7 Deadly Sins Tagalog Novels & Stories

Napatango na lamang siya at tinuon ang sarili sa harapan, sa mismong bangin na ilang hakbang na lamang ay mahuhulog na ang kanilang kotse. "Sorry, dahil sa katangahan ko muntik na tayong mamatay. Salamat din dahil napigilan mo ako." "So, sino na ang tanga ngayon? Ahahaha ano ka ba wala iyon, ayaw ko pang mamatay ano. Saka sayang naman kung mamatay ka na hindi mo pa siya nakikita. Kaya dali na! Pupunta pa tayo sa S.A. remember?"

Bumaling siya ng tingin sa amin at ngumisi sa amin ng nakakaloko. "Am I right, peasants? Each one of you possess darkness. Killing is a crime and crime belongs to darkness. Our shades are black with the highlights of white. Life is boring without a touch of darkness." Nakagat ko ang ibaba kong labi bago napa-yuko. Sumulyap ako sa kanila na mga naka-iwas ng tingin sa isa't isa.

Isang G lang ang kailangang patayin ngunit hindi ako papayag na mayroong mawawala sa amin! Mula sa bundok, patungo sa patag, tumawid sa maputik na daan at sa ilog. We were captured by the traps but thank God the ones who created them were out of sight. Nakawala pa rin kami. At nahulog kaming lima sa isang sulok. At dahil diyan, sa mga huling sandali, the word of the day is not completey spelled dahil walang letrang G ang napatay.

How could I possibly live now kung wala na ang taong itinuring kong mundo? "This pain is killing me," saad ko sa pagitan ng paghagulgol. Mas lalo akong naiyak nang yakapin niya ako. "Hindi siya worth it. Huwag mong iyakan ang isang taong hindi ka kayang ipaglaban. Sapat na iyong minahal mo siya. Hindi mo p’wedeng isisi sa sarili mo ang lahat. Wala kang kasalanan dahil ang tanging naging kasalanan mo lang ay mahalin siya."

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

"Huwag mo akong tutularan, Set ha! Okay lang na maging maikli ang buhay basta nabuhay ka bilang isang mabuting ama, kapatid, kaibigan o bilang isang mabuting mamamayan ng bansa. Siguradong sa langit ang punta kapag binawian na ng buhay." "Senior, wala naman pong taong hindi nagkakasala. We are born sinners. Ang mahalaga ay maalam po tayong humingi ng tawad at maalam din po tayong magsisi. Kahit gaano pa po kabuti ang isang tao, kung hindi naman po siya naniniwala na may Diyos, hindi pa rin siya maliligtas. Sa impyerno pa rin ang diretso." Itinulak ni Set ang wheelchair ni Don Vandolf patungo sa banyo. Maliligo na kasi ang matanda.

Sa pagkakataon na iyon ay walang ibang nasa isip ni Desiree. Sa mata ng Diyos, batas at tao ay isang malaking pagkakasala ang mangyayari sa kanila dahil may asawa pa rin siyang tao.

histerikal na sabi ni Tita Thalia. Kasama nito ang asawa na katulad niya, naka-kunot ang noo at may pagaalala ang mukha. "Well, mom. You should ask your very kind and obedient son 'kuno'." Señorito Theo said while emphasizing his last word. "Tumigil kana, Angelou!" He scoffed. Masama niyang tiningnan si Tito Wilbert bago siya umiwas nang tingin. I heard him mumbling something pero hindi ko marinig ng mabuti.

Talaga ngang ipinagpala lahat ng bida! Ang layo ng pagkakaiba ni Devlin at Belial ay tila kaliwa at kanan. Kung si Devlin ay yelo, ang lalaking ito ay ang init. Ngumiti si Mary Joy sa sarili, iniisip kung maaari bang tanungin ang lalaki kung hinigop ba nito ang lahat ng init sa araw. Hindi iyon dahil kayumanggi ang lalaki. Maganda ang kulay ng balat nito. Ang kakaiba ay ang pagdadala nito sa sarili.

mahina ang boses na sambit ni Oracio. "Ama!" Sigaw nina Misan at Helan. "Mahal!" Sigaw ni Meryam. "Ako nalang po, Kamahalan!" Lumuhod si Helan dahilan upang umiyak si Zabel at si Misan kaya ang nangyari ay silang lima ang lumuhod sa harap. Kung may magsasakrispiyo man ng kaniyang buhay para sa kanilang kaligtasan ay hindi sang-ayon ang bawat isa sa kanila.