Novel & Cerita 18th Birthday Design Simple

Today is April 24 2021. I cannot wait until it turns April 24, 2022. I've been looking forward to that date because on that day I'm turning 18. After that day I can finally be free. I can do anything I want, I can finally fulfil everything that I have planned to do for myself to prepare for my future. That day will be the start of my independent life and the beginning of my adulthood journey. But how I wish that time paused on April 24, 2021, I wish I never turned 18. How I wish I died on the day I was born.

I said "If you want, I will tell to dad para makapag handa na. And if no, okay we will celebrate in a simple way." I pressed my lips, pero isang beses lang itong mangyayari saakin. Siguro oo nalang. "O-okay, I want a debut." Kuya smiled at me and clapped. "Great! Now I will tell dad, I will call our cousins. And pwede ka rin mag invite nang gusto mong pumunta sa birthday mo." Tipid akong ngumiti. "W-what about the eighteen roses?" I stuttered. "Why? What's wrong? There's dad, me, our male cou--"

NAKATINGIN ako sa cake na naka-display sa may estante. Maliit lang 'yon at tama lang for four slices. May design kasing batang lalaki sa may gilid at kulay blue ang icing. Sobrang cute. Gusto ko sanang bilhin. Thirtieth birthday ng tukmol ngayon. Imagine that, ambilis ng panahon. Naalala ko pa noong nagpunta siya sa birthday celebration ng co-teacher ko na kasunuran niya lang pala ang birthday. Kung anu-anong nangyari, magiging kami rin pala.

Ang weird ng umagang ‘yon dahil masyadong tahimik para sa birthday ko. Usually kasi, kahit simple lang ang celebration namin tuwing taon—kahit simpleng cake lang, kahit dalawang balloons o kahit isang maliit na drawing ni Mommy sa papel ay lagi siyang masigla. She was always excited, always smiling. Pero ngayong eighteen na ako, ibang-iba. At alam kong masama ang pakiramdam niya dahil masyadong mahina ang boses niya. Pero pilit siyang nakangiti nang dumating ako sa ospital.

Kaya kahit na taliwas sa paniniwala mo ang gusto nila, wala ka ng magagawa kundi maging sunod-sunuran or else ikaw ang mapapahamak. Napabuntong hininga siya ng malalim saka nakasimangot na tiningnan ang ina, “Kelan kaya ako makakapagcelebrate ng birthday ko na me handa? Sa 18th birthday ko kaya, ha ‘nay?” “Nanaginip ka na naman ng gising!”

Simple lang ang suot niya ngayon, isang puting dress na abot hanggang tuhod, bagay na bagay sa kanyang maamong mukha. “Happy birthday, princess,” malambing na bati ng kanyang ina sabay abot sa kanya ng isang maliit ngunit magandang backpack. Simple lang ang disenyo nito ngunit halatang pinag-isipan at pinili nang maingat.

I know, aalamin pa rin nila sa school ang totoo. Days come so fast. Dumating ang 18th birthday ko. Masaya ako dahil surprise ang lahat. Akala ko kasi nakalimutan na nina mommy at daddy. But no. They surprise me. Pinasuot nila ako ng mamahaling gown na gawa pa ng pinakasikat na designer sa bansa. Napakaganda ng setting may Chandeliers, white roses, fairy lights. Lahat perpekto. Lahat planado.

Tatlong taon ng pagtatago ng lihim. Happy eighteenth birthday, Sabrina... Malambing na sabi ni Mommy nang umagang 'yon. Napangiti ako nang maramdaman ang biglaang liwanag sa kwarto. Pumasok sila-si Mommy Zamara at si Daddy Asmodues.. May bitbit silang cake. Chocolate na may vanilla frosting. Sa ibabaw, may nakalagay na kandila: 18. Napaupo ako sa kama, kagigising ko Lang, habang si Mommy ay lumapit para halikan ako sa noo.

Maybe, she really was harsh with Rio Jean and Elias… KISH 18th Birthday. Ang plano sana na bigyan ng engrandeng debut si Kish ay nauwi sa simpleng selebrasyon. Ayaw kasi ni Kish dahil sayang daw sa pera. Gayunpaman, ay pinaghandaan ng mga pinsan nito kahit simpleng party lang. May 18th roses, dance at kung anu-ano pang pakulo para maging masaya ang bunsong pinsan. “H-Happy B…Birthday, K..Kish.”

Agad akong naghanda dahil ika-sampu akong isasayaw siya. Hindi nagtagal ay tinawag na ng MC kaya lumapit na ako. Nilahad ko ang kanang kamay na agad naman niyang tinanggap. "Happy 18th birthday," ang sabi ko kahit nakabati na ako. "Thank you," ang sagot niya. Bahagya akong yumuko para magpatay ang mga tingin namin. "Bagay naman pala sa 'yo ang naka-make up, ba't hindi mo sinusubukan?"