After We Fell Novels & Stories

Basta masaya kami na afterna all the pain and heartache ay we still ended up together. "I'm coming Cassy!" Sigaw ni Aubree mula sa likuran ko. And before I could say anything or run even further ay naramdaman ko na may mga braso na pumaikot sa bewang ko ay nawalan kami ng balanse. Aubree fell on top of me with a smile on our faces. "Catch you..."

At nang mag simula ang unang tugtog ay medyo naging madali pa para kay Hanna at Nico ang challenge subalit sa pangalawang tugtog ay kinakabahan na ang dalawa dahil medyo may kabilisan na ang tugtog dahilan para dahan-dahang mawala sa pwesto ang mansanas. Nung sandali namang ipatugtog ang ikatlong music na may mas mabilis na beat ay nag simula ng mataranta ang dalawa para habulin ang apple subalit dahil parehas na paglikot nila ay di sinasadyang nahulog ito dahilan para aksidenteng mahalikan ni Nico si Hanna. Nung mga sandaling iyon ay parang biglang tumigil ang mundo ni hindi nga nila naririnig ang hiyawan ng mga classmate nila habang kinikilig ang mga ito sa mala pelikula nilang scene.

“Anexelia Contes, freshman. Catcher ako sa softball team namin.” “Hindi mo nalalaman pero... fan mo ako. I watched you play. Ang galing mo,” walang preno niyang sambit. Umawang ang mga labi ko at napatitig sa kaniya. Nagbaba rin ako ng tingin kalaunan. “Ikaw rin naman,” sabi ko at parehas na kaming natahimik dahil nagsiupuan na sila. Pagkatapos naming kumain ay dumiretso na kami sa field. Nagpahinga lang kami saglit sa benches para magpahulas ng kinain bago nag-warm up.

umangat na naman labi niya at bumungad ang isang namumungay na ekspresyon ng malalambing nitong titig. "Ayan na naman ang mga ngiti nayan, pwede na ba akong kiligin?" ani ko sa isipan lamang habang ang aming mga mata'y buhay na buhay sa mga titig na hindi maipaliwanag. "Let's eat together para maituloy na natin ang dapat nating pag-usapan." tumango ako sa kanya at sinimulan na namin ang dinner. After the dinner we'll go together through the fountain falls kung saan tahimik ang lugar at kami lang ang naroroon. Umupo kami sa bench habang tinitingala ang maliwanag na buwan.

Agad nila kaming linapitan at ginabayan palabas ng lugar. We were in the highest part of the abandoned building, but with the help of the fire fighters, we were able to get out the place alive. Inalalayan nila kami at sinalubong rin agad kami ng ambulansya noong tuluyan kaming makalabas. We were relieved when we were finally able to inhale fresh air, but we're still weak and in a very bad state.

Binuksan ko ang pintuan sa back seat at inilagay ang aming mga gamit, pinauna kong makasakay si Ashton at agad din naman akong sumunod dito. "Ang saya." Hindi mapigilang sambit ni Joe at lumingon ito sa gawi namin, may inabot itong chichirya na tinanggap naman ni Ashton. Ilang sandali pa ay tinahak na namin ang daan patungo sa Togonan Forest kung saan sa pinakadulo ay matatagpuan ang isang napakataas na falls, iyon ang susubukan naming marating ngayon, pero siguro kung saan kami abutan ng gabi ay doon nalang din kami magcacamping.

Nagsitakbuhan na kami upang makaiwas sa kanila. Napailing iling nalang ako habang sinusundan sila. Pwede naman kasi naming kalmotin talaga, bakit hindi pa tinuloy?. Nang nasa gitna na kami ng kagubatan at nakasiguro na na walang makakakita sa aming itsura ay bumalik na kami sa aming totoong anyo. "Hoo!" himutok ko at nilahad ang kamay kay Impo, hinipan niya lang ito at viola! may walis tingting na sa aking palad.

Hindi iyon masyadong mahigpit kaya medyo gumagaan ang loob ko. "Don't worry, hmm? Nagulat lang talaga sila. Let's give them time to accept us, to accept our unusual love..." --- Fallen So Deep written by: HeneralAlcalde

wika ko na wari mo'y nahihiya pa. Nag-crave tuloy ako sa hotdog kaya hotdog na may sinangag at itlog ang in-order ko. Sa hindi maiiwasang dahilan, iyon din ang in-order ng dalawa kong kasama. Nagkatinginan lang kaming tatlo at sabay-sabay na natawa nang paimpit. "Sulit na sulit ang day 1 natin," ani Osang. "Totoo, tapos sa gymnasium pa ang next natin after nito. Naku, heaven talaga," sambit ni Gela.

I was getting pelted with eggs one after another when I suddenly started weeping and fled out from the canteen. I was unable to see what was happening to me, and because I was racing so quickly, I stumbled and fell to the ground. As soon as I hit the ground, I felt the agony in my arm and hand, in addition to the stickiness of my body. When a gentle hand takes hold of my arm and helps me get up after I've just fallen down, I burst into sobs.