึงไม่เชื่อฟังข้าผู้เป็นพี่สาว"

"ก็เจ้าเป็นพี่ของข้าอย่างไรเล่า เช่นนั้นเจ้าจึงต้องเป็นผู้นำให้ข้า มิถูกต้องหรอกหรือ"

สองพี่น้องต่างก็ไม่มีใครยินยอมที่จะเข้าไปด้านใน เพราะรู้ดีว่าเมื่อคุณหนูเป็นเช่นนี้ พวกนางมักจะเจ็บตัวเสียทุกครั้ง ที่คุณหนูอาละวาดไปเมื่อวานพวกนางก็ได้แผลมาคนละแผลสองแผลอีกทั้งยังไม่หายระบมเสียด้วยซ้ำ

แต่กระนั้นจะเมินเฉยเสียทีเดียวก็มิได้ หากผู้เป็นนายอาละวาดจนเกิดอุบัติเหตุขึ้นเช่นดังเมื่อวานอีกเล่า แม้จะหวาดกลัวว่าจะเจ็บตัว แต่ความเป็นห่วงผู้เป็นนายของทั้งสองก็มีมิด้อยไปกว่ากัน

"เช่นนั้นเราก็เข้าไปพร้อมกันทั้งสองคน"

สองพี่น้องหันกลับมามองจ้องหน้ากัน ต่างก็หยั่งเชิงว่าผู้ใดจะเป็นฝ่ายก้าวเท้าออกไปก่อนกัน แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีใครยอมขยับ

"เจ้าก็เดินเข้าไปก่อนสิลี่ลี่"

"เจ้านั่นแหละลู่ลู่เข้าไปก่อน เจ้าเป็นพี่สาวของข้านะ"

ส่วนผู้ที่ถูกกล่าวว่ากำลังคลุ้มคลั่งนั้น ตอนนี้ก็กำลังคลุ้มคลั่งจริงๆ นั่นแหละ เพราะอยู่ๆ ก็ตื่นขึ้นมาในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย อีกทั้งยังมีความทรงจำของใครก็ไม่รู้อยู่ในหัว ปะปนไปกับความทรงจำของตัวเองจนแทบจะแยกไม่ออก นั่นจึงทำให้เธอ สติแตก

ใช่ สติแตก

 ม่านไหม ได้รู้ซึ้งถึงคำคำนี้อย่างถ่องแท้ก็ในวันนี้นี่แหละ 

หลังจากที่ได้กรีดร้องระบายความอัดอั้นและให้มั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ฝันไป ดวงตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกก็กวาดมองไปทั่วห้องกว้างที่ดูอย่างไรก็เป็นห้องในยุคจีนโบราณ ภายในห้องนี้ถูกประดับตกแต่งเอาไว้อย่างหรูหรา เครื่องเรือนทุกอย่างดูด้วยตาก็รู้ว่าเป็นของดีมีราคา จนกระทั่งสายตาไปปะทะเข้ากับกระจกทองเหลืองที่วางอยู่บนโต๊ะซึ่งน่าจะเป็นโต๊ะเครื่องแป้งเพราะบนนั้นมีเครื่องประทินโฉมของสตรีวางอยู่มากมาย

ร่างบอบบางลนลานคลานลงจากเตียงที่ตนตื่นขึ้นมาในคราแรก พุ่งตรงเข้าไปคว้ากระจกบานนั้นขึ้นมาถือเอาไว้ด้วยมืออันสั่นเทา และเพราะความลนลานบวกกับร่างกายที่สั่นไปหมด จึงทำให้ขวดกระเบื้องบนนั้นตกลงมาบนพื้นแตกกระจัดกระจาย แต่ม่านไหมหาได้ใส่ใจ ตอนนี้ที่ตนสนใจคือใบหน้าของสตรีที่ปรากฏอยู่ในกระจกมากกว่า

