After We Fell Novels & Stories

Hindi ko nagugustuhan ang mga nagaganap doon. "We will go there." Deklara ko. Nag-iba kami ng daan at tumungo nga kami doon. Napa mura ako sa aking isipan ng makakita ako ng hindi kaaya-ayang tanawin. I signaled my hand in mid-air stopping Alwar to walk furthermore. Nagkubli kami sa isang malaking cypress tree na malapit sa kanila. Sakto lang para marinig ko ang pinag-uusapan nila.

Napasarap ang kwentuhan nila hanggang sa hindi na nila namalayan ay naparami na pala ang boteng kanilang nainom habang lumalalim ang gabi. NAPARAMI pa ang nainom nila at habang lumalalim ang gabi ay isa-isa nang nag-alisan ang mga kasama nila. Ramdam na niya ang bahagyang pamimigat ng talukap ng kanyang mga mata at pag-iinit ng katawan dahil sa nainom na alcohol. Nasa kabilang upuan niya ang ngayon ay namumula sa kalasingan na si Lara. Katabi nito ang kapatid na si Nicole na hindi na mapigil sa pagsasalita. Kanina pa nagpa-alam na magpahinga ang mga magulang mga ito at silang apat na lang ang natitira.

He knew something was off but he couldn't speak, he feel like he is about to lose his breath. The other customers thought the rum was so strong that it swayed him, little did they know that he already fell in the trap. "Damn—" he couldn't understand the sudden conflate of what he feels, he tried to stood up to get away from the place but the stool is too high that he fell on the floor. The moment his body darted on the frigid ground, he couldn't move. Completely stunned, he remained there lying in cold. "Shoot," Kouen heard the signal again, and he proceeded to snipe the other men. He eyed the counter's location and he spotted the target on the floor, he didn't bother to ask again, with ragi

Niyakap ko ang sarili habang taimtim na pinanood ang paghahalo ng kulay kahel at itim na kalangitan. My eyes roamed around and darted on a huge narra tree not from here. Halos mabuwal ako sa kinatatayuan nang mapansin ang dalawang imahe ng tao sa ilalim noon. There was a girl. . . and a guy. And they’re roughly kissing, touching every part of each other’s body in a rush.

Sabi ni Mico sakanya, may halos limang daan na puno ng mangga na nakatanim sa lupang ito. Namangha siya sa sobrang dami. Ngayon nga ay nakasandal lang silasa isang malaking puno ng mangga habang ang mga kabayo na dala nila ay iniwan lang nila na nakatali sa kabilang puno. "Saan tayo sunod na pupunta?" Tanong niya kay Mico. "Sa falls." Sagot nito. Gulat na napatingin siya kay Mico. "Falls? May falls rito?"

Tumango lang si Shanel at tinutukan ang napakagandang tanawin ng papasikat na araw. "Wow worth it yong pag tawid ko sa bukit at pakikipag laban sa kaba ko na baka may palaka." "Nakakatawa ka talaga ate Shanel. Ang babaw ng tuwa mo pati mga kinatatakutan mo." "Hindi kaya, syempre na aappreciate ko lang talaga. Itong mga ito kasi yong mga bagay na di ko nagagawa madalas." Matapos ang picturan ay masayang nagkantahan ang tatlo ng ilang oras hanggang maisipan nga nilang maligo sa sapa kaya naman sa tulong ni Alexander dumaan sila sa sortcut pababa.

Naghahamon siya at hindi ko alam kung bakit ganyan! Tumayo siya. Kahit na hindi naman kami ganon ka lapit ay napaatras ako. Hindi ko kayang mapalapit sa kanya habang ganyan ang suot niya. Iniwas ko ang tingin ko sa kanya. "You'll fall for me after tonight. Hindi mo makikita si Kid kahit na kayo ang magkasama." Aniya na mas lalong ikinagalit ko.

Agad ko itong itinaas at ayun isang four finger na tilapia. "Galing ah! Ang laki" puri niya na kita ang saya sa kaniyang mukha. "Ganda ganda pa naman ng pamingwit mo oh! Ano na?" Sabay biro ko na para bang pinagyayabang ko ang aking huli. Tawa lang din siya. "Mamaya ka!" Sambit nito. Nang medyo palubog na ang araw, umahon na kami at nagtungo sa tent. Dalawa lang ang nahuli namin. Nakahuli din siya ng isang 3 finger.

Tumango ako pero umiling din kaagad. “Baka naman umakyat siya sa may bintana para makalabas.” Pareho kaming napabuntong hininga ni Nicka. Tumayo ulit kami at nag unat ng sarili. Nang matapos kami rito sa last na floor ay hinang hina kaming bumaba. Pagkarating namin sa first floor ay sabay kaming napabagsak sa sahig. “'Di ko feel 'yong aircon.”

“Ano na naman bang ginawa ko? Mali na ba ngayon magpasalamat sa tao.” “Hindi, pero ang landiin ang jowa ng may jowa, yun ang mali.” “Alam mo paranoid ka, may Grey na ako no.” Pagdating ng hapon ay sinimulan na naming maglakad papuntang falls. Lahat may kapareho.