2 Weeks Notice Novels & Stories

“Magkaroon nga tayo ng deal, Atticus. Sa loob ng kalahating buwan, aalis ka dito sa penthouse kasama ng mga gamit mo. Kalahating buwan lang ang ibibigay ko sa’yo. Two weeks. Sa two weeks na iyon, pihadong magaling na ang kamay mo.” Bumagal ang galaw ng kamay ni Atticus na nag-aayos ng kanyang mga gamit. Nilingon na niya si Gabe kahit na kanina niya pa naramdaman na naroon ito sa may pinto at pinapanood ang bawat galaw niya. Feel na feel niya ang atensyon nito.

pairap kong sagot. Malakas siyang natawa pagkatapos ay manghang tumingin sa akin. Umiling-iling siya. "Two weeks," aniya. Bumuntong hininga at muling umiling na para bang disappointed. It was like two weeks was too long to wait. Hmmm... Maging ako ay napaisip. Not that I am thinking about fvcking him again. Ang nasa isip ko ngayon ay kung kasya na ba ang dalawang linggo, para ma-produce ko ang halaga na kailangan ko para bayaran siya.

"Huwag kang mag alala, pagka pirma ng CEO ay inform agad kita. Alam mo naman siguro na may 15 days ka pang pasok bago ang effective ng resignation mo?" Tumango siya sa ginoo at naintindihan niya dahil nasa contracts iyon na pinirmahan niya noong nag a apply pa lang siya. "Okay, makabalik ka na sa trabaho mo." Pagtataboy niya sa dalaga.

May bahagyang panghihinayang sa tono niya. Umupo ako nang mas tuwid. “What!?” “Two days from now. Kailangan mo nang ilipat ang gamit mo sa bahay namin bago siya dumating.” “Two days?” ulit ko, saglit na parang hindi makapaniwala. Ang bilis naman ng schedule na ‘to. “Ang… biglaan.”

"Ahm, Nick, makikiusap sana ako na kung puwede 2 weeks. Naisip ko lang na baka maghinala si Mama at Papa sa biglaan kong pag-alis--" "No." Putol niya sa pagpapaliwanag ko. "Nick--" "1 week. That's final. Pinagbigyan na kita sa isang linggong gusto mo." Napabuntong-hininga na lamang ako. Mukhang hindi ko na mababago ang desisyon niya kahit anong pakiusap ang gawin ko. Hindi na ako muling nagsalita pagkatapos niyon. Hindi na rin naman n'ya ako kinausap dahil naging busy na ito sa telepono niya.

Habang kumakain kami ng tahimik, hindi ko maiwasang mapaisip. Bakit parang may something sa dibdib ko nang pumayag ka agad siya sa 'no falling in love'? "Miss Santos?" His voice interrupted my thoughts. "Po?" "The wedding will be in two months." He was all business again. "Tomorrow, my staff will brief you on everything – etiquette training, wardrobe, social calendar. I expect full cooperation." Two months? Lord! "Pero sir-" "We'll announce the engagement next week. I suggest you prepare your family and friends." Tinignan niya ang relo niya bago nagpatuloy. "The car will take you home. We start tomorrow, 9AM sharp."

Tumango naman agad ang mga empleyado niya. Makalipas ang ilang minuto, humarap muli si Kirsten sa team. “I’ll be away for two weeks starting Monday.” Bahagyang nagkatinginan ang ilan sa kanila pero walang nagsalita. Tiningnan niya si Noah at nagsalita. “You’ll handle the project monitoring habang wala ako.” Utos niya kaya natigilan si Noah. Siya lang ang nakikita ni Kirsten na pwede niyang pagkatiwalaan sa ngayon.

He mouthed, brows furrowed together. Is there any bad news? Humarap siya sa akin matapos nilang mag-usap ang isang bodyguard niya. “We will be here for two weeks,” anunsyo niya sa akin, dahilan upang malaglag ang aking panga. “W-wait, what?!” Naghihisteriyang tanong ko, pero hindi niya inulit ang kanyang sinabi at tiningnan lang ako. “Two weeks?!”

Siguro ay mastay pa ako kahit dalawang buwan pa bago ako umalis. Nang makarating na kami sa bahay ay mabilis na tumakbo papasok si Zevi kaya kami na lang ni Timothy ang nandito sa labas. “Pasensya ka na sa kadaldalan ng anak ko.” nahihiya na sabi ko sa kanya. “It’s okay, natutuwa nga ako sa kanya.” sagot niya sa akin. “Tim, tungkol sa resignation ko. Okay na ba ang two months? Papayagan mo na ba ako after two months?” tanong ko sa kanya.

bakit parang mabigat sa feeling na aalis siya parang ayaw ko siyang payagan. Sa bagay mas okay narin siguro na 2 weeks siyang mawawala, napapabayaan ko na kasi ang work ko. Sana lang ay di ako paginitan ni Lea.