แม้ภาพในกระจกนั้นจะไม่ชัดแจ๋วเช่นดังกระจกในยุคปัจจุบัน แต่ก็สามารถมองเห็นใบหน้านั้นได้อย่างแจ่มชัด ไม่ต้องฉลาดมากมายก็บอกได้ว่าหญิงสาวที่กำลังมีสีหน้าตื่นตะลึงในกระจกตอนนี้ก็คือตัวเธอเองไม่ผิดแน่ แม้รูปร่างหน้าตาจะไม่ใช่ แต่จิตวิญญาณคือเธอล้านเปอร์เซ็นต์

เธอไม่ได้ฝันไปจริงๆ หรือนี่ มีเรื่องประหลาดน่าอัศจรรย์เช่นนี้เกิดขึ้นแล้วจริงๆ

แต่เหตุใดเรื่องน่าหวาดหวั่นเช่นนี้จึงมาตกใส่หัวของเธอ ผู้อื่นมีเป็นสิบเป็นร้อยล้านคน เหตุใดจึงไม่เลือก

สวรรค์วิปริตแปรปรวน หรือใต้พิภพเกิดมหันตภัย

แม่ง แต่ที่แน่ๆ อีม่านไหม ซวยฉิบหาย

สตรีนางนี้ที่ม่านไหมมาสิงสู่มีนามว่าเจียงม่าน

เหตุที่กล่าวว่าเธอมาสิงสู่อีกฝ่ายก็เพราะว่าเธอนั้นได้ตายไปแล้วอย่างไรเล่า

ความทรงจำสุดท้ายที่จำได้คือเธอ ดื่มแล้วขับ เป็นเหตุให้ขับรถตกสะพานที่ด้านล่างนั้นคือสายน้ำเชี่ยวกรากที่ลึกสุดหยั่ง

หากย้อนกลับไปได้เธอจะไม่มักง่าย ปฏิบัติตามกฎจราจร ดื่มไม่ขับ ถึงตอนนั้นจะแค่กรึ่มๆ หรือว่าเมาก็สุดจะรู้ แต่ก็ตระหนักได้ว่า แค่กรึ่มๆ ก็ถึงตาย ไม่ใช่ว่าเธอคออ่อน แต่เล่นซัดวอดก้าดีกรีสูงถึงเก้าสิบหกเปอร์เซ็นต์แบบเพียวๆ เล่นซะเหมือนโดนชกเข้าที่ท้องอย่างจังเลยทีเดียว

การตายของเธอเข้าตำราที่ว่า หมองูตายเพราะงูฉันใด คอสุราก็ตับแข็งตายฉันนั้น ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้ตับแข็งตายก็เถอะ แต่ก็ตายเพราะสุราเป็นเหตุเหมือนกัน

ไม่ได้อยากจะโม้หรอกนะ เธอนี่คอสุราตัวยงเลยนะ ไม่ว่าจะเป็นสุราของประเทศไหน จะไฮคลาสหรือโลคลาสล้วนผ่านคอเธอมาแล้วทั้งนั้น และการที่เธอดื่มวอดก้าเข้าไปแบบเพียวๆ นั่นก็เพราะ...ชีวิตมันเหี้ยอย่างไรล่ะ

เธอชื่อว่า ม่านไหม อินฟลูเอนเซอร์สายอาหารและการกิน(ดื่ม) สาวโสดสุดแซ่บ ลูกครึ่งไทยจีน อายุ 25 ปี ขาว สวย หมวย เผ็ด ซี้ด เจ้าของเพจเกี่ยวกับอาหารและเครื่องดื่มที่อีกไม่นานก็คงจะดัง มีผู้ติดตามแตะหลักหมื่นได้ไม่กี่วันก่อนจะตาย

อาชีพที่ค่าตอบแทนดี ซึ่งก็คือดีจริงๆ แต่ก็ต้องอาศัยหลายปัจจัย ขึ้นอยู่กับว่าเราสามารถผลิตคอนเทนต์ได้มากน้อยแค่ไหน ยอดผู้ติดตามเท่าไหร่ ซึ่งก็จะมีผลต่อเรทราคาในการรับงานนั่นเอง ซึ่งกว่าที่เธอจะมีผู้ติดตามหลักหมื่นต้องใช้ทั้งความสามารถและความน่าสนใจดึงดูดให้ผู้คนมาติดตาม 

ผู้ติดตามหลักหมื่นของเธอเก้าพันคนนั้นคือบรรดาชายหนุ่มทั้งรุ่นเก๋าและรุ่นแก่ เพราะชุดแต่ละชุดของเธอนั้นล้วนวาบหวิว รัดรูป ควักเต้าออกมาครึ่งเต้าแทบจะทุกชุด ส่วนอีกหนึ่งพันคนนั้นก็บรรดาเมียๆ ของไอ้ผู้ชายเก้าพันคนเหล่านั้นอย่างไรเล่า ที่ตามมาคอมเมนต์ด่า จนเธอต้องปิดคอมเมนต์หนี

ก็คนมันสวยช่วยไม่ได้ อีกอย่างเธอก็ต้องทำมาหากิน ไม่ได้มีชีวิตที่สวยหรู นั่งกินนอนกิน เรียกได้ว่าเด็กกำพร้าแบบเธอต้องตะเกียกตะกายให้มีชีวิตรอดมาตั้งแต่ที่พ่อแม่จากไปเพราะอุบัติเหตุตั้งแต่อายุได้เพียงสิบสองขวบ

และอยู่ๆ ก็มีคนติดต่อมาจริงๆ โดยให้เธอทำคอนเทนต์ผับของเขาและเหล้าวอดก้าของต่างประเทศที่เขานำเข้ามา เหล้าวอดก้าที่ทำจากเอทิลแอลกอฮอล์พรีเมี่ยมที่มีต้นกำเนิดมาจากพืชทางการเกษตร ซึ่งเป็นวัตถุดิบที่ปลูกและแปรรูปเฉพาะในประเทศนั้นเท่านั้น สายดื่มอย่างเธอไหนเลยจะพลาด เพียงได้ลิ้มรสชาติของมันก็รู้สึกถึงกลิ่นและรสชาติที่อ่อนโยนมาก ถึงแม้ว่ามันจะเป็นวอดก้าที่มีแอลกอฮอล์ถึงเก้าสิบหกเปอร์เซ็นต์ก็ตาม 

แต่พอจบงานไอ้เจ้าของผับชีกอนั่นดันไม่ยอมจบ คิดจะเคี้ยวเธอแทนกับแกล้มเสียอย่างนั้น อีกทั้งยังยึกยักไม่ยอมจ่ายเงินและคิดจะลากเธอไปสวบท่าเดียว

เห็นอีม่านไหมแซ่บๆ ยั่วๆ บดๆ แบบนี้ แต่ก็ไม่ได้ขายตัว เธอจึงเลือกที่จะเตะผ่าหมากลูกชายของมันเสียเลย พอไอ้สารเลวนั่นลงไปนอนชักดิ้นชักงอหน้าเขียวหน้าดำ เธอก็เดินหนีออกมาแบบสับๆ และไม่ลืมที่จะคว้าวอดก้ารสชาติดีเยี่ยมที่เหลืออยู่เกือบเต็มขวดออกมาด้วย 

เพราะชีวิตมันเหี้ยแบบนี้ไง รับงานงานแรกเงินก็ไม่ได้ทั้งยังเปลืองตัวโดนไอ้บ้านั่นลูบๆ คลำๆ อีก วอดก้าขวดนั้นจึงถูกเธอยกซดเพียวๆ ในขณะขับรถ รู้ตัวอีกทีราวสะพานก็อยู่ตรงหน้าเสียแล้ว

เฮ่อ จะว่าไปป่านนี้คงมีแต่คนสมน้ำหน้าเธอ ดีนะที่ไม่ได้ทำให้คนอื่นเดือดร้อน หรือลากใครมาตายด้วย ไม่งั้นคงรู้สึกผิดบาปมากแน่ๆ