Action Is Better Than Words นิยาย & เรื่องราว

"Really, Dad? As far as I can see, it doesn't seem like it. Kung kailan sobrang binababa na nila ako doon ka nagkaroon ng pake. Ni hindi mo'ko maipagtanggol sa harapan nila e. Ganyan ba ang sinasabi mong you're trying your best to defend me, huh?" Hindi nakapagsalita ang Daddy ko. Napatitig lang siya sa akin ng matagal at nababasa ko sa mga mata niya ang guilt. Action speak louder than words. Kahit gaano ka kagaling magsalita kung hindi naman ito naaayon sa inaakto mo, wala ring halaga. At kung kinakailangan kong lumaban ng mag-isa, kakayanin ko, ayoko 'yong may tutulong sa akin tapos sa huli may masasabi. "Luhan, it's not what you think."

Naupo ako sa tabi niya, tumingin siya sa akin at nabalot kami ng katahimikan, after sometime he finally spoke. "Tama ka." bulong niya. "Tungkol san?" pabulong ko ding tanong, ayokong lakasan ang boses ko dahil baka magising ako bigla at malamang panaginip lang pala lahat. "Sana magaling din ako sa mga salita." naupo siya at tumingin ulit sa buwan. Ngumiti ako sa kanya at ipinakita ang scrap book. "Naiexpress mo na ng mabuti ang sarili mo. Actions speaks louder than words."

pananakot nito pero wala lang sa kanila iyon. Sabagay, Words are nothing without actions. One point, guardians. " 'wag puro salita, Kuya." saad naman ni Ghionna. Hmm. Parang movie marathon kaming lima. Nakain habang nanonood. Cool. Nakita ko namang sumenyas ito sa nga kasamahan na sugudin sila.

wika ko. Tumigil silang tumawa at tinignan ako ng mariin na para bang nagsisinungaling ako sa kanilang harapan. "Actions says louder than words" wika ni Roman at sumimsim ng alak sa kaniyang baso habang may nakalingkis sa kaniyang babae. "Pero nagrereact ang manoy niya pag nandyan si Attorney." mapang-asar na wika ni Ymilio "Really! Wala to, puso nakamove on, titi hindi" dagdag pa ni Jeremiah dahilan para magtawanan ang iba.

“Anything.” “Kailangan ko ring makita ang actions,” dagdag ko. “Words are easy.” “Actions,” inulit niya. “Fine. Watch me.” Pumayag ako na pansamantala. Hindi dahil nawala lahat ng pagdududa ko, kundi dahil naramdaman ko na may pagnanais siyang patunayan. At dahil bitbit pa rin ko ang pagod ng nakaraang limang taon — pagod na pagod sa pag-iisa — naisip kong baka, sa isang maliit na bahagi sa akin, handa pa rin ako.

"Opo... binibisita nya ako.... nagkaroon ako ng courage na magpagaling ulit dahil sa kanya kaya wag nyo na kaming pigilan Pa..." "Oo nga't hindi nya sinasabi sa akin na mahal nya ako pero I believe that action speaks louder than words! Hindi nya naman siguro gagawin ang mga ito sa akin kung hindi ako importante sa kanya di ba? Takot lang din cya magcommit sa akin dahil takot cya sa Papa nya kaya please lang Pa pabayaan nyo na kaming magmahalan na dalawa! Di cya nakaka-sama sa akin... she's my life!" Hindi ko kaya na mawala cya sakin!"

Natawa naman sila. "OMG. Leigh naman, gusto ka pa rin ng tao." "Tse! Pinapaasa niyo lang ako. Ang sama-sama nga niya sa akin eh!" "Leigh, you may not see and feel it but we can see and say it." "Ewan ko sa inyo. Ang sakit kaya ng mga pinagsasabi niya noon huling usap namin." "The mouth can lie but the eyes can't. Words do lie but actions don’t."

"But I don't see there isn't." Ngumiti ako ng pormal. "There isn't, Ma'am." She smiled at me. "Oh, young love. Not all the times actions could speak any louder than words, hija. Some actions can be misleading, that's why words are needed to say the answer." My eyes kept staring at Evron before I went to turn back again to Mrs. Alvares. Maybe that's what I needed to do. Maayos ko lang ang pokus sa sarili kung maipalabas ko na ito. Oh, I've been a total fool.

Napa-ihip ako sa aking bangs. "Using emotions to convey your words far from It's full primarial power." Saka inom ko ng tubig sa glass. "No, not that kailangan mo pang magpatong ng emotions sa words mo or say something.., Mas maganda kasing just keep your opinions," napakurap niyang sinabi sa akin. Hindi ko mediyo nagustuhan ang huling sentence niya, kaya'y napaliit ang buka ng aking mga mata't napatingin sa kisame.

sagot ko at isa isa na kami sumakay sa mga sasakyan namin. - Don’t trust words, trust action..