7 Deadly Sins Tagalog Novels & Stories

Bumaling siya ng tingin sa amin at ngumisi sa amin ng nakakaloko. "Am I right, peasants? Each one of you possess darkness. Killing is a crime and crime belongs to darkness. Our shades are black with the highlights of white. Life is boring without a touch of darkness." Nakagat ko ang ibaba kong labi bago napa-yuko. Sumulyap ako sa kanila na mga naka-iwas ng tingin sa isa't isa.

Isang G lang ang kailangang patayin ngunit hindi ako papayag na mayroong mawawala sa amin! Mula sa bundok, patungo sa patag, tumawid sa maputik na daan at sa ilog. We were captured by the traps but thank God the ones who created them were out of sight. Nakawala pa rin kami. At nahulog kaming lima sa isang sulok. At dahil diyan, sa mga huling sandali, the word of the day is not completey spelled dahil walang letrang G ang napatay.

sinadya kong laitin ang motor niyang iyon. Sorry Spence, you've been good to me. Pinasaya mo ako habang dinadala mo ako sa iba't ibang lugar. Spence is the name of the motorcycle. His jaw clench as I speak more. Go lang Diozza. Para minsanan na lang ang sakit 'di ba.

Lintik! Napailing-iling na lang ako sa kanilang dalawa. Lalo na kay mama, siya ang mama ko, sa buong buhay ko. Hindi ako nakikinig sa mga sabi-sabi. Sa buong buhay ko! Walang araw na hindi ko siya ipinaglaban sa mga taong nakakasalubong ko. Dahil akala ko. Dahil sa pagkakaalam ko! Matino siyang ina! Pero ano na ngayon? Isa palang-

My subconscious mind was asking why the hell did I agree to this setup? "You know the safe word, Storm. Just say it if you want to stop me." paulit-ulit akong lumunok at tumango sa kaniya. Hindi pwedeng umatras agad ako dahil hindi ma c-consider na tapos na ang issue namin sa nagawa ko sa kaniya kung hindi ko tatanggapin ang nais niyang parusa. I guess this is better than killing me. Ngayon ko lang napagtanto kung gaano ka-selfish ang hiling ko sa kaniya kahapon to kill me. I still have my family, na umaasa sa akin. My dad is an OFW. My two siblings are still studying. Isang high school at isang college. My grandma is sick. Kailangan pa nila ako, at kailangan ko rin ang trabaho.

How could I possibly live now kung wala na ang taong itinuring kong mundo? "This pain is killing me," saad ko sa pagitan ng paghagulgol. Mas lalo akong naiyak nang yakapin niya ako. "Hindi siya worth it. Huwag mong iyakan ang isang taong hindi ka kayang ipaglaban. Sapat na iyong minahal mo siya. Hindi mo p’wedeng isisi sa sarili mo ang lahat. Wala kang kasalanan dahil ang tanging naging kasalanan mo lang ay mahalin siya."

histerikal na sabi ni Tita Thalia. Kasama nito ang asawa na katulad niya, naka-kunot ang noo at may pagaalala ang mukha. "Well, mom. You should ask your very kind and obedient son 'kuno'." Señorito Theo said while emphasizing his last word. "Tumigil kana, Angelou!" He scoffed. Masama niyang tiningnan si Tito Wilbert bago siya umiwas nang tingin. I heard him mumbling something pero hindi ko marinig ng mabuti.

Sinipa, ginutom, sinuntok at pinatay lahat ng puwede niyang ipagbunyi sa buhay. Kung maiuulit lang ang lahat—bakit hindi? Hindi nabasa ni Mary Joy kung ano ang nararamdaman ni Giovanni Delgado habang tumutungtong sa kahoy na silya. Hindi naramdaman ni Mary Joy ang kaba, takot, sakit at desperasyon ni Giovanni habang isinasabit nito ang nakataling kumot sa kisame sa sariling leeg. Hindi nakita ni Mary Joy kung gaano kadeterminadong sinipa ni Gio ang silya't hinigit ang posibleng magiging huli na nitong paghinga.

“Sa Kaharian ng Sacresia, bawat galaw ay laban sa alon. Sa ilalim ng dagat, isang pagkakamali lang ay maaaring maging dahilan ng kamatayan. Tinuruan ako ng mga Sireno kung paano gamitin ang katawan ko gaya ng agos ng tubig.” Napahawak sa sinturon si Uraho, halatang hindi makapaniwala. “Hindi kita tinuturuan para magyabang,” aniya, “ngunit ang mga Lobo ay hindi lamang umaasa sa bilis. Kailangang marunong kang umasa sa pandama—ang ingay ng damo, ang kaluskos ng paa, ang huni ng ibon. Lahat iyan ay palatandaan.”

Third Person’s POV WAYNE can't stop himself from cursing countless times! Damn! Fuck! He could sense it! He felt that his thing down there erected. But, c'mon, what the fuck! Kung gaano kabilis nabuhay ang p*********i niya ay ganon din kabilis nawala sa harapan niya ang babaeng nagpapadanas sa kaniya ng ganong pakiramdam.