4 Kinds Of Love นิยาย & เรื่องราว

Paul: "Nasaan ka, love?" Nagngingitngit ang kalooban ng mabasa niya ang chat ng kasintahan. "Love, mukha mo!" kapal din talaga ng apog ng lalaking ito "Dyan lang," matipid na chat niya. Nakita niyang nagtatype ito dahil sa tatlong tuldok na gumagalaw. Inaabangan niya kung anong isasagot nito. Paul: Ingat ka love I miss you😘

Prologue: Could love be made? Iyan ang tema para sa gaganaping valentines program sa paaralan, malalim ang tingin ng limang taong gulang na bata na nagngangalang Alexander Ford Santiago sa blackboard kung saan nakasulat ang mga katagang nabanggit.

Kinausap pa ng masinsinan nila Mama si Love para lang tanungin ito kung hindi ko daw ba tinakot ito, baka daw kasi tinakot ko lang si Love kaya napilitan ito na sagutin na ako. O di naman kaya ay na konsensya lang siya dahil nga sa isa ito sa dahilan kung bakit muntik na akong napahamak ng gabi na yun. Grabi sila sa akin e. Hindi man lang maniwala na sadyang na in love sa akin si Vexana at na hook ito sa taglay kong ganda. Mga walang silbi. Dapat ako ang kampihan nila dahil ako ang anal at kapatid ng mga ito pero hindi e. Hindi sila makapaniwala na kaya akong mahalin ni Love. Mga walang silbi talaga ang mga ito.

To give without reason,. And care without Expectation,... Love without Fear,... Parang may Kung anong kirot ang naramdaman ni Izzy. Karson is right, hindi niya deserve ang masaktan ngunit Kung nalalaman Lang nito ang pinagdadaanan niya ay baka Lalo PA itong maawa. Trust without questioning,... Need without demanding,... Accept without change,... Want without restrictions,... Desire without inhibitions,... A love so free, Will never fly away,... True love isn't love at first

"Hindi maaayos ang buhay ko hangga't hindi ko bibitawan si Mara. Hindi ko nga alam kung mahal ko ba siya o ganun ba talaga ang pagmamahal." Naiintindihan niya ito. May iba-iba kasing klase ng pagmamahal. Hindi lang ito umiikot sa isang aspeto. There is a genuine, pure and true love, a love full of heat, desperation and need. Sometimes love is full of sacrifices, it can bring you pain and so much sufferings. Masasabi niyang swerte ang mga taong makakahanap ng totoong pag-ibig sa mundong ito. Isa na doon ang kanyang mga magulang. Masakit nga lang isipin na hindi nagtagal iyon.

Bulong ko at unti-unting napanganga. Gwapo nga ehehe, gusto ko syang maging kaibigan tapos maiinlove sya sakin, liligawan nya ako, ipapakilala ko sya sa pamilya ko, ipapakilala nya rin ako sa pamilya nya, tapos magpapakasal kami, magkaka anak at higit sa lahat tatanda kaming magkasam--- agad akong napailing sa naiisip ko. Medyo sumubra yata ako ahhh... "Ano nag i-imagine ka na magiging bf mo sya?"

Wasak na wasak na ito at hindi niya alam kung makakayanan pa ba niyang buoin ito sa kabila ng mga salitang parang patalim na tumatama direkta sa kaniyang dibdib. Umatras ng isang hakbang si Anastasia. Humigpit ang kaniyang pagka-kahawak sa kaniyang pouch habang patuloy sa paghikbi. Tigmak ng luha ang kaniyang mga mata habang nakatingin sa kaniyang asawa na ngayon ay halos hindi na niya makilala. “I will never regret loving you, Fred. But I think, being separated will make our lives more peaceful and fine.”

Giit ko. Napalunok ako. Mabilis na kumalabog ang dibdib ko. It's true that I don't love Carlo but I really appreciate how he understands me every time. Alam ko na masakit ako sa ulo and he's having a hard time taming me pero hindi ko naririnig na nagre-reklamo siya. I might not love him but I have a little bit feelings for him. But I won't tell it to him lalo naman sa parents ko. Marriage for convenience is not for me. I don't like that idea. Kahit ganito ako, I want to marry someone I deeply love. At hindi ko nakikita si Carlo roon.

Ang mga mata nitong ka-kulay ng pulot ay parang nagmamakaawang tumitig ng tuwid sa kanya. “Huwag kang mag-alala, Manang Eva. Gagawin ko ang lahat para makumbinsi si Marcus na gumutin ang Lolo,” aniyang sinundan iyon ng isang tipid subalit tapat na ngiti. Hindi na nagsalita pa si Eva. Umiiyak na lamang itong yumakap sa kanya. Alam niya at nauunawaan niya ang dahilan kung bakit nagkakaganoon ito. Pagmamahal. Aware siyang may pagtingin ito sa kanyang Lolo. Matagal na niyang alam iyon. Isang klase ng pagmamahal na hindi himihingi ng kapalit. Masaya na itong makasama, mapagsilbihan, at madamayan si Salvador sa bawat araw ng buhay nito. Unconditional love. Kahit hindi iyon nasuklian, nagpatuloy pa

dagdag pa ni Fourth—mga katagang hindi niya pagsasawaang ipagsigawan hanggang sa sila'y magkulubot na sa katandaan. “I love you too,” malambing na sagot ni Caramel sabay ganti ng isang matamis na halik sa pisngi ng kanyang asawa. Saglit na tila huminto ang oras. Sa mga matang nagkatitigan ay dama ang lalim ng kanilang pagmamahalan. Muli nilang hinarap ang lahat. Hawak pa rin ni Fourth ang mikropono, bakas pa rin ang saya sa kanyang mga mata.