Accidentally In Tagalog Novels & Stories

Bakit ba ganito. Nang makabwelo ay umayos sya ng tayo at humingi ng sorry. "sorry" "No. its ang accident. its okay. alis na ako." malamig sa silid nila pero pinagpawisan talaga ako ng husto. gara kasi. Kung may nakakita lang sa akin kanina ay tiyak na iba na ang iisipin. bagay na napaka labong mangyari.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Garalgal niyang tugon. [“Oh my god! Tam, I'm sorry...”] Nagpakawala ito ng malalim na hininga. [“Nag-alala ako sa'yo ng makita ko ang balita! Kamusta ka ah? Gusto mo bang puntahan kita? Tam, sorry... Sorry, talaga!”]

"L-Luther... I-I'm sorry, bro! I-It was just an accident---" "ACCIDENT!? GINALAW MO ANG KAPATID KO TAPOS SASABIHIN MONG AKSIDENTE LANG 'YON!?" Waaaahh! Ano ba kasing ikinagagalit niya? Hindi ba siya masaya na may lablayp na ang ate at bff niya?

Anyway, since that’s impossible, all that left is for me to apologize. “P-Pasensiya na. Nagkamali nga ako ng napuntahan.” Nang makayari sa paghingi ng tawad ay kumaripas na ako ng takbo papalayo. 'Argh argh argh! Stupid me! How did I mistake 6 as 9?!'

" Lea I'm sorry.. Im really sorry I failed to protect both of you" " Hello handsome can I join you?" " Lumayo ka sa akin" " Bakit ang sungit mo sayang gwapo ka pa naman sana" " Excuse me miss I'm sorry but that man is belong to me" napatingin ako sa nagsalita sa likuran. " Tssk fine maghahanap nalang ako ng iba" " Ace don't touch me" ngumiti lang siya bago kinuha ang kanyang braso na nakaakbay sa akin"

“I'm really sorry baby, I was late. Please forgive me...” Nang narinig iyon ay tila ba doon lang tuluyang nag-sink in kay Keiko ang lahat. Humagulhol siya ng iyak at sumubsob sa matipunong dibdib ng lalaki. “K-Knives, I'm sorry... If it weren't for me, you wouldn't have had an accident. I'm really sorry, it's my fault,” parang batang hagulhol ni Keiko. “Sobra akong mag-alala sa'yo. A-Akala ko mawawala ka na sa'kin. A-Akala ko, makakalimutan mo na kamo ng mga anak mo...”

Wala akong mahanap na maayos na sagot. Hindi dahil wala akong gustong sabihin— dahil hindi ko mahanap ang tamang salita. “I didn’t plan it…” mahina kong depensa. “Hindi ko ginusto na mangyari ‘yon.” “Hindi mo ginusto?” ulit niya, biglang natawa ulit. “So anong tawag doon? Accident? Nadapa ka tapos napunta ka sa kama niya?” Napapikit ako nang mariin.

gulat kong tanong dito pero nang mapansin ko ang luha sa mga mata nito, kaagad na di akong kumalma "Sorry, nagulat lang ako...well, kailan niyo balak magpakasal?" "Wa-wala, I--mean, hindi niya pa alam na buntis ako kasi, kasi, aksidente lang naman ang lahat eh. Hindi ko akalain na mabubuntis kaagad ako ng ganito gayung isang beses lang naan nangyari iyun." Hindi ko naman mapigilan ang mapabuntong hininga. Aksidente pero, nakabuo kaagad? Ibang klase din eh

Nakasarado ito? Saan galing yung hangin na yumakap sa akin. May bumubulong sa akin ng paulit-ulit. Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat!