Novel & Cerita 7 Minutes In Heaven

nginisihan ko siya. Nanlaki naman ang mga mata niya at muli akong nahampas. “Aray ko ha! Alam mo namang masakit masyado ang katawan ko tapos nang-aabuso ka pa!” kunwaring galit na wika ko. “Gashong talaga! Palagi kong nakalilimutan huhu—ikaw kasi! Anong road to heaven pinagsasabi mo kilabutan ka nga, jusme! Baka ikaw ang mapupunta sa heaven kung hindi ka mag-iingat gaga!” sermon ni Mia sa akin. “Ang kailangan mo ngayon ay recovery—road to recovery. Ikaw talaga kung ano-anong iniisip mo!”

Hindi nagmamadali, hindi rin pilit—parang natural lang na doon hahantong ang lahat. Pag-upo nila sa gilid, saglit silang nagtitigan. Si Luna, nakangiti pero halata ang pagkailang. Si Damon, nakapikit sandali, parang humihinga ng malalim para kontrolin ang sarili. “This is new for us,” mahina niyang sabi. “I don’t want to rush you.” Hinaplos ni Luna ang pisngi niya, marahang dinama ang init ng balat nito. “Damon, it’s been seven years. I think… I’m ready. I want this. I want you.”

“E...” “Nika! Wake up! Shit.” Naramdaman ko ang pag-alog ng katawan ko pero hindi ko magawang maidilat ang mga mata ko. “Nika! I know you can hear me, wake up, please baby! You’re dreaming. Please, wake up!” Dreaming? I wish I am just dreaming. But... Why does it feel so real? Is this... The very last moment I am having before I go to heaven? “Fuck.” I heard Elio's distress as he continue to shake me.

Dagdag niya at mabilis na nag maneho pauwi at tila sabik na sabik. love is powerful, it can take you to heaven and hell. But Thor and I, love for each other takes us to hell and heaven at the same time. Mainit ngunit napakasarap sa puso and if it wasn't for a mission we wouldn't be able to reach our dream of happiness. The end.

Gusto niyang mawala ang sakit na nararamdaman, ang rejection, ang pagkabigo. Muling tumungga si Seven. Hindi napigilan ang pagbabalik-tanaw sa unang pagkakataon na nasilayan ng mga mata niya si Hillary... "Got your book, Mom," sabi ni Seven sa ina habang kausap sa cell phone.

sabi ni Rafael na dinadama ang malamig na hampas ng hangin sa kanyang mukha. Maya maya nag-iba ang paligid biglang bumalik ito sa normal, nawala na ang kakaiba at malamig na malakas na hangin na humampas sa kanyang mukha, ang pakiusap niya na magpakita sa kanya si Angela at yakapin siya nito ay hindi na kailanman mangyayari dahil ang buhay ni Angela ay nagwakas na, binawi na ng Diyos sa kanila, ipinahiram lang ito kay Rafael para matutunan ni Rafael ang kahalagahan ng oras, ng panahon at ng buhay na dapat noon pa man ay pinahalagahan na niya.

“Mahal na mahal kita. Pero kailangan ko nang bitawan ka.” Unang Ilang Buwan sa America Los Angeles, California Ang unang buwan ay impiyerno para kay Venice. Nakatira siya sa apartment ni Mara sa LA. Araw-araw ay naghahanap siya ng trabaho. Sa gabi, umiiyak siya nang tahimik sa kama. Madalas niyang iniisip si Romer — ang yakap nito, ang tawa nito, ang huling gabing magkasama sila.

I smiled bitterly. Twelve days, Kien. You have twelve days to fall in love with me. A week and five days. Give me twelve days to be happy with you. And after that, I will start to move on. I will start a new life without you and I will accept the fact that you can't and will never love me back. Just twelve days.

“Where?” “Heart’s place. We’ll order in. Sagot ka namin, bff!” Masaya naman nagtatawanan ang limang magkakaibigan. Ito ang pahinga ni Heaven bukod sa pamilya niyang mahal niya, ang kaniyang mga kaibigan. They’re gathered in Heart’s cozy apartment, laughter filled the room. For a few hours, Heaven allowed herself to forget about the bills, the work, and the heavy expectations. They ate pizza, gossiped about their classmates, and talked about their plans for the future.