8 O Clock Novels & Stories

Tiningnan ko ang oras. Malapit na mag-8:00 a.m. May ilang oras pa bago mag-10. Isang tahimik na umaga bago magsimula ulit ang panibagong yugto ng araw. At habang inaayos ko ang schedule ko sa isip.na hindi ko alam na may mga bagay palang hindi kayang planuhin. At may mga taong hindi mo inaasahang makakasalubong… sa pinaka-hindi tamang oras.

Agad na tumugon ang adjutant, “Commander, hindi naman yata tama na tawagan niyo siya nang ganitong oras sa gabi? Hindi ba natin maiistobo ang tulog ni Mr. Wade?” Pagalit na tumugon si Hamed, “Sinabihan kitang magbasa-basa kapag wala kang ginagawa, pero mukhang hindi ka nakikinig sa akin! Hindi pareho ang time zone ng Oskia sa sa Syria. Kahit 3:30 AM sa atin ngayon, 8:30 AM na sa kanila ngayon!”

“Aba’t ginawa talaga akong driver? Oo na lang!” Nakangiti na lang akong pumikit at hindi ko na siya pinansin pa. I guessed, an hour had already passed when I felt that Lorenz gently shook my shoulder to wake me up. I looked at my wristwatch and it was ten minutes passed eight o’clock. Papungas-pungas akong tumingin sa labas at napag-alaman kong nasa harap na pala kami ng gate naming brown.

Kaagad siyang umiwas ng tingin at nagmamadaling bumangon. “Maghahanda na ako,” mabilis niyang sabi. Narinig niya pa ang mahinang ‘hmm’ ni Oliver na siyang nagpabilis ng tibok ng puso ni Kienna. Hindi niya napansin na kumilos narin si Oliver para bumangon at nagsalita. “Tapos na ‘yong ambon, pero mukhang lalabas na rin ang araw,” sabay tingin sa orasan sa mesa. “It’s eight thirty. We should get ready. Gusto kong makita natin ‘yong Westminster bago dumami ang tao.”

Ilang lingo na lang rin kasi ay malapit na siyang manganak. Nang makabangon ay agad siyang napa ngiti nang makitang wala na sa tabi niya si Ram. Wala sa sariling hinanap ng kanyang mga mata ang dereksyon ng digital clock na naka patong sa maliit na mesa sa tabi ng kama nila. The clock relayed the time 6:17 am, kung tutuosin ay masyado pang maaga pero pakiradam ni Lexie ay sobrang late na.

tanong ni Oliver, bahagyang nakataas ang kilay. “Hindi naman… pero gabi na.” “I know. Saka sabi ko sa'yo magikikita tayo ng 8pm tonight.” Hindi nito inalis ang titig sa kanya. “Pwede ba akong pumasok?” Saka nga lang niya naalala. Akala niya ay wrong typho lang ang 8pm na iyon. Wala siyang nagawa kundi umatras para bigyang-daan ito. Dama niya ang init ng presensya nito nang pumasok ito sa maliit niyang apartment. Napansin agad ni Oliver ang mga canvas at painting materials na nagkalat sa paligid.

Victoria, the Witch Doctor. "Aray! Ang sakit ng ulo ko." Nasapo ko iyon nang mapamulat ako ng aking mga mata. Nabigla rin ang gising ko nang may kumatok sa pintuan. Walang lakas kong sinulyapan ang wall clock sa mini table na katabi ng kama. 8 o'clock in the morning. Puwede pa dapat ako matulog nito, eh. Muli ay narinig ko ang katok mula sa labas.

"Who's that?" "Ma'am, sorry for disturbing but Mr.Drake wanted to talk to you." Naiirita akong tumingin sa orasan. Sht! It was almost 8 o'clock at anong kailangan niya sa ganitong oras? Don't tell me mag phophotoshoot siya ng ganitong oras mismo.

Agad niyang dinampot ang kaniyang phone para alamin kung tawag ba iyon,text o kung tungkol sa ano pa man ang ring na iyon. Huli na para marealized niya na isa pala iyong alarm. It was already eight o’clock in the morning. Hindi pa naman siya gahol sa oras dahil nine thirty naman ang usapan nila ni Mr. Chingson. Malaki pa ang palugit ng kaniyang panahon.

Mabilis siyang ngumiti ng pilit. Napatingin si Argus sa kanyang relo. "Ten o’clock na. Hindi ba’t sinabi mong inaantok ka na kaninang alas otso?" Tumagilid ang ulo niya. “What’s alas otso?” “It’s eight.” Kumunotnoong natawa si Argus. “So, why are you still awake?” Nag-pout si Elara at yumuko akala niya e makakaligtas siya. “Eh… kasi po… dati, si Mommy po laging kayakap ni Elara habang natutulog…”