2 Weeks Notice 소설 & 이야기

“Maybe I’m learning.” Lumapit siya at inilapag ang tasa sa mesa. Tahimik silang nagkatinginan. May kung anong mabigat sa pagitan nila. Parang isang bagay na maglalayo sa kanila. “Two weeks,” sabi ni Sebastian, mahina. “Kapag natapos ‘to, wala na silang magagawa.” Tumango siya. Two weeks. Sa loob-loob niya, mas maaga pa roon ang kailangan niyang gawin.

I’m trying to be professional and calm sa harap niya. “Alone” wika niya. “May I know when the deadline, sir?” Gusto kong magreklamo pero pinipigilan ko ang sarili ko dahil alam kong boss ko pa rin siya. “Two months” Kalma, Althea. Kaya mo ‘yan. Two months? Maisasabay ko naman siguro after ng part-time ko. Pero sinong niloloko ko, imposible na matapos ko ‘to ng two months kung ako lang mag-isa ang gagawa.

Alam naman ni Atara na pormalidad lang ang pagpasok ni Nixie rito kaya tinanong niya ang opinyon nito, "Gaano ba kabilis ang gusto mo?" "Kung ano lang po ang normal na procedure." "Ang normal procedure para sa mga full-time ay may isang buwang notice. Pero dahil maayos naman ang turnover at nasa P4 level ka lang, kadalasan ay dalawa hanggang tatlong araw lang, pwedeng-pwede na." Knock, knock— Isang katok ang pumutol sa usapan nila. "Pasok," sambit ni Atara. Agad siyang tumayo nang magalang nang makitang ang pumasok ay ang kanang kamay ng pinakamataas na pinuno ng kumpanya. "Assistant Jude."

Narinig pa ni Ponce ang paghugot nito nang malalim na buntong-hininga. "A week or a month won't be long. It's just important," dagdag pa niya. "I'm deadly serious." Ponce is determined to take a break from work. He has plans in mind. At gusto niya muna roong mag-focus. He has to do it for his peace. "Fine. One week. No extension. Got it?" "Yes, sir." "That gives me a chill. Sa seven years mo na sa kompanya ko, ngayon mo lang ako tinawag niyan. One week. No extension," pag-uulit nito bago pinutol ang tawag.

“Gagawin ko. Pero bigyan mo muna ako ng dalawang linggo. Iyon lang ang hinihiling ko.” Bahagyang nagsalubong ang kilay ni Zach. “Dalawang linggo para saan?” Tinignan siya ni Elisse nang diretso. “Two weeks to prepare them. You know how they are. I don’t want it to become a mess.” Ilang segundo siyang nakatitig dito bago tumango. “Sige. Dalawang linggo.” “Thank you,” Elisse said, then smirked playfully.

Andon at mga message sayo ay hindi mo pinapansin, kailangan mo raw pumonta rito sa office, sabi ni boss, at kailangan mo mag render ng 1month bago ka makapag resign para makuha mo ang mga benefits,matatanggap mo sa company) mahabang wika nito sa akin. ( Ay sorry baka kasi don sa kabilang cellphone ko siya ng message kaya di ko nasagot ang mga tawag niya sige mamaya tingnan ko at tawagan si boss kailangan pa talaga mag render ng 1month, tanong ko pa kay Bianca)

“Hello, Mr. Lee?” “Yes, Anna? Why did you call? Are you still not feeling well?” pag-aalalang tanong ni Mr. Lee. “Yes, Mr. Lee. P’wede po bang huwag na muna ako pumunta ng opisina?” mahinang pakiusap ni Anna. “That’s all right. You can take a two-week break,” saad ni Mr. Lee sa kabilang linya. Napasinghap si Anna sa kanyang pagkabigla. “Is that real Mr. Lee? Two weeks na rest day?” hindi makapaniwalang tanong ni Anna sa kanyang boss.

Halatang dismayado dahil sa nangyari. “You have one week. Ayusin mo ‘to, Marga. One week para patunayan na hindi ka liability sa kompanya. Ayokong madawit pati ang kompanya at pangalan ko sa gulong pinasok mo.” Tumango ako, kahit nanginginig ang dibdib ko. “Thank you po, Sir.” Paglabas ko ng opisina niya, halos madurog ako sa kaba at hiya. May nakita akong dalawang officemate na nag-uusap at nakatingin sa akin.

habilin nito saka tumayo at nagpaalam na. Kay laking ginhawa ang naramdaman niya nang umalis ito. Bago siya nagpatuloy sa pagtatrabaho ay tiningnan niya muna ang kalendaryo. Two months. He only has to wait for two more months before he can secure a share in Jude’s company. Two more months and he will be free and he can live his life the way he wants to. Bigla siyang napatingin sa direksyon kung nasaan ang desk ni Yvonne. Ngayon lang niya napagtantong wala ito.

dagdag nito na ikinagulat ng husto ni Maxine. "Why?" "Mahabang kuwento, Max. I'm giving my two weeks' notice to Mr. Samaniego as well. So I want to tell him personally. Lalo at hindi ako dumaan sa hiring process..." Nalungkot si Maxine. It's been a while since she talked to her. Naging busy din kasi siya. Akala niya siya ang unang magpapaalam pero kabaliktaran pala. Hinawakan niya ang kamay ng kaibigan.