2 Weeks Notice Novels & Stories

Kahit kay Wendy ay hindi ako na-excite ng ganito. In two weeks ay aalis na ako ng bansa kaya may time pa ako para maturuan at maalalayan siya. Dahil linggo ngayon, mamaya ay ipapaalala ko sa kanya na kailangan niyang sumama sa akin bukas sa office.

“Hello, Mr. Lee?” “Yes, Anna? Why did you call? Are you still not feeling well?” pag-aalalang tanong ni Mr. Lee. “Yes, Mr. Lee. P’wede po bang huwag na muna ako pumunta ng opisina?” mahinang pakiusap ni Anna. “That’s all right. You can take a two-week break,” saad ni Mr. Lee sa kabilang linya. Napasinghap si Anna sa kanyang pagkabigla. “Is that real Mr. Lee? Two weeks na rest day?” hindi makapaniwalang tanong ni Anna sa kanyang boss.

Halatang dismayado dahil sa nangyari. “You have one week. Ayusin mo ‘to, Marga. One week para patunayan na hindi ka liability sa kompanya. Ayokong madawit pati ang kompanya at pangalan ko sa gulong pinasok mo.” Tumango ako, kahit nanginginig ang dibdib ko. “Thank you po, Sir.” Paglabas ko ng opisina niya, halos madurog ako sa kaba at hiya. May nakita akong dalawang officemate na nag-uusap at nakatingin sa akin.

habilin nito saka tumayo at nagpaalam na. Kay laking ginhawa ang naramdaman niya nang umalis ito. Bago siya nagpatuloy sa pagtatrabaho ay tiningnan niya muna ang kalendaryo. Two months. He only has to wait for two more months before he can secure a share in Jude’s company. Two more months and he will be free and he can live his life the way he wants to. Bigla siyang napatingin sa direksyon kung nasaan ang desk ni Yvonne. Ngayon lang niya napagtantong wala ito.

dagdag nito na ikinagulat ng husto ni Maxine. "Why?" "Mahabang kuwento, Max. I'm giving my two weeks' notice to Mr. Samaniego as well. So I want to tell him personally. Lalo at hindi ako dumaan sa hiring process..." Nalungkot si Maxine. It's been a while since she talked to her. Naging busy din kasi siya. Akala niya siya ang unang magpapaalam pero kabaliktaran pala. Hinawakan niya ang kamay ng kaibigan.

Hindi napigilan ni Belinda ang bumuntong hininga nang maalala niya ang naging pag-uusap nila ng boss niya nang magpaalam siya sa trabaho. “2 days? Really?” That was the first thing her boss said after she said that 2 days lang ang kailangan niya para sa leave. “Yes, Sir. 2 days lang at balik na agad ako dito para sa trabaho,” Belinda said with a smile, but the next thing her boss said really left her speechless.

Hindi niya alam kung hanggang kailan nila maitatago sa kapatid ang nangyayari sa pagitan nila ni Anthony pero bahala na. Ang mahalaga para sa kanya ngayon ay ang kasalukuyan. Kaya naman mabilis rin siyang napapayag ni Anthony na magbakasyon sila sa ibang bansa. Two weeks ang paalam niya sa kanyang boss. Ni hindi sila nagsabay sa eroplano ni Anthony nang umalis sila. Kabit. Isa na lamang siyang kabit ngayon.

"Did you forget it? I am one of the bosses in the company. I can approve you for a vacation. Kahit isang buwan pa 'yan." Napatawa ako. Hindi ko naisip iyon. "Grabe ka naman sa one month." "I can allow that." "Abusado ka din, eh." Tumawa siya. "So, how about two weeks?" "Ang haba ng two weeks. Marami akong application reports na gagawin." "Okay, one week." Hindi ako nagsalita. Bumaling na naman siya sa akin. "Please, Mia?"

“And termination?” “Either party can initiate. But not without notice.” “Define ‘notice.’” “Two weeks.” Saglit siyang natahimik, saka tumango. “Okay. That’s reasonable.” Lumipat siya ng pahina. “Next—boundaries.” Bahagyang umabante si Adrian, pinagsalikop ang mga daliri nito sa ibabaw ng mesa. “Be specific,” sabi nito. “You mentioned obligations outside work,” sagot ni Luna. “What exactly does that include?”

“Marami nga ang nakapila para magrestore pero maatim mo ba pabiyahein sila ng ganon katagal sa edad nila? Samantalang ako na bata pa at madami pang enerhiya ay nagbibigay ng excuses? Paano na lang kung masukal ang lugar na ‘yon at hindi angkop sa katawan ng may edad?” Tumahimik si Manson. Binitiwan siya nito saka naglakad at umupo sa kama. Madilim at hindi pa rin maipinta ang mukha nito habang mahigpit na hinawakan ang gamit niya pangpinta. “Gaano ka katagal mawawala?” “Two weeks will be enough.” “Ano?!” Tumayo ito bigla at hindi makapaniwalang tumingin sa kanya. “Hindi puwede. Tatlong araw puwede pa, pero two weeks!?